Lang leve de koning, lang leve de republiek

OJADASAWA - Normaal (soundcheck) 

Lees ook Hagelstenen | Erik Hagelstein | Koninklijke familie ziet als eerste de tronies van Bennie Jolink en de zijnen  18-03-2025 👉

 dG | teruglezen | 👉

AD/dG 19-03-2025 | Henny Haggeman | 'Zou ik spelen, doe ik mezelf en koning tekort' 👉

Hans Keuper werd gevraagd voor het koningspaar te spelen maar weigerde: 'dan zou ik huichelen'.

Boh Foi Toch Rap 👉

Stichting Eeuwig Erbarmen | SEE YOU - tours | Koninginnedag 1994 spelevaren met Man of Man en Boh Foi Toch door de Amsterdamse grachten en drijf-in-concert BFT bij Café de Engelbewaarder 👉

dG24-03-2025 | Altijd dat zenuwachtige, nederige gedoe bij wie de koning ontvangt -Thomas Verbogt 👉

Foto: Hermi Hartjes | Koningsdag 2025 | De Wittenkade, Amsterdam 

J.S. Bach - Matthäus Passion BWV 244 (1841) version Mendelssohn

Achtuurjournaal 👉

En de boer hij ploegde voor

Poster | Frans Oosterhof | 1972

de Gelderlander | Bert Scheuter | 16 juli 2020

de Gelderlander | Bert Scheuter | 23 juli 2020

Lees ook: Astronaut A4 - Hans Mellendijk⇲

De sneeuwbollenwereld van Taylor Swift

Maarten Buser ⇲ over de sneeuwbollenwereld van Taylor Swift in Extaze⇲

Verleden leven | Frans Venhorst 1952-2019

Foto: © Marijke Schellekens | Opening Kunstwandelroute | 24 maart 2016 

de Gelderlander 21-11-2019 | FAMILIE | Verleden leven

Frans Venhorst op 'sMelssleMs'⇲

Mangs in de floribos in 'n Wenters verleden

Foto: Eelco van den Heuvel | v.l.n.r. Irene van der Aart, Hans Mellendijk, Bert Scheuter, Willem Wilterdink en Frans Miggelbrink | 10-10-2011

Mooie herinnering aan Willem Wilterdink in het Achterhoek Nieuws door Zwaleman. Winterswijkse Impressies [1990 👉]  in de floribos gevonden door Jan Buter⇲  

zie meer Willem Wilterdink in 'sMelssleMs'⇲

Kom helpen!

Kom helpen als je 8 december ook naar de negende editie van Albafest in de Olde Mölle komt om al dansend, meeblèrend en bier drinkend komt helpen stichting Opvang Noach in Halle te helpen! We proberen weer zoveel mogelijk geld voor deze helden op te halen, en daarvoor staan deze te gekke bands op het podium:

Gepetto | 60's & 70's (60's en 70's covers)
Renegade Radio (Rage Against the Machine tribute)
Captain Albatross Nirvana Tribute (Nirvana tribute)

De entree is gratis en vanaf 19:30 u. kun je je vast komen voorbereiden op de eerste band, dus haal je dansschoenen uit het vet en 'komt allen!'

Albafest verdient zelf geen cent aan het hele evenement, álle opbrengsten gaan naar Opvang Noach. Alle bands spelen belangeloos en alle bijdrages zijn vrijwillig. Meer info over deze geweldige stichting vind je op www.opvangnoach.nl.

Antwerpen | Achterhoek

Ik wil deze nacht in de straten verdwalen | Wannes Van De Velde

De lichtjes van de Schelde | Bobbejaan Schoepen

Ik zag begin deze week een mooie onderzoek voor het Instituut Voor Nutteloze Onderzoeken [INVONUON⇲] ontstaan; songs over steden. Toen vanuit Antwerpen Bert Bevers met een: 'Oei, ik wist niet dat er zo veel waren Mel....' reageerde op mijn Tokyo-gerelateerde videoclips, met een link naar een lijst met Tokyo-songs die hij bij Wikipedia had gevonden⇲ Om te kijken hoeveel liedjes er waren over Amsterdam⇲ Rotterdam of Den Haag stuitte ik al snel op een Wiki-verzameling List of songs about cities⇲ Overigens Antwerpen lijkt me op die lijst (weliswaar in wording) nogal ondervertegenwoordigd. De Achterhoek ook. Dus toch nog werk aan de winkel? Antwerpen kan zich overigens troosten aan het feit dat Jacques Brel in Dans Le Port d'Amsterdam feitelijk zingt over de haven van Antwerpen. Maar d'Anvers had een lettergreep te weinig. 

