Posts tonen met het label Erfgoed. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Erfgoed. Alle posts tonen

zaterdag 31 oktober 2026

Inmiddels in Almelo


Herman Finkers, vorig jaar zette hij t.g.v. zijn verjaardag al zijn shows op You Tube 👉

De komende maanden een greep uit zijn oeuvre

vrijdag 9 oktober 2026

Ondertussen in Zutphen



Vanavond naar een stille film met begeleiding van het Bader orgel in Zutphen 

[Vrijdag 9 oktober 20:00 in de Walburgiskerk |

Luxor Theater en Stichting Henrick Baderorgel presenteren hun jaarlijkse stille film met orgelbegeleiding door Berry van Berkum.

De Russische Revolutie van 1917 had een grote impact op de filmproductie. De censuur uit het tsarentijdperk verdween en het duurde even voordat de Communistische Partij volledige controle bezat over wat er gedistribueerd mocht worden. In de tussentijd was er een behoorlijke mate van vrijheid.

Het sigarettenmeisje van Mosselprom, van regisseur Joeri Zieliaboezjki, een film uit 1924, is een product van die vrijheid. Een groter contrast met Eisensteins iconische revolutieklassieker Pantserkruiser Potemkin van één jaar later is niet denkbaar.

Het sigarettenmeisje van Mosselprom is het verhaal van de jonge Zina, een sigarettenverkoopster op straat (Mosselprom was de Moskouse plattelandscoöperatie voor consumentenproducten) die wordt ‘ontdekt’ door een filmploeg en het hof wordt gemaakt door drie aanbidders: een stuntelige accountant, een charmante cameraman en een Amerikaanse zakenman die ‘haute couture’ naar de Sovjet-Unie brengt.

Het sigarettenmeisje van Mosselprom, aangeprezen als ’s werelds eerste romantische komedie, biedt een zeldzaam en intrigerend inkijkje in het leven in Moskou van honderd jaar geleden, samen met een beeld van hoe gewone Russen zichzelf zagen en hun voorzichtige nieuwsgierigheid naar Amerika. We zien het Rode Plein, volgepropt met trams, handkarren en paardenkarren, met de beroemde Sint-Basiliuskathedraal op de achtergrond, en woonwijken die laten zien dat de Russische hoofdstad na de revolutie nog volop in ontwikkeling was: vervallen pensions staan zij aan zij met nieuw gebouwde filmstudio’s langs brede, stoffige boulevards.

Ideologisch geschoolde critici waren geschokt dat het publiek de voorkeur gaf aan komedies die volgens ‘kapitalistische normen’ waren gemaakt, in plaats van het verhaal van een jongen die een meisje op een tractor ontmoet en verliefd op haar wordt wanneer ze een medaille krijgt voor het oogsten van 50 ton aardappelen. Maar het publiek trok haar eigen plan en maakte van Het sigarettenmeisje van Mosselprom het grootste kassucces van de jaren ’20.

Joelija Solntseva

Speciale aandacht verdient hoofdrolspeelster Joelija Solntseva (1901-1989), die in 1924 als 23-jarige de grote publiekslieveling van Rusland werd met twee films die allebei klassiekers wer-den: de sciencefictionfilm Aelita: Koningin van Mars en dus Het sigarettenmeisje van Mosselprom.

A Star was Born, zou je denken. Maar het liep anders. Joelija Solntseva zou haar dagen niet vóór maar achter de camera slijten. Nadat ze in 1928 de Oekraïense filmregisseur Oleksandr Dovzjen-ko ontmoette, met wie ze een jaar later trouwde, gaf ze het acteren eraan en werkte ze als regis-seur bij de studio’s van de Oekraïense Filmadministratie, de Moskouse filmfabriek Sojoezkino en de Kievse filmfabriek. Eerst samen met haar man, na zijn dood (in 1956) alleen.

