Dauwtrappen

Boelekeerlspad 

Hier meer⇲

U bevindt zich hier

Uitzicht

M’n lief en ik hebben net de Belvedère, de uitzichttoren in het Arnhemse Sonsbeek, beklommen en genieten van de weidse blik. In de verte herkennen we aan de Martinitoren, Doesburg. Rechts aan de einder ligt Montferland. Ergens daartussen traceren we ons geboortedorp. Dan draai ik me om en kijk richting centrum stad. Vanmorgen hadden we hetzelfde uitzicht in maquettevorm in een grafkelder van de Eusebiuskerk, de binnenstad uitgevoerd in kaarsenvet. De gebouwen als brandende kaarsjes. Een offerbeeld voor een stad die de oorlog maar niet kan vergeten. Een devoot hoogtepunt van Locus Focus. Ik bezoek het kunstspektakel voor de tweede keer.

Opnieuw m’n plaats bepalen ... De zwarte spelden in het park die met hun reusachtige knoppen tegen de ranke naar de hemel groeiende bomen leken te rusten, blijken -nu ik beter kijk- met ijzerdraadjes aan de stammen bevestigd. Tweederangs etaleurswerk. Het kan verkeren. Teleurgesteld vervolgen we de beeldenroute in het magnifieke park op deze miezerige middag. Aan het eind van de wandeling bekijk ik opnieuw het kunstobject dat vanwege vandalenstreken werd aangepast. Het is geen verbetering. Oorspronkelijk een uiterst onschuldig werkstuk. Een ijscowagen met een aan- en uit knipperende afwisselend neon boodschap: Ice-Cream/Nice Dream. Een kinderlijke treurmars weerklonk uit het bestelbusje dat op het water leek te drijven. Uitgegleden op het ijs. Het werd om onbegrijpelijke redenen regelmatig mikpunt van vernielzucht. Door de kunstenaar is het nu letterlijk veranderd in een doelwit. Het publiek wordt uitgenodigd het te stenigen. Geef de beesten te eten! Mijn hart versteent om zoveel onbegrip, van zowel kunstenaar als publiek. Het klopt echter al weer als ik voorbij de grote waterval twee jongetjes ijs zie verkopen. Ze hebben een toonbank van zwerfhout getimmerd en daarop het ijsjesembleem dat de ijscokar sierde, nageschilderd. Prompt komt de zon weer vanachter de wolken te voorschijn. Ik trakteer onszelf op drie ijsbolletjes. De opbrengst is voor een milieuvriendelijk project, aldus de vroegwijze ondernemers. Het groene doel behelst de aanschaf van een radiografisch bestuurd zweefvliegtuig.

Als we in de namiddag uit de bus van lijn 20 stappen om terug te reizen naar de Achterhoek zie ik op het, in de steigers staande, stationsplein een bord dat ogenschijnlijk tot vandalisme uitnodigt: “Hier wordt vakkundig gesloopt door Van Dalen”. De werkelijkheid is soms lachwekkender dan een tweederangs cabaretier kan bedenken. Een maand later op het werk vertel ik in de middagpauze de anekdote aan een Arnhemse collega. Ze glimlacht. Na vijven rij ik fluitend onder het ietwat vermoeid groene lover van de Slangenburg naar mijn woonstee. Eerst toch maar even langs m’n staminee voor een bakkie leut en het laatste nieuws. De televisie staat aan. Het voetbal is nu toch nog niet begonnen? De uitbater van ’t Veertje geeft me nauwelijks de kans de leestafel te bereiken.“Hei’j ’t al geheurd wat d’r is gebeurd?” Ik knik nietsvermoedend van nee. “D’r bunt leu die bliekbaor ’n ontzettende hekkel an Amerika hebt. Hoe is’t toch meuglijk?” Dan zie ik de ravage aan. Traag dringt de catastrofe tot me door. De Twin Towers, ooit genoot ik daar van het uitzicht op de ‘vrije wereld’ en nu doelwit in een onwerkelijke film. Een slecht James Bond scenario. Geheimagent 007 zou het op het laatste moment hebben verijdeld. Alle vergelijkingen lopen mank. Troostend flitsen de brandende kaarsen in de catacomben van de Eusebiuskerk aan mijn netvlies voorbij. Ik drink onthutst de koffie op, reken af en snel naar huis. In ongeloof blijf ik met een wederom versteend hart de hele avond verbijsterd aan de treurbuis gekluisterd. Langzaam maar zeker vormt zich het inzicht dat het uitzicht op een verdraagzamere wereld rampzalig is gesloopt. 

