Opening CultuurZomer Achterhoek 2018

Juliëtte Hofman, Peter van de Wardt en Liesbeth Schepers

v.l.n.r.: Marco van der Aar, Joost de Gier, Peter van de Wardt en Liesbeth Schepers.

Gisteren opende wethouder Peter van de Wardt van gemeente Oude IJsselstreek namens de deelnemende zeven gemeenten met schone woorden de CultuurZomer Achterhoek. Na een korte toelichting van Juliëtte Hofman en de presentatie van de CultuurZomergids 2018 door Liesbeth Schepers vertelden de organisatoren Marco van der Aar en Joost De Gier een en ander over de opzet van het 'vroleukste' festival, ook over de bijdrage van de dichters die inspeeelden op het thema Achterhoek 350 jaar. Daarna zette de huisband Old Ni-js in met Ojadasawa, o nae toch 'n ander deuntje eh Deerntje van de modesjo.

v.l.n.r.: Marco van der Aar, André Manuel, Jan Kolkman, Ferdi Joly en Willem ter Horst. 

Ondertussen in Westendorp

Zaterdag j.l. vierde Marco v.d. Aar zijn 60ste geboortedag. Ik vierde mee.

Meer hier 👉

en eerdere berichten 👉
 

Zondagclip | Vagabond | NE1

NE1 bestaat uit: Marco van der Aar - Zang | Natasja Tijssen (Pebbles) - Bas | Frank Ter Riet (Gold) - Gitaar | Koen Spronk - Drums

ACHTERHOEKSE GOLF

Zwarte Cross | 2013 | Shaking Godspeed

Achterhoekse golf | Hans Mellendijk | de Gelderlander 3 november 2012

Niet ongemerkt is er in de loop van de jaren een golf van Achterhoekse muziek over Nederland heen gespoeld. Geen alles verwoestende Sandy maar eerder een rustig kabbelend en stromend golfje dat afwisselend over de boorden van de Oude IJssel stroomde dan zich weer terugtrok in de Boven Slinge om echter dan weer heftiger toe te slaan. Zoals bijvoorbeeld twee jaar geleden met bovenregionale aandacht voor het Barlose gezelschap Shaking Godspeed dat binnen een mum van tijd zelfs tot Budapest en de Spaanse binnenlanden reikte en dat momenteel Duitse podia in Köln, Berlin, Hamburg en München plat speelt. In het kielzog lijken andere bandjes opgestaan. Maar of dat echt zo is weet je eigenlijk nooit precies. De media denkt het en plots lijkt er een stroming. De Achterhoekse golf ist da. Waarschijnlijk heeft het te maken met een gezonde voedingsbodem. Dankzij leegstaande kippenhokken en ander boerengerief is er een overschot aan oefenruimte en omdat er verder weinig anders te doen is en de verveling toeslaat ga je met elkaar muziek maken. Dat zou ook de reden kunnen zijn, naast de modernisering van het muziekonderwijs wellicht. Ontegenzeggelijk in ieder geval dat in de voetsporen van Normaal, Boh Foi Toch, Jovink en de Voederbietels een breder spoor qua muziekvariëteit en succes is ontstaan. Regelmatig zien of horen we bands met illustere namen als The Backcorners Boogie Band, De Staat, Hadrian’s Wall, Villa Zeno, Gepetto, The Bruurkes op de Hilversumse radio- en tv-zenders. Meeliftend op het succes startte onlangs jonge hond Meindert Bussink op internet een modernere social-media-versie van het poparchief. Het ontsloot inmiddels honderd bands op zijn site ‘Behind the Corner’. Hij verzamelt verhalen over bands, organiseert in Dancing de Radstake bijeenkomsten waar een en ander te beluisteren en te zien is en waar de muzikanten aan het woord komen. Dit allemaal in samenwerking met lokale media. In het verlengde ligt overleg met het Poparchief Achterhoek Liemers in het verschiet, zou je denken. Niet dus of toch wel? Hoe dan ook, het muzikale landschap is er kleur- en klankrijker op geworden.

