ZONDAG | AFSLUITING ZOMERCONCERTENMET FIRMA WEIJLAND
De Firma Weijland bestaat uit Lucy Legeland en Jack
Weijkamp, aangevuld met topmuzikanten.De Firma zetelt nu weliswaar in Zwolle, maar de leden zijn geboren en
getogen Achterhoekers en spelen daar ook met het grootste plezier. Veel tekstenzijn dan ook in de streektaal. Een optreden van de Firma Weijland is een belevenis. Steeds weeris het een van de hoogtepunten van de
Achterhoek Spektakel Toer.Jaarlijks staan ze voor een uitverkochte zaal in de DRU Cultuurfabriek
en traden ze op tijdens de Zwarte Cross, en al vanaf het begin op 't Erbarmen Festival en zijn opvolger 'nDrom.
Bredevoort kent de Firma o.a. al door Jack Weijkamp’s
befaamde duik in de stadsgracht tijdens de Poëzienacht 2011. Zondag 11 Augustusbrengt de Firma een eenmalig en dus uniek programma met oud en nieuw
materiaal. Nummers die ze zelf graag spelenMede door de schitterende, perfect op de liedjes toegesneden
arrangementen zijn het meesterwerkjes die je niet snel los zullen laten. Firma Weijlandin de Muziekoepel op ’t Zand inBredevoortneemt het publiek mee op het briesend paard der
verbeelding.Ontroering,
humor en prachtige muziek maken het naderend einde van de zomer draagbaar.
Zaterdag 26 september opent Firma Weijland het nieuwe culturele seizoen in Het Barghse Huus.
De Firma speelt NOCTA, een avondconcert met gloedvolle muziek en hartverwarmende verhalen. Het is een feestelijke voorstelling gegrondvest op de liefde voor samen muziek maken. Firma Weijland verrast u, zeker en vast en schiet haar pijlen hupsake diep in uw hart. Geniet van dit prachtig muzikaal ensemble en open met ons het nieuwe theaterseizoen!
Met: Jack Weijkamp (verhalen en stem), Lucy Legeland (stem), Dries Bijlsma (gitaar) en Reinder van Raalte (piano en accordeon).
Wandelen met de Stichting Eeuwig Erbarmen over het landgoed Idink-Nibbelink
met onderweg poëtische, theatrale en muzikale verrassingen.
IJsselstrand | Hermi Hartjes en
Wouter ten Pas | Adriaan Deurloo
| Danielle Liebeskind | Firma Weijland | Sirenenlaan | Jos en Zwaan
| Martin Pragt | Mummy’s a Tree | Achterdochtig
Start 12:00u. (kassa open 11:30u.) bij Koffieboerderij Groot-Nibbelink,
Nibbelinklaan 12, Sinderen. Entree vanaf 18 jr. 7,50 Euro. Vanaf 12 jr. 3,-- Euro,
tot 12 jaar gratis.
We starten met de Zutphense muzikanten IJSSELSTRAND. Die verrassing is dus bij deze eraf. Niek Hietbrink, Meike Wesselink en Paul van Doren spelen liedjes van alle vijf stadsdichters van Zutphen: Ton Luijten, Hanz Mirck, Eke Mannink, Tim Pardijs en Anna Wiersma op muziek gezet door Paul. Daarna zal op een gegeven moment Danielle Liebeskind klankpoëzie ten gehore brengen. Treedt ze in de voetsporen van Kurt SchwittersUrsonate?Nee. Iets met analoge noise. Wat dat is? Nou, geen
Ursonate dus. Maar dat is wel heel goed, vandaar de link. Dan weten we waar we
het over hebben. En wat het dus niet is.
Ze zal
zoals ze ons schreef: Daniellewill
do an experimentalacousticnoise and poetry performance at ourfavoritefestival of all
times!
Firma Weijland sluit onderweg haar tweejarig Dichters des
Achterhoeks schapaf. Met delen uit
de Karavaan van de walsen, en presenteert haar nieuwste dichtbundel Nieuwkijken gedichten en de novelle Walsen.
