Avatar Antwerpen

GrAppige jongens bij CAmpo.

Tricolore.

Ik mis de stad. Mijn schaduw Achterhoek. Mijn Avatar⇲ Antwerpen. Als deze zomer was als alle ander zomers in mijn leven, dan was ik er zeker al wel weer een aantal dagen op bezoek geweest. Ik hoop nu in augustus af te kunnen reizen, of misschien al wel eerder. Er is voldoende te beleven. Tot het zover is hebben we gelukkig  Charmantwerpen⇲ nog de onvolprezen fotokroniek van Danny Braem⇲ om wekelijks te genieten van de Sinjorenstad⇲ aan de Schelde. 

Ondertussen op de verhalenbankjesroute | het westen

Natuurlijk veranderen er nogal wat zaken in de gebouwde omgeving. Dat merk je als je tien jaar later nadat de route werd uitgezet een en ander nog eens opnieuw met de fiets aflegt en met frisse ogen bekijkt. In Terborg werd ik aangenaam verrast dat op de route twee verhalen ondertussen een fysieke vertaling hebben gekregen. De sage van 't Gluujende peerd en de klassieker van A.C.W. Staring Het Vogelschieten zijn onderweg ook elders te lezen. De sage in het 'stadspark' dat is ontstaan tussen Walstraat en Wijngaarden. Daar waar ooit de Jeugdherberg heeft gestaan, en daarna het Sociaal-Kultureel Centrum de Kameleon. Ik herinner me van toentertijd dat in de zomer jeugdherbergvader Bertus Rietman 's avond op de Paasberg regelmatig het verhaal van 't Gluujende Peerd met verve wist te vertellen in een spookachtige setting. Tegenwoordig hebben ze in Terborg daar Escaperooms voor ontwikkeld.

Het Gluujende Peerd van Terborg | Scenario en tekeningen: Bert Taken

Het Vogelschieten | A.C.W. Staring 

Zie hier meer | verhalenbankjes | het westen⇲

Ondertussen op de Verhalenbankjesroute | het zuiden

VVV-inspiratiepunt | DRU-Industriepark | Ulft.

Gisteren de langste route gecontroleerd: verhalenbankjes | route zuid⇲ 

Ruim 50 kilometer in mijn benen (inclusief de vergissingen en extra controles). Langs buurtschappen met de raadselachtige namen als Wals, Wieken en Milt. En over wegen die sprookjesachtig luisteren naar Nachtegaalpad, Asbroek, Hoge Rokken, Koksallee. 

Bibliotheek Gendringen | De Bringenborg | geboortehuis A.C.W. Staring.

La Mancha

© Paul van Druten | de windboeren in het Aaltense Goor

La Mancha

van alle kanten zichtbaar
uit onverwachte standpunten
onaandoenlijk draaiende wieken
verwoesten de kalme horizon
van struiken en bomenrijen.

ooit liep hij hier te vechten
tegen aartsvijand ademnood
"joggen moet je, jongen
asthma kan worden verslagen!"
ze maakten hem wat wijs
joggen is voor dwazen.

ooit liepen hier koeien en konijnen
vogelaars, paartjes en stropers
in dit ontveende drassige gebied
zou nooit de stilte verdwijnen.

gezeten in zijn rode automobiel
maakt hij omtrekkende bewegingen
rond de machtige propellors
bevestigd aan het projectiel
genaamd Enercon E82/2000.

hij laat zijn zonneklep neer
de motor raast onder de kap
zijn Rossinante briest en steigert
een boze hijgende Don Quichote
lanceert zijn opgekropte woede
in de molens van Hagenwind
voorheen het Aaltense Goor
voortaan La Mancha.