Zo meende ik in het voorjaar een perfecte cover the horen van Bowie’s ‘Suffragette city’ in het overvolle cafézaaltje van staminee ‘de Beugel’.  Toen mijn gehoor beter ingesteld raakte ontwaarde ik een perfecte vertaling in het Achterhoeks. Klank en inhoud perfect aangevoeld. :”Hee man, ik bun ’n sociopaot/En ik knipoog, tegen iedereen op straot./Soms leen ik.., de puppy van mien moe./Door loop ik dan met rond en ze komt naor mien toe.” Sowieso wat een band The Bruurkes want daar heb ik het over. Langzaam bouwden ze een eigen repertoite op die er niet om liegt. Ooit ook twee jaar geleden via ‘Blokhut In De Achterhoek’ deden ze hun duit in het zakje ter bestrijding van de krimp in de Achterhoek door een loflied op de (zuip)keten. Daarna volgde meer oorspronkelijk werk van de vier broertjes (muzikaal gezien dus). Op het succes van Robert Gesink werd gaarne meegefietst. ‘Gesink krig de geest’, was vorig jaar goed voor uitzending op de TV. Het wachten hier is op het debuutalbum. De optredens zijn energiek dankzij het timmerende drumwerk, sexy dankzij (hie bewaegt as Jagger) de zanger Marco van der Aar dan weer ingetogen, maar bovenal eclectisch electrisch! Ze hebben dan ook allemaal hun muzikale geschiedenis meegenomen. AC/DC hand in hand met Tom Waits, Sly & The Family Stone met Howlin' Wolf, Dick Dale met Led Zeppelin en Bowie knipoogt naar The Dead Kennedys. Of zo als Rocco Ostermann het zelf zo mooi omschrijft: “Je weet nooit wat er voorbij gaat komen. Zo dans je de polka, of wals je door de tent, dan weer word je meegevoerd door een prachtige gitaarsolo, of zit je middenin een pogo.”

Normaal kan met pensioen! 

| P.S.:

Op Behind The Corner Radio (Optimaal FM) een verhelderende uitzending over de muzikaal meervoudig persoonlijkheid Rocco Ostermann. Of om met Meindert Bussink te spreken de snarensultan en taaltovenaar. Klik hier voor de uitzending>

Dag van de Achterhoekse Popmuziek | 16-11-2019

Old- Ni-js⇲ | Arriva | 16-11-2019

2019 Old Ni-js - Dag van de Achterhoekse Popmuziek @ Arriva Trein Bas en zang: Willem Terhorst Drums en zang: Han Mali Gitaar en zang: Ferdi Jolij Gitaar, mondharmonica en zang: Jan Kolkman Gitaar en zang: Stef Woestenenk

Simplify⇲ | Brugman Muziek | 16-11-2019

2019 Simplify - Dag van de Achterhoekse Popmuziek @ Brugman Muziek Edine Hiddink en Janneke Jolink

Exray (Debuut) Poppodium DRU | 15-11-2019
openingsavond ervoor

2019 Exray (Debuut) - Dag van de Achterhoekse Popmuziek @ Poppodium DRU Cultuurfabriek Zang: Marco van der Aar Gitaar: Leon Venderbosch Bas: Martin Hummelink Drums: Rob Tenten Toetsen: Daniël van de Graaf

Live music filmed by Paul van Druten with Canon Legria Mini X Pocket Camcorder Contact: youtube@paulvandruten.nl