Ook passeert enig moment de band van Martin Luiten: Mummy ’s A Tree
No Inventation
Verder gedichten
van Adriaan Deurloo, Hermi Hartjes en Wouter ten Pas al achttien jaar lang het kompas
waarop de wandeling vaart. Bijna elk jaar brachten ze iets nieuws. Dit jaar VORT MET DE FREULE VAN DORTH. Martin Pragt is op 'nDrom 18 met een levensvertelling.
Getiteld De onzichtbare man:er moet een belangrijk
document worden gebracht naar een man, maar deze is
onzichtbaar. Tekst: Martin
Pragten muziek: Waldo van Pluur.
In de Sirenelaan gefluisterde haiku’s die Hans Mellendijk schreef voor de
installatie Lovers’ lane die hij samen met fotografe Marijke Schellekens
creëerde en die momenteel op Landgoed Hackfort te Vorden mooi staat te zijn. Josen Zwaan verrassen met interactief toneel.
En een muzikale afsluiting zo
omstreeks vier uur in de middag voor de daele-deur van Koffieboerderij Groot
Nibbelink met het Arnhemse Achterdochtig. Onaangepast, onafhankelijk
en ongewassen. Achterdochtig kan je vinden op straat. In een vieze steeg waar
je van alles wordt gevraagd en je nooit vindt wat je zoekt. Alternatief
Nederlandstalige muziek. Lijkt op Jawbreaker, Portishead en P.J. Harveij. Met
een EP, een album van 20 tracks en tig video’s op zak nu werkend aan een 7inch.
Achterdochtig verveelt (zich) niet.
HiPP en Firma Weijland | 't Zand Bredevoort | St. Bernardus
Beeldhouwer Thorvald Dudokvan Heel stuurde onlangs de filmpjes die hij op 26 augustus j.l. maakte toen HiPP t.g.v. het 25 jubileum van Boekenstad Bredevoort samen met Firma Weijland een wandeling van 't Zand naar de Koppelkerk maakte. Een literaire tocht langs een viertal plekken en balkons alwaar een gedicht werd voorgedragen. Vandaag het balkon van St. Bernardus daar declameerde Louis Radstaak het gedicht Bredevoort 1963.
de winter is zeer streng in 1963
gymnastiek is vandaag niet waar die hoort
maar op de gracht in Bredevoort
we trekken als bikkels een baantje
we houden een sprintwedstrijd
en schaatsend vergeten we de ijstijd
in Bredevoort zit iedereen binnen
men huivert om buiten te zijn
of ooit een boekwinkel te beginnen
de stad is stil en uitgestorven
alleen het gekras van onze schaatsen
horen wij zelf ergens weerkaatsen
verkleumd komen wij terug op school
van dit vernikkelende gymnastiekuur
en ontdooien pas bij het smidsvuur
wij: van den Berg, Demkes, van Dieren
de Mos, Obbink, Radstaak, te Slaa
metaalbewerkers van klas 3A
na 1963 zijn wij niet meer gehoord
op het ijs van de gracht in Bredevoort
de winters werden steeds zachter
de poolkappen smolten weg
de woestijn rukte op naar het noorden
stuifzand bedekte onze woorden
de stad lijkt te liggen in de Kalahari
de inwoners zitten opnieuw binnen
te browsen op hun laptops met Safari.
Louis Radstaak
Deze vier zelfverkozen familieleden spelen al jaren - op de voet gevolgd door het vierkoppig orkest - met verve en flair alle bezoekers van hun eigen Variété Café ergens in dat grootse Randland.
Onder het café is een schiet- en bowlingbaan aanwezig, daarnaast is een levendig kerkhof gesitueerd. De WAARD van dit dorpscafé is hiermee zowel gastheer als grafdelver. Af en toe komt er een overledene nog even buurten..
Op een dag duikt er een ongewenst projectiel in het Wanboffer Café op én overlijdt Willy Jansen: het spil van het dorp...
De Wanboffers laden hun lenige karkassen op om u te laven aan weldadige sketches, olijke maskerades en daverende muziek!
We kijken uit naar hun komst! Zeer feestelijk wanneer u erbij bent! Bekijk hieronder onze speellijst: de gewenste kaarten kunt u alvast bestellen!
