Aan: Rob Jetten, de minister-president van Nederland
Premier Jetten, neem afstand van de beschuldigingen over de Rode Lijn!
Het Museumplein vanaf het podium: een zee van rood. Foto: Erik van der Lei / De Rode Lijn.
Geachte premier Jetten,
Wij, burgers en inwoners van Nederland, roepen u op om publiekelijk afstand te nemen van de beschuldigingen die Chanan Hertzberger, voorzitter van het Centraal Joods Overleg, op 9 november 2026 tijdens de Nationale Kristallnachtherdenking in uw aanwezigheid heeft geuit over de Rode Lijn-demonstratie.
Hertzberger stelde dat de eisen van de organisatoren erop neerkomen dat Israël van de kaart wordt geveegd en sprak van een ‘genocideleugen’. Een onafhankelijke onderzoekscommissie van de Verenigde Naties concludeerde echter op 16 september 2025 dat Israël genocide heeft gepleegd in Gaza.
Een dag eerder demonstreerden volgens de organisatie 200.000 mensen in Amsterdam. Zij kwamen op voor Palestijnse mensenrechten en riepen de Nederlandse regering op het internationaal recht te handhaven.
Wij vragen u uitdrukkelijk te bevestigen dat de Rode Lijn-demonstratie gericht was op de naleving van het internationaal recht en dat vreedzaam protest tegen het Israëlische beleid niet antisemitisch is.
Antisemitisme moet altijd worden bestreden. Maar kritiek op de Israëlische regering en opkomen voor Palestijnse mensenrechten is geen Jodenhaat. Mensen mogen niet vanwege hun deelname aan een vreedzame demonstratie als antisemieten worden weggezet.
Als minister-president vertegenwoordigt u alle Nederlanders. Ook de 200.000 mensen die op 8 november de straat op gingen.
Premier Jetten, neem publiekelijk afstand van deze beschuldigingen. Laat zien dat u ook onze premier bent.
Deze petitie wordt gesteund door Een Ander Joods Geluid, Erev Rav, The Rights Forum, Getuigen van Gaza, BDS Nederland en Plant een Olijfboom.
Waarom is het belangrijk?
Als we accepteren dat vreedzame demonstranten op deze manier worden verdacht gemaakt, wordt het steeds moeilijker om je uit te spreken tegen onrecht. Juist van onze premier mogen we verwachten dat hij dat onderscheid maakt. Dat hij ook opkomt voor de mensen die gebruikmaken van hun democratisch recht om te demonstreren.
Dit mag niet normaal worden. Daarom vragen wij premier Jetten om publiekelijk afstand te nemen van deze beschuldigingen.
Een kunstreus is uit de tijd gevallen. In een flits zie ik hem lopen bij de opening van de overzichtstentoonstelling van De Enschedese School in het StedelijkMuseum Amsterdam. Ik heb genoten van zijn editie van Documenta in Kassel. De zevende 👉.
De expositie Vrijplaats voor experiment 👉 is inmiddels voorbij. Ik bezocht het in februari voor een 2e maal met vriend Han Hofs 👉 en zijn vrouw Vicki (Wiechetje) Kemper.Hanwaarmee ik samen met Frans Oosterhof 👉 begin jaren zeventig het studentenhuis aan de Leijdsweg te Enschede deelde.
De expositie Many Loving Arms 👉 van Bas Kosters loopt nog tot 07-06-2026.
Juist vandaag ontving ik de uitnodiging van Ton van Vliet 👉 voor een expositie van hem In Suderwick, waar zijn foto's zullen worden tentooongesteld. Foto's waarover Cees Nooteboom in Nootebooms hotel (blz. 382) o.a. schrijft:"Een andere brief was een bericht in foto's. Een jonge fotograaf en vormgever, Ton van Vliet uit Terborg, heeft iets van zichzelf herkend in wat ik over Spanje en Galicië schrijf en stuurt me de foto's die hij in La Golada, een dorp in Galicië op weg naar Santiago, gemaakt heeft. 'Het is geen bijzonder dorp,' schrijft hij,'maar een gewoon dorp. Ik kende het toevallig van twee vakanties. Als je van Lugo over de N640 naar Pontevedra rijdt, kom je er na ongeveer 50 km doorheen. In principe had ik net zo goed een ander dorp kunnen kiezen, maar ik kende de mensen en zij mij.'
Dat is op die foto's te zien. De fotograaf moet in dat dorp een plaats veroverd hebben waardoor hij bijna onzichtbaar geworden is als vreemdeling. Als onzichtbare observator heeft hij er tussen gestaan, in de kerk, in het café, bij de oogst, bij het dorsen. Het resultaat is een aantal beelden van een grote intieme kwaliteit. Ver van Nederland is deze wereld, ver in afstand, nog verder in tijd. Hier zijn nog dingen geldig die voor de mutanten die wij zijn geworden al niet meer bestaan. Nergens staat de tijd stil, ook daar niet, maar door de snelheid van het omringende lijkt het zo. Eens heb ik ik in de late herfst door die streken gereisd. Modder, karren met wielen zonder spaken, alsof het nog niet mogelijk was geweest die uit te vinden. Er is iets vreeswekkend aan de aanblik van dichte houten wielen, ik kan niet goed zeggen wat, je kijkt van buitenaf in een voorbije tijd, er kleeft iets aan je dat de mensen die daar nog leven zou kunnen besmetten. Herders heb ik gezien in de verlaten landschappen, in jassen uit riet gevlochten, de woorden voor de instrumenten die de boeren gebruiken ken ik niet meer, het zijn woorden als reek en vlegel, de geluiden die erbij horen zijn al bijna uitgestorven."