Door Achterhoekse Ogen | Achterhoekse golf

Achterhoekse golf

Niet ongemerkt is er in de loop van de jaren een golf van Achterhoekse muziek over Nederland heen gespoeld. Geen alles verwoestende Sandy maar eerder een rustig kabbelend en stromend golfje dat afwisselend over de boorden van de Oude IJssel stroomde dan zich weer terugtrok in de Boven Slinge om echter dan weer heftiger toe te slaan. Zoals bijvoorbeeld twee jaar geleden met bovenregionale aandacht voor het Barlose gezelschap Shaking Godspeed dat binnen een mum van tijd zelfs tot Budapest en de Spaanse binnenlanden reikte en dat momenteel Duitse podia in Köln, Berlin, Hamburg en München plat speelt. In het kielzog lijken andere bandjes opgestaan. Maar of dat echt zo is weet je eigenlijk nooit precies. De media denkt het en plots lijkt er een stroming. De Achterhoekse golf ist da. Waarschijnlijk heeft het te maken met een gezonde voedingsbodem. Dankzij leegstaande kippenhokken en ander boerengerief is er een overschot aan oefenruimte en omdat er verder weinig anders te doen is en de verveling toeslaat ga je met elkaar muziek maken. Dat zou ook de reden kunnen zijn, naast de modernisering van het muziekonderwijs wellicht. Ontegenzeggelijk in ieder geval dat in de voetsporen van Normaal, Boh Foi Toch, Jovink en de Voederbietels een breder spoor qua muziekvariëteit en succes is ontstaan. Regelmatig zien of horen we bands met illustere namen als The Backcorners Boogie Band, De Staat, Hadrian’s Wall, Villa Zeno, Gepetto, The Bruurkes op de Hilversumse radio- en tv-zenders. Meeliftend op het succes startte onlangs jonge hond Meindert Bussink op internet een modernere social-media-versie van het poparchief. Het ontsloot inmiddels honderd bands op zijn site ‘Behind the Corner’. Hij verzamelt verhalen over bands, organiseert in Dancing de Radstake bijeenkomsten waar een en ander te beluisteren en te zien is en waar de muzikanten aan het woord komen. Dit allemaal in samenwerking met lokale media. In het verlengde ligt overleg met het Poparchief Achterhoek Liemers in het verschiet, zou je denken. Niet dus of toch wel? Hoe dan ook, het muzikale landschap is er kleur- en klankrijker op geworden.

Zo meende ik in het voorjaar een perfecte cover the horen van Bowie’s ‘Suffragette city’ in het overvolle cafézaaltje van staminee ‘de Beugel’.  Toen mijn gehoor beter ingesteld raakte ontwaarde ik een perfecte vertaling in het Achterhoeks. Klank en inhoud perfect aangevoeld. :”Hee man, ik bun ’n sociopaot/En ik knipoog, tegen iedereen op straot./Soms leen ik.., de puppy van mien moe./Door loop ik dan met rond en ze komt naor mien toe.” Sowieso wat een band The Bruurkes want daar heb ik het over. Langzaam bouwden ze een eigen repertoite op die er niet om liegt. Ooit ook twee jaar geleden via ‘Blokhut In De Achterhoek’ deden ze hun duit in het zakje ter bestrijding van de krimp in de Achterhoek door een loflied op de (zuip)keten. Daarna volgde meer oorspronkelijk werk van de vier broertjes (muzikaal gezien dus). Op het succes van Robert Gesink werd gaarne meegefietst. ‘Gesink krig de geest’, was vorig jaar goed voor uitzending op de TV. Het wachten hier is op het debuutalbum. De optredens zijn energiek dankzij het timmerende drumwerk, sexy dankzij (hie bewaegt as Jagger) de zanger Marco van der Aar dan weer ingetogen, maar bovenal eclectisch electrisch! Ze hebben dan ook allemaal hun muzikale geschiedenis meegenomen. AC/DC hand in hand met Tom Waits, Sly&The Family Stone met Howlin' Wolf, Dick Dale met Led Zeppelin en Bowie knipoogt naar The Dead Kennedys. Of zo als Rocco Ostermann het zelf zo mooi omschrijft: “Je weet nooit wat er voorbij gaat komen. Zo dans je de polka, of wals je door de tent, dan weer word je meegevoerd door een prachtige gitaarsolo, of zit je middenin een pogo.”

Normaal kan met pensioen! Rocco en zijn mannen zijn vanavond op de bühne van de DRU-Cultuurfabriek tijdens Jannespop, ook Shaking Godspeed is van de partij.

Hans Mellendijk | de Gelderlander 3 november 2012.