"Firma, jullie transformeren al jaren waar ik bij sta! Ik verveel me geen moment en kom nog minstens drie keer terug! " (een bezoeker)
Hier de nieuwsbrief van Firma Weijland en Consorten met speellijst tot en met 29ste maart 2024👉
Gisteren verzorgde Firma Weijland het slotconcert in de serie Zomerconcerten op 't Zand te Bredevoort. De publieke belangstelling was overweldigend. Mooi dat het zo'n succes is geworden deze activiteit van SKB (o.a. ook Midzomernacht). Daarna namen de vrijwilligers afscheid van de accommodatie Boterfabriek. Drie jaar heeft men daar anti-kraak in kunnen werken. Inmiddels is er helaas een andere huurder gevonden. Firma Weijland gebruikte het als 'writers in residence', verschillende produkties kwamen hier tot stand.
In Halle wordt vandaag de ‘Waeke van het Achterhooks en Liemers Book’ afgesloten met een kruwagenactie. Vanuit de lastdrager worden huis-aan-huis beuke verkocht. Het ‘Flonkergood’, dat de liefhebber ontvangt bij aankoop van streekboeken ter waarde van minimaal tien klinkende euro’s, is zeer de moeite waard. Dus Hallenaren waart ow ! ‘Honderd jaar gedichten uut Achterhook en Liemers.’ De verzameling bevat zestien gedichten van Krebbers tot Roes. Als toegift vijf nieuwe gedichten. De bekroonde oogst van de poëzie-schrijfwedstrijd 2001/2002. Alleen al met het gedicht ‘Flonkergood’ heeft u, uw zuurverdiende geld snel terugverdiend. Een toepasselijk poëtisch kleinood van Jo ter Linde-Duenk, geschreven in het Winterswijks dialect: “Een waterdröppel / in ne hook / van ’t blad, / ongriepbaor / as kwikzilver / in euren glans; / enkelt de zonne / krig een kans, / as flonkergood / lig ze / in / euren ivoren toren.” Het kreeg van de jury een eervolle vermelding. Kun je nagaan wat de rest voor kwaliteit heeft. Mocht u niet aan de bron van de Halsche Vloed wonen, ren dan vandaag nog naar uw lokale boekverkoper.
Ik was bij de openingsmanifistatie in zaal Veldhoen te Langerak. De inleiding over ‘Poëzie in de streektaal’ knelde in tijd en ruimte. Gijs Jolink verdwaald. Of begreep ik het verkeerd? Nam de Rock-‘n-lol held de als causerie aangekondigde lezing, letterlijk als gekeuvel? Niet gehinderd door enige kennis van het onderwerp volgde de ene platitude na de andere. Ik werd er niet wijzer van. De dapper voorgedragen songteksten bleven net als de bedoelingen in de gebakken lucht hangen. Een typisch niet te filmen geval van jammer. Want uit eigen ervaring weet ik, dat de ‘Pluk de dag’ -teksten in hedendaags regiolect, onder begeleiding van stuwende Rock-‘n-roll, donders mooi gedijen. Wel gloorde in de voortkabbelende voordracht ergens in de verte zijn bewondering voor het dialect. De taal van opa en oma. Ook de bekentenis dat hij dát dialect niet meer sprak en dat hij eigenlijk ook niet precies wist hoe het allemaal zat, ontroerde. Fronsende wenkbrauwen bi-j de ‘fien op de korreligen’. ’n Generatiekloof gaapte. De zaal schrok wakker toen de lezing aan een onverwachts einde kwam met de declamatie van ‘Groninger Blues’: “Ik wier vanmorgen wakker … en ik viel weer in slaop.’’
De strabante voorzitster bedankte de inleider en nam hem moederlijk in bescherming. “Dat e vanmeddag maor good most luusteren, dan kon e daor misschien nog wat van opstekken.”
Illustreerde het relaas onbedoeld de stelling, dat de renaissance van het dialect te vergelijken is met het opflakkeren van een kaars die op het punt staat uit te gaan? Mijn weeklacht wordt in de kiem gesmoord. Gijs’ aevenolders, Duo Weijland, bewijzen het tegendeel. Met taal, stem en muziek schilderen ze schitterende beelden. In een eigenwies klinkend dialect wordt ‘n dreum te drinken gegeven. Schitterend! Zo ook de daarna volgende poëten. Een staalkaart van drie streektalen. Het weemoedige Westmünsterlands van Aloys Terbille. “Wat’n Spill! Wat’n Spill! Uit het Land van Maas en Waal een temperamentvolle Rien van den Heuvel. “Streektaal is ‘n olde boom dee prachteg bleui-jt.” Ik ruik en voel de vette klei en de dichter laat het water stromen. Derk Jan ten Hoope sluit de rij met rondzwevende rondelen in het Needse dialect. Hij steelt de harten met zijn gedichten vol verwondering. “Ik kanne laeven, umdat ik dreumen kan.” Een vrijdagmiddag om nooit te vergeten. De volgende keer is een avond te overwegen zodat ook de studerende jeugd en de werkende mens van al het flonkergood kan genieten. Met boekenbal na!