Op het filmfestival van Cannes in 1961 won Solntseva de prijs voor Beste Regisseur met haar film Kroniek van de vlammende jaren. Ze was daarmee de eerste vrouw die deze prijs in ont-vangst mocht nemen. En het duurde 56 jaar, voordat ze, in 2017, gezelschap kreeg Sofia Coppola, die als tweede vrouw deze prijs won voor haar film The Beguiled.


zaterdag 12 september 2026

Ondertussen in de Tempel


Geniet drie dagen lang van erfgoed, kunst, historie en rijke geschiedenis. Kennen jullie bijvoorbeeld het verhaal van het unieke, eikenhouten Marianum, dat Silvolde tot bedevaartsoord maakte? Kom langs en hoor ons uit! Bekijk de mooie expositie van Kunstenaars Collectief Breekijzer en plof neer op ons gezellige terras voor een appeltaartje, tosti of broodje hotdog. Kinderen kunnen aan de slag met onze foto-speurtocht. Wie beantwoordt alle 10 de vragen goed?! Graag tot ziens!
🕚 Openingstijden
Vrijdag 11 september | 11.00 – 17.00 uur
Zaterdag 12 september | 11.00 – 17.00 uur
Zondag 13 september | 13.00 – 17.00 uur
Prins Bernhardstraat 4, Silvolde
Loop gerust binnen. De toegang is gratis!



zondag 3 mei 2026

melsmuziekmozaïek

Herman Brood & André Hazes | Melvin Blues

De fles | André Hazes & Herman Brood






zondag 12 april 2026

melsmusicmosaic | the everly brothers | simon & garfunkel

1957 | Bye Bye Love - The Everly Brothers






Op zijn 84ste noemde Paul Simon de vijf nummers die hij wel geschreven zou willen hebben. 






zondag 15 maart 2026

melsmuziekmozaïek | in herinnering IJf Blokker

IJf Blokker 👉 | Barend Servet| Waar moet dat heen | 1973



Op 6 november 2008, tijdens het Slotfeest Wim T. Schippers Televisiepraktijken in het Amsterdamse Comedytheater 'In de Nes'. vertolkt IJf Blokker alias Barend Servet na dertig jaar weer eens zijn grootste hit.

donderdag 26 februari 2026

Ondertussen in Suderwick in het GrenzBlickAtelier | 01-03-2026 t/m 10-05-2026

 

Het GrenzBlickAtelier neemt de bezoekers van de galerie dit keer mee naar Spanje – naar een vervlogen tijd, gezien door de ogen van BREEKijzer-lid Ton van Vliet 

In de jaren tachtig fotografeerde Ton van Vliet het dagelijks leven in het noordwesten van Spanje. Om precies te zijn: in en rond Agolada, een gemeente in de provincie Pontevedra in de Spaanse autonome regio Galicië. Hij wist zich een plaats in de gemeenschap te veroveren en werd geaccepteerd als onzichtbare observator met zijn camera. Daardoor kon hij beelden maken met een grote intieme kwaliteit: in de kerk, op het land, in het café. Zijn werk behoort inmiddels tot het cultureel erfgoed van Galicië.

 

Landelijke taferelen worden afgewisseld met dorpsgezichten, interieurs, uitingen van volksreligiositeit en foto’s van de mensen uit deze regio. Het zijn veelzijdige portretten van de toenmalige realiteit. Zijn menselijke, empathische blik overbrugde de afstand tussen hem als fotojournalist en de mensen die daar woonden. Hij richtte zich op de gezichten en het boerenleven. Maar hij had ook oog voor vreugde en jeugd: feesten, pelgrimstochten, picknicks en cafés. Het zijn momentopnames van een authentieke realiteit, die tot op de dag van vandaag niets van zijn kracht hebben verloren.

 

Openingstijden: Zondag, telkens van 14.00 - 17.00 uur. Op alle andere dagen op afspraak. 22-03-2026; gesprek over fotografie met Ton van Vliet en Joop van Reeken. Kijk voor actuele informatie op www.grenz-blick.eu 👉

 

 

GrenzBlickAtelier im ps-raum, Hahnenpatt 2 (ingang Lange Fohre /hoek Dinxperloer Straße), 46399 Bocholt-Suderwick

 

maandag 16 februari 2026

Inmiddels over 3 maand is het 43 jaar geleden

Een gebaar, Aksie De Bevrijdende Lach | deel 1


Op 16 en 17 mei 1983 is Freek de Jonge samen met Wim de Bie en Kees van Kooten de drijvende kracht achter twee theateravonden voor Amnesty International. Die krijgen de titel Een Gebaar. Aksie De Bevrijdende Lach.

Jaco Groot is directeur van De Harmonie, de uitgeverij die de boeken uitgeeft van zowel Van Kooten & De Bie als Freek de Jonge. Groots echtgenote werkt voor Amnesty International en zij maakt in Engeland benefietavonden mee waarop Rowan Atkinson, Eric Clapton, Monty Python, Pete Townsend en vele anderen gezamenlijk optreden voor dit goede doel. Dit onder de titel: The Secret Policeman’s Ball. 

