Middewinterstappen 2018

Bert Scheuter leest uit zijn columnboek Zo Bezien | Täkkere | 30-12-2018 

Grote zaal | De Gouden Karper | Hummelo

HiPP | gefilmd door Irene Companjen | 26-08-2018

Bredevoort | jubileum 

Mangs in Aalten | Wimken van Diene

TV Oost | Ik blief altied Normaal

Avatar Antwerpen

GrAppige jongens bij CAmpo.

Tricolore.

Ik mis de stad. Mijn schaduw Achterhoek. Mijn Avatar⇲ Antwerpen. Als deze zomer was als alle ander zomers in mijn leven, dan was ik er zeker al wel weer een aantal dagen op bezoek geweest. Ik hoop nu in augustus af te kunnen reizen, of misschien al wel eerder. Er is voldoende te beleven. Tot het zover is hebben we gelukkig  Charmantwerpen⇲ nog de onvolprezen fotokroniek van Danny Braem⇲ om wekelijks te genieten van de Sinjorenstad⇲ aan de Schelde. 

Ondertussen op de Verhalenbankjesroute | het noorden

Na tien jaar wordt de Verhalenbankjesroute⇲ gerevitaliseerd. Er worden aanpassingen gemaakt in de route en nieuw materiaal opgenomen. Ook in het kader van de opening van het Toeristisch Inspiratiepunt⇲ op het DRU-industrieterrein te Ulft. De komende week maar ook al hiervoor fietst ik de route's om te kijken waar aanvullingen kunnen en wijzigen moeten. Hier de controlerit van het noorden⇲ 

ZML # 100 | eindspeech

zondag met lubbach | # 100 | 11e seizoen | aflevering 10 

RTL-Boulevard⇲

Het daagt bij Ineke Berentschot

Ineke Berentschot stuurde me haar leeservaringen betreffende Het Daghet tussen de coulissen Dank je wel Ineke! Ben ik blij mee. Ook met de reacties uit respectievelijk Bergen op Zoom en Arnhem:

"Hallo Hans,

 Genoten heb ik van je Het Daghet, het is prettig snuffelen in je dagelijks leven tussen de coulissen.Ook was het leuk ons (d'Artagnan-) dagje in Antwerpen te herbeleven. Met de metro naar Linkeroever en ons bolleke op café. Het is een fraai uitgegeven bundeling optimisme Hans, ben er fier op! Warme groet uit het frisse zuiden, Ron Scherpenisse."   

 "Dag Hans,

Gefeliciteerd met de prachtige uitgave Het Daghet tussen de coulissen!

         Ik heb er een bemachtigd, en lees op momenten                     een aantal columns. Soms een paar achter elkaar, soms een paar vrij grasduinend door het boek.

        Het brengt me (terug) in Achterhoekse sferen!

         Groet, Eddy."

leeservaringen

Het Daghet tussen de coulissen, Hans Mellendijk
columns 1996-2017, Uitgeverij Fagus

 

