Posts tonen met het label Herdenking. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Herdenking. Alle posts tonen

zaterdag 4 april 2026

Niet meer en nog te zien in Enschede

De expositie Vrijplaats voor experiment 👉 is inmiddels voorbij. Ik bezocht het in februari voor een 2e maal met vriend Han Hofs 👉 en zijn vrouw Vicki (Wiechetje) Kemper. Han waarmee ik samen met Frans Oosterhof 👉 begin jaren zeventig het studentenhuis aan de Leijdsweg te Enschede deelde. 

De expositie Many Loving Arms 👉  van Bas Kosters loopt nog tot 07-06-2026.

Hier een aaifotoreportager mijner hand 18-02-2026 👉



woensdag 11 februari 2026

In Memoriam Cees Nooteboom

Juist vandaag ontving ik de uitnodiging van Ton van Vliet 👉 voor een expositie van hem In Suderwick, waar zijn foto's zullen worden tentooongesteld. Foto's waarover Cees Nooteboom in Nootebooms hotel (blz. 382) o.a. schrijft:"Een andere brief was een bericht in foto's. Een jonge fotograaf en vormgever, Ton van Vliet uit Terborg, heeft iets van zichzelf herkend in wat ik over Spanje en Galicië schrijf en stuurt me de foto's die hij in La Golada, een dorp in Galicië op weg naar Santiago, gemaakt heeft. 'Het is geen bijzonder dorp,' schrijft hij,'maar een gewoon dorp. Ik kende het toevallig van twee vakanties. Als je van Lugo over de N640 naar Pontevedra rijdt, kom je er na ongeveer 50 km doorheen. In principe had ik net zo goed een ander dorp kunnen kiezen, maar ik kende de mensen en zij mij.' 

Dat is op die foto's te zien. De fotograaf moet in dat dorp een plaats veroverd hebben waardoor hij bijna onzichtbaar geworden is als vreemdeling. Als onzichtbare observator heeft hij er tussen gestaan, in de kerk, in het café, bij de oogst, bij het dorsen. Het resultaat is een aantal beelden van een grote intieme kwaliteit. Ver van Nederland is deze wereld, ver in afstand, nog verder in tijd. Hier zijn nog dingen geldig die voor de mutanten die wij zijn geworden al niet meer bestaan. Nergens staat de tijd stil, ook daar niet, maar door de snelheid van het omringende lijkt het zo. Eens heb ik ik in de late herfst door die streken gereisd. Modder, karren met wielen zonder spaken, alsof het nog niet mogelijk was geweest die uit te vinden. Er is iets vreeswekkend aan de aanblik van dichte houten wielen, ik kan niet goed zeggen wat, je kijkt van buitenaf in een voorbije tijd, er kleeft iets aan je dat de mensen die daar nog leven zou kunnen besmetten. Herders heb ik gezien in de verlaten landschappen, in jassen uit riet gevlochten, de woorden voor de instrumenten die de boeren gebruiken ken ik niet meer, het zijn woorden als reek en vlegel, de geluiden die erbij horen zijn al bijna uitgestorven."

Cees Nooteboom schrijft in Nootebooms Hotel ook: "Een onaards licht gebruikt van Vliet, licht dat hij ergens gevonden moet hebben op een oude zolder, licht dat er haast nooit meer is. Het laat zijn dorsers half in het duister, het zondert zijn kerkgangers af van de haast van de wereld en wikkelt zijn beelden in een stilte die haast niet te verdragen is." 

woensdag 21 januari 2026

Hiep, hiep hoera ....

fotomontage: Paul van Druten
en deze samenzang ook voor mijn tweelingzus Willie.

dinsdag 13 mei 2025

Inmiddels 25 jaar geleden | NC | C6H7(ONO2)30

















NC | C6H7(ONO2)30

dan de dag voorbij gevlogen
de trouwfoto's
het gemeentehuis
de ringen aangeschoven
in haar ogen gekeken
het bekende cliché
eeuwige trouw
die liebe und das weh
dat kon nog vuurwerk geven
de huwelijksbeuk d'r in

gedachten bij het ijs
terwijl het fonteintje
sprankelend spetterde

het geluk
in zijn lief
haar buik

dan de volgende middag
als hij uit het raam staart
restanten van bruidstaart
het nieuws uit roombeek


dan tien jaar later het bericht in de krant
er zijn sterke aanwijzingen dat ijsfonteintjes
de oorzaak zijn van de fatale explosie
van de vuurwerkramp in enschede
dit onschuldig lijkend vuurwerk
dat in de horeca wordt gebruikt