Cees Nooteboom schrijft in Nootebooms Hotel ook: "Een onaards licht gebruikt van Vliet, licht dat hij ergens gevonden moet hebben op een oude zolder, licht dat er haast nooit meer is. Het laat zijn dorsers half in het duister, het zondert zijn kerkgangers af van de haast van de wereld en wikkelt zijn beelden in een stilte die haast niet te verdragen is."
Vanmiddag in Gasthuis Leeuwenbergh te Utrecht afscheid genomen van Christine Weenink 👉 Wat zal ik haar missen. "Het was goed, het is goed en het zal goed zijn."
Vanaf moment één dat ik het hoorde kwam dit gedicht bij mij binnen. Je zou het kunnen afdoen als een taalexperiment met al die afgebroken zinnen en het eindeloos laten terugkeren van het woord 'altijd'. Maar er boven dat uit stijgt een diepe melancholie. Het loslaten van wat er ooit was, het voorbijgaande, het vervagen, dat wordt hier gepakt. Met een aantal doodsimpele woorden laat Remco Campert 'altijd' overgaan in 'nooit'. Ik weet 't, het gedicht is gemaakt om samen met jazzmuziek te klinken, maar gaandeweg hoorde ik er heel andere muziek bij, juist omdat het gedicht van zichzelf al zo muzikaal is.
Tom America
Remco Campert
Remco Campert
Gedicht Lamento van Remco Campert voorgedragen door Jacques Klöters, zondagmorgen 25 oktober 2020, NPO Radio 5, De Sandwich.
L A M E N T O
dat je altijd maar
Hier nu langs het lange diepe water
dat ik dacht dat ik dacht dat je altijd maar
hier nu langs het lange diepe water
waar achter oeverriet achter oeverriet de zon
dat ik dacht dat je altijd maar altijd
dat altijd maar je ogen je ogen en de lucht
altijd maar je ogen en de lucht
altijd maar rimpelend in het water rimpelend
dat altijd in levende stilte
dat ik altijd zou leven in levende stilte
dat je altijd maar dat wuivend oeverriet altijd maar
langs het lange diepe water dat altijd maar je huid
dat altijd maar in de middag je huid
altijd maar in de zomer in de middag je huid
dat altijd maar je ogen zouden breken
dat altijd van geluk je ogen zouden breken
altijd maar in de roerloze middag
langs het lange diepe water dat ik dacht
dat ik dacht dat je altijd maar
dat ik dacht dat geluk altijd maar
dat altijd maar het licht roerloos in de middag
dat altijd maar het middaglicht je okeren schouder
je okeren schouder altijd in het middaglicht
dat altijd maar je kreet hangend
altijd maar je vogelkreet hangend
in de middag in de zomer in de lucht
dat altijd maar de levende lucht dat altijd maar
altijd maar het rimpelende water de middag je huid
ik dacht dat alles altijd maar ik dacht dat nooit
hier nu langs het lange diepe water dat nooit
ik dacht dat altijd dat nooit dat je nooit
dat nooit vorst dat geen ijs ooit het water
hier nu langs het lange diepe water dacht ik nooit
dat sneeuw ooit de cipres dacht ik nooit
dat sneeuw nooit de cipres dat je nooit meer
Remco Campert
Uit: Dichter [1995]
'Deze clip is gemaakt door DirkJan Vos. Voor meer info, kijk op De Jongenskamer 👉
Een vriend en collega-internaut is uit de tijd gegleden ...
Gisteren 's morgens om o9:50 u. bracht Bert Bevers het slechte nieuws; "Niet schrikken, Mel: onze vriend Ron is er niet meer. Hij overleed gisteren volkomen onverwacht .... Hij was maar 54 ... "
Op Bert zijn blog GEMENGDE BERICHTEN wilde ik, in de verdere loop van de ochtend, nog niet kijken. Ik wou er nog niet aan. De ontijding nog niet geloven. Maar 's middags dan toch en lees het onvermijdelijke bericht Dag Ron.
"Met diep verdriet moeten we afscheid nemen van goede vriend Ron Scherpenisse, die gisteren volledig onverwacht overleed. Hij werd slechts 54. Lees hier verder 👉
Mijn eerste eerste ontmoeting met Ron, op zaterdag 6 maart 2010, heb ik toentertijd daar beschreven 👉
Maandagochtend kreeg ik het onzalige bericht van vriend Frans Oosterhof. Geert is niet meer. Mijn mentor in de roemruchtige AKI-jaren. Een leermeester die me het pad liet vinden in de kunsten.