Wurg je wichtjes-bonus

oftewel Hans Mellendijk moest zijn darlings killen bij het samenstellen van dit boek dat uitgegeven is in de 350-reeks Achterhoek. Even denken, bestaat de Achterhoek 350 jaar? Heeft de Achterhoek niet altijd bestaan? Ja, als geografische plek natuurlijk al een eeuwigheid maar in 1686 gaf predikant/dichter Willem Sluiter 'deze' streek haar naam: Waer iemand duisent vreugden soek/ Mijn vreugt is in dees’ achter-hoek. Mooi dat iemand dit achterhaald heeft; mooi dat de bescheiden Achterhoek dit aangrijpt om zichzelf te vieren. Dat doet deze Achterhoekse van geboorte (Halle) deugd. Op de HBS Aalten zat ik een jaar in de klas met Hans Mellendijk. Nee, ik keurde hem geen blik waardig, ik was met mijn vriendinnen rondom school aan het brevieren. Maar toen mijn vér-van-de-Achterhoek-se-leven weer in rustiger vaarwater kwam, kruisten de paden van Hans en mij elkaar. Ik ging mee Middewinterstappen, ik ging mee naar 'nDrom en tja, hoe zal ik het zeggen, om Hans Mellendijk kon mijn blik niet meer heen. We hebben samen prettig aan mijn dichtbundel Aodem gewerkt en nu ligt hier de bundel columns van Hans Mellendijk, Het Daghet tussen de coulissen. Als ik me altijd al afgevraagd had: wat döt zo'n ondög in hemelsnaam in Varsseveld, dan begint me dit langzamerhand te dagen. Het Daghet mi-j. De coulissenis een prachtig woord in de titel. De Achterhoek als letterlijk coulissenlandschap, maar vooral in dit verband: Hans zet de Achterhoek tussen de toneelgordijnen. En als Hans Mellendijk dit doet dan geeft dit een ander dan gemiddeld spektakel, een ondög spektakel. De columnist is en blijft de middelbare scholier die tegen vader en moeder zei dat hij huiswerk ging maken bij een vriend op de Heelweg, maar die kats de andere kant op fietste, namelijk naar Sporthal De Paasberg en daar Ier Van Morrison hoorde en The Blizzards. De rillingen lopen nu nog over mijn rug, met terugwerkende kracht, zo heet het in zijn column.  Als Hans de opnames Skiffle Sessions terughoort in 2000 - potwortel heeft geloof ik de singles-koffer omgekieperd - vallen tranen op het tapijt. It's just a hard road, dead or alive, zingt Van Morrison. Dit schiet niet op met deze leeservaring. Het Daghet  zet mij aan tot opnieuw beluisteren van - eveneens mijn - oude favoriete zanger. Hier een nieuwer nummer, Sometimes we cry. Nou ja, waarom niet, zo kan ik ook deze leeservaring schrijven; alle nummers opzoeken die in het boek voorkomen. Dat zijn er heel veel. Muziek is een constante. Muziek is misschien wel de chaotische onderstroom in de colums waarin de alinea's soms van de hak op de tak springen. Nog een soortement ballade van Van Morrison over de regen, over het water, over alles wat je raakt tot diep in de ziel (1969). Geen idee of de columnist dit nummer ook al hoorde in Terborg, who knows. Dit nummer is zo 'wijsvast' en ritmisch gezongen, het is zo schijnbaar eenvoudig maar het bracht de generatie van columnist en ook van mijzelf in een bewustzijn dat - voorzichtig gezegd - een breekpunt was met wat ons aangeleerd was. Een soort 'vrijheidvanniets', 'vrijheidomniets'. Waarom ik ook dit nummer nog laat horen en uitschrijf: omdat dit levensgevoel mijns inziens een onderstroom is in de bundel Het Daghet tussen de coulissen. Maar misschien geef ik nu deze tijdsgeest teveel eer en zit ik gewoon zelf graag te luisteren/treuzelen.

Half a mile from the county fair And the rain came pourin' down Me and Billy standin' there With a silver half a crown Hands are full of a fishin' rod And the tackle on our backs We just stood there gettin' wet With our backs against the fence Oh, the water Oh, the water Oh, the water Hope it don't rain all day And it stoned me to my soul Stoned me just like Jelly Roll And it stoned me And it stoned me to my soul Stoned me just like goin' home And it stoned me Then the rain let up and the sun came up And we were gettin' dry Almost let a pick-up truck nearly pass us by So we jumped right in and the driver grinned And he dropped us up the road Yeah, we looked at the swim and we jumped right in Not to mention fishing poles Oh, the water Oh, the water Oh, the water Let it run all over me And it stoned me to my soul Stoned me just like Jelly Roll And it stoned me And it stoned me to my soul Stoned me just like goin' home And it stoned me On the way back home we sang a song But our throats were getting dry Then we saw the man from across the road With the sunshine in his eyes Well he lived all alone in his own little home With a great big gallon jar There were bottles too, one for me and you And he said Hey! There you are Oh, the water Oh, the water Oh, the water Get it myself from the mountain stream And it stoned me to my soul Stoned me just like Jelly Roll And it stoned me And it stoned me to my soul Stoned me just like goin' home And it stoned me And it stoned me to my soul Stoned me just like Jelly Roll And it stoned me And it stoned me to my soul Stoned me just like goin' home And it stoned me. 
(Overigens, dit nummer heeft niets met onze associatie bij 'stoned' te maken. Biograaf Ritchie Yorke zegt: the song remembered "how it was when you were a kid and just got stoned from nature and you didn't need anything else") Maar enfin, terug naar Het Daghet tussen de coulissen. (Vandaag, 8 oktober 2020 nog een nummer toegevoegd uit 1974 Into the mystic.) 

