woensdag 30 september 2015

Midweekfilm | David Hamilton | Bilitis | 1977


Afscheid van de zomer. Ik wist niet dat de koning van de uierzalflens-soft focus-fotografie David Hamilton ook filmde. Voor de liefhebber die het 93 minuten uit kan houden (de muziekscore van Francis Lai is ook een misdaad voor het oor) hier de complete film Bilitis> Naar werk van de Franse schrijver en dichter Pierre Louÿs> Les Chansons de Bilitis> Onbekend terrein voor mij, een blinde plek. Zal vast te maken hebben met de vasaline van Hamilton.

maandag 28 september 2015

Hugo



In de nieuwe OER alvast een voorproefje van het fotoboek dat t.g.v. 40 jaar Normaal gaat verschijnen over de persfotograaf  Hugo Jaartsveld. Ik zag op verzoek van de uitgever weer een hele serie foto's uit ons gezamenlijke verleden die ik van commentaar heb voorzien.






Intussen in Aalten

Jeroen Dercksen | Rob Scholte 

Nog tot en met 22 november in Aalten te zien. 

KUNST en ARBEID


Kreeg van Jack Weijkamp op de Kleine Holte het 'gietmalletje' dat studenten van de Artez hebben ontworpen voor de twee boekwerkjes die onstaan zijn bij de manifestatie Kunst en Arbeid te Zwolle eerder dit jaar en waar ik toen verslag van deed, hier>.

zondag 27 september 2015

Nocta

'nDrom 2015

En toen hoorde ik plots de zinnen, prachtig verpakt in een driekwart maat. Gesleuteld aan het ritme maar zeer herkenbaar midden in het programma Nocta. Geen foto helaas van het moment maar wel de herinnering. Lucy Legeland zette een adembenemend, soms zelfs sensueel, verrassend liedprogramma neer in het Bargshe Huus te 's-Heerenberg gisterenavond. Voor herhaling vatbaar. 

DichterBij Tsead Bruinja | VPRO


Zondagmorgenclip | Frits | Dankzij de dijken | 1993

zaterdag 26 september 2015

Nocta


"Laat je maar verrassen", zei Lucy Legeland afgelopen zondagmiddag in de Kleine Holte geheimzinnig. Benieuwd wat ze met mijn toestemming om eventueel het gedicht Zolderkolder> te mogen gebruiken heeft gedaan. Vanavond in 's-Heerenberg.

Ondertussen in Varsseveld op Europlein

Het mensfiguur bij Wild Gras (Henk Visch) is weer rechtop gezet.

vrijdag 25 september 2015

woensdag 23 september 2015

Dichterbij de herfst | Estafette 03




Estafette 03 | MV>BS>HM>JW>LR

Alleen de kauwen | Margót Veldhuizen


Regen brengt mij terug naar gisteren
toen sloeg donder in mijn oren
flitste bliksem over de weg
was niemand onzichtbaar.

Er was een vrouw, zij vluchtte weg
er liep een jongen met rood-witte stok
er waren kauwen op het gazon.

Het struikelen was begonnen maar ik wist het niet.

Mijn vingers haakten in de wortels
mijn mond vol aarde riep jouw naam
alleen de kauwen kwamen dichterbij.

Die vogels met hun strakke grijze koppen
tikten met hun snavels op mijn hoofd
krasten in mijn oren, spraken over liefde.

Nu tel ik met schorre stem mijn zegeningen.


Verwandlung | Bert Scheuter

Gisteren was het nog zomer
ik schreef met gele letters
zonlicht in het poederzand
en kon het even lezen.

Toen waren er de mussen die
mijn letters vluchtig lazen en
de zomer met vederbuikjes
licht fluisterend verwisten.

Ik ben de inhoud kwijtgeraakt.

Vandaag kras ik met een tak
de boomkruinen boven mij
als kalligrafisch haakpatroon
in de spiegels van het pad.

Geen woorden maar beloften
van tekens tot een tekening
die even aan mijn ogen raken
tot ik minnend in die spiegel stap.

