maandag 30 september 2013

Elders


Fotoarchief Stichting Eeuwig Erbarmen | 1980 en 1981

1981 | 1e Erbarmen Festival | Bert Scheuter en Hans Mellendijk | People who dance

Vorige week de verloren gewaande dia's en scans terug gevonden in de krochten van Flickr.
De komende weken, maanden laat ik het archief voorbij komen. Hier 1981, het jaar van het eerste Erbarmen Festival in Muziekkoepel de Bettekamp te Varsseveld.
Hier de eerste SEE-YOU-tours reis | VIP-bustocht >

Maar daarvoor waren er al de z.g. Landdagen. Hier 1980>

zaterdag 28 september 2013

Door Achterhoekse Ogen | Achterhoekse golf


Achterhoekse golf

Niet ongemerkt is er in de loop van de jaren een golf van Achterhoekse muziek over Nederland heen gespoeld. Geen alles verwoestende Sandy maar eerder een rustig kabbelend en stromend golfje dat afwisselend over de boorden van de Oude IJssel stroomde dan zich weer terugtrok in de Boven Slinge om echter dan weer heftiger toe te slaan. Zoals bijvoorbeeld twee jaar geleden met bovenregionale aandacht voor het Barlose gezelschap Shaking Godspeed dat binnen een mum van tijd zelfs tot Budapest en de Spaanse binnenlanden reikte en dat momenteel Duitse podia in Köln, Berlin, Hamburg en München plat speelt. In het kielzog lijken andere bandjes opgestaan. Maar of dat echt zo is weet je eigenlijk nooit precies. De media denkt het en plots lijkt er een stroming. De Achterhoekse golf ist da. Waarschijnlijk heeft het te maken met een gezonde voedingsbodem. Dankzij leegstaande kippenhokken en ander boerengerief is er een overschot aan oefenruimte en omdat er verder weinig anders te doen is en de verveling toeslaat ga je met elkaar muziek maken. Dat zou ook de reden kunnen zijn, naast de modernisering van het muziekonderwijs wellicht. Ontegenzeggelijk in ieder geval dat in de voetsporen van Normaal, Boh Foi Toch, Jovink en de Voederbietels een breder spoor qua muziekvariëteit en succes is ontstaan. Regelmatig zien of horen we bands met illustere namen als The Backcorners Boogie Band, De Staat, Hadrian’s Wall, Villa Zeno, Gepetto, The Bruurkes op de Hilversumse radio- en tv-zenders. Meeliftend op het succes startte onlangs jonge hond Meindert Bussink op internet een modernere social-media-versie van het poparchief. Het ontsloot inmiddels honderd bands op zijn site ‘Behind the Corner’. Hij verzamelt verhalen over bands, organiseert in Dancing de Radstake bijeenkomsten waar een en ander te beluisteren en te zien is en waar de muzikanten aan het woord komen. Dit allemaal in samenwerking met lokale media. In het verlengde ligt overleg met het Poparchief Achterhoek Liemers in het verschiet, zou je denken. Niet dus of toch wel? Hoe dan ook, het muzikale landschap is er kleur- en klankrijker op geworden.

Zo meende ik in het voorjaar een perfecte cover the horen van Bowie’s ‘Suffragette city’ in het overvolle cafézaaltje van staminee ‘de Beugel’.  Toen mijn gehoor beter ingesteld raakte ontwaarde ik een perfecte vertaling in het Achterhoeks. Klank en inhoud perfect aangevoeld. :”Hee man, ik bun ’n sociopaot/En ik knipoog, tegen iedereen op straot./Soms leen ik.., de puppy van mien moe./Door loop ik dan met rond en ze komt naor mien toe.” Sowieso wat een band The Bruurkes want daar heb ik het over. Langzaam bouwden ze een eigen repertoite op die er niet om liegt. Ooit ook twee jaar geleden via ‘Blokhut In De Achterhoek’ deden ze hun duit in het zakje ter bestrijding van de krimp in de Achterhoek door een loflied op de (zuip)keten. Daarna volgde meer oorspronkelijk werk van de vier broertjes (muzikaal gezien dus). Op het succes van Robert Gesink werd gaarne meegefietst. ‘Gesink krig de geest’, was vorig jaar goed voor uitzending op de TV. Het wachten hier is op het debuutalbum. De optredens zijn energiek dankzij het timmerende drumwerk, sexy dankzij (hie bewaegt as Jagger) de zanger Marco van der Aar dan weer ingetogen, maar bovenal eclectisch electrisch! Ze hebben dan ook allemaal hun muzikale geschiedenis meegenomen. AC/DC hand in hand met Tom Waits, Sly&The Family Stone met Howlin' Wolf, Dick Dale met Led Zeppelin en Bowie knipoogt naar The Dead Kennedys. Of zo als Rocco Ostermann het zelf zo mooi omschrijft: “Je weet nooit wat er voorbij gaat komen. Zo dans je de polka, of wals je door de tent, dan weer word je meegevoerd door een prachtige gitaarsolo, of zit je middenin een pogo.”

