zondag 27 oktober 2013

I.M. Lou Reed (1942-2013) | Berlin


In herinnering Lou Reed>

zie ook 3 voor 12 VPRO | hier>

Ondertussen in Bredevoort


Huub Beurskens was op bezoek bij Wim van Til. Een mooie middag weer bij 'Ontmoet de dichter' in het Poëziecentrum Nederland. Hoe ongelukjes en verstrooidheid luciditeit kunnen opleveren, leerden we. Jammer dat hij bij het declameren het gedicht soms onderbrak door uitleg. Maar tja een kleinigheid hou je toch. Gelachen om 'voor mijn broer jezus'. Een passiekomedie uit Tegelen.



Foto: © Wim van Til 

Zondagclip | Nina Hagen | Naturträne


donderdag 24 oktober 2013

BEWARE OF THE CHERRY FACE

Collega's die net als ik in januari om bedrijfseconomische redenen  EDU-ART verlaten hebben momenteel samen met blijvers een afscheidstentoonstelling in de Kale muren-cyclus; BEWARE OF THE CHERRY FACE. Een aantal gedichten van mij is ook opgenomen.




zaterdag 19 oktober 2013

Ondertussen in Bredevoort | In het oog van de storm | Liedje

Wim en Pim
Hans en Sander

Louis

Hans Mellendijk, Sander Meij, Louis Radstaak

Dit is hoe het gaat, ...


Pim demonstreert aan Wim hoe de Layer werkt, helaas was mijn geluidsinstelling minder.

Weer


Door Achterhoekse ogen | Weer






Weer

Weer de eerste herfstwinden; weer de poëzie die de herfstwonden bij mij heelde. Op het juiste moment lonkte de herfstige foto van ons aller Louise te Poele op de omslag me de beurtzang in. ‘Vlinderslag’ de nieuwste bundel van Piet Gerbrandy, zoals de flaptekst belooft; een meerstemmig kleinood. Waarin hij alle registers open trekt en zijn lyriek door de afwisseling prettig leesbaar houdt. De herkenbare landschappen, een bijvangst voor mijn literaire atlas. Het strandbad van Winterswijk maar dan nog in vervallen staat, als startpunt van de zeezucht. Gerbrandy die eind vorige eeuw al preludeerde op het Wilde Oosten met het gedicht; Ter vliering neuken boeren hier/hun geesteszieke nichten en hun/varkens veinzen pest.//Hun koppige dweilorkest speelt/op een deel wat opgeruimde/deuntjes.//Morgen schuiven rockers – aan/hun houten koppen slechts lang haar – in binnensmondse talen//grommig zwijgend op aftandse/trekkers over land. Ontstemd/gejank verdooft het razen van motoren.

Dan seint op Twitter een andere dichter tweets over het herfstweer de wereld in; ‘Satelietbeelden tonen Azië dat wordt belaagd door drie zware stormen tegelijkertijd’/ ‘Code oranje in delen NL: "Dijken zijn in zuidwesten soms doordrenkt v/d neerslag. Kelders en straten lopen onder.” We werden dit jaar al eerder gewaarschuwd bij de presentatie van de Dichter des Achterhoeks bij Luther te Doetinchem, toen de stemming ook al meteorlogisch beïnvloed werd met weergedichten en trots liet de dichter mij een maand later bij aanvang van ‘nDrom de dummy van de nieuwe bundel zien. In ‘de’ bos liet hij het ook weer stormen. Allemaal vooraankondigingen van ‘Hoe een storm onstaat’. Pim te Bokkels derde dichtbundel. Het belooft bol te staan van verlangen. Personages dreigen zichzelf te verliezen. Een bundel over de storm in onszelf.

In een preview deze week zijn het weer de dingen die ons omringen die begeesterd zijn. Pim laat de roltrap vanuit zijn perspectief dienstig verhalen: Roltrap // Dit is hoe het gaat:/Ik draag je/reiziger/tot je daarboven staat/en bied beneden weer mijn treeplank aan//Ik weet hoe je je voelt vandaag:/het regent/dagen lopen over in elkaar/als de reizigers –/stuk voor stuk reizigers/die omhoog blijven gaan/Soms draagt er één een steen/Soms stopt er één/een winegum in zijn mond/en denkt iets minder te bestaan//Je kan me vragen hoe het gaat –/het gaat//het gaat

Weer, hier ook net als bij Gerbrandy de zeezucht in: Strandloopster//De zee te zijn/In deze branding de zee willen zijn//De hardloopster/Ze stempelt sporen in het zand/en weet niets meer dan/dat haar manen de dansende/duinen zijn/Daar verstuift ze//Voor wie het schouwspel/van de stofwolk volgt//Slechts een golf die zich breekt/op de rand van de zee


Vanmiddag begeef ik me in het oog van de storm als de bundel vanaf 14:00 uur gepresenteerd wordt in Boekenstad Bredevoort, Poëziecentrum Nederland op ’t Zand aldaar.

Hans Mellendijk, vandaag in de Gelderlander, edities Achterhoek

vrijdag 18 oktober 2013

donderdag 17 oktober 2013

BEWARE OF THE CHERRY FACE

Kim Harsta | Beware of the cherry face



Collega's die net als ik in januari om bedrijfseconomische redenen  EDU-ART verlaten, hebben momenteel samen met blijvers een afscheidstentoonstelling in de Kale muren-cyclus; BEWARE OF THE CHERRY FACE. 

dinsdag 15 oktober 2013

In het oog van de storm


Gisteravond als Code Oranje in Zuid-Holland, Zeeland en Utrecht. Morgen overal in de boekhandel. En vandaag een tipje van de sluier op eLinea, de kersverse Nederlandse Spotify voor kranten, tijdschriften en poëzie. Dit is hoe een storm ontstaatSneak-preview>

Voor de liefhebbers aan deze kant van de IJssel is er een presentatie in het Poëziecentrum te Bredevoort, vanaf 14:00 u. Louis Radstaak en Hans Mellendijk begeven zich dan ook in het oog van de storm en helpen Pim te Bokkel bij de presentatie.

