Met die Achterhoekse vlag⇲ heb ik niets. Belachelijk regionalistisch sentiment. Een uit de hand gelopen marketing grap van de Feestfabriek⇲ en de Grolsch bierbrouwerij. Een vlag voor een regio die nooit een bestuurlijke eenheid is geweest. Maar ik kan wel warm worden als ik in het buitenland, ver weg van eigen haard, een product uit mijn regio zie; een Lundia-kast uit Varsseveld, een beugelfles van Grolsch-bier uit Groenlo (Boekelo) of nog bijzonderder een karabijnhaak⇲ uit Halle Heide.
Grolsch | Premier Deli | 7th Ave | Manhattan | New York City
Het corona-virus is ontstaan bij dieren en overgesprongen op mensen. Op markten in Zuidoost-Azië zitten verschillende dieren en mensen veel te dicht op elkaar. China heeft lange tijd cruciale informatie achtergehouden over of het virus ook van mens op mens kon overgaan. Waarom is de WHO zo positief over China, terwijl zij het virus hebben laten ontstaan en ontsnappen? Om een volgende ramp te voorkomen is het wellicht zinnig om eens goed te kijken naar wat China allemaal uitspookt.
Dit is het elfde seizoen van Zondag met Lubach. Zeven dagen nieuws in dertig minuten, satirisch geremixt door Arjen Lubach. Vanachter een desk. Op een stoel. In een auto. Nee, niet in een auto. Zondag met Lubach, zo goed als nieuws. #ZondagMetLubach zie je iedere week om 21.20 uur op #NPO3 en YouTube. #ZML
Deze video komt uit uitzending 10 van seizoen 11 van Zondag met Lubach: https://www.vpro.nl/zondag-met-lubach...
Met dichter Hans Bouma⇲schreef hij liederen. Daarom een improvisatie over een paaslied uit de bundel “Zolang je zingt, leef je”. Natuurlijk mag ook The windmills of your mind⇲’niet ontbreken! Tot slot ‘Hoop’. Hij speelde het bij Pauw⇲, zette daarmee als het ware een punt achter zijn carrière.
Foto (op de toren): Jan van Breda | Live music filmed by Paul van Druten | with Canon Legria Mini X Pocket Camcorder | Contact: youtube@paulvandruten.nl
Het verschijnsel zoals gisteren beschreven in Bert Bevers' GEMENGDE BERICHTEN⇲ ken ik niet. Anders had ik die Geheimen Des Levens wellicht ook wel opgenomen in mijn hierna volgende gedicht uit 2015.
