zaterdag 28 juni 2014

Cultuurzomer Achterhoek


Over een week is het alweer geschiedenis


Intussen Koning voetbal regeert

Concert vanavond is uitgesteld!

Met Achterhoekse Ogen | Mayday, mayday


Mayday-mayday! | Hans Mellendijk, 24 juni 2000, Gelders Dagblad (Graafschapbode)  

In mijn allerdaagse kloffie waag ik mij op de zonnige vrijdagavond in “Het hol van de Leeuw”. Toch nog maar even de Oranjekoorts proeven, voordat het te laat is. Even 'live' meemaken of ik m’n toppositie in de voetbalpool van café “’t Veertje” kan consolideren. Een eerste plaats; dankzij de enige juiste voorspelling van Joegoslavië – Slovenië.

M’n staminee is ter gelegenheid van EURO 2000 omgetoverd in een Huis van Oranje. De oranje vloerplaten van voorgaande voetbaltoernooien zijn gelukkig versleten en liggen te rotten in de opslag, weet uitbater Gertman me te melden. Dus die pijn aan de ogen wordt mij dit jaar gelukkig bespaard. Gertjan wijst me een mooie plek aan de tap en komt naast me zitten. De kroeg dromt langzaam vol met, in schreeuwend oranje geklede, liefhebbers. Als de tigste leeuwenkoptoupet langs ons heen schraggelt om een zitplaats vóór het televisiescherm te bemachtigen begint Gertjan te mopperen. ‘Die jongeluu hebt ’t tegenwoordig maor makkelijk! Oranje T-shirts, oranje opblaoskronen, oranje aoveralls, ’t is jao allemaol veur ‘n prikkie te koop. Nea, dan hadden wi-j ’t vrögger toch völle moelijkerder. Toen was d’r nog gin Oranjekoorts. Wi-j mosten ons witte sporthemd zelf varfen. En onze leeuw heb ik d’r zelf persoonlijk op motten borduren. In kruissteek! ‘O ja, Dortmund vierenzeuventig!’ In een flits herinner ik me zijn potsierlijke Hollandse leeuw. De leeuwen van het Wissche gemeentewapen waren als sjabloon gebruikt. De Duitsers zagen het aan voor een hond.
‘Trouwens, wat oog i-j kaal!’ Ik kijk hem niet begrijpend aan. Triomfantelijk tovert Gertjan een oranje stropdas uit zijn broekzak. ‘Hier strik ow den maor veur, dan zie’j d’r minder meeps uut!’ Ik wil protesteren. Maar om de sfeer in ”’t Veer” niet te verpesten laat ik mij gewillig de strik omdoen. In de barspiegel bekijk ik het frommelige resultaat. Niet geheel ontevreden bestel ik twee evenementenbiertjes. Ik geef hem d’r een. ‘Nó good dan, proost dan maor! Op een mooie pot!’ Tijdens het Wilhelmus, staandebeens meegezongen en af en toe spiekend vanaf een oranje rug, ontwaar ik een oud Oranjesouvenir. Het nageschilderde plaatsnaambord van Saint Denis. Een WK-etappeplaats van onze Guus. Frankrijk, twee jaar geleden. Ik zie nu pas het typografisch grapje; als een bezwerende correctie is boven de ‘n’ en ‘i’ van Denis een iets kleinere ‘n’ geplaatst. Heilige Bergkamp. Het kwartje valt wel heel erg laat.

Zo ook, het eerste doelpunt. Met een nul-nul stand gaat het café morrend de rust in. Davids wordt ongevraagd geadviseerd zijn bril op te zetten. Een zielloze stumper wil het hoofd van Frank laten rollen en scandeert ‘van Gaal!’. Ik smoor hem bestraffend de mond: ‘de Denen hebben schuld. Ze geven ons Oranje niet de kans, mooi te spelen!’ Gelukkig, na de pauze is dan eindelijk de passie terug. De ballen komen nu bij de juiste spelers voor de voet. In de zevenenvijftigste minuut, de bevrijding. Dennis breekt door en komt de Deense doelman integen. De terugstuitende bal wordt door Patrick laag in het lege doel geschoven. Gertjans relaas over buitenspel raakt verloren in het helse kabaal van de juichende meute. Ik hou het maar op vrouwe Fortuna. Zij is ons team, tot nu toe, toch al zo goed gestemd en hopelijk mij ook. Want deksels, het lijkt er even op dat mijn voorspelling uitkomt. Dat betekent mooi tien punten extra! Schjønberg schopt echter roet in het eten, door de strafschop te missen. Een uur later wordt de nieuwe ranglijst opgehangen. Met stip ben ik gezakt naar de drieënvijftigste plaats! Een alarmerend –mayday-mayday!- is achter mijn naam gezet en dat op zo’n mooie juniavond, terwijl het oranje zonnetje weer schijnt.


donderdag 26 juni 2014

Die Mannschaft



Das totale Fussball

Kleff, Wimmer, Hoeneß, Held und Beckenbauer,
Kapellmann, Jung, Grabowski, Franke, Klein,
Müller, Geye, Wunder, Nigbur und Hölzenbein,
Erwin und Helmut Kremers, Zobel, Assauer,

Krauthausen, Doctor Kunter, Wittkamp und Beer,
Fichtel, Flohr, Breitner, Budde und Savkovic,
Hoffmann, Lútkebohmert, Kostedde, Rupp und Hosic,
Brenninger, Blau und Handschuh, Köppel und Scheer,

Vogt, Pröpper, Schwarzenbeck, Cullmann, Sziedat,
Deterding, Brück, Nickel und Overath,

Netzer und Heynckes, Kohle, Walitza,
Dürnberger, Löhr, Wolter, Konopka,

Maier, Roth, Jensen, Jung, Diehl und Hansen,
Danner, Schulz, Bonhof, Kulik und Jansen.