DRU Industriepark | De Parkdichter


Na de zomervakantie ben ik op uitnodiging van het DRU-Industrieparkblog een tweewekelijkse rubriek begonnen; DE PARKDICHTER. Daar zullen toepasselijke gedichten geplaatst worden die aansluiten op een activiteit op het DRU-Industriepark. Veelal gedichten van dichters die ik persoonlijk ken. Met name dichters uit de Omsmeders-groep.

Afl. 1  Rien van den Heuvel
Afl. 2  Henk Krosenbrink
Afl. 3. Margót Veldhuizen
Afl. 4. Pim te Bokkel
Afl. 5. Hans Mellendijk en Bert Scheuter

zaterdag 12 oktober 2013

Door Achterhoekse ogen | Ik zag niks, want ik mos pissen




Ik zag niks, want ik mos pissen

De reis er naar toe heeft iets van een computerspel dat junior op zijn Nintendo speelt. We moeten ons op punt X melden irgendwo industrieterrein Lichtenvoorde. We dienen een 06-nummer te toetsen. Nadere instructies volgen. Ik ben met m’n naasten onderweg naar een optreden op de Zwarte Cross. Alles loopt als een goed geoliede machine. We worden opgehaald. Bij de ingang van Backstage West heb ik de eerste lachstuip, of zijn het de zenuwen?, al te pakken. Pijlen wijzen ons de juiste weg. De letters MEKKA en de prachtig daarachter geschilderde strakke blauwe lucht met schapenwolkjes, beeldrijmen met de werkelijke situatie. Een schitterende zondagmorgen, strakke hemel met enkele wolk. Backstage is de ontvangst allervriendelijkst, ik inspecteer het podium in de tipi. Alles in orde. Om de versvoeten te trainen maak ik een kleine wandeling over het terrein. De aankleding is boven alle verwachting. Het is lang geleden dat ik een festivalterrein van deze omvang heb betreden. Ik ben niet zo van de massaliteit. Na een teleurstellende ervaring in Werchter ooit heel lang geleden besloot ik grote festivalterreinen te mijden. Wat ik hier meemaak is een totaal andere ervaring. Wat een sfeer. Mijn lachspieren doen weer hun werk als ik het hoofdpodium zie. Het podium is aan weerzijden geschoord. Manshoge kettingschakels moeten verder wegwaaien van het theater voorkomen. Dit moet bedacht zijn na de onverkwikkelijke windhoos die het festival in opbouw een week daarvoor teisterde. Klasse, deze Oldenburgeske kunsttoepassing. Terug naar de theatertipi, eens kijken hoe het de dichter Pim te Bokkel vergaat. De jonge God brengt vaardig zijn werk uit de nieuwste bundel en trakteert de aanwezigen op een sample van ouder werk gelardeerd met Zwarte Cross ervaringen. Mooi werk dat wonderwel past bij de achtergrondgeluiden van Normaal, dat de festivalbezoekers wakker rockt en die de tipi binnendringen. Pims ode aan Johnny van Doorn gecombineerd met deze klanken doen me wegdromen naar het allerlaatste Popfestival van Lochem in een ver verleden. Waar Johnny de aankondigingen verzorgde. Ik weet nu wat me te wachten staat. En bereid me voor. Het eigen optreden, een half uur zacht tikkend de tijd verslaan met dialectpoëzie verloopt, naar alle tevredenheid. Het voorgenomen korte verhaal schrap ik omdat ik niet op kan tegen de stoorzender in de vorm van ander gesproken woord, elders op de theaterweide. Slechts twee gedichten gaan daardoor voor mijn gevoel de mist in. Mijn naasten ontkennen dit. Ik geef me daarna over aan het geweldige spektakel waar poëzie samensmelt met kermis, crossvermaak, theater en allerlei muziekstijlen. Een feest voor de hele familie. Het is dan ook schokkend om de volgende ochtend in deze krant te lezen dat ik onderdeel was van een beschaving die met sprongen achteruit zou zijn gegaan. Laat ik daar nu niets van gemerkt hebben. Want ik mos pissen.




Hans Mellendijk, de Gelderlander, 7 augustus 2010

vrijdag 11 oktober 2013

Fotoarchief Stichting Eeuwig Erbarmen | 1984

Hans Mellendijk 






Foto: © Jan Duitshof | Hans Mellendijk, Bert Scheuter en Willem Tannemaat

1984 | SEE YOU-tours Reis naar Atlantis> Verrassingsreis d.m.v. aanwijzigen, muziek en poëzie op cassettebandje. [Heveadorp-Waalbandijk-Hollands diep-Verdronkenland van Saeftinghe]

woensdag 9 oktober 2013

Ondertussen De VVL-Boekhouding



Ondertussen werd ook bij de zuiderburen Land der horizonten besproken: De VVL-Boekhouding>

BEWARE OF THE CHERRY FACE

Collega's die net als ik in januari om bedrijfseconomische redenen  EDU-ART verlaten, hebben momenteel samen met 'blijvers' een afscheidstentoonstelling in de Kale muren-cyclus; BEWARE OF THE CHERRY FACE. Een aantal gedichten van mij is ook opgenomen.