Overigens vandaag op de 3e Smartlappendag op Sinderen treedt om halfvier, Duo Weijland op. Dus nog genoeg flonkergood te beleven vandaag.
Flonkergood, Hans Mellendijk, de Gelderlander, 1 juni 2002
In
Halle wordt vandaag de ‘Waeke van het Achterhooks en Liemers Book’ afgesloten
met een kruwagenactie. Vanuit de lastdrager worden huis-aan-huis beuke
verkocht. Het ‘Flonkergood’,dat
de liefhebber ontvangt bij aankoop van streekboeken ter waarde van minimaal
tien klinkende euro’s, is zeer de moeite waard. Dus Hallenaren waart ow!
‘Honderd jaar gedichten uut Achterhook en Liemers.’ De verzameling bevat
zestien gedichten van Krebbers tot Roes. Als toegift vijf nieuwe gedichten. De
bekroonde oogst van de poëzie-schrijfwedstrijd 2001/2002. Alleen al met het
gedicht ‘Flonkergood’ heeft u, uw zuurverdiende geld snel terugverdiend. Een
toepasselijk poëtisch kleinood van Jo ter Linde-Duenk, geschreven in het
Winterswijks dialect: “Een waterdröppel / in ne hook / van ’t blad, /
ongriepbaor / as kwikzilver / in euren glans; / enkelt de zonne / krig een
kans, / as flonkergood / lig ze / in / euren ivoren toren.” Het kreeg van de
jury een eervolle vermelding. Kun je nagaan wat de rest voor kwaliteit heeft.
Mocht u niet aan de bron van de Halsche Vloed wonen, ren dan vandaag nog naar
uw lokale boekverkoper.
Ik
was bij de openingsmanifistatie in zaal Veldhoen te Langerak. De inleiding over
‘Poëzie in de streektaal’ knelde in tijd en ruimte. Gijs Jolink verdwaald.
Ofbegreep ik het verkeerd? Nam de
Rock-‘n-lol held de als causerie aangekondigde lezing, letterlijk als gekeuvel?
Niet gehinderd door enige kennis van het onderwerp volgde de ene platitude na
de andere. Ik werd er niet wijzer van. De dapper voorgedragen songteksten
bleven net als de bedoelingen in de gebakken lucht hangen. Een typisch niet te
filmen geval van jammer. Want uit eigen ervaring weet ik, dat de ‘Pluk de dag’
-teksten in hedendaags regiolect, onder begeleiding van stuwende Rock-‘n-roll,
donders mooi gedijen. Wel gloorde in de voortkabbelende voordracht ergens in de
verte zijn bewondering voor het dialect. De taal van opa en oma. Ook de
bekentenis dat hij dát dialect niet meer sprak en dat hij eigenlijk ook niet
precies wist hoe het allemaal zat, ontroerde. Fronsende wenkbrauwen bi-j de
‘fien op de korreligen’. Een generatiekloof gaapte. De zaal schrok wakker toen de lezing aan een
onverwachts einde kwam met de declamatie van ‘Groninger Blues’: “Ik wier
vanmorgen wakker … en ik viel weer in slaop.’’
De
strabante voorzitster bedankte de inleider en nam hem moederlijk in
bescherming. “Dat e vanmeddag maor good most luusteren, dan kon e daor
misschien nog wat van opstekken.”
Illustreerde
het relaas onbedoeld de stelling, dat de renaissance van het dialect te
vergelijken is met het opflakkeren van een kaars die op het punt staat uit te
gaan? Mijn weeklacht wordt in de kiem gesmoord. Gijs’ aevenolders, Duo
Weijland, bewijzen het tegendeel. Met taal, stem en muziek schilderen ze
schitterende beelden. In een eigenwies klinkend dialect wordt ‘n dreum te
drinken gegeven. Schitterend! Zo ook de daarna volgende poëten. Een staalkaart
van drie streektalen. Het weemoedige Westmünsterlands van Aloys Terbille.