| de Gelderlander | editie Achterhoek | 22 september 2001

Opgenomen in Het Daghet tussen de coulissen | Hans Mellendijk | columns | 1996 - 2017 | afdeling Het daghet | bladzijde 119-121 | Te koop bij Uitgeverij Fagus, IJzerlo 2018⇲

Zomeracademie | Beatles Magical Lyrics-tours

U bevindt zich hier

Gisteren met mijn lief mijn vrijreizen-dag verzilverd, met een treinreis naar er-gaat-niets boven-Groningen om daar het onvolprezen GRONINGER MUSEUM⇲ te bezoeken voor de overzichtstentoonstelling van team CHIHULY. De kunstenaar die me eigenlijk pas een 1,5 jaar geleden is opgevallen zonder zijn naam te kennen. Onder andere op Schiphol⇲

Opmerkelijk dat de expo wonderwel aansloot bij mijn bezoek aan Soft? vorige week in Antwerpen. Dale Chihuly⇲ haalt zijn inspiratie uit de kleurrijke patronen  – uit de Amerikaanse-Indiaanse kunst – de dekens van het merk Pendleton Woolen Mills⇲

Zie voor meer ontroerend goed uit het Groninger Museum en/of Groningen op 'sMelssleMs' hier⇲ en daar⤴

U bevindt zich hier

Vorige week stond in het teken van het wegbrengen van zoon Arend naar Oxford. Hier meer⇲

Mathematics Oxford⇲

Computer Science⇲

Balliol College ⇲

U bevindt zich hier

The Nerds Are Leaving Homeland | IOI | Japan 2018⇲

ook hier meer info⇲ en hier foto's vertrek vanaf Schiphol⇲

Team IOI Netherlands 2018

U bevindt zich hier

Ik ging eergisteren naar Mokum om de Metro te zien. Om de Noord/Zuid-lijn te bereizen En kwam met indrukwekkende beelden terug. Voorlopig hier een fotoverslag⇲

Beeldnotities onderweg

Hotel 't Anker | Leeuwarden

Dauwtraptrip

Dauwtraptip: de nieuwe natuur langs de boorden van de Hals en Heidenhoekse Vloed en het buurtlandgoed Slangenburg | Radix # 10!>

Tijdmachine

Mooi hoe ze in De Pont via kleine beeldschermen de geschiedenis van vorige exposities weergeven op kleine displays. 

Tumblr-preutsheid

Kozakkenveer | Veessen-Fortmond | 01-08-2017

Tijdens mijn fietsvakantie langs de IJssel vorige week nam ik op proef een ander foto-opslagsysteem. Een account bij Tumblr was snel gemaakt. Voornaamste reden nieuwsgierigheid en een vermoeden van i-Pad bedieningsgemak. Ik fotografeerde er onder andere bovenstaande foto van het Kozakkenveer. Na plaatsing kreeg ik het bericht dat de foto voorlopig werd geblokkeerd. Men vermoedde aanstootgevendheid. Ik protesteerde en na een dagdeel wachten ontving ik inderdaad de excuses:

"We hebben https://ijsselbiennale.tumblr.com/post/163727808886 nogmaals bekeken en zijn het met je eens: het was onterecht gemarkeerd als aanstootgevend.Onze excuses hiervoor. We hebben het opgelost en nu is het bericht weer voor iedereen zichtbaar." 

Toch blijf ik het een rare actie vinden. Wat dacht in vredesnaam de robot te zien in de blote vrouwenarm rechtsonder in beeld?