Bert Bevers stuurde me prompt na bovenstaande constatering twee Aantwaarrepse klassiekers die niet mogen ontbreken.

Achterhoek oh Achterhoek | Normaal

Buitengewoon  | zwerftocht met troubadour Hans Keuper

D'n Achterhoek Tsjoek | Normaal

Blundermelk

Het onvolprezen blog 'GEMENDE BERICHTEN>' van mijn collega dichter, internaut en Antwerpse vriend Bert Bevers deed mij gisteren weer herinneren aan mijn pogingen om het woord blundermelk begin deze eeuw te introduceren in de Nederlandse taal als alternatief voor de merknaam Tipp-Ex dat toentertijd een soortnaam dreigde te worden. 


"Ooit poogde ik blundermelk te introduceren voor Tipp-Ex. Helaas wordt de correctielak steeds minder gebruikt. Alleen nog maar door Belgische blondjes om er fouten op het beeldscherm mee weg te witten." 

schreef ik als clou in mijn column voor het Gelders Dagblad (voorheen de Graafschapbode) dat ik in de spelonken van mijn Scribd-archief | Gelders Dagblad/de Gelderlander  | 15 december 2001> terug vond. Waarvan acte.

Tumblr-preutsheid

Kozakkenveer | Veessen-Fortmond | 01-08-2017

Tijdens mijn fietsvakantie langs de IJssel vorige week nam ik op proef een ander foto-opslagsysteem. Een account bij Tumblr was snel gemaakt. Voornaamste reden nieuwsgierigheid en een vermoeden van i-Pad bedieningsgemak. Ik fotografeerde er onder andere bovenstaande foto van het Kozakkenveer. Na plaatsing kreeg ik het bericht dat de foto voorlopig werd geblokkeerd. Men vermoedde aanstootgevendheid. Ik protesteerde en na een dagdeel wachten ontving ik inderdaad de excuses:

"We hebben https://ijsselbiennale.tumblr.com/post/163727808886 nogmaals bekeken en zijn het met je eens: het was onterecht gemarkeerd als aanstootgevend.Onze excuses hiervoor. We hebben het opgelost en nu is het bericht weer voor iedereen zichtbaar." 

Toch blijf ik het een rare actie vinden. Wat dacht in vredesnaam de robot te zien in de blote vrouwenarm rechtsonder in beeld?

Column

dG | 06-07-2017

PAK AN! | Wenskei

Achterhoek Nieuws Jaargang 82 | nr. 27 | 5 juli 2017

Gisteren in de Huis-aan-huisbladen van Achterhoek Nieuws de column die ik op verzoek van Johan Godschalk schreef voor de stichting Pak An!>  | f>

Wenskei

Het zal aan de stamtafel van ’t Veertje geweest zijn dat ik er met Hans Hiddink, de te vroeg uit de tijd gegleden muzikant en inderdaad broer van … , filosofeerde over de mogelijke herkomst van de naam whisky. Het had vast en zeker te maken met de naamgevers van de voormalige gemeente Wisch. Ik schreef er een column over waarin ik de streekhysterica Marja Wybenick ten tonele voerde die enthousiast vertelde over haar zoektocht naar de Wischkei. De kei die een belangrijke rol gespeeld zou hebben bij de bereiding van de goddelijke drank. Bij het kasteel Wisch achter de Paasberg zou de kei begraven liggen. 

De steen, die als stop diende voor de enige bron met het allerzuiverste water dat zich in het stroomgebied van de Oude IJssel bevond en beheerd werd door de heren Wisch. Verder droegen de aanwezigheid van een bijzonder soort turf uit het Aaltense Goor mede zorg voor het ontstaan van de wonderlijke drank, dat we dus nu nog als whisky kennen. 