Ik verzegel het onwisbaar beeld.


16/18 september 2015



Kassel, Documenta 8, zomer 1987

Gesloten als een oester.
Zelfs het licht kan niet ontsnappen.
Ik aanschouw het kunstwerk.
Pas in de donkere kamer en als dia geprojecteerd,
geeft het beeld zich dan uiteindelijk prijs. De vraagtekens gekeerd.

Dokadocument.

Weerspiegelend in de glazen panelen, oorlog met tinnen soldaten.
Het heel en het al. Binnenstebuiten, buitenstebinnen.
Zonnestelsels geven zich bloot, zoals de foto toen van jou genomen.
In mijn album in stiekem hoekje naar binnen gekeerd.
Niet voor andermansogen gezworen, gluurders geweerd.

Toen mijn muze, door het niet te doen.

Eindeloos gewacht,
nu besmuikt in herinnering gebracht.
Door het los te weken.

De douchedruppels getuigen
als vreemden in de nacht.

Oorsprong van de wereld.


Oersprong  | Jack Weijkamp


Wanneer de uitgebeende bomen
als vogelverschrikkers waken
over het zwarte land
de adem tot wasem
krast de ijsvinger het raam

spring


stribbelende benen roepen:

dit is niet het springseizoen
ga bij de kachel zitten
en
zamel krachten
tot het licht de zaden kiemt

kom spring naar de oorsprong
een danser weet niet waar hij landt
spring!

Daar waar de wakende kale bomen
het zwarte land wit zien worden
waagt hij een oersprong
een danser weet niet of hij landt

IJsvogel | Louis Radstaak

hongerig zit ik op een tak
te kijken naar de pret op het ijs
waar mannen glijden met hun muze
of zwieren met hun moeder maar
'daar worden ze voor behandeld'

huisvaders worden waaghalzen
verdwijnen spoorloos in een wak
om op te duiken als treurig nieuws

'SCHAATSER ZIET AUTO ONDER HET IJS'
al zeven jaar is de Lelijke Eend vermist
het is een roestige amphibie geworden

marathonschaatsers gaan diep
over het bevroren oppervlak
ze houden elkaar in de gaten

de winnaar strekt zijn rechterbeen
het eerst over de finishlijn heen
glijdt daarna op zijn knieën in extase

hij kan niet meer stuk, al is hij 'kapot'
hij was niet zo dom om 'gezien' te worden
door voortijdig te demarreren

journalisten snellen toe en stellen vragen
als: "Wat ging er door je heen?"
het antwoord is een prozaïsch hijgen

ze noemen onze soort 'ijsvogel'
vanwege de metaalachtige glans
naar het Duitse woord 'Eisen'

soms breken we onze nek
bij het duiken naar vis
in water dat bevroren is

hongerig zit ik op een tak
te kijken naar de pret op het ijs
waar mensen broze botten breken
in naam van de firma Nooitgedagt
achter mij aan de horizon in IJlst.




Midweektrailer | J. Kessels the movie | Erik de Bruyn


dinsdag 22 september 2015

Wegdekdroedels

Foto: © Hans Mellendijk

Het verschijnsel volg ik vanaf 03 maart 2014. Ik noemde het Asfalttekeningen>. Tot het moment dat ik een betere benaming zag op het blog Horst Sweet Horst> van Wim Moorman. Daar las ik het woord Wegdekdroedels>. En mmmmm ik smulde en wist dat dat het verschijnsel goed verwoordt. Met zijn toestemming gebruik ik het als naamgever voor een nieuw blog dat ik gestart ben. In het kader van The Big Draw> die het kunstenaarscollectief Breekijzer in oktober organiseert nodig ik andere beeldjagers uit foto's van Wegdekdroedels op te sturen naar h.mellendijk@xs4all.nl met vermelding van datum, vindplaats (straat en plaats), eventuele titel en naam fotograaf.