Louis Radstaak

BALANS herbezocht | Ingo Krasenbrink

Ingo Krasenbrink | Horizon Landscape Land 2008/-Ocean2014/-Mountain 2008 | fotografie(k)

INGO KRASENBRINK

Ingo Krasenbrink⇲ uit Bocholt (D) is graficus van beroep en wil zijn werk terugbrengen tot de essentie. Naast fotografie maakt Ingo ook Fine Art Prints. Deze foto’s vormen een serie, genaamd ‘Structuur & Chaos’. Waar de mens chaos ervaart, is de natuur vol ‘structuur’ en zinvol tot in het kleinste detail.

zie nog meer expositie Balans hier⇲

 

KunstenaarsCollectief BREEKijzer | BALANS | 12 juni – 25 juli 2020 Koppelkerk | Bredevoort | online tickets www.koppelkerk.nl  

Ivo Alphonsus Henricus Maria de Wijs | 75

Dichter Ivo de Wijs draagt voor op de Nacht van de Poëzie 2015 op 19 september 2015 in Tivoli Vredenburg, Utrecht.

Ivo de Wijs⇲ legt een soapie wijze woorden in haar mond: 'je moet wel gefocuset blijven, om je ding te kunnen doen.'  

Sterk werk van de dichter, tekstschrijver en cabaretier die ik, begin jaren zeventig, te gladjes en welgemanierd vond. Maar die ik in de loop van de jaren wel ben gaan waarderen. Ik hield het toentertijd meer op Bram en Freek⇲ 

Ooit had ik een 'confronterende' ontmoeting met hem. Laat ik die jeugdzonde maar eens opbiechten, dan ben ik daar vanaf. We schrijven voorjaar 1970 toen een groep AKI-studenten  de opdracht had binnengesleept om het Boekenbal van de TH-Twente aan te kleden, in de Enschedese Schouwburg. Dat gegeven werd door ons vertaald in de vorm van letterlijke stoorzenders: er gingen sirenes af als men de schouwburgzaal wilde betreden; tempex-korrels werden de foyer ingeblazen als verbeelding van het gezegde: 'Aprilletje zoet, heeft nog wel eens een witte hoed'⇲; vreemde reukjes kwamen vrij bij het verlaten van het toilet; lawaai en onwelvoegelijke geluiden op het toneel, achter het behang, en nog veel meer AKI-ongein. Ivo zag de bui al hangen. Hij wist door diplomatiek overleg de installatie tijdelijk uitgeschakeld te krijgen bij het optreden van zijn cabaret. Na de pauze bij een lezing door Godfried Bomans⇲ echter niet.

Met wederom schaamrood op mijn kaken herlees ik Ivo's verhaal Kopstuk maakt capriolen over deze gebeurtenis op 4 april 1970. Gebundeld in Büchs Boeket I⇲ (november 1985) uitgegeven door Uitgeverij Bert Bakker in het kader van het VARA-televisieprogramma Büch. In zijn herinnering gaat het om  een ludieke cel van de TH. Niets is minder waar. Enfin, lees en huiver met me mee hier>

DichterBij Ivo de Wijs @VPRO | 2016

Het is opa-en-oma-dag en dus verscheept Ivo de Wijs zich met de kleinkinderen

in menig bootje.

NPO 2017 | Poëzieweek thema Humor⇲

uit het archief van AT5 | 1992 NH Iconen | Ivo de Wijs

tekstschrijver Ivo de Wijs het interesseert niemand wie de tekst heeft gemaakt⇲

BALANS herbezocht | Ineke Weevers

Ineke Weevers | zonder titel | 2019 |acryl op doek

Ineke Weevers | zonder titel | 2019 | acryl op doek

INEKE WEEVERS

Balanceren op de grens van abstractie en figuratie. Dat doet Ineke Weevers⇲ in haar werk. Het landschap is haar inspiratiebron. Geen specifieke plekken, maar tijdloze verbeeldingen van een plaats. Het draait haar om de beleving van de natuur en het landschap.