Normaal kan met pensioen! Rocco en zijn mannen zijn vanavond op de bühne van de DRU-Cultuurfabriek tijdens Jannespop, ook Shaking Godspeed is van de partij.
Hans Mellendijk | de Gelderlander 3 november 2012.

vrijdag 27 september 2013

Quote



Telkens weer verrassend om te zien voor welke foto de redacteur kiest en welke quote uit de column wordt getrokken. Lees hier meer>

maandag 23 september 2013

Ondertussen in Den Haag


Vriend Siert van den Berg is sinds zijn vertrek uit Zutphen naar Den Haag en Den Bosch flink aan het schilderen geslagen. En dat gaat hem goed af, zo te zien.

zondag 22 september 2013

Brandwacht

Gisteren werd het Eerste Dèr Mouwsymposium georganiseerd door het J.A. dèr Mouwgenootschap i.s.m. het Poëziecentrum Nederland in de Openbare Bibliotheek te Doetinchem.


 Brandwacht Piet Gerbrandy na zijn lezing 'Eros' mysteriën'.


 Ben Bal licht de vertalingen van John Irons toe.


Pieter Andriaans sloot het symposium af met een indrukwekkend betoog 'Het zelfbewustzijn als taallaboratorium' over de filosofische esthetica van Johan Andreas dèr Mouw; "De centrale filosofische conceptie van Dèr Mouws filosofie (die stelt dat wij de werkelijkheid kennen via voorbewuste functies die zich in de tijd ontwikkeld hebben) is nog volop actueel. Ook het filosofisch probleem van de eenheid van het bewustzijn ligt nog open."

Zondagclip | Nico | Das Lied Der Deutschen


zondag 15 september 2013

zaterdag 14 september 2013

Door Achterhoekse Ogen | Gisteren en vandaag




Foto's: Johan Visser en René Damen

Gisteren en vandaag

Sóh voorbij die mooie zomer. Op de Zwarte Cross stond ik in de tipi samen met Bert Scheuter en met Ferdi Jolij te mijmeren over de ‘hippie sixties in de sixties in de Achterhoek’. Ferdi liet Summer of Love rijmen op 69, door het laatste in het  Frans uit te spreken. Bij het samenstellen van het programma zag ik weer hoe huidige ontwikkelingen toen ontkiemd zijn. Neem de luisterkorpsen; een idee dat ontstond uit een oproep in het jongerenblad Hitweek. Je kon je aanmelden dat je bereid was om je platenbezit te delen. Iedereen die zin had kon op je kamer komen luisteren naar je verzameling ‘underground’ elpee’s. In de brievenrubriek verschenen trotse lijsten van platencollecties en voordat je het goed wel zelf in de gaten had stond daar in de zomer van negenenzestig menig hippie voor je deur. In mijn geval een leeg kippenhok waar ik wat aanklooide met lichteffecten en met een groep gelijkgestemden aan experimenteel tejater deed. Het luisterkorps verwaterde maar zien we nu in een ander lichaam verstopt als muziekservice ‘Spotify’ terug op het internet. De tejatertroep ‘Waar de wetenschap faalt zegent de kunst’ trad op in de Achterhoekse jeugdhonken die als paddestoelen uit de grond schoten. We waren nogal gecharmeerd van ‘Een aarde zonder akkers’, een revolutionair boek van Nigel Calder. Over de organisatie van het milieu en de falende voedselproduktie, landbouw en energie. Hij schreef over de mogelijkheden van synthetisch vlees. Nu bijna een halve eeuw later is de kweekburger daar.