Lichtenvoorde herbezocht

Antoinette van Brussel maakte ook van haar werk een prachtig album. Hier 👉 en daar 👉 te zien.

Ondertussen in Varsseveld bij 't Hofshuus | dag 2

Han Jansen, Hans Mellendijk, Henk en Willem Tannemaat op HooTchie Koe IX, zaterdag 6 juli 2024. 

Zie hier de aaifoto's mijner hand 👉

Dancing Dollekamp 👉

Dancing Dollekamp bestaat uit

André Manuel- zang, gitaren en traporgel

Bert Kuipers- bas, toetsen, trekzak en blaasinstrumenten

Theun Supheert- zang, drums en percussie

Frits Rietman- bas

Henk Jan Hoekjen- zang en gitaren

Jaap Elzinga- zang en gitaren

Adri Karsenberg- drums en percussie

Dries Bijlsma- zang en gitaren

2024 Roundabouts - LIVE Full Show @ Hootchie Koe Festival

Felicity van der Smissen - Lead Vocals

Loudy Joseph - Lead Guitar

Robin van de Wetering - Rhythm Guitar

Peter Prangsma - Bass

Jorick Lubbers - Drums

Live music filmed by Paul van Druten

with Canon Legria Mini X Pocket Camcorder

Contact: youtube@paulvandruten.nl

SANDRA VAN REYS en PUCK van der AAR

Midweektrailer | De Van Waveren Tapes | Wim van der Aar

'nDrom XXI herbezocht

foto: © Hans Mellendijk 

Bert Scheuter en ik zagen Florien Saalmink al eerder bij de presentatie van het Het Achterhoeks boekenplankje⇲ bij Lekkerneij in Varsseveld. We waren direct overtuigd van haar talent en spraken meteen een optreden voor de 21ste editie van 'nDrom af. Ze had net daarvoor al de eerste prijs in de categorie Taal van Kunstbende Gelderland gewonnen. Ook nodigden de Omsmeders in het kader van de Enghuizer dialogen haar uit voor het cadavre exquis gedicht voor de Poëzieleesplek in de Kunstwandelroute Hummelo van dit jaar. Dat werk is inmiddels voltooid maar de presentatie is vanwege de corona-pandemie voorlopig uitgesteld naar volgend jaar.

foto: © Hans Mellendijk  
Florien Saalmink en Paul van Druten | landgoed Idink | 04-07-2020

Florien Saalmink | ONS CONTACT | 'nDrom XXI | 04-07-2020

Florien schrijft sinds haar twaalfde, veelal gedichten en teksten die gaan over actuele, maatschappelijke observaties. Hiermee probeert ze voor zichzelf de wereld te begrijpen. Met haar gedichten laat ze haar stem horen... Luister naar ONS CONTACT.

instagram.com/floriensaalmink | twitter.com/FlorienSaalmink  Live poetry filmed by Paul van Druten | Canon Legria Mini X Pocket Camcorder

foto: © Bert Scheuter | Florien Saalmink op het Paalmanplein

Mangs in 'n verleden um precies te waen 10 joor geleden.

 Achterhoekse golf

Niet ongemerkt is er in de loop van de jaren een golf van Achterhoekse muziek over Nederland heen gespoeld. Geen alles verwoestende Sandy maar eerder een rustig kabbelend en stromend golfje dat afwisselend over de boorden van de Oude IJssel stroomde en zich dan zich weer terugtrok in de Boven Slinge om ook weer heftiger toe te slaan. Zo ook twee jaar geleden met bovenregionale aandacht voor het Barlo’se gezelschap Shaking Godspeed dat in een mum van tijd zelfs tot Budapest en de Spaanse binnenlanden reikte en dat momenteel Duitse podia in Köln, Berlin, Hamburg en München plat speelt. 

In het kielzog lijken andere bandjes opgestaan. 