Het zou in vele tientallen kleine dorpsdistilleerderijtjes vervaardigd zijn en in de eigen omgeving gedronken. Men had tot dan toe altijd gemeend dat de soortnaam van het Keltische 'uisge beatha' –hetgeen levenswater betekent- zou komen. Via de verbasteringen 'uisge' (spreek uit: wieske) en 'usky' zou de naam whisky ontstaan zijn. Als Marja de kei zou vinden dan was het voor honderd procent zeker dat de naam uit onze contreien afkomstig is. Waarom er van die nijverheid niks meer is overgebleven heeft te maken met het rijpingsproces. Dat dient op eikenhouten vaten te gebeuren, waar ook sherry in gerijpt is. Gedurende dat proces krijgt de whisky ook zijn houtkleur. De heren Wisch droegen daar ook zorg voor. 

Op een gegeven moment kwam er een eind aan de import van de sherryvaten. Het schijnt dat toen iemand uit Etten had gelezen dat aletonnen ook geschikt zouden zijn. Niet begrijpend dat hier -op z’n Engels- biervaten bedoeld werden, gebruikte men vanaf dat moment giervaten. Het liep toen snelbergafwaarts met de afname en productie van het levenswater. Grote armoede onder de bevolking volgde, het oude volkrijm: ‘In Etten is niks te vretten, in Terborg wat, in Varsseveld zat!’ verhaalt daar nog over. 

De naam Wischkei verbasterde vrij snel via Ierland en Amerika in whiskey, om uiteindelijk als whisky in Schotland en Canada terecht te komen. Het verhaal publiceerde ik begin deze eeuw in de Gelderlander niet wetende dat ruim tien jaar later dankzij de ondersteuning van Pak An in Zelhem Distilleerderij Bronckhorst de  eerste Achterhoekse whisky zou gaan stoken. Wie kon dat toen vermoeden? 

Daarom alleen al is het mooi dat er zoiets als Pak An bestaat dat deze vernieuwende activiteiten stimuleert en ondersteunt. Het oerrund terug in het landschap en wie weet komt dat plan van een landschapsarchitect om wilde duiven te houden in, in onbruik geraakte, graansilo’s ook nog wel eens van de grond. Dan krijgen we samen met het oerrund, de eigen wijn en whisky een nog gevarieerder Achterhoekse dis. Mmmmmmm smullen maar.

Column | Hans Mellendijk | Aubade

Montage: Louis Radstaak

Aubade | Hans Mellendijk | de Gelderlander, edities Achterhoek | 27 april 2017

Het liet bij mij altijd weer de verbeelding werken. De brokstukken verscholen tussen het groen die je als je goed keek zag, al wandelend over de kasteellaan op het Hummelse landgoed Enghuizen. Navraag leverde verhalen op uit een spannend jongensboek. Over het kasteel dat in Italiaanse palazzostijl in 1835 werd opgetrokken. Het paleis weelderig versierd met beeldhouwwerk werd in de oorlog getroffen door een bombardement van de geallieerden. De zware muren deden hun werk, er was slechts glas- en houtschade. Na de bevrijding bood het plaats aan tijdelijk gelegerde Canadezen. Op een avond ontstond er, het verhaal wil door onvoorzichtigheid tijdens een uit de hand gelopen feest, brand. Restauratie bleek te duur. En men besloot het erfgoed te slopen.

Een lange tijd heb ik me afgevraagd waar precies het bouwwerk heeft gestaan. Totdat grafische ontwerper Louis Radstaak me een ansichtkaart liet zien. Hij monteerde het in een foto van de huidige situatie. En sindsdien herkende ik de verhoging tegenover de vijver en schuin tegenover het Koetshuis. Toen ik het voor het eerst het festival Mañana Mañana bezocht zag ik ook pas de ruimtelijke potentie van de grasheuvel. 

In de 18e editie van de Kunstwandelroute is door een kleine ingreep het bordes weer nadrukkelijk zichtbaar. Ik was er eerlijk gezegd de eerste keer aan voorbij gelopen. Maar dan teruglopend zie ik opeens: ‘Hond met bal’ van Piet Post. Wachtend op een volgend bevel; ‘Apport!’ Door de plaatsing van het beeld op het immense grasveld zie ik opeens het paleis weer. Ik hoor schoolkinderen een aubade brengen aan de jarige Koning.