De IJsselstroom herbezocht

Uiterwaarden IJssel bij Zutphen-De Hoven

Zutphen | De Hoven | De IJsselstroom 

Op Helma Sneloopers Facebookpagina las ik het volgende bericht over de onverwachtse ontmoeting met mij, tussen de twee  momenten hierboven gevat in twee i-Phone pano's d.d. 09-07-2017:

In dit land ken ik de winden niet
ik weet niet vanwaar ze waaien
niet wanneer ze komen
noch wat ze brengen.
Ik weet niet hoe ze heten
en ook niet
hoe ik ze kan vinden.

Ja ik weet wel, zeg maar niets
verborgen achter mij blijft de hoop leven
en ik zal deze verzen eindigen
in een lofzang op de hemel.

Maar nu
zeg ik je dat ik op dit plein
muren zie
hoewel er geen muren zijn
dat dit plein alleen bestaat
de kille wind scheert erover
en dat ik hier sta zonder jas.

Ja ik weet wel, zeg maar niets
ik hoef me maar om te draaien om haar te zien
achter mij wacht de hoop op me

© Graciela Taddey (Uruguay) ' Over ballingschap en droefheid'.
uit: Liefde kon maar beter naamloos zijn, De Geus & Amnesty International 2000, vert. Marika de Bakker, Marjan Haitsma & Magda Oberndorff

Foto: Hans Mellendijk, die schreef (over zondag 9 juli): 'Ik kwam er een mysterieuze dame in het wit tegen en de i-Phone gaf aan dat ik me in Uruguay bevond.', waarop ik antwoordde:' Het was een mystieke ervaring... op mijn pad trof ik een man, turend op een enorme landkaart ... een ware spoorzoeker, zoals men die heden ten dage nog nauwelijks vindt ... de man bij uitstek om een existentiële vraag aan te stellen en dat deed ik dan ook terstond: 'Vertel mij, beste man, waar bevinden wij ons?' Het antwoord werd hem onverwijld ingegeven vanuit de virtuele ruimte. 'Vrouwe ...' sprak hij, 'Op dit ogenblik bevinden wij ons in Uruquay.'

Nomen est omen

kistapp

 Met je tijd meegaand de tijd uitgaan: Altijd bereik :- ) |Rust en ruimte om passend en weloverwogen keuzes te maken | Hoe smek òw den dan?

Intussen in Brugge

Het was een miezerige dag daarom met de auto naar Brugge. Alwaar een virtuele reis op de Markt werd ondernomen. En ook de Frietkoten> zijn niet meer wat ze geweest zijn. 

Meer Brugge hier>

U bevindt zich hier

Westouter | West Vlaanderen

24-07-1969 | That tiny pea | Neil Armstrong

That tinny pea | Tom America | 2016

On July 16, 1969, the Apollo 11 mission was launched to the moon with a Saturn-V rocket. The astronauts Buzz Aldrin, Michael Collins and Neil Armstrong, the commander of this expedition, were those onboard. On July 24, eight days later, they landed safely in the Pacific. Although Armstrong was actually a test pilot and a man of few words, he beautifully articulated several phrases regarding his experience on viewing planet Earth from the moon; some of which still impress today. Given the current Zeitgeist, I consider his words crucial, while simultanuously retaining a poetic quality. To amplify this aspect of deep insight, as well as the emotions it invokes, I translated these words into French. The text is recited by Aurélie Camil. This work became the core of the musical composition, "That tiny pea". Visual Artist Paul Bogaers added film images to the clip at a later stage.


"It suddenly struck me that that tiny pea, pretty and blue, was the Earth. I put up my thumb and shut one eye, and my thumb blotted out the planet Earth. I didn't feel like a giant. I felt very, very small." - Neil Armstrong

Vakantietrailer | Pokémon GO

Pokémon GO instructievideo

U bevindt zich hier

Jan Rothuizen>

Ondertussen in de Achterhoek | in de Oude IJsselstreek

De Verhalenbankjesroute is in de aanbieding. Ook hier overigen naar binnen te halen>

Midweekdocu | Terug in de tijd | D-toren

D-toren | een documentaire van Wim Maatman | 2006 | 17 min.

Lees ook | Hans Mellendijk | Kiespijn | De Gelderlander | 29 juni 2006