Maar, of dat echt zo is weet je eigenlijk nooit precies. De media denken het en plots lijkt er een stroming. De Achterhoekse golf ‘ist da’. Waarschijnlijk heeft die te maken met de gezonde voedingsbodem. Dankzij leegstaande kippenhokken en ander boerengerief is er een overschot aan oefenruimte en omdat er verder weinig anders te doen is en de verveling toeslaat, ga je met elkaar muziek maken. Dat zou ook de reden kunnen zijn, naast de modernisering van het muziekonderwijs wellicht. Ontegenzeggelijk in ieder geval dat in de voetsporen van Normaal, Boh Foi Toch, Jovink en de Voederbietels een breder spoor qua muziekvariëteit en succes is ontstaan. Regelmatig zien of horen we bands met illustere namen als The Backcorners Boogie Band, De Staat, Hadrian’s Wall, Villa Zeno, Gepetto, The Bruurkes op de Hilversumse radio- en tv-zenders. 

Normaal 

Boh Foi Toch

Villa Zeno

The Bruurkes

Meeliftend op het succes startte onlangs jonge hond Meindert Bussink op internet een modernere social-media-versie van het poparchief. Die ontsloot inmiddels honderd bands op zijn site ‘Behind the Corner’. Hij verzamelt verhalen over bands, organiseert in Dancing de Radstake bijeenkomsten waar een en ander te beluisteren en te zien is en waar de muzikanten aan het woord komen. Dit allemaal in samenwerking met lokale media. In het verlengde ligt overleg met het Poparchief Achterhoek Liemers in het verschiet, zou je denken. Niet dus of toch wel? Hoe dan ook, het muzikale landschap is er kleur- en klankrijker op geworden.

Zo dacht ik in het voorjaar een perfecte cover the horen van Bowie’s ‘

David Bowie 

Suffragette city’ in het overvolle zaaltje van staminee ‘de Beugel’. 

Toen mijn gehoor gewend was, ontwaarde ik een perfecte vertaling in het Achterhoeks. Klank en inhoud perfect aangevoeld:“Hee man, ik bun ’n sociopaot/En ik knipoog, tegen iedereen op straot./Soms leen ik ..., de puppy van mien moe./Door loop ik dan met rond en ze komt naor mien toe.” Sowieso, wat een band The Bruurkes, want over hen heb ik het! Langzaam bouwden ze een eigen repertoire op dat er niet om liegt. 

Ooit, ook voor twee jaar via ‘Blokhut In De Achterhoek’, deden ze hun duit in het zakje ter bestrijding van de krimp in de Achterhoek door een loflied op de (zuip)keten. Daarna volgde nog meer oorspronkelijk werk van de vier broertjes (muzikaal gezien dus). 

Op het succes van Robert Gesink werd gaarne meegefietst. ‘Gesink krig de geest’, was vorig jaar goed voor uitzending op de TV. Het wachten hier is op het debuutalbum. De optredens zijn energiek dankzij het timmerende drumwerk, sexy dankzij (hie bewaegt as Jagger) de zanger Marco van der Aar, dan weer ingetogen, maar bovenal eclectisch elektrisch! Ze hebben dan ook allemaal hun muzikale geschiedenis meegebracht. AC/DC hand in hand met Tom Waits, Sly & The Family Stone met Howlin’ Wolf, Dick Dale met Led Zeppelin en Bowie knipoogt naar The Dead Kennedys. 

Of zo als Rocco Ostermann het zelf zo mooi omschrijft: “Je weet nooit wat er voorbij gaat komen. Zo dans je de polka, of wals je door de tent, dan weer word je meegevoerd door een prachtige gitaarsolo, of zit je middenin een pogo.” 

Normaal kan met pensioen! 

de Gelderlander | 3 november 2012 

De smaak van Mondriaan

Op internet zag ik een gedachtenflard voorbij flitsen van Bernhard Harfsterkamp. 'Opeens vraag ik me af wat Piet Mondriaan graag at. Zou ik dat ergens kunnen vinden?'. De vraag hield mij opeens ook bezig en vond in het prachtige boek van Jan Stap: 'Piet Mondriaan' zijn levensverhaal' enkele opmerkingen daarover. Michel Seuphor, vriend en biograaf:"Zelf deed hij zijn inkopen, verzorgde zijn eten en zijn huis. Hij leefde van linzen en aardappels. Soms kwam ik uitgehongerd bij hem. Na eindeloze zwerftochten door Parijs, en altijd was er een schotel linzen voor mij en een glas witte wijn." 