om ijs en taart te versieren
bestaat voor 90 procent uit
rookzwak buskruit

nitrocellulose
in combinatie met zwaarder vuurwerk
gedraagt dit zich als de vernietigende
springstof die op 13 mei 2000 om
15.35 uur de woonwijk roombeek
wegvaagde en 23 inwoners doodde

hoe betrekkelijk weer
dat geluk kan beklijven





en  


zondag 23 maart 2025

maandag 24 februari 2025

In herinnering


Vanmiddag in Gasthuis Leeuwenbergh te Utrecht afscheid genomen van Christine Weenink 👉 Wat zal ik haar missen.  "Het was goed, het is goed en het zal goed zijn."

zie ook:  NFK congres 16-11-2023 👉  en ontknopingsfeest herbezocht 

Hofshuus Varsseveld | 19-08-2017 

"Dans in de regen, wacht niet tot de bui voorbij is."

Eigenlijk verdienen de Achterhoekse expats een wekelijkse rubriek in deze krant 👉

donderdag 4 juli 2024

In herinnering Remco Campert

Remco Campert | Lamento | Tom America

Vanaf moment één dat ik het hoorde kwam dit gedicht bij mij binnen. Je zou het kunnen afdoen als een taalexperiment met al die afgebroken zinnen en het eindeloos laten terugkeren van het woord 'altijd'. Maar er boven dat uit stijgt een diepe melancholie. Het loslaten van wat er ooit was, het voorbijgaande, het vervagen, dat wordt hier gepakt. Met een aantal doodsimpele woorden laat Remco Campert 'altijd' overgaan in 'nooit'. Ik weet 't, het gedicht is gemaakt om samen met jazzmuziek te klinken, maar gaandeweg hoorde ik er heel andere muziek bij, juist omdat het gedicht van zichzelf al zo muzikaal is.
Tom America

Remco Campert 
Remco Campert 

Gedicht Lamento van Remco Campert voorgedragen door Jacques Klöters, zondagmorgen 25 oktober 2020, NPO Radio 5, De Sandwich.

L A M E N T O

dat je altijd maar
Hier nu langs het lange diepe water
dat ik dacht dat ik dacht dat je altijd maar

hier nu langs het lange diepe water
waar achter oeverriet achter oeverriet de zon
dat ik dacht dat je altijd maar altijd

dat altijd maar je ogen je ogen en de lucht altijd maar je ogen en de lucht altijd maar rimpelend in het water rimpelend dat altijd in levende stilte dat ik altijd zou leven in levende stilte dat je altijd maar dat wuivend oeverriet altijd maar langs het lange diepe water dat altijd maar je huid dat altijd maar in de middag je huid altijd maar in de zomer in de middag je huid dat altijd maar je ogen zouden breken dat altijd van geluk je ogen zouden breken altijd maar in de roerloze middag langs het lange diepe water dat ik dacht dat ik dacht dat je altijd maar dat ik dacht dat geluk altijd maar dat altijd maar het licht roerloos in de middag dat altijd maar het middaglicht je okeren schouder je okeren schouder altijd in het middaglicht dat altijd maar je kreet hangend altijd maar je vogelkreet hangend in de middag in de zomer in de lucht dat altijd maar de levende lucht dat altijd maar altijd maar het rimpelende water de middag je huid ik dacht dat alles altijd maar ik dacht dat nooit hier nu langs het lange diepe water dat nooit ik dacht dat altijd dat nooit dat je nooit dat nooit vorst dat geen ijs ooit het water hier nu langs het lange diepe water dacht ik nooit dat sneeuw ooit de cipres dacht ik nooit dat sneeuw nooit de cipres dat je nooit meer
Remco Campert

Uit: Dichter [1995]

'Deze clip is gemaakt door DirkJan Vos. Voor meer info, kijk op De Jongenskamer 👉

Remco Campert 

Zie ook de reeks Dichtersbankjes voor Remco daar 👉



 

zondag 26 mei 2024

Adieu Ron

                                        

Ron Scherpenisse | 15 april 2012 | Poëzie-Klink-Plek | Hummelo 
op Landgoed Enghuizen 👉

Een vriend en collega-internaut is uit de tijd gegleden ...

