zaterdag 22 februari 2014

Door Achterhoekse Ogen | Avatar


Avatar | Hans Mellendijk, de Gelderlander, 13 maart 2010

Je hebt van die momenten dat alles klopt. M’n lief en ik reisden wegens een uitnodiging van dichter Bert Bevers vorige week vrijdags af naar Antwerpen. ‘sAvonds diende ik aan te treden op een literaire avond in Den Hopsack. M’n internationale doorbraak gekscheerde ik met oud en nieuw tegen m’n zwager, die zich meteen zorgen maakte. ‘I-j bunt nòw toch neet veur de Achterhoek verloren?’

Alles belooft een bijzondere ontmoeting. De Antwerpense bard kende ik tot dan toe alleen via het internet. Lijfelijk waren we ons nog nooit tegen gekomen. In een snijdende wind stappen we uit de auto de Kaai op. Voordat we in ons hotel kunnen, mooi nog even een museum pakken. MuHKA. De tentoonstelling over animisme laat ons denken over de wonderlijke scheiding tussen ‘t bezielde en ‘t onbezielde. De tegenstelling natuur en cultuur. Het begrip dat later in het weekend zal terugkaatsen.

De kennismaking ‘savonds verloopt organisch. Alsof we elkaar al jaren kennen. Terwijl we pas twee jaar geleden via wederzijdse blogs elkaars leven zijn binnengeslopen. Verder via de poëzie en de ‘Gebaande paden’ zoals hij zijn verzameling zich zelf vormende paden noemt die hij op het wereld wijde web administreert. Ik noem het ‘Olifantspaden’. Het pad dat de richtste weg vormt in bos en beemd, park, de gebouwde omgeving. Google de begrippen en u zult ons tegenkomen. De literaire avond loopt gedisciplineerd en succesvol. Moe en voldaan via de Grote Markt en nog een Duvel bij ‘Den Engel’ vinden we achter het prachtige station ons hotel terug. De volgende dag een hernieuwde kennismaking nu voegt ook een andere www-burger, Ron Scherpenisse, zich bij ons en een fascinerende rondleiding volgt door de binnenstad van Antwerpen. Dan plots in de Meir duikt de poëet onder. Het gezelschap raakt zichzelf even kwijt maar hervonden reizen we onder de Schelde door. We treden buiten de stad om haar in alle schoonheid te kunnen aanschouwen.

Na een bolleke nemen we afscheid. De ontmoeting wordt voor herhaling vatbaar geëvalueerd. ’s Avonds sluiten we met ‘Avatar’ af. Verrassend hoe het animisme zich in deze fantastische rolprent manifesteert. De planeet Pandora als metafoor voor ‘t wereld wijde web, ‘n gigantisch bewustzijn. Hoe de beelden zich de volgende dag spiegelen als we echt afscheid nemen en we door het ‘Kon. Museum voor Schone Kunsten’ dwalen. M’n lief bevestigt wat ik net daarvoor ook zag; Breughels ‘Toren van Babel’ vertoont sterke overeenkomsten met de heilige boom in het epos. Een omgekeerde versie overdrachtelijk gezien. Op de terugreis bedenk ik me dat België een avatar is voor Nederland. Antwerpen voor de Achterhoek. Om buiten jezelf te treden om je eigen cultuur beter te zien.


Bert treedt binnenkort buiten zijn Antwerpse biotoop en zal de vierde zaterdag van april aanstaande (2010 red.) aan tafel zitten bij de serie ‘Ontmoet de dichter’ van het poëziecentrum Nederland te Bredevoort.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten