Manges in 't Nedersaksisch taalgebied | Flonkergood

Joep de Graaff 👉 met 'n stripverhaal in 't dialect van Aalten 

gepubliceerd in Flonkergood 2024 👉

Cijfers en getallen | 76

Ondertussen, het heeft even geduurd o.a. door persoonlijke omstandigheden, heeft Jan Verheijen zijn scheppingsdrift niet weten te onderdrukken. Gelukkig maar. In de laatste week van het jaar 2023 ook in mijn blogrol (zie rechterkolom) opgenomen.

Umdat’k ’t schrieven en klooien an de Mac niet laoten kon, bun’k maor weer ’s met ’n blog begonnen: mien 76plusblog 👉. De laatste he’k weer ’s olderwets in onze streektaal geschreven: 'Zwientje ri-jen'. ’t Is weer ’n stripvehaaltje gewodden en a’j wetten wil woor mien fascinatie veur ’t maken van stripvehaaltjes heerkump, mo’j veur de adegheid in ’t archief ok ’s klikken op ‘Fotostrip'.

                                                 Zie ook: Cijfers en getallen 👉

Intanto a Corona | Aloys Oosterwijk

Opmerkelijk bericht op de webstee van Comic-House⇲ verlichtte op ondoorgrondelijke en onverwachtse wijze mijn noodgedwongen quarantaine in Lombardije. Glimlachend zag ik de rechtbanktekening in het 'nieuwe normaal'. De nieuwe moraal vakkundig op papier gezet door striptekenaar Aloys Oosterwijk⇲  Het werk van de oud-studiegenoot van Bert Scheuter⇲ en Huub Claessens⇲ is ook te zien op Willems wereld⇲  Zie ook:Wikipedia⇲

'nDrom 19 herbezocht

Drie bestuursleden (resp. voorzitter en eerste en tweede secretaris) kijken tevreden toe, de penningmeester zag het vreedzame tafereel door zijn cameralens. 

De foto's blijven binnenstromen. Bestuurslid duitenman Jan Duitshof van de Stichting Eeuwig Erbarmen voegde zijn foto's in chronologische volgorde bij die van de bestuurslid Peppelman en zo krijgen we een mooi fotoverslag van begin tot eind. Het lijkt wel afgesproken werk. Vast en zeker. Zie hier het resultaat>

Sportdagclip | Gesink krig de geest | The Bruurkes | 2011

Ondertussen in Duckstad

Intussen in de Hortus | De Nijntje Art Parade | Joost Swarte

In het kader van 60 jaar Nijntje zijn 60 kunstenaars gevraagd om een beeld van Nijntje te decoreren voor een heuse Nijntje Art Parade. Zo had Joost opeens een grote witte Nijntje in zijn atelier en decoreerde haar met tekeningen uit de natuur, in de herfst. Twee kale bomen op de oren met twee konijntjes er op. De ene wil alleen graag bij de ander zijn omdat die wel een hol in de boom heeft. Op de broek een tuinman die de gevallen bladeren aanharkt. De naam van het beeld: Als de blaadjes vallen.

Het beeld staat in de Hortus Botanicus in Amsterdam waar het van 1 mei tot eind september te bezichtigen is. In deze video wordt het beeld onthuld tijdens een interview met Taeke Kuipers, directeur van de Hortus en fan van Joost.

Gedichtendag | Gummbah

Je suis CHARLIE

TROUW | Charlie Hebdo een portret 

Ondertussen in Ulft | Ketelhuis

Zondagmiddag j.l. was in het Ketelhuis de opening van de tentoonstelling Arbeider in Residence. Er was vuur, glühwein en muziek van de Firma Weijland. En natuurlijk werk van Luc Onderbeke die samen met Jack Weijkamp werkt aan een 'graphic novel'. Een beeldroman over een badkuip aan de wandel op zoek naar de oorsprong, de DRU-ijzergieterij. Op 1 maart is de presentatie van het boek, waarvoor je, je nu al kunt intekenen. In de ruimte hangen ook werken van Jan Toorop, die de ijzergieters van de DRU tekende, ook foto's van Paul Huf en een schitterend schilderij van Herman Heijenbrock. Intussen kan het werkproces gevolgd worden in de neerslagkast van beeldend kunstenaar Marieke de Jong, want Jack is de hele periode zes dagen van zes tot zes aan het werk in het Ketelhuis. Breng hem voedsel; de verhalen, moppen, anekdotes. Want die verzamelt hij ook voor een ander project. Elke dag een optreden om 10:30 en 15:30 uur. Toegang gratis.
BOEi Industrieel Erfgoed is eigenaar van het Ketelhuis en stelt de ruimte om niet ter beschikking en levert de warmte in deze wintermaanden.

SPELEN MET VUUR | Jack Weijkamp>

voordracht: Luc Onderbeke

Foto: Hans Mellendijk | Herman Heijenbrock | IJzergieter met crucifix | omstreeks 1934

Foto: © Stan Bouman | Jack Weijkamp | Is dat Willy? Den van Beijer?

Zie hier meer Flickr>

Ondertussen op de burelen van de Zwarte Cross

Zwarte Cross | 2011 | Dichterskoets

Tante Rikie kloont hulpfestivaldirectrice>

Souvenirs Midzomertuin | Kunstrijders

Foto: © Goddie Caubergh | Bert Taken en Piet Post brachten als Kunstrijders werk uit de bundel 'GEEN TUBA'.