Jan Oud, architect vertelt over een week met hem samen, hij had van zijn vader 300 gulden gekregen voor de reis. "Tegen de middag gingen we eten op de Boulevard in een klein restaurantje Chez Alexandre. Een plak vlees, een rond gestold stukje mayonaise met wat 'vulmateriaal'. Een 'quart du vin rouge' om het door te spoelen en als dessert 'un mendiant' of een coeur à la crème'. Het waren maar magere porties. Prijs toen zes francs totaal. Onderweg namen we dan een stokbrood mee voor 'savonds. (-) Ik had nog vrij veel van mijn reisgeld over door dit spaarzame gedoe en toen ik hem vroeg:'Piet, wat zullen we met de rest uitvoeren?' zij hij: 'Eens lekker eten.'
We hebben gegeten in het Italiaans restaurant van Poccardi bij de Opera: spaghetti met een fles Chianti!" 

Maaike van Domselaer-Middelkoop, vriendin weet te melden:"In tegenstelling tot Piet wist ik van koken weinig of niets. Piet kwam regelmatig bij ons in de Pijlsteeg eten. Heintje Smit-Boog, een bevriende boerin, hielp me dan een beetje. Ik herinner me dat we op een winterse zondagmiddag bruine bonen aten, die de boerin bij haar thuis al had gekookt. Ik had van gedroogde appeltjes met een citroenschilletje op een petroleumstelletje een comote gemaakt. Piet en Jaap hadden die middag stevig geborreld. We aten heel laat, zodat we echt honger hadden. Na de fles wijn die we bij de maaltijd nuttigden, kwam Piet in een verrukkelijk-wazige stemming en verwonderde zich er telkens over dat bruine bonen zo lekker waren, 'èn' zei hij, 'als je op zo'n schilletje bijt, weet je gewoon niet wat je proeft; dan ga je door de grond.'"

Hij zou een goede kok zijn en hield van vegetarisch eten, maar niet zo streng in de leer, lees NRC> 

Door Achterhoekse Ogen | Achterhoekse golf

Spoken | The Bruurkes

Achterhoekse golf

Niet onopgemerkt is er in de loop van de jaren een golf van Achterhoekse muziek over Nederland heen gespoeld. Geen alles verwoestende Sandy maar eerder een rustig kabbelend en stromend golfje dat afwisselend over de boorden van de Oude IJssel stroomde dan zich weer terugtrok in de Boven Slinge om echter dan weer heftiger toe te slaan. Zoals bijvoorbeeld twee jaar geleden met bovenregionale aandacht voor het Barlose gezelschap Shaking Godspeed dat binnen een mum van tijd zelfs tot Budapest en de Spaanse binnenlanden reikte en dat momenteel Duitse podia in Köln, Berlin, Hamburg en München plat speelt. In het kielzog lijken andere bandjes opgestaan. Maar of dat echt zo is weet je eigenlijk nooit precies. De media denkt het en plots lijkt er een stroming. De Achterhoekse golf ist da. Waarschijnlijk heeft het te maken met een gezonde voedingsbodem. Dankzij leegstaande kippenhokken en ander boerengerief is er een overschot aan oefenruimte en omdat er verder weinig anders te doen is en de verveling toeslaat ga je met elkaar muziek maken. Dat zou ook de reden kunnen zijn, naast de modernisering van het muziekonderwijs wellicht. Ontegenzeggelijk in ieder geval dat in de voetsporen van Normaal, Boh Foi Toch, Jovink en de Voederbietels een breder spoor qua muziekvariëteit en succes is ontstaan. Regelmatig zien of horen we bands met illustere namen als The Backcorners Boogie Band, De Staat, Hadrian’s Wall, Villa Zeno, Gepetto, The Bruurkes op de Hilversumse radio- en tv-zenders. Meeliftend op het succes startte onlangs jonge hond Meindert Bussink op internet een social-media-versie van het poparchief. Het ontsloot inmiddels honderd bands op zijn site ‘Behind the Corner’. Hij verzamelt verhalen over bands, organiseert in Dancing de Radstake bijeenkomsten waar een en ander te beluisteren en te zien is en waar de muzikanten aan het woord komen. Dit allemaal in samenwerking met lokale media. In het verlengde ligt overleg met het Poparchief Achterhoek Liemers in het verschiet, zou je denken. Niet dus of toch wel? Hoe dan ook, het muzikale landschap is er kleur- en klankrijker op geworden.

