Ode aan Harry Muskee | André Manuel
Zacht tikkend de tijd verslaan | Berichten over kunst, cultuur, de Achterhoek, de wereld en Mels eigen activiteiten ...
Ode aan Harry Muskee | André Manuel
De expositie Vrijplaats voor experiment 👉 is inmiddels voorbij. Ik bezocht het in februari voor een 2e maal met vriend Han Hofs 👉 en zijn vrouw Vicki (Wiechetje) Kemper. Han waarmee ik samen met Frans Oosterhof 👉 begin jaren zeventig het studentenhuis aan de Leijdsweg te Enschede deelde.
De expositie Many Loving Arms 👉 van Bas Kosters loopt nog tot 07-06-2026.
Hier een aaifotoreportager mijner hand 18-02-2026 👉
Juist vandaag ontving ik de uitnodiging van Ton van Vliet 👉 voor een expositie van hem In Suderwick, waar zijn foto's zullen worden tentooongesteld. Foto's waarover Cees Nooteboom in Nootebooms hotel (blz. 382) o.a. schrijft:"Een andere brief was een bericht in foto's. Een jonge fotograaf en vormgever, Ton van Vliet uit Terborg, heeft iets van zichzelf herkend in wat ik over Spanje en Galicië schrijf en stuurt me de foto's die hij in La Golada, een dorp in Galicië op weg naar Santiago, gemaakt heeft. 'Het is geen bijzonder dorp,' schrijft hij,'maar een gewoon dorp. Ik kende het toevallig van twee vakanties. Als je van Lugo over de N640 naar Pontevedra rijdt, kom je er na ongeveer 50 km doorheen. In principe had ik net zo goed een ander dorp kunnen kiezen, maar ik kende de mensen en zij mij.'
Dat is op die foto's te zien. De fotograaf moet in dat dorp een plaats veroverd hebben waardoor hij bijna onzichtbaar geworden is als vreemdeling. Als onzichtbare observator heeft hij er tussen gestaan, in de kerk, in het café, bij de oogst, bij het dorsen. Het resultaat is een aantal beelden van een grote intieme kwaliteit. Ver van Nederland is deze wereld, ver in afstand, nog verder in tijd. Hier zijn nog dingen geldig die voor de mutanten die wij zijn geworden al niet meer bestaan. Nergens staat de tijd stil, ook daar niet, maar door de snelheid van het omringende lijkt het zo. Eens heb ik ik in de late herfst door die streken gereisd. Modder, karren met wielen zonder spaken, alsof het nog niet mogelijk was geweest die uit te vinden. Er is iets vreeswekkend aan de aanblik van dichte houten wielen, ik kan niet goed zeggen wat, je kijkt van buitenaf in een voorbije tijd, er kleeft iets aan je dat de mensen die daar nog leven zou kunnen besmetten. Herders heb ik gezien in de verlaten landschappen, in jassen uit riet gevlochten, de woorden voor de instrumenten die de boeren gebruiken ken ik niet meer, het zijn woorden als reek en vlegel, de geluiden die erbij horen zijn al bijna uitgestorven."zie ook: NFK congres 16-11-2023 👉 en ontknopingsfeest herbezocht
de Gelderlander | Familieberichten 👉
dG 20-08-2024 | Dorpsvader Henny Dokter bood alle kinderen een plek 👉
Zie ook de reeks Dichtersbankjes voor Remco daar 👉
Gisteren 's morgens om o9:50 u. bracht Bert Bevers het slechte nieuws; "Niet schrikken, Mel: onze vriend Ron is er niet meer. Hij overleed gisteren volkomen onverwacht .... Hij was maar 54 ... "
Op Bert zijn blog GEMENGDE BERICHTEN wilde ik, in de verdere loop van de ochtend, nog niet kijken. Ik wou er nog niet aan. De ontijding nog niet geloven. Maar 's middags dan toch en lees het onvermijdelijke bericht Dag Ron.
"Met diep verdriet moeten we afscheid nemen van goede vriend Ron Scherpenisse, die gisteren volledig onverwacht overleed. Hij werd slechts 54. Lees hier verder 👉
Mijn eerste eerste ontmoeting met Ron, op zaterdag 6 maart 2010, heb ik toentertijd daar beschreven 👉
Juist voor de komende editie XXIV volgend jaar had ik hem willen uitnodigen om mee te doen aan de Hummelose KUNSTwandelroute.
Maandagochtend kreeg ik het onzalige bericht van vriend Frans Oosterhof. Geert is niet meer. Mijn mentor in de roemruchtige AKI-jaren. Een leermeester die me het pad liet vinden in de kunsten.
Meer Geert Voskamp hier 👉 Meer De Enschedese School daar 👉
Ooit eind vorige eeuw was ik in een klein gezelschap van vier man in 'n van op zoek naar de Hollywood-sign. Onze chauffeur had er niets mee. Dus de zoektocht over de highways van L.A. liep op een teleurstelling uit. Had ik het toen maar beter voorbereid. Want ik ervoer het achteraf wel als Parijs bezoeken en de Eifeltoren niet zien. Enfin ..