Nico Scheepmaker
gedichten

Elders

Noord Amerika Nevel

maandag 23 juni 2014

Krang




Schuurtje bij wijngoed de Hennepe Aalten, binnenstebuiten gekeerd.

Waar is Rivelli?

Rivelli in Zaal 100 | Emsterdem Echterhook Connection 2014

Op 'nDrom Vijftien, op daele van Koffieboerderij Groot-Nibbelink, op Sinderen 5 juli a.s. in de meddag. Rivelli impro explo ensemble website>




zaterdag 21 juni 2014

Door Achterhoekse Ogen | Familiepost

Vreden - Altes Rathaus

Familiepost - Hans Mellendijk vandaag in de Gelderlander edities Achterhoek

Sinds het besef dat we wezen waren geworden, na het uit de tijd komen van onze ouders werd de traditie geboren. In mei, soms pas juni, rondom de trouwdag van vader en moeder komt de familie bijelkaar. Ik en mijn drie zussen. Daags na de overwinning op Spanje laten we ons het gebak bij de koffie lekker smaken. De stemming komt er al behoorlijk in als mijn jongste (tweeling)-zus mijn 'tussenzus' (die tussen de jongste en oudste in dus) een envelop aanreikt.' Zeg ben je niet wat vergeten?' 'Wat ik?' 'Ja kiek d'r maor 's in.' Ze graait er met haar vingers een vel postzegels uit. Allemaal prachtig gekalligrafeerde enen, uit de vorige eeuw.  'Hé die kö'j nog mooi gebruken. Tiggenwoordegs gift 't alleen maor enen op de zegels!', roep ik haar toe als mijn zwager tussen neus en lippen -doelend op haar zuinigheid met vlijt- weet te melden dat hij de briefjes van honderd er maar voor de zekerheid heeft uitgehaald. De toon is door de koude kant gezet. Mijn zus weet te melden dat ze de enveloppen die ze met nieuwjaar aan ons had verstuurd uit de floribos van haar schoonmoeder heeft weten te redden. Daarmee de vrek in haar bevestigend. Het gesprek waaiert alle kanten op. Maar vooral naar de veranderingen bij Tante Pos. Dat met die nieuwe tarieven ''t ok niks gif'. 'I-j jo neet meer wet wa'j feitelek betaalt.' Dat het postagentschap ok weer geet verhuzen.' Ho lang duurt' t nog da'w naor Dörkum mot um de brieven te bestellen?' oppert mijn oudste zus.  Ik herinner me de slotbeelden van "Die andere Heimat", het onverwachte vervolg op de serie van Edgar Reitz, nu tegen de achtergrond van de 19e eeuw als honderduizenden Europeanen vanwege armoede besluiten de oversteek naar Brazilië te maken. Aan het eind de zoekende postbode die ter paard het laatste nieuws overzee komt brengen in het fictieve dorp Schabbach. Zou dat ons toekomstbeeld zijn, nu we steeds meer digitaal communiceren? Dan meldt de oudste dat we in Vreden worden verwacht. Daar wikkelt zich het programma af. De ortopedische schoenwinkel Wessels blijkt een klein museum te herbergen over grote schoenmaten. De eigenaar weet in smeuïg Nederlands verhalen te vertellen over zijn reizen naar de grote reuzen die van hem schoenen krijgt aangemeten. Een collectie van minatuurschoenen illustreren de geschiedenis van de schoenfabricage door de eeuwen heen. Na een pick-nick langs de Berkel wacht de volgende surprise; Das Deutsche Scherenschnittmuseum. Een werkelijk pracht verzameling kunstknipwerk, met veel werk uit Nederland maar ook de rest van de wereld is vertegenwoordigd. Van Postiljontijdperk tot een minutieus knipwerk dat Christo's megalomane inpakactie van de Berlijns Reichstag verbeeldt, uit de moderne tijd.

Dan zie ik opeens dat het vanmorgen allemaal voorspeld is. Ik zie een knipwerk gecomponeerd uit een vel postzegels uit de Crouwel-periode. Blauwe zegels van 10 cent, doormidden geknipt in een wonderschone lijnvoering vormen een pracht landschap. De dag kan niet meer kapot, met zo'n overdreven toevalligheid.




Meer Florentijn Hofman



Over twee weken


dinsdag 17 juni 2014

Anne Semler | Haas tussen bomen

Haas tussen bomen | Anne Semler | 2006

Vandaag heb ik het tweede deel van mijn jubileumcadeau besteed aan een werk van Anne Semler>

Waar is Flavoured Ink?


Op 'nDrom 15; ze openen om 12.00 u. het festival op 5 juli a.s. Koffieboerderij Groot-Nibbelink op Sinderen.