Posts tonen met het label ZC. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ZC. Alle posts tonen

zaterdag 20 juli 2024

Make SCHIK not WAR | dag 3


Ik was er alleen op donderdag j.l. en had toen al last van de hitte. Hoe doen die andere bezoekers dat toch? Op zo'n nog veel warmere, zeg maar, tropische dag als vandaag. 

                            Verfrissende duiken, waanzinnige goocheltrucs en heel veel zon  Zaterdag van de Zwarte Cross 2024




vrijdag 17 juli 2020

Ondertussen in ZwarteCrossloos Achterhoek


Ferdi Jolij | Drop Out (Pearls before Swines) | 2013

Hans Mellendijk | 2010 | Tipi Theaterweide 

Ferdi Jolij | G.L.O.R.I.A. | 2013

Hans Mellendijk, Ferdi Jolij en Bert Scheuter | Theaterweide | 2013

Vieze lange heure (Hair) | 2013

Nothing (Fugs) | Ferdi Jolij 


donderdag 14 november 2019

Zwarte Cross 2019 | after movie



Als er iets als een paal boven water staat is het wel dat een aftermovie van Zwarte Cross nooit saai is. Dat bewees het festival ook dit jaar weer. Door een enorme dosis humor, zelfspot en fantasie is de video van het motorcross festival 5 minuten lang puur genieten. Laat je meeslepen door het één-na-laatste jaar van Tante Rikie, wanneer ze via een geavanceerde computer alles op het festival bestuurt en ziet. Als een grote Rollercoaster Tycoon wordt er een prachtig feestje gebouwd waar iedereen van mee kan genieten. In deze aftermovie is er echt niks onmogelijk!

Van Gerco Mons begreep ik dat traditioneel de Dichters des Achterhoeks jaarlijks ook irgendwo van de partij zijn.

donderdag 6 juli 2017

PAK AN! | Wenskei

Achterhoek Nieuws Jaargang 82 | nr. 27 | 5 juli 2017

Gisteren in de Huis-aan-huisbladen van Achterhoek Nieuws de column die ik op verzoek van Johan Godschalk schreef voor de stichting Pak An!>  | f>

Wenskei

Het zal aan de stamtafel van ’t Veertje geweest zijn dat ik er met Hans Hiddink, de te vroeg uit de tijd gegleden muzikant en inderdaad broer van … , filosofeerde over de mogelijke herkomst van de naam whisky. Het had vast en zeker te maken met de naamgevers van de voormalige gemeente Wisch. Ik schreef er een column over waarin ik de streekhysterica Marja Wybenick ten tonele voerde die enthousiast vertelde over haar zoektocht naar de Wischkei. De kei die een belangrijke rol gespeeld zou hebben bij de bereiding van de goddelijke drank. Bij het kasteel Wisch achter de Paasberg zou de kei begraven liggen. 

De steen, die als stop diende voor de enige bron met het allerzuiverste water dat zich in het stroomgebied van de Oude IJssel bevond en beheerd werd door de heren Wisch. Verder droegen de aanwezigheid van een bijzonder soort turf uit het Aaltense Goor mede zorg voor het ontstaan van de wonderlijke drank, dat we dus nu nog als whisky kennen. 

Het zou in vele tientallen kleine dorpsdistilleerderijtjes vervaardigd zijn en in de eigen omgeving gedronken. Men had tot dan toe altijd gemeend dat de soortnaam van het Keltische 'uisge beatha' –hetgeen levenswater betekent- zou komen. Via de verbasteringen 'uisge' (spreek uit: wieske) en 'usky' zou de naam whisky ontstaan zijn. Als Marja de kei zou vinden dan was het voor honderd procent zeker dat de naam uit onze contreien afkomstig is. Waarom er van die nijverheid niks meer is overgebleven heeft te maken met het rijpingsproces. Dat dient op eikenhouten vaten te gebeuren, waar ook sherry in gerijpt is. Gedurende dat proces krijgt de whisky ook zijn houtkleur. De heren Wisch droegen daar ook zorg voor. 

Op een gegeven moment kwam er een eind aan de import van de sherryvaten. Het schijnt dat toen iemand uit Etten had gelezen dat aletonnen ook geschikt zouden zijn. Niet begrijpend dat hier -op z’n Engels- biervaten bedoeld werden, gebruikte men vanaf dat moment giervaten. Het liep toen snelbergafwaarts met de afname en productie van het levenswater. Grote armoede onder de bevolking volgde, het oude volkrijm: ‘In Etten is niks te vretten, in Terborg wat, in Varsseveld zat!’ verhaalt daar nog over. 

De naam Wischkei verbasterde vrij snel via Ierland en Amerika in whiskey, om uiteindelijk als whisky in Schotland en Canada terecht te komen. Het verhaal publiceerde ik begin deze eeuw in de Gelderlander niet wetende dat ruim tien jaar later dankzij de ondersteuning van Pak An in Zelhem Distilleerderij Bronckhorst de  eerste Achterhoekse whisky zou gaan stoken. Wie kon dat toen vermoeden? 