Zo meende ik in het voorjaar een perfecte cover the horen van Bowie’s ‘Suffragette city’ in het overvolle cafézaaltje van staminee ‘de Beugel’.  Toen mijn gehoor beter ingesteld raakte hoorde ik een passende vertaling in het Achterhoeks. Klank en inhoud perfect aangevoeld. :”Hee man, ik bun ’n sociopaot/En ik knipoog, tegen iedereen op straot./Soms leen ik.., de puppy van mien moe./Door loop ik dan met rond en ze komt naor mien toe.” Sowieso wat een band The Bruurkes want daar heb ik het over. Langzaam bouwden ze een eigen repertoire op dat er niet om liegt. Ooit ook twee jaar geleden via ‘Blokhut In De Achterhoek’ deden ze hun duit in het zakje ter bestrijding van de krimp in de Achterhoek door een loflied op de zuipketen. Daarna volgde meer oorspronkelijk werk van de vier broertjes (muzikaal gezien dus). Op het succes van Robert Gesink werd gaarne meegefietst. ‘Gesink krig de geest’, was vorig jaar goed voor uitzending op de TV. Het wachten hier is op het debuutalbum. De optredens zijn energiek dankzij het timmerende drumwerk, sexy dankzij (hie bewaegt as Jagger) zanger Marco van der Aar dan weer ingetogen, maar bovenal eclectisch elektrisch! Ze hebben dan ook allemaal hun muzikale geschiedenis meegenomen. AC/DC hand in hand met Tom Waits, Sly&The Family Stone met Howlin' Wolf, Dick Dale met Led Zeppelin en Bowie knipoogt naar The Dead Kennedys. Of zo als Rocco Ostermann het zelf zo mooi omschrijft: “Je weet nooit wat er voorbij gaat komen. Zo dans je de polka, of wals je door de tent, dan weer word je meegevoerd door een prachtige gitaarsolo, of zit je middenin een pogo.”

Normaal kan met pensioen! 

Rocco en zijn mannen zijn vanavond op de bühne van de DRU-Cultuurfabriek tijdens Jannespop, ook Shaking Godspeed is van de partij. Bussink draait zijn programma vanavond in de Radstake.

Hans Mellendijk, vandaag (verkorte versie) in de Gelderlander, edities Achterhoek

HooTchie Koe Festival herbezocht.

2016 Wout Kemkens & Rocco Ostermann - Black Star David Bowie @ HootchieKoe Festival

Live music filmed by Paul van Druten

with Canon Legria Mini X Pocket Camcorder

Familie Tuenter 

En telkens hoorde ik bij het publiek het 'Erbarmen Festival' voorbij komen; als men vergelijkingen zocht om de sfeer van het HooTchie Koe festival te omschrijven. Ik werd zelfs meerdere malen gefeliciteerd. Terwijl het toch echt door Joost de Gier en Marco van der Aar en een grote schare goed ingewerkte vrijwilligers is georganiseerd. Maar natuurlijk dan hadden ze de achttien edities van het Erbarmen Festivals als kind en jong volwassene meegemaakt. Waren er mee opgegroeid. Hadden er opgetreden. Waren er soms gedebuteerd. En o ja de presentatie van het hoofdpodium lag bij dezelfde man. 'Onze' Bert Scheuter> [link naar DeWolff]. 

Wout Kemkens & Rocco Ostermann