“Wat’n Spill! Wat’n Spill! Uit het Land van Maas en Waal een temperamentvolle
Rien van den Heuvel. “Streektaal is ‘nolde boom dee prachteg bleui-jt.” Ik ruik en voel de vette klei en de
dichter laat het water stromen. Derk Jan ten Hoope sluit de rij met
rondzwevende rondelen in het Needse dialect. Hij steelt de harten met zijn
gedichten vol verwondering.“Ik
kanne laeven, umdat ik dreumen kan.” Een vrijdagmiddag om nooit te vergeten. De
volgende keer is een avond te overwegen zodat ook de studerende jeugd en de
werkende mens van al het flonkergood kan genieten. Met boekenbal na!
Overigens
vandaag op de 3e Smartlappendag op Sinderen treedt om halfvier, Duo
Weijland op.Dus nog genoeg
flonkergood te beleven vandaag.
Gisterenmiddag verzorgde Het instituut Praktische Poëzie samen met Firma Weijland een literaire wandeling die na afloop van het Weijlandse zomerconcert op 't Zand zodoende een harmonieuze schakel vormde met de andere activiteiten in het kader van 25 jaar Boekenstad Bredevoort en wel die rondom de Koppelkerk t.w.: de Internationale Boekenmarkt, de Expo: 25 jaar Boekenstad en Epo Book-Paper-Scissors en de uitverkochte lezing door Adriaan van Dis en Özcan Akyol. Op de molenbelt van Molen de Prins van Oranje verzorgde HiPP een finale.
Adriaan van Dis, Özcan Akyol, Irene Companjen, Louis Radstaak (balkon St. Bernardus).
Bredevoort 1963
de winter is
zeer streng in 1963
gymnastiek is
vandaag niet waar die hoort
maar op de
gracht in Bredevoort
we trekken als
bikkels een baantje
we houden een
sprintwedstrijd
en schaatsend
vergeten we de ijstijd
in Bredevoort
zit iedereen binnen
men huivert om
buiten te zijn
of ooit een
boekwinkel te beginnen
de stad is
stil en uitgestorven
alleen het
gekras van onze schaatsen
horen wij zelf
ergens weerkaatsen
verkleumd
komen wij terug op school
van dit
vernikkelende gymnastiekuur
en ontdooien
pas bij het smidsvuur
wij: van den
Berg, Demkes, van Dieren
de Mos,
Obbink, Radstaak, te Slaa
metaalbewerkers
van klas 3A
na 1963 zijn
wij niet meer gehoord
op het ijs van
de gracht in Bredevoort
de winters
werden steeds zachter
de poolkappen
smolten weg
de woestijn
rukte op naar het noorden
stuifzand
bedekte onze woorden
de stad lijkt
te liggen in de Kalahari
de inwoners
zitten opnieuw binnen
te browsen op
hun laptops met Safari.
Louis Radstaak
Kunstwerk Thorvald Dudok van Heel
| St. Joriskerk | Hans Mellendijk
Gewicht
Zoals de
steenhouwer
in zijn atelier de
zon zoekt
door uitgehouwen
raampartijen,
doorboort hij de
duisternis
van het beeld in
alle richtingen
naar
het bijzondere licht.
Ik volg het gekoer
van duiven
naar middeleeuws
duister.
Transferium van
golven;
het licht dat
zwaarte heelt
een ander gewicht
geeft.
Hans Mellendijk |
00:31
14:20 | Balkon Landstraat | Bert
Scheuter
De landstraote, de weg die eeuwenlang de kraemers veurbi-j zag kommen.
Hofshuus II
Los huus krig een wand.
Olde luu en zoons en
dochters en daorvan weer de kinder, eeuwenlang was, hutte nao hutte, hier eure
vaste stea,
gaf eur dit land te etten - wat keers meer, en ôk wel minder - gaf dizze
plaatse eur een onderdak - hier huuzen zie tevrea.