Daarom alleen al is het mooi dat er zoiets als Pak An bestaat dat deze vernieuwende activiteiten stimuleert en ondersteunt. Het oerrund terug in het landschap en wie weet komt dat plan van een landschapsarchitect om wilde duiven te houden in, in onbruik geraakte, graansilo’s ook nog wel eens van de grond. Dan krijgen we samen met het oerrund, de eigen wijn en whisky een nog gevarieerder Achterhoekse dis. Mmmmmmm smullen maar.


zaterdag 23 juli 2016

Column Hans Mellendijk | Zommerleed

Zommerleed | Hans Mellendijk, de Gelderlander, edities Achterhoek, 21 juli 2016


Manges zag e de nerds, 't an 't beeldscharm vastgeklaevde jönkvolk, in grote getale met vallen en opstaon naor buten basbenderen. 't Uutgestorven krimpende darp begón weer kleur te kriegen. Manges wal oppassen dat zie al fietsend, met 't ene oog op het beeldscharm en met 't andere op de weg, ów neet van 't perceel afjoegen. Manges zag e in zien veurroete jonge vaders 't slechte veurbeeld geven. Manges remmen zien wagen gelukkig nog goed. Manges zag e de veldwachters mooi op 't spöl inspöllen. Manges heuren e de Pokémonmelodieën uut de poltiewagens klinken. Verdómd, 't nog zeer recente verleden, zien eigen jónge olderschap kwam weer dichte bi-j. Wat geluud al neet kan bewarkstelligen.  

Manges zag e nog wat older volk al 'Geocaches-catching' wal tig of wat kilometer hardlopend de bos in. Bóh wisse de jacht zat ok de oldere jongere, veural de jóngs, nog in 't blood. Of 't now Pokémon gaf of Geocaches, de spöllende mens was manges nog neet uut'estorven. Dat deed zien olde hippiehart good.


Manges zakken zien bókse op de enkels toen e las aover bulten zand dee in Warm aover 'n stroomdraod van 150kV wier elegd um dan via 'n duker de Waalseweg aover te stekken.
Daor brak zien klomp. De ni-je leidingen, manges wal 380kV, konden toch neet ondergronds hat e slagmaols heuren praeken. Manges was e zelf neet vies van dat ni-je energielandschap maor um dat nów in 't kwestbaore Olde Iesseldal te realiseren. Dat had toch ok anders ekönd. Onder Wals, Wieken en Milt zollen dee slanke ni-je dubbele paolen 't landschap flink hebben op'eknapt.




Manges konne e dan endelijk vandage, nao 'n laeven van äözen en hard warken, in de wei van Drees los 'elaoten worden. Mangs mooi de Zwarte Crossweides langs. Mangs dreumen e in Lechtenvoorde van 'n permanent pretpark op de Engelse Schans. Dat zol pas wat geven.

donderdag 14 juli 2016

Tante Rikie's onmundig mooie verhalenboek


Surfend naar de titel kwam ik het boek op Ronald Giphart's site 'integen' wiens verhaal Door ' n roosje ik voor de Feestfabriek in 2014 omzette in het Nedersaksische dialect van Varsseveld. Het verhaal ontdekte ik tot mijn verrassing later dat jaar in de studieboekenkast van mijn lief in De Kleine Prince 2 (1997) een gids voor projectmanagement. Dus niet hetgeen door De Feestfabriek eerst gesuggereerd werd speciaal voor Tante Rikie's onmundig mooie verhalenboek geschreven. Maar hergebruikt dus. Maar daarom niet minder leuk. 

De achterflaptekst van Roos Rebergen blijft een juweeltje.

Dialecten, dialecten; ik weet er weinig van.
Het zal niet in mijn pap, met die lepel in een pan.
Sommige woorden worden mooier en andere weer niet.
Sommige kan je pas ontmaskeren als je de letters ziet.

Ik kwam er al vroeg mee in aanraking. Ik werd geslagen door het veld.
Ik was bij mijn lievelingstante, want ik had mij ziek gemeld.
We deden leuke dingen. We deden alles met zijn twee.
We bekeken foto’s van mijn tante met bikini. Met bikini aan de zee.

En net toen het gezellig werd, toen ging de telefoon.
Plots was alles anders. Normaal was niet meer gewoon.
Ik schrok van al die klanken. Kwam dat wel uit mijn tantes mond?
Roken doet ze nauwelijks, maar dit klinkt niet gezond.


Ze veranderde in een ander, een verschil van dag en nacht.
Haar stem klonk opgewonden, jonger, vrolijker en zacht.
Spreekt ze een geheimtaal? Ik begreep haast niks van wat ze zei.
Is dit iets met codes? Waarom is dit niet voor mij? 

Is ze bezig met het voorbereiden, het bereiden van een moord?
En wil ze mij dat verder in betrekken, omdat iets is wat niet echt hoort?

Nog steeds te koop op het Zwarte Cross-festival! Daarna in de shop> Of probeer anders in de Achterhoekse boekwinkels. 

Aanstaande zondagmiddag zal ik uit het boek mijn gedicht  Fluusterdingen voordragen op het Achterhoeks Streekfestival te Eibergen. 

vrijdag 1 april 2016

1 april 2016


Ik dacht tot aan het moment van nu toe dat ik er dit jaar niet in zou trappen. De 1 april grap. De dag echter te vroeg geprezen. Toen ik net even mijn post wilde checken, zag ik geen cursor meer over mijn beeldscherm zwalken. Klikken, klakken, niets wou helpen. Ik legde de muis op zijn rug om te kijken naar de voeding of wellicht een los contact. Totdat ik het afgescheurde geeltje met bovenstaande boodschap geplakt zag over de sensor die één en ander draadloos regelt naar het beeldscherm toe. Ha, ha, ha hartendief Arend! Goed gedaan junior.




Facebookpagina | Je bent een Zwarte Crosser als .....


1 April zie ook Facebook Het Dienblad>