Column | Hans Mellendijk | Taaltoerisme

Taaltoerisme | Hans Mellendijk | de Gelderlander 13 april 2017 | edities Achterhoek

Brocante. Ik zag het voor het eerst in het chiquere deel van de Achterhoek. In Hoog-Keppel spreekt men van vlooienmarkt, in omliggende negorijen over antiek- of rommelmarkt. In het dorp Hummelo met als middelpunt De Gouden Karper niets van dit alles. In het clubhuis van de adel waar oud en nieuw geld elkaar ontmoet, gestoken in ribfluwelen of rode broek, spreekt men een andere taal.

Bij de bevolking ook wel bekend als de krent. Waarvan ik lang meende dat het te maken zou hebben met de gierigheid van de waard. Maar de bijnaam die de eigenaar kreeg had te maken met zijn afkeer voor de Franse les. Het is een verbastering van la crainte (de vrees). En inderdaad van krenterigheid was mij bij de bezoeken aan het etablissement nooit wat opgevallen. Maar ik dwaal af. Daar waar dus in omliggende plaatsen sprake is van vlooienmarkt als men rommelmarkt bedoelt, spreekt men hier van brocante. Van vrees voor de Franse taal is geen sprake meer.

Het woord kende ik voornamelijk van Remco Campert, die steevast in zijn columns verslag deed van zijn gedwongen bezoekjes aan de Franse afdragerijen alwaar zijn partner twaalfdelige serviezen wegsleepte, of overbodig oud speelgoed kocht. Het woord is inmiddels aan het reizen geslagen. Ik zag het ook al opduiken voorbij de grens van de gemeente Bronckhorst achter de Slangenburg. Googlend merk ik dat even niet had opgelet. In Winterwijk is er sprake van een heuse brocanteschuur. De VVV heeft zijn antiekroute omgezet in Brocanteritjes. Oude wijn in nieuwe zakken. Het taaltoerisme heeft zijn werk gedaan. Lang leve Europa dat onze taal vernieuwt.

Column | Hans Mellendijk | Voorjaar

rubriek Natuur | dG 14-03-2017

Voorjaar | Hans Mellendijk | de Gelderlander | 16-03-2017 | edities Achterhoek

De chocolade paaseieren lonken al weken in de schappen van de supermarkt,

de gele ‘tielozen’ in bosjes in de boeketemmers. De eerste lammetjes in de wei. Het eerste kievitsei gespot.

Het is onomstotelijk waar; het wordt lente. In mijn Facebookbubbel verschijnen foto’s van wonderbaarlijke zwammen die vriend Albert op de Slangenburg tegenkwam tijdens een zondagmiddagwandeling. In mijn fantasie classificeerde ik de plopperzwam. Waarschijnlijk gaat het om de zeldzame rode kelkzwam. Of de krulhaarkelkzwam. Lees ik de dinsdag erna in de rubriek Natuur. In ieder geval bekerzwammen. Dat deed me weer denken aan een editie van de Kunstwandelroute Hummelo die elk jaar gorganiseerd wordt tussen Pasen en Pinksten op het landgoed Enghuizen. Els Kaper versierde toen een boomstronk met rode rubberen bekertjes.

Ook dit jaar zijn de voorbereidingen voor de kunstwandelroute in volle gang. De poëtische beschouwingen die sinds acht jaar de kunstwandelroute begeleiden stromen mijn mailbox binnen. De Omsmeders doen hun naam recht aan, de winterziel wordt omgesmeed.

Het is onomstootelijk waar; het wordt lente. Het Oost Nederlands Kamerkoor is driftig bezig om Haydns koorwerk Die sieben letzten Worte unseres Erlösers am Kreuze onder de knie te krijgen. Voornoemd dichterscollectief De Omsmeders heeft zich op het werk gebogen om de tien meditaties in een eigentijds jasje te steken. Allemaal voor een eenmalige uitvoering met Palmpasen in de Catharinakerk van Doetinchem. Een bijzondere gebeurtenis.

Waarachtig het zou niet waar zijn, het wordt onomstotelijk lente. Nu het politieke landschap nog.