Achterhoek

Hoe ordelijk het erbij ligt. Hoogspanningslijnen. Maïsvelden die de blikken tegenhouden. Het geraas van de oogstmachines. De stoppelvelden waar plaats is voor de crossmotoren. En dan de lege novemberstorm. Prachtig gedicht op bladzijde 5. Mild en wel mogen de denderende oogstmachines meedoen in het coulissenlandschap. Het is de 'vooruitgang' die in onze generatie als een niet te stuiten locomotief door het leven is gegaan; een vooruitgang waarover ikzelf - generatiegenoot van Hans dus - tamelijk schuldig over voel, we stonden erbij en we keken ernaar en ineens was het slootwater niet meer te drinken. En dan klinkt de laatste zin van het gedicht: Ja, laat nu de novemberstorm maar komen. De leegte. Het onmateriële. Het onzinnige van schuldgevoel. Het kleinmenselijke waar niemand van uitgesloten is. Ja, laat nu de novemberstorm maar komen.

 

Wezen

is de titel van de eerste column. Allerlei nieuws in zijn dagblad de Graafschapbode waardoor de columnist zich laat afleiden maar uiteindelijk vindt hij wat hij over het hoofd had gezien: de twee rouwadvertenties. Het vlees is woord geworden. Moeder Leida is dood. Hans en de zussen zijn wezen. 6 december 1997. We knallen gelijk door naar nieuwjaarwinnen; de kruitsleutels zie ik gelijk weer voor me, ik ruik zo ongeveer het kruit (alleen de jongens hadden kruitsleutels en klappertjespistolen trouwens). Ineens zijn we trouwens weer een maand terug, bij Sinterklaas. Hans en lief zingen hard mee op hun Amsterdamse balkon, sinterklaas en zwarte piet kijken omhoog en de columnist krijgt tranen in de ogen (veel tranen in de columns, heel goed Hans, dit boek is een prima rolmodel voor al te stoere mannen). Ineens zijn we een half jaar verder en lezen we hoe Hans in de Amsterdamse supermarkt nog snel Belgische bonbons koopt voor schoonmoederdag en bij de kassa vóór een 'in campingsmoking gestoken jogger met een te gebruind hoofd' staat te stuntelen bij het pinapparaat. De pas van de columnist blijkt verlopen. In de consternatie die volgt (ze hadden allang in de auto moeten zitten richting Achterhoek maar gelukkig heeft lief ook nog een pasje en krijgt de columnist in ruil voor vier zoenen haar pincode en kan hij flappen uit de muur trekken) zitten ze eindelijk in de auto en... zijn de Belgische bonbons vergeten. Prachtige column.

 Willem Sluiter 

was dus de eerste die dichtte over de achterhoek, waarmee hij de landstreek tussen Neede en Winterswijk bedoelde, of volgens sommigen, gewoon zijn open haard. Twee eeuwen later pas werd het gebied ten oosten van de IJssel en ten noorden van de Oude IJssel Achterhoek genoemd. In de jaren zeventig veranderden de 'captains of industry' Achterhoek in Oost-Gelderland maar gelukkig is deze dwaling weer vergeven en vergeten en zijn we gewoon Achterhoekers. 