Jaco Groot vraagt De Bie, De Jonge en Van Kooten of zij in Nederland zo’n avond willen organiseren. Een unieke combinatie: drie VPRO-coryfeeën en voor progressief Nederland tesamen de top van het Nederlandse amusement. De Bie, De Jonge en Van Kooten voelen er wel voor. Kees van Kooten: ‘Al die Britse komieken beconcurreerden elkaar natuurlijk, maar tijdens The Secret Policeman’s Ball werkten ze met grote eensgezindheid. Zo moeten wij het ook doen, dachten wij.’ En dus benaderen zij iedereen die er op dat moment in hun ogen toe doet in ons kleurrijke theater-amusementsland: Adèle Bloemendaal, het Willem Breuker Kollektief, Herman Brood, Django Edwards, Paul Haenen, Jeroen Henneman, Kamagurka, het Kollektief Internationale Nieuwe Scène, Fay Lovsky, Mathilde Santing, Urbanus, Herman van Veen, Joop Visser, Het Werkteater, Floor van Zutphen en vele anderen. Iedereen werkt belangeloos mee. Onder die anderen nieuwkomers als het duo De Duo’s, bestaande uit Arjan Ederveen en Kees Prins, en een verrassende naam als André Hazes. Die weet aanvankelijk niet zo goed raad met de uitnodiging voor zo’n ‘VPRO-feestje’ met niet bepaald zijn publiek. Maar als hij hoort dat ook Herman Brood heeft toegezegd, stelt hij voor met Brood een duet te zingen. Wim de Bie: ‘We moesten het amusement wat breder aanpakken. Even alle VPRO-leden in de zaal prikkelen. Ik heb zijn optreden onlangs op plaat teruggeluisterd en meen dat ook te horen in de zaal. Hazes moet opbouwen. Aan het eind is er enorme respons, maar in het begin vindt men het raar.’ Verrassend is ook dat Doe Maar de hele avond fungeert als het orkest, waarbij het bandje een beroep kan doen op Fay Lovsky, Mathilde Santing en Floor van Zutphen als backing vocals. Om niet het verkeerde publiek (van ‘gillende meisjes’) te trekken, worden Henny Vrienten cum suis niet vermeld op het affiche.

maandag 26 januari 2026

Onlangs in Westendorp @ Zaal De Vos | Lied voor Hans


Ik werd jongstleden zaterdagavond aangenaam verrast door mijn vrienden van voorheen Stichting Eeuwig Erbarmen. Momenteel weer met i.o. daarachter, maar dan in de betekenis van 'in ontbinding'. Al klonk het op mijn verjaardagsfeest toch meer als weer 'in oprichting'. Met hun partners zong het ex-SEE mannenkoor' een lied voor mij. Liesbeth Zegwaard dook in mijn werkzaamheden en schreef onderstaande tekst op de melodie van Ritme van de regen, feitelijk een selfie samengesteld met citaten uit mijn Nedersaksische werk. Ritme van de regen was in 1991 het thema voor het 11e Erbarmen festival 👉.

Bert Scheuter leidde één en ander in.  

inleiding geoefenden en ongeoefenden ...

en vervolgde met:

Lied voor Hans gefilmd door Hermi Hartjes

Lied voor Hans vanaf podiumzijde gefilmd door Caroline Weenink




Voor de verstaanbaarheid kreeg ik dit weekend ook de Karaoke-versie waarmee Anton en Renske bovenstaande tekst geoefend hebben. 


Hulde, ik was na afloop diep ontroerd en was niet in staat om als dank een gedicht voor te dragen. 
Bij deze dan alsnog, uit mijn archief: Fluusterdingen.



woensdag 31 december 2025

Kaboem, klabaats


Hans Mellendijk en Bert Scheuter

De redactie van DIEN 👉 op bezoek bij Carbid & Co 👉. op de Hoge Venne, Heelweg-West,  gefilmd door Peter Masselink | 2017

Bert Scheuter; Boem, Boem, Boem | 2018

Lees ook; Sander Grootendorst | Kaboem, klabaats 👉





donderdag 11 december 2025

Inmiddels voltooid verleden tijd

De tijd scheurt razendsnel richting 2026, half november bezocht ik met mijn zwager en zoonlief het Nationaal Museum Tachigjarige Oorlog 👉 in Groenlo. Daarna heerlijk gegeten en biertje gedronken in 't Brouwernös 👉  Zie meer hier 👉