Het landschap is natuur, maar ook cultuur; geladen met verhalen, emoties en opvattingen. Het werk bestaat uit meerdere lagen, net zoals een landschap groeit in de loop der tijd. Licht, ruimte en structuur zijn de belangrijkste beeldaspecten.

zie nog meer expositie Balans hier⇲

KunstenaarsCollectief BREEKijzer | BALANS | 12 juni – 25 juli 2020 Koppelkerk | Bredevoort | online tickets www.koppelkerk.nl  

Mel's Muziekmozaïek | Sandra's Zomersessies | Old Ni-js

Sandra Vanreys⇲ ontmoet Ferdi Jolij⇲, Wimke van Diene⇲ en Jan Kolman⇲. Met o.a. in het 3e nummer een mooie Achterhoek-Brabant connectie met Ferdi's Nedersaksische bewerking van het nummer Achter de schuur⇲ oorspronkelijk geschreven door Gerard van Maasakkers⇲ Kippenvelmuziek uit de Achterhoek.

Ondertussen op de Verhalenbankjesroute | het noorden

Na tien jaar wordt de Verhalenbankjesroute⇲ gerevitaliseerd. Er worden aanpassingen gemaakt in de route en nieuw materiaal opgenomen. Ook in het kader van de opening van het Toeristisch Inspiratiepunt⇲ op het DRU-industrieterrein te Ulft. De komende week maar ook al hiervoor fietst ik de route's om te kijken waar aanvullingen kunnen en wijzigen moeten. Hier de controlerit van het noorden⇲ 

DichterBij Marieke Rijneveld

Twee keer per week schept Marieke Rijneveld de grup leeg op de boerderij. 

Het zijn dierbare dagen vol invallen.

Alles over schrijvers, poëzie en literatuur bij de VPRO vind je hier⇲

Ondertussen in Enschede

We kunnen weer naar het theater gaan, zo begint oud-stadsdichter Margót Veldhuizen haar gedicht voor Concordia. En wat je dan voelt, is licht, en lucht. Een prachtig gedicht, opgenomen in Concordia te Enschede. Met grote dank aan de studenten Joost, Tijmen, Simon, Jelmer, Emily, Laura en Mustafa, die deze geweldige video maakten voor hun studie Creative Business aan Hogeschool Saxion.

Sonsbeek buiten de perken | 1971

Sonsbeek Buiten De Perken, Jef Cornelis (46’, 1971)
Taal: Nederlands, Engels, Frans met engelse ondertiteling

De sonsbeek editie van 1971 kreeg als titel ‘sonsbeek buiten de perken’ mee. De tentoonstelling trad niet alleen buiten de grenzen van Park Sonsbeek, maar strekte zich zelfs uit over heel Nederland. Het was het tijdperk van land art, conceptuele kunst, processies, minimal art, performance en video.

De traditionele sculpturen op sokkels verdwenen. In ‘sonsbeek buiten de perken’ werd het concept van beeldhouwkunst ter discussie gesteld en tegelijkertijd ook de manier waarop kunstwerken functioneren in de omgeving waarin ze worden geplaatst.

Courtesy of Argos Centre for Art and Media

zie meer Sonsbeek op 'sMelssleMs'⇲

BALANS herbezocht | Dinie Wikkerink

Dinie Wikkerink | Carry me home | 1-12 | 2020 | fotografie

DINIE WIKKERINK

Licht is het belangrijkste thema in het werk van Dinie Wikkerink⇲. Het merendeel van haar foto’s zijn in de huiselijke omgeving gemaakt. Sinds 1993 werkt ze aan dit thema en ziet ze het als een uitdaging om binnen de beperking van de huiselijke omgeving haar werk verder te ontwikkelen. De omgeving verandert niet, maar wel de manier waarop ze ernaar kijkt.

Dinie arrangeert niet; zij doet verslag van wat zij ziet. Ze probeert bijzondere lichtmomenten te vangen. Het licht dat de ruimte anders doet beleven of de aanwezige objecten een nieuwe, beeldende betekenis geeft. Het goede moment is belangrijk: een paar seconden eerder of later zou het anders zijn. Het is een zoeken naar het minimale dat toch nog zeggingskracht bezit, licht dat er is bij de gratie van de duisternis en op bijna abstracte wijze uitdrukking geeft aan begrippen als stilte, eenvoud en intimiteit.

zie nog meer expositie Balans hier⇲