Klik hier voor You Tube samenvatting optreden Kunstrijders | Midzomertuin Bredevoort 2013>

Hoogerbrugge | In het land der blinden

Geweldige definitie bij Hoogerbrugge [© ProStress] door de slimste van het Oranje-stel; Neerlands Hoop in toekomstige tijden.

Intussen in NL | Oranjeschaamte

Uit de oude doos | Niks is wat het lijkt, alles onecht

Niks is wat het lijkt, alles onecht

Uit de verhuisdoos komt een roestig ogend blik tevoorschijn. “Goh, lekt het dak van de schuur ?”. M’n lief kijkt me ontzet aan. Ze trapt erin. Het blijkt nep. Een boek met een op Brasso koperpoets geïnspireerde omslag, roestvlekken incluis. Een Jiskefet jubileumuitgave. Niks is wat het lijkt, dezer dagen.

Bij het herinrichten zie ik wat slordig een lp-binnenhoes op de vloer liggen. Ik wil de bijhorende hoes zoeken. Nu ben ik er zelf ingestonken. Het is de omslag van het  boek, ‘Strips in stereo’. De  strips laten zich lezen als een videoclip. Gerrit de Jager één van de samenstellers, laat de plaatjes en teksten ritmisch over de pagina’s samenvallen. Je hoort als het ware het nummer ‘Kom van dat dak af’ uit de bladzijden klinken. Een bijzondere ervaring. Doorzon figureert in  Koelewijns klassieker. Op het eind schuifelt Herman Brood over het bordes. Partner in crime Jean-Marc van Tol sluit het album af met Dinge-dong van Teach-in. Suspense op het kerkhof. “De tijd was om”, plotsklaps zwaait er een zeis door de lucht. Daar tussenin opereert de fine fleur van het Nederlands stripwezen met twaalf andere versjes. Onder ander Normaals vlam in de pijp ‘D’n Poot op ‘t Gas’. Achterhoekse truckersromantiek in Vlaams staminee door Henk Kuijpers.

Het boek krijgt een plek naast een andere bijzonder stripuitgave, die voor de verhuizing in mijn brievenbus lag. Een altijd weer verrassende editie van ‘De zingende zaag’. Het zeer onregelmatig verschijnende poëzieperiodiek. Maar altijd weer het wachten waard want altijd prachtig vormgegeven. Het lijkt wel of het boek het blad heeft geïnspireerd, want ditmaal verpakt in de vorm van een Kuifjestripboek. ‘De avonturen van Zaagje’ aflevering ‘Verknipt en Verstript’. Honderdduizend bommen en granaten! Niks is wat het lijkt. Dichters, striptekenaars en beeldende kunstenaars  werden uitgenodigd om de schaar te zetten in eigen en elkaars werk. Strippen en slopen was het devies. Opmerkelijk is de verzameling met klanknabootsingen van Joris Driest. Hij somt in zijn ‘Glossolalarium’ categorieën onomatopeeën op die met hun herkomst staan afgedrukt. Hij verdeelt ze onder in Explosies en schoten, Dieren, Vervoer, Eten, Mensen, Ongelukjes, Vechten en actie, Muziek en Machines. En wel op zeer grondige wijze. Bijvoorbeeld onder Explosies en schoten: “taka takataka | pang! Auw! Tsjak! Tsjok! Klang! “ [Lucky Luke 18] ‘De Schat van de Daltons’, Vicq en Morris. Pagina 42-43. Of onder Eten: “smek sloksjoep krontskrunsj hhap sjlap” [Guust Flater 11] ‘Flaters, Floppen en Flouzen’, Franquin. Pagina 13.

De klankwoordbeelden sturen mijn gedachten naar Gerrit Komrij. Naar het buitengebied van Winterswijk. In ‘Alles onecht’ een keuze uit de gedichten, verhaalt de dichter over het moment dat hij doordrongen raakte van zijn dichterschap. ‘De seconde van de Jachthuisweg’: "Het was op de Jachthuisweg. Daar werd ik, op mijn negentiende, dichter. In een handomdraai was het gebeurd. Anderen mogen het een goddelijke ingeving noemen, een moment van waarheid, een mystieke blikseminslag - mij kwam het op dat moment alleen voor of er een knop werd omgedraaid. Ik kreeg er niets bij, ik werd er niet rijker of vollediger door - het licht ging aan in een kamer, meer niet. De kamer zelf was er al. Pàng. Van het ene moment op het andere wist ik wat poëzie betekende." (…) “ Nog altijd zit er voor mij iets van dezelfde elektriciteit in de lucht. Zomaar tussen de weilanden, op die doodgewone weg. Het komt me voor dat de  hemel er ruimer is. Er zit daar een gaatje in het heelal en niemand die het ziet, behalve ik.” 


Ik fantaseer een poëtische installatie voor de plek. Op onverwachtse momenten projecteren laserstralen in een tijdsspanne van een seconde een tekenfilm op het zwerk. Een pistool gaat af, een vlaggetje verschijnt met daarop het klankicoon. Pàng. Omringd door uitspattende sterren. Een monument voor de dichter. Voor de Jachthuisweg. Voor het moment. Of belazer ik zo de boel en wordt de verbeelding verkracht?

Hans Mellendijk, de Gelderlander, 7  oktober 2006, edities Achterhoek

Intussen bij S1NGLE | Keuringdienst van de ware

Wordt het HAROLD wordt het TIM?
Hanco Kolk & Peter de Wit laten lezers kiezen: lees hier meer S1NGLE en stem