Intussen in Aalten | Art Aalten | Septemberkunst



Septemberkunst 2015> 

Diashow bezoek 19 sept Koppelkerk>

Dichterbij de herfst | Estafette 02



Estafette 02 |  JW>HM>BS>LR>MV> 

Teken uit de toekomst | Jack Weijkamp

toen was jij en toen was ik
de hele dag spelen de kinderen
buiten
ontdekken een verlaten dorp
vinden
plastic zakken met geld
bundels bankbiljetten in een huizenruïne
ze stapelen en verscheuren
schieten met pijltjes van honderd
tientjes dwarrelen als herfstblad
ze bouwen een bed van blauwe biljetten
als het donker is en koud
de nacht
worden ze gevonden
het vuur
ze gooien net
het laatste biljet
de vlammen


Nachtblind | Hans Mellendijk
'Het is hier zoo gansch en al dat ik mooi
vind dat wil zeggen 't is hier vrede!'
                                                                                                      
                                                [Vincent van Gogh]

Vincent liet er zijn oren naar hangen
schilderde er de armoe die in het vuur
verdween. Voor hen die warmte verlangen
de olieverfschittering voor langere duur.

Drenthe zelf is nu heel groot liggend oor
een luisterende schelp, op sterrenkuur
die pikdonkere nacht boven heide verloor
en ook ik die daar in de verte tuur.



De Wehme,
pastorie ten noordoosten van Varsseveld, 14 september 1723

De vuurpilaren (3) | Bert Scheuter

Loom van de lange warme zomer
leest de oude dominee zijn nieuwe testament.
Kinderstemmen bij de beek
zingen de rijen van verkoeling,
en in de grote keuken galmt de meid.
Zuidelijk, boven de singels uit, de toren,
zijn toren, van zijn kerk, midden in zijn dorp.
Dommelt de dominee zachtjes weg
ziet hij zijn dorp leeg en stoffig en heet
een mus roept schor van een plaggendak.
Hoort hij traag de smid de smidsrij slaan,
zingen kinderen huilend in zijn aambeeldsmaat.
Ziet hij het smidsvuur vonkend laaien,
blaast de balg valselijk schalmijen aan
en dalen gevleugelde paarden af als raven.
De winter is stil in zijn zomer geslopen
zijn oogleden gesloten, bevroren in nacht.
Hij kan niet meer zien, hij weet dat hij niet zien wil,
de toren, zijn burcht, een apocalyptische zuil.
Zijn dorp heet Inferno, de tijd aan het eind,
Varsseveld is in Varsseveld niet meer te vinden.



Guz Hiddinkski | Louis Radstaak

Hier sta ik dan,
Guz Hiddinkski
een burger van Rusland
wie had dat ooit gedacht?
een voetbalgeneraal uit Nederland
in dienst van een vreemde supermacht?
het schijnt dat mijn geboortedorp
nu omgedoopt is naar 'Hiddinkgrad'
het wordt door de media belegerd
de inwoners lijden en voelen zich krank
ze zoeken in café ‘Het Veertje’,
in ‘Grand Café De Ploeg’
hun toevlucht in de drank
mijn broer maakte daarover een CD
ik leef vanuit Basel met hem mee
en neurie het nummer ‘Midnight in Moscow'
straks zal ik Vladimir Poetin begroeten
een lintje krijgen opgespeld
maar steeds zal ik denken moeten
aan het arme dorp Varsseveld
en zijn lot als ‘Hiddinkgrad’.



Jonge berken | Margót Veldhuizen

Was het een man met grote
doch tedere handen
die  deze jonge bomen
langs roestige rails
stevig in de aarde heeft gezet?

Of  een potige Russische vrouw
zoals Anna Berkova
die de ranke stammen als
danseressen van het Bolsjojballet
licht gebogen, ingetogen, verlegen,
gedisciplineerd zichtbaar geleerd
zich soepel te bewegen heeft geplant
zodat ik hen vanuit de trein bewonderen kan?

Verderop witte stammen in gezaagd en omgezaagd
zonder kruin, omgevallen danseressen.
Gelukkig weet Anna Berkova dit niet.