Staatsiefoto

ter ere van het 25 jarig huwelijk van de ouders van de columnist. Moest hij stropdas om en eerst naar de kapper? Vast wel, want de columnist staat op de foto als een boer met kiespijn, zo lezen we op bladzijde 63. Dan een prachtige ode aan de vader, die nog een kelder kon graven, een garage kon metselen, een soldeerbout op de radio zette en je had weer Luxemburg. Ja, deze vader hoort thuis in de Achterhoekse canon. Prachtig, deze schets van het pre-industriële leven van ons toen we nog klein waren. 

Kerstfeest,

ook alweer zo'n feest dat helemaal veramerikaanst. Geen feest dat energieverspilling hoger in het vaandel heeft. Haha, de columnist sluit zichzelf niet buiten. Ook hij spoedt zich in een zo onecht mogelijke wereld naar het einde toe. Slingers met engelenhaar guirlanderen door de kamer, smakeloze kerstmuziek klinkt. Het einde van deze column is oprecht en sarcastisch: ja, laten we zwelgen in de plastic kerstbomen, de kunstsneeuw, de nepchampagne en namaaksterren, om in 2012 onthecht en keihard te landen in de werkelijkheid van een nieuwe recessie. Hans Mellendijk is zowel de buitenstaander als één van ons en dat maakt de columns prettig te lezen. Hier is geen linkse drammer aan het woord, maar evenmin een gezapig burgermannetje.

Topzinnen

(over iemand die de mond vol heeft van BV Nederland): Als je het dan helemaal niks vindt, maak er dan gekscherend een opmerking over in plaats van direct alles maar te willen verbieden omdat je het niet begrijpt. ... Gêne overviel me vanwege starre blindheid, want dat is het. (Ja, dit hoort een columnist te zeggen.)
De bevrijding van het fascistische juk staat nog steeds in de grondverf. (Ja, dit hoort een columnist te zeggen.)
(over het muziektententerrein) Weemoedig kijk ik naar de foto's van het eerste uur. Dennen waren we - maar ondernemende dennen al zeg ik 't zelf.... Amateur naast professional, dit alles tot wederzijds voordeel. 
Tien jaar en geluk was nog heel gewoon. Alle kinderen uit de buurt kijken tv bij het gastvrije gezin van het Shell-tankstation.
...me terug doet verlangen naar een zinderend tuinfeest op Sinderen. Waar, uit verstopte luidsprekers, overal de zee te horen was.
(vanaf een uitkijkpunt Belvédère): Ergens daartussen traceren we ons geboortedorp. (a, dat doet iedereen heb ik erbij geschreven). 
(opnieuw beeldenroute park Sonsbeek, om opnieuw de plaats te bepalen; een vernield kunstwerk moet dan ook verder maar gestenigd worden en het hart van de columnist versteent; en dan thuisgekomen de catastrofe van de Twin Towers): In ongeloof blijf ik met een wederom versteend hart de hele avond verbijsterd aan de treurbuis gekluisterd. Langzaam maar zeker vormt zich het inzicht dat het uitzicht op een verdraagzamere wereld rampzalig is gesloopt. Persoonlijk, ons meenemend, afstandelijk, zo hoort een columnist te zijn. 

Wild gras

is een prachtig verslag van de Wissche beeldende kunstcommissie die tezamen komt bij een net gerealiseerde megarotonde, aan de rand van het dorp Varsseveld. De commissie bestaat uit onze columnist en een collega-commissielid die er ook voor doorgeleerd heeft. Een provinciale wegenverzorger wil hun de toegang verbieden, maar ontdooit bij het horen van zoiets als 'Dansend vierkant' (blauw kunstwerk langs de Pleyroute). Tja, wat moet het worden? Welk beeld voegt zich naar de plek en vertelt daarnaast iets over de verandering van boerenland naar industrieterrein? Het wordt Wild Gras.Vandaag -22 februari 2003 - om twaalf uur begint de onthulling. De muziekkorpsen Concordia en Jubal vormen een draaiend rad..... 

Lalala van Du tot Da Da Da.