Ikzelf kwam na een technische opleiding terecht op de kunstacademie. De AKI wel te verstaan. Toen nog Academie voor Kunst en Industrie. Enschede was blij met studenten die zich betrokken voelden met kunst in de maatschappij en kwam er snel achter dat je boodschappen deed in de supermarkt en niet in de kunsten. Ik viel met de neus in de boter van de conceptuele kunst. Bedacht samen met studiegenoot Herman ter Beek projecten. Zo liep ik vier zondagen met een kookwekker en een camera op zak om -van het moment van ontwaken tot het moment van slapen gaan- op elk volle uur een foto van datgene  dat ze opdat moment zien, te maken. Tot mijn verbazing lees ik in een weekendbijlage van een krant dat het idee geland is. Voor de iPhone is een app ontwikkeld ‘Room for thought’ genaamd, die je elke dag op een andere tijdstip laat fotograferen waar je op dat moment mee bezig bent. Hallo waar kan ik declareren?

Soortgelijke reactie had ik even toen ik ex-AKI-er Daan Roosegaarde enthousiast hoorde over zijn interactieve landschappen. Het luminieuze ‘Dune’. Een kunstwerk dat reageert op de aanwezigheid van de mens. Dat kwam me bekend voor, inderdaad in mijn archief een werktekening waarin beschreven wordt  hoe in een voetgangerstunnel beweging omgezet wordt in geluid.


Geschiedenis vormt toekomst; onder de noemer ‘History makes the future’ opent de AKI dit weekend haar nieuwe onderkomen. Terug in het centrum van cultureel Enschede. Was gisteren en is vandaag te zien.

Hans Mellendijk vandaag in de Gelderlander, edities Achterhoek.

Pianostairs


dinsdag 10 september 2013

History makes the future | Environment No 1. | DUNE





Toen ik Zomergast Daan Roosegaarde hoorde vertellen over DUNE herinnerde ik mijn bovenstaand plan uit december 1969. Bedacht in mijn eerste jaar op de AKI. Een school die Daan uiteindelijk ook afmaakte, maar dan veel later. Vrijdag en zaterdag wordt de nieuwe accommodatie van de AKI geopend [History makes the future>

Intussen terugblik Enghuizen | Mañana Mañana


Enghuizen 

zondag 8 september 2013

ZONDAG | ROOM for thought


In het Volkskrant Magazine lees ik over een app [ROOM for thought] die je elke dag op een ander tijdstip laat fotograferen waar je op dat moment mee bezig bent. In juni 1973 liep ik vier zondagen met een fototoestel en een wekker in mijn jaszak om samen met Herman ter Beek het project ZONDAG uit te voeren. Helaas kan ik het uiteindelijke resultaat niet in mijn archief terug vinden. 

Zondagclip | Johnny Cash and Rosanne Cash | September When It Comes


zaterdag 7 september 2013

Weekendclip extra | Kid Baltan & Tom Dissevelt | SONG OF THE SECOND MOON | 1957

I.M. DICK RAAIJMAKERS | 1930-2013

Door Achterhoekse Ogen | W.V.T.T.K.


W.V.T.T.K.