Wieterop was nog zonne
plaatse en daorachter nog ene huus, nao huus, nao huus - en zie gavven daor
namen an. Een preakebuul zetten eur een kapelleken op de bene: deupen deien zie
zich daor en zie gleuven ôk en nammen an.
Aover de weg langs dizze
plaatse trok de weerld veurbi-j. Kraemers, marktenluu, kermisvolk, paoters en
nonnen. Mangs kwammen ze d’r in, veur een bord met gortebri-j - en toe ‘t
oorlog wier trok d’r ‘t ongeregeld met kanonnen.
Vuur kump zoat ‘t geet en
löt een bulte grieze asse nao - mest veur de kwekken die aover ‘t olde
muurwerk gruujt en jaorn woekert, tut d’r ene kump wie’t - minder drao - daor
bouwen wil en zörgen dat ‘t olde huus weer bluujt.
De ni-je kappe aover ‘n
hof gaf eur now een richteg thuus
met keikes in de kökken, leem op deale en plaggen in de stal. Tut d’r ene zei
dat beeste stonken en vleuje hadden en ôk luus: doe kwam de wand veur altied
scheiden tussen ‘t ene en ‘t al.
Ik stao op deale en stelle
mien veur hoe dat mot wean ‘ewest doe ‘t beestengrei en ‘t mensenvolk uut
mekare bunt ‘egaon.
Ik denk an ‘n eersten voet op de maon‘ en eerlek, ik vin‘t best, maor groter
passe dan den wand hebt de mensen nooit ‘edaon.
Bert
Scheuter
Molenbelt
Molen Prins van Oranje | Hans Mellendijk
Achterhoekse geest
In rode
gravens roestert de tied
ònbewaogen
steet de boer d’r bi-j
deur
erosie van raegen etekend gezicht in de wind
de hande
óntvoolt
rouwgerand
de leerzen in ’t akkerzand
anetrokken
tut de grónd
ónwettend
van de kanker in zien slokdarm nog
’n betjen
bange
dat op
’n dag baoven de bósrand met de metersdikke beuk
’n
skyline van skyscrapers verschint
en dat
de streek de geest opgöf
de
spraoke verlus
en de
zonne ‘smons de flarden witte wieven mist
Pim te Bokkel / Hans Mellendijk uit de Achterhoekse verzen van Pim te Bokkel
gefilmd door Irene Companjen
Middewinterstappen
voorin de
harmonicabus stappen
om een
staanplaats te verkrijgen
op het
draaipunt van de trekzak
instrument van
de weemoed
een drom
wandelaars wordt uitgelaten
in het
Achterhoekse landschap
soms dicht
aaneengeregen
soms uit
elkaar getrokken
rondom flarden
van gesprekken
nauwelijks
hoorbaar een midwinterblazer
in de
idyllische buurtschap 't Klooster
waar varkens
en masse vet gemest worden
hier houdt men
ook lama's gevangen
achter een
afrastering met 'ad hoc'-hek
de Dalaï zou
hier koude rillingen krijgen
zich zijn
gewaad uit hun warme wol wensen
bevrijding van
zijn geknechte volk
moet beginnen
in de buurtschap 't Klooster
voorbij het
Boekenstadje Bredevoort
richting
'Beunhaasghetto' Vragender
waar aan de
Poëzie en Prozaroute
bij het
maïsland aan de Kapelweg
'iederene'
welkom is bij het 'Carbid Treffen 2008'
ook huiverende
kloosterlingen
een stoet
wandelaars trekt verder
aan het einde
van de middag
in het midden
van de winter
naar het einde
van het jaar
via het
Scholtenpad
over de
Steproute
langs De
Kuitenbijterroute
naar Klavertje
Vier
zuchtende
tonen klinken
als de
menselijke trekzak
tenslotte tot
stilstand komt aan tafel
om daarna
harmonisch uiteen te gaan
Louis Radstaak
De
Plakhakke | Onzinnige feestelegie op old gereedschap, den arbeid muu
Wat zwalkt ow in ‘t gemaot,
wat drunkt en boestert op?
Wat hef de minke op verlaot
en houwt de zatman an de kop?
Dat is de plakhakke,
die olde plakhakke,
met wörme in de stelle
en een eeuweg stikke nakke.
Daor beestert ‘t spöl op huus op an,
daor kneistert tallemaot.