In deze column betoont Mellendijk zich een waardig opvolger van Sluiter. Voordat de Beatles de wereld veroverden, werden op de Nederlandse televisie begin jaren zestig Duitse operettes vertoond, Gitte en Rex Gildo verschenen op kauwgumplaatjes. (Rex Gildo? Zie hier de prachtige documentaire die Hans Heijnen over deze schlagerkoning maakte). De boerenrock in de Achterhoek is zowel door Angelsaksische rhytm & blues als door de Duitse hoempa & schlagercultuur beïnvloed. Nederland is - aldus vinylridder Vic van de Reijt in een boekwerkje bij de verzamel c.d. Van Du tot Da Da Da - verdeeld in twee verticale helften die niets van elkaar begrijpen. De mensen rechts daarvan hebben fanfarekorpsen, doen aan klootschieten enzovoort oftewel kijken al meer dan veertig jaar naar de Duitse televisie. Die heeft hun cultuur mede bepaald. Maar dan de mensen ten westen van die lijn, de westerlingen. Die vinden de 'oosterlingen' maar boeren. En die zijn dol op de Engelse taal en vooral op de Amerikaanse variant daarvan. Columnist Hans Mellendijk: Altijd al wel gedacht. Na de bevrijding werden onze zielen bezet door de Amerikaanse cultuur.....Maar gelukkig, de kentering zet in. 

 Nee, eigenlijk heb ik niks te näölen over deze bundel columns behalve dat ik de draad soms geheel kwijt was; in de eerste is potwortel nog met konijn naar de keuring en verderop in het boek moet hij nog geboren worden. Dat komt doordat de columns in thema's gerangschikt zijn. Had van mij niet gehoeven. Gewoon van voor naar achteren. Dat de columnist artistiek, politiek, tegendraads, mild, gevoelig, stellig en nog veel meer kan schrijven over engelenhaar en verstoorders van de twee minuten stilte en Radstake en Sonsbeek oftewel dat hij van alle thema's thuis is, daar ben je na een paar columns al wel achter.

Het hakketakkerige binnen elke column stoorde me in het begin, maar verdween elke keer op slag als ik weer geraakt was door enkele zinnen. Ja. Intrigerend om een selectie te lezen van ruim twintig jaren columns van Hans Mellendijk. Zij zijn persoonlijk EN ze geven een buitenstaandersblik. De insider én de outsider ineen. Knap wark, columnist.

Ondertussen in Varsseveld

 Ho Ho Ho

Irene van der Aart slaat voor de kerstdagen de hele reeks in.

Tijdens de Kerstmarkt van Varsseveld werd Boeklokaal bij Boekhandel Rutgers goed bezocht. De klanten kochten voortvarend in. Er waren leuke gesprekken. Mooie voordrachten. Nog nooit vonden zoveel dichtbundels op de zondagmiddag een nieuwe eigenaar. Saskia Rutgers werd er blij van. De Kerstman kwam ook nog even kijken. De drie auteurs werden goed verzorgd. Binnenkort meer foto's. 

Zo bezien

Zo bezien is de derde uitgave in de Achterhoek 350 reeks. Deze bundel bevat een selectie uit de columns van Bert Scheuter en wordt gepresenteerd op zaterdagmiddag 24 november door uitgeverij Fagus en Stichting Eeuwig Erbarmen. In Kulturhus De Vos te Westendorp zal vanaf 15:00 een literair/muzikaal programma deze presentatie omlijsten met o.a. Lucy Legeland, Jack Weijkamp, Margót Veldhuizen, Lilian de Jong, Heidi Kraan en Bert Stoltenborg, Louis Radstaak en Hans Mellendijk. 

Bert Scheuter (1954) schrijft columns over diverse aspecten van het samenleven, vooral van

het Achterhoekse. Vanuit een niet alledaags perspectief kijkt hij naar uiteenlopende zaken als cultuur, economie, politiek, landschap, ruimtelijke ordening, taal, geschiedenis en toekomst.

