'sMelssleMs' | Hans Mellendijk
Zacht tikkend de tijd verslaan | Berichten over kunst, cultuur, de Achterhoek, de wereld en Mels eigen activiteiten ...
zaterdag 10 oktober 2026
Dichtersbankje | The Nits
vrijdag 9 oktober 2026
Ondertussen in Zutphen
Luxor Theater en Stichting Henrick Baderorgel presenteren hun jaarlijkse stille film met orgelbegeleiding door Berry van Berkum.
De Russische Revolutie van 1917 had een grote impact op de filmproductie. De censuur uit het tsarentijdperk verdween en het duurde even voordat de Communistische Partij volledige controle bezat over wat er gedistribueerd mocht worden. In de tussentijd was er een behoorlijke mate van vrijheid.
Het sigarettenmeisje van Mosselprom, van regisseur Joeri Zieliaboezjki, een film uit 1924, is een product van die vrijheid. Een groter contrast met Eisensteins iconische revolutieklassieker Pantserkruiser Potemkin van één jaar later is niet denkbaar.
Het sigarettenmeisje van Mosselprom is het verhaal van de jonge Zina, een sigarettenverkoopster op straat (Mosselprom was de Moskouse plattelandscoöperatie voor consumentenproducten) die wordt ‘ontdekt’ door een filmploeg en het hof wordt gemaakt door drie aanbidders: een stuntelige accountant, een charmante cameraman en een Amerikaanse zakenman die ‘haute couture’ naar de Sovjet-Unie brengt.
Het sigarettenmeisje van Mosselprom, aangeprezen als ’s werelds eerste romantische komedie, biedt een zeldzaam en intrigerend inkijkje in het leven in Moskou van honderd jaar geleden, samen met een beeld van hoe gewone Russen zichzelf zagen en hun voorzichtige nieuwsgierigheid naar Amerika. We zien het Rode Plein, volgepropt met trams, handkarren en paardenkarren, met de beroemde Sint-Basiliuskathedraal op de achtergrond, en woonwijken die laten zien dat de Russische hoofdstad na de revolutie nog volop in ontwikkeling was: vervallen pensions staan zij aan zij met nieuw gebouwde filmstudio’s langs brede, stoffige boulevards.
Ideologisch geschoolde critici waren geschokt dat het publiek de voorkeur gaf aan komedies die volgens ‘kapitalistische normen’ waren gemaakt, in plaats van het verhaal van een jongen die een meisje op een tractor ontmoet en verliefd op haar wordt wanneer ze een medaille krijgt voor het oogsten van 50 ton aardappelen. Maar het publiek trok haar eigen plan en maakte van Het sigarettenmeisje van Mosselprom het grootste kassucces van de jaren ’20.
Joelija Solntseva
Speciale aandacht verdient hoofdrolspeelster Joelija Solntseva (1901-1989), die in 1924 als 23-jarige de grote publiekslieveling van Rusland werd met twee films die allebei klassiekers wer-den: de sciencefictionfilm Aelita: Koningin van Mars en dus Het sigarettenmeisje van Mosselprom.
A Star was Born, zou je denken. Maar het liep anders. Joelija Solntseva zou haar dagen niet vóór maar achter de camera slijten. Nadat ze in 1928 de Oekraïense filmregisseur Oleksandr Dovzjen-ko ontmoette, met wie ze een jaar later trouwde, gaf ze het acteren eraan en werkte ze als regis-seur bij de studio’s van de Oekraïense Filmadministratie, de Moskouse filmfabriek Sojoezkino en de Kievse filmfabriek. Eerst samen met haar man, na zijn dood (in 1956) alleen.
Op het filmfestival van Cannes in 1961 won Solntseva de prijs voor Beste Regisseur met haar film Kroniek van de vlammende jaren. Ze was daarmee de eerste vrouw die deze prijs in ont-vangst mocht nemen. En het duurde 56 jaar, voordat ze, in 2017, gezelschap kreeg Sofia Coppola, die als tweede vrouw deze prijs won voor haar film The Beguiled.
donderdag 8 oktober 2026
woensdag 7 oktober 2026
Ondertussen in het Aaltense Goor
Ook mijn wekelijks wandelclub is weer opgestart. Maandag liepen we in het Aaltense Goor
dinsdag 6 oktober 2026
maandag 5 oktober 2026
Ondertussen in Westendorp
zondag 4 oktober 2026
zaterdag 3 oktober 2026
vrijdag 2 oktober 2026
donderdag 1 oktober 2026
Ondertussen in Westendorp
Zaterdag j.l. vierde Marco v.d. Aar zijn 60ste geboortedag. Ik vierde mee.
woensdag 30 september 2026
Ondertussen in Varsseveld
dinsdag 29 september 2026
Achterhoek Nieuws | DICHT | week 40
Achterhoek Nieuws 👉 | Worstenbroodje - Sander Grootendorst 👉
Worstenbroodje
Dat je je maaltijd niet meer kunt betalen,
is op zichzelf bepaald geen schande:
elk van ons kan op dat punt belanden –
het euvel is een bureaucratisch falen.
Want, zoals wijlen een wethouder zei,
toen de Voedselbank destijds begon:
In een rechtvaardige maatschappij
zou dit niet nodig zijn. Maar ook zei hij
dat het klaarblijkelijk niet anders kon:
in theorie zijn alle inwoners gelijk,
iets wat politici vanzelfsprekend weten;
toch groeit de afstand tussen arm en rijk.
Vrijwilligers maken van theorie praktijk:
de Voedselbank biedt solidariteit en eten.
Na de opening ging ik namens de krant
op visite bij een Voedselbank-klant.
Had mijn jas nog maar net uitgedaan,
kwam zij al met een worstenbroodje aan.
Worstenbroodjes zijn niet mijn favoriet,
maar dat zei ik haar natuurlijk niet –
ze was in haar huis met zo weinig spullen
blij dat ze eindelijk haar maag kon vullen
en ook gastvrij die van een gast erbij.
Na één hap vroeg ze glimlachend aan mij:
Is het lekker, zal ik je er nòg een geven?
De Voedselbank bracht geluk in haar leven,
dat proefde je aan alles. En, heel eerlijk:
het worstenbroodje smaakte heerlijk.
Ode aan de vrijwilligers en klanten van de Voedselbank, die twintig jaar bestaat.