Het was er rumoeriger dan andere jaren, toen Bertus de zaal van De Eg binnentrad. De sfeer oogde gezellig. Iedereen zat al aan de nieuwjaarsborrel. Maar schijn bedriegt. Bertus blies al jaren zijn partijtje mee in fanfare De Eendracht en en voelde juist daarom de onderhuidse spanning onder de leden. Ook hij had er behoorlijk de pee in. Dat dwangbevel met voorbedrukte acceptgirokaart die de nieuwe penningmeester eind december zonder overleg naar alle donateurs had uit doen gaan, dat kon toch echt niet! Een verhoging van de donatie met wel honderd procent! Tijdens de oliebollenactie ten behoeve van het instrumentenfonds was een golf van protest over de muzikanten heen gekomen. En zij maar telkens uitleggen over teruglopende subsidies en stijgende kosten. Met gemengde gevoelens nam hij plaats aan één van de tafeltjes. Had dat niet fatsoenlijker gekund? Ja, de penningmeester was voortvarend te werk gegaan. Allerlei activiteiten waren er het afgelopen jaar ontplooid om de kas te spekken. Men keek met ontzag naar de jonge hond. Hij kende de weg in het woud van financiële anwas als geen ander. Benieuwd hoe het bestuur zich hier uit zou redden. Hij voelde zich in ieder geval belazerd. De voorzitter opende de jaarvergadering met de beste wensen en gaf snel het woord aan de penningmeester. Deze nipte van zijn whisky. Met een: ’Zo, dat smek better as een zak met spiekers’ probeerde hij de stemming te ontdooien. Hij verontschuldigde zich in allerlei ingewikkelde bewoordingen voor de vergissing. Had het over tegenvallende beleggingen en miscommunicatie met de achterban, maar dat hij uiteindelijk toch gezwicht was voor de kritiek. Maar tja d’r moest wel wat gebeuren. Anders was de bodem van de kas in zicht. De brief werd terug genomen. De donatie zou de komende jaren hetzelfde blijven. Het was gewoon een kwestie van tijd en dan zouden over twee jaar, als de Euro’s definitief gaan rollen, de donaties vanzelf met ruim honderd procent stijgen. In de zaal weerklonk instemmend geroezemoes: ‘Wat een voortschrijdend inzicht’.

Plotseling rook Bertus een zoete wraak op het onrecht hem aangedaan. Hij schraapte zijn stem en nam een slok water. ‘Als de vergadering hiermee akkoord gaat dan stel ik voor om ook een andere regeling bij te stellen. Die van de feestpot, die is ja al sinds mensenheugenis, vijf gulden de man, per keer. Terwijl ik toch meen dat wi-j op zo’n brulfte toch snel wel het driedubbele de man verteren. Mi-j duch daor mot ok verandering inkommen. Anders kan de vergadering met eur euro’s veur mi-j pat de pot op. Ik stel voor om dat dan maar, met driehonderd procent te verhogen. Hoo smek ow den dan!’ Bertus’s woorden vielen instemmend op het tapijt. Het gekakel ging over in een juichend applaus. Een hamerslag volgde, de vergadering ging over tot de orde van de dag.

Bij Wat Verder Ter Tafel Komt aangekomen stond Bertus op. Hij nam nog eenmaal het woord. Hij loofde het bestuur voor de wijze beslissingen. Hij greep naar de binnenzak van zijn colbert en toverde een tig of zes enveloppen tevoorschijn en deelde ze één voor één uit aan de aanwezigen. Bij deze wil ik van de gelegenheid gebruik maken en jullie allemaal uitnodigen voor het zilveren bruiloftsfeest van Mien en mi-j begin februari. De postzegels waren op, daarom bij deze!

Hans Mellendijk, Gelders Dagblad, 9 januari 1999.

woensdag 4 september 2013

Le déjeuner sur l'herbe


Gisteren namen we bij EDU-ART afscheid van zes zeer gewaardeerde collega's. De medewerkers die gebruik maken van de z.g. 'plaatsmakersregeling'. En dat allemaal weer in het kader van de reorganisatie die op 1 januari voltooid dient te zijn. Een picknick op Hoogte 80, de prachtige uitzichtpost te Arnhem Noord waarvan af ons werkgebied prachtig te zien is.

Op Picassa een foto-impressie mijner hand>







Midweekmovie | Woody Allen | Radio Days | 1987



dinsdag 3 september 2013

Sluitertijd


Beeld: © Pieterjan Duitshof - Hans Mellendijk (Kienholz) | De Huisbode

ACHTERHOEK | Hans Mellendijk

Een meiboomgedicht voor de top van de krimp.
Om kramp te bestrijden her te bezinnen.
Om er duizenden kansen mee te winnen.
Een moment achteloos rijmend op de timp

geschreven; de landstreek waarvan de naam
zelfs is bedacht door de dichter, sluit er
achter de heuvel het boomtheater
bij, het uitzicht ontsluiten door wel tezaam

te zingen! Wereld in een web geweven,
ik vanuit paradijselijke hoek
het beste van beide kanten zoek.
Glasvezelbekabeld bruisend van leven.

Waer iemand duisent vreugden soek
Mijn vreugt is in dees' achter-hoek


Lees ook: De Weekkrant | Ontwerp plaquette dichter Sluiter>