Hij zet mensen graag aan het denken en is dan ook blij dat hij regelmatig van lezers hoort:

“Jao … zo bezien …”

Deze selectie is gepubliceerd tussen 27 januari 1996 en eind oktober 2001 in het Gelders Dagblad in de rubriek Met Achterhoekse Ogen. Vanaf 24 november 2001 tot heden staan ze in de Gelderlander, waarin het Gelders Dagblad eind 2001 opging. De rubrieksnaam werd gewijzigd in Door Achterhoekse Ogen. In beide dagbladen verschenen de columns in de Achterhoek-edities, aanvankelijk om de vier weken, daarna om de vijf weken op zaterdag. Met Achterhoekse ogen de wereld bezien, wilde aanvankelijk zeggen dat de columnisten geacht werden van tijd tot tijd ook eens een blik over de Achterhoekse grenzen te werpen. Vanaf 4 juni 2015 verhuisde de column, nu onder de eigen naam van de columnist, naar de donderdag en was voortaan elke veertien dagen te lezen – in afwisseling met die van Hans Mellendijk. Sinds 2 november 2017, staat de column elke week op donderdag in de krant.

Bert Scheuter in het Vooraf  bij dit boek: “Natuurlijk bezie ik de wereld nog altijd met Achterhoekse ogen maar, anders dan in het begin, is het nu juist de bedoeling die ogen vooral binnen de Achterhoekse grenzen de kost te geven. Dat kost mij af en toe wat moeite want ik wil, samen met de bewoners van onze streek, graag grenzenloos Euregionaal zijn."

Over de Achterhoek 350 reeks: Toen Willem Sluiter in 1668 zijn regels “Waer iemand duisent vreugden soek/Mijn vreugt is in dees’ achter-hoek” neerschreef zal hij niet gedacht hebben dat hij de naamgever zou worden van de Achterhoek. En misschien doelde hij ook wel op zijn plek bij de haard in plaats van de landstreek rondom Eibergen, Neede en Borculo. Het is in 2018 in ieder geval een herdenkingsjaar voor dat mooie moment. 

Driehonderdenvijftig geleden dat hij uit liefde voor het woord de kiem legde voor de naam van dit mooie landsdeel. Het is niet onopgemerkt gebleven. Langzaam zijn er allerlei initiatieven ontstaan die het moment vieren. Ook bij de Stichting Eeuwig Erbarmen deed het opnieuw een plan opborrelen om boeken uit te geven die een relatie hebben met de Achterhoek. Een poging tot een reeks. En een passende naam daarvoor was dan nu ook snel gevonden. De Achterhoek 350-reeks. 'Uit liefde voor het woord geboren'. Daartoe denken zij aan beschouwingen en poëzie van hedendaagse schrijvers over de Achterhoek. Er werd contact gezocht met Hans de Beukelaer van uitgeverij Fagus, waarmee samen al eerder door de Stichting met succes de verzamelde gedichten van Sebastiaan Roes werd uitgegeven (Arfgood, 2009). Na wat wikken en wegen, besloten we tot het uitgeven van drie bundels, in het komende jubileumjaar. Met eventueel een vervolg bij gebleken welslagen. Bundels in een kleine oplage van 500 exemplaren. Later bij uitverkoop deze eventueel als e-boek beschikbaar te stellen. Een en ander zal door een website ondersteund worden. Deze zal om niet worden onderhouden door Stichting Eeuwig Erbarmen.

De vlag kan inmiddels uit. Diverse fondsen hebben hun pecuniaire toezegging gedaan. Met dank aan Stichting Eeuwig Erbarmen, v.d. Lugt Stichting, de Stichting Roos-Gesink, het Plantenfonds en het Prins Bernhard Cultuurfonds, en mede het fonds op naam het Coulissen Fonds, zij gaan het mogelijk maken!

Begin juli zag De Achterhoekse verzen het licht:

De Achterhoekse verzen - Pim te Bokkel | De twaalf door Hans Mellendijk in het Achterhoeks omgezette gedichten -over of zich afspelende in de Achterhoek- die t.g.v. het 80-jarig jubileum van Erve Kots op de Achterhoek Spektakeltoer van 2016 een premiere beleefden. De twaalf zijn samen met de oorspronkelijk in het Nederlands verschenen gedichten gepresenteerd en verluchtigd met illustraties van Bert Scheuter, streefdatum: eind mei, begin juni 2018.