Gisteren 's morgens om o9:50 u. bracht Bert Bevers het slechte nieuws; "Niet schrikken, Mel: onze vriend Ron is er niet meer. Hij overleed gisteren volkomen onverwacht .... Hij was maar 54 ... "

Op Bert zijn blog GEMENGDE BERICHTEN wilde ik, in de verdere loop van de ochtend, nog niet kijken. Ik wou er nog niet aan. De ontijding nog niet geloven. Maar 's middags dan toch en lees het onvermijdelijke bericht Dag Ron. 

"Met diep verdriet moeten we afscheid nemen van goede vriend Ron Scherpenisse, die gisteren volledig onverwacht overleed. Hij werd slechts 54.  Lees hier verder 👉

Mijn eerste eerste ontmoeting met Ron, op zaterdag 6 maart 2010, heb ik toentertijd daar beschreven 👉


Zie nog meer kronen, zijn absolute meesterwerken in GEMENGDE BERICHTEN van vandaag 👉

Juist voor de komende editie XXIV volgend jaar had ik hem willen uitnodigen om mee te doen  aan de Hummelose KUNSTwandelroute. 

donderdag 14 maart 2024

In herinnering Geert Voskamp


Maandagochtend kreeg ik het onzalige bericht van vriend Frans Oosterhof. Geert is niet meer. Mijn mentor in de roemruchtige AKI-jaren. Een leermeester die me het pad liet vinden in de kunsten.

Lees in Tubantia meer 👉

Meer Geert Voskamp hier 👉  Meer De Enschedese School daar 👉

vrijdag 22 december 2023

In the meantime Hollywoodland

-









Ooit eind vorige eeuw was ik in een klein gezelschap van vier man in 'n van op zoek naar de Hollywood-sign. Onze chauffeur had er niets mee. Dus de zoektocht over de highways van L.A.  liep op een teleurstelling uit. Had ik het toen maar beter voorbereid. Want ik ervoer het achteraf wel als Parijs bezoeken en de Eifeltoren niet zien. Enfin .. 

zaterdag 16 december 2023

Rini 65


Brooklyn Bridge | Manhattan | New York | september 2019

Vandaag vijfenzestig jaar geleden werd Rini geboren. In de nacht van drie op vier juni tweeduizendeenentwintig gleed mijn lief uit de tijd. In herinnering hier nog meer beelden. Waarvan ik een aantal meende kwijt te zijn. Maar onlangs bij het opschonen van computerbestanden kwamen ze uit de floribos tevoorschijn.


Varsseveld: Rini en Gerard | Amsterdam: Gerard, Hans en Rini


Brooklyn Bridge | Manhattan | New York | september 2019

vrijdag 24 november 2023

In herinnering Ellen Jens


Ellen Jens (1940-2023) is uit de tijd gekomen 👉. De VPRO verliest met haar een creatieve en eigengereide maker waarmee we ook afscheid nemen van een tijdperk. Ze regisseerde een breed palet: van 
Hier is Adriaan van Dis tot Jiskefet. Maar wát Ellen Jens ook aanpakte, ze was altijd een regisseur van de inhoud. Dat vertaalde zich in een liefdevolle registratie. ‘Werken met Ellen was een feest.’ 

woensdag 22 november 2023

melsmusicmosaic | extra

Vandaag precies zestig jaar geleden. Mijn moeder maakte me die avond wakker. In mijn herinnering sliep ik net. Ik ging toentertijd door de weeks vroeg naar bed. Want de volgende ochtend fris weer op voor 'n nieuwe schooldag. Het zal half tien zijn geweest. Het onheilspellende nieuws uit Dallas 👉 kwam met drie uur vertraging de huiskamer van de familie Mellendijk binnen.
 

Bob Dylan | Murders Most Foul 👉

"Der Titel Murder most foul, das fand die Netcommunity schnell heraus, stammt aus Shakespeares Hamlet (I/5) – womit Bob Dylan sofort einen archaischen Assoziationsraum eröffnet. Ich übersetze ihn mir mit dem Allergemeinsten Mord. Der Siebzehn-Minuten-Song (text) 👉 umkreist spiralenartig die Ereignisse vom 22. November 1963, dem „Dark day in Dallas, November ‘63 / A day that will live on in infamy“, er nähert sich der Ermordung Kennedys aus tausend Perspektiven und mündet in einer gigantischen, nahezu endlosen Totenklage."

Zie meer 👉 Global Bridge  en 👇                                                                             TowntopicS 

                                            dG | Harrie zoekt al 25 jaar naar een uniek ‘singeltje’ over de moord op JFK: ‘Hoop zo dat iemand het op zolder heeft 👉