En de de volgende twee columnbundels zijn inmiddels ook verschenen: Hans Mellendijk (1951) en Bert Scheuter (1954) schreven columns over de verschillende aspecten van kunst, cultuur en leven in de Achterhoek, over verleden, heden en toekomst van het platteland, de taal en de tijdsgeest voor en na het millennium. De columns verschenen tussen 1996 en 2017 in eerst het Gelders Dagblad en daarna in de Gelderlander.

Het daghet tussen de coulissen - Hans Mellendijk werd op zaterdagmiddag 27 oktober  gepresenteerd in Kulturhus De Vos te Westendorp. .

       Zo bezien - Bert Scheuter volgt op zaterdagmiddag 24 november in dezelfde accommodatie op dezelfde tijd. Ook in een gevarieerd programma.

Verkrijgbaar bij Uitgeverij Fagus, winkelprijs: 17, 50 Euro

Boodschappenblokje

Het prachtige uitgegeven boek met mijn beste columns uit de periode 1996-2017 is voor 17,50 Euro (excl. verzendkosten) te bestellen bij uitgeverij Fagus: http://fagus-uitgeverij.nl/site/Contact.html isbn/ean 978-94-91634-69-7

Nu verschenen⇲

Intussen in IJzerlo

Donderdagochtend in de keuken van uitgever Hans de Beukelaer⇲ het eerste exemplaar van mijn bundel met columns mogen ontvangen. Het is een kloek boek geworden dat volgende week zaterdag gepresenteerd gaat worden in Kulturhus de Vos te Westendorp. Vanaf 15:00u. in een gevarieerd programma met o.a. Louis Radstaak, Bert Scheuter en P.B. Kempe en een muzikaal intermezzo door Ferdi Jolij. 

Ontwerp omslag Bert Scheuter | Beek en Es

Dinxperlo herbezocht

03-06-2018 | Kulturhus Dinxperlo 

Alweer dik twee maanden geleden: de presentatie van Rocco Ostermann's verhalenbundel De Buitenstaander die werd opgeluisterd met een heus voorprogramma met o.a. HiPP | Het instituut Praktische Poëzie en Gerco Gijsbers. Paul van Druten nam één en ander op. Mocht u zich dezer dagen vervelen hier het beeldverslag van ruim een uur en een kwartier hoogstaand vermaak met poëzie, proza en muziek uit de Achterhoek vanuit Kulturhus Dinperlo.´

00:00 Inleiding door Hans De Beukelaer van Uitgeverij Fagus 02:00 Voordracht door Louis Radstaak | Zoll | Zanglijster | Protestant 08:38 Voordracht door Hans Mellendijk | Fout in de oorlog | Aerodynamica 10:55 Voordracht door Bert Scheuter | Het jaar twee 16:40 Voordracht door Gerjon Gijsbers 30:25 Lied door Rocco Ostermann (zang) & Matthijs Stronks (piano) "Laot mi-j mien eigen gang moar gaon!" 37:37 Lied door Rocco Ostermann (gitaar en zang )"'t Beest in mi-j..." 44:04 Voordrachten door Rocco Ostermann 1:08:15 Aanbieden van het boek aan wethouder Henk Rijks Live culture filmed by Paul van Druten with Canon Legria Mini X Pocket Camcorder

Ondertussen in Ulft | Beltmancomplex

Foto's: © Hans Mellendijk | De spektakeldichters op een rij: Sander Grootendorst, Rinske Kegel en Maarten Buser.

De talentvolle en aan de lopende band -zowel in de Zuidelijke als in de Noordelijke Nederlanden- prijzen winnende dichter Rinske Kegel Facebookte: "Het was een mooie dag met Hans Mellendijk, Sander Grootendorst, Helma Snelooper, Jacqueline Snel en de onovertroffen Maarten Buser. Er waren gedichten, er was muziek, er was mijn hoofd dat niet werd getekend. Er waren selfies met hele en halve dichters. Figuurlijk dan. Er was tegenlicht. #elkdagdankbaar" 

En zo was het ook. Samen met Helma hebben we het programma ondanks stroomstoring in het eerste blokje gesmeerd laten verlopen. Als ik volgend jaar niet verhinderd ben teken ik er weer voor. Maar dan wel liever met een koud windje dat door de binnentuin waait.

Hier ⇲ een foto-impressie van een lange hete feestelijke dag in Ulft van de Achterhoek spektakel Toer 2018. Eerdaags brengen we nog enkele terugblikken. 

Walfort herbezocht | Tijdreizigers zijn we

Twintig dagen geleden alweer, dat we op havezate Walfort het eerste exemplaar van de Achterhoekse verzen overhandigden aan de ouders van Pim te Bokkel. 

Zie hier 👉 nogmaals de handelingen 

Ondertussen in Dinxperlo

2018 Rocco Ostermann - Boekpresentatie 'De Buitenstaander' Kulturhus Dinxperlo

Programma:

00:00 Inleiding door Hans De Beukelaer van Uitgeverij Fagus 02:00 Voordracht door Louis Radstaak 08:38 Voordracht door Hans Mellendijk 10:55 Voordracht door Bert Scheuter 16:40 Voordracht door Gerjon Gijsbers 30:25 Lied door Rocco Ostermann (zang) & Matthijs Stronks (piano) "Laot mi-j mien eigen gang moar gaon!" 37:37 Lied door Rocco Ostermann (gitaar en zang) "'t Beest in mi-j..." 44:04 Voordrachten door Rocco Ostermann 1:08:15 Aanbieden van het boek aan Wethouder Henk Rijks Live culture filmed by Paul van Druten with Canon Legria Mini X Pocket Camcorder Contact: youtube@paulvandruten.nl

Manges in Dinxper

Help Rocco Ostermann van zijn boeken af. Vanmiddag presentatie van De Buitenstaander | Ons Huus | Dinxperlo | 14:00 u. Met o.a. HiPP (Louis Radstaak, Hans Mellendijk en Bert Scheuter) Gerjon Gijsbers en Rocco zal een deuntje spelen  en voordragen uit eigen werk en signeren. 

Morgen in Dinxperlo| Maa'n in Dinxper

Ook HiPP zal er als gast aantreden en Gerjon Gijsbers, en Rocco zelf. Dat gaat leuk worden.

Ondertussen in Zutphen | Credo | Geef lust!

Foto: © Hans Mellendijk | Louis Radstaak en Bert Scheuter op Houtmarkt te Zutphen.

O ja HiPP trad ook nog op. Eindelijk na twee eerdere pogingen nu compleet, met ons drieeën; geen afmeldingen vanwege griep of andere lichamelijke ongemakken. Ik trof er oude bekenden met als complete verrassing mijn AKI-leraar Geert Voskamp met zijn dame Rosemarie Gerritsen. Na de pauze mochten wij in de claustrofobische kelderruimte van Pierrot aantreden. HiPP-mitglied Bert Scheuter gaf een spetterende finale van zijn Credo, zijn Ars Poetica. Het maakte de hele avond goed. Want deze editie had eerlijk gezegd nogal wat tenenkrommend materiaal te verwerken. Met gelukkig af en toe een groeibriljantje. 

 

Eva Jeune

Zoals daar waren Eva Jeune en  de Deventer Vlaming Alex Gentjes. Over ons eigen optreden kunnen we gezien de reacties tevreden zijn. We maakten de aankondiging van de spreekstalmeester meer dan waar: "vanuit de Achterhoek zou er hoorngeschal waarneembaar zijn. Louis Radstaak, Hans Mellendijk en Bert Scheuter sluiten als HiPP / Het instituut Praktische Poëzie het seizoen af met verbaal vuurwerk!" aldus omsmeder Pieter Bas Kempe.

Bert Scheuter | Kopwit | Credeo | Geef lust! | 9 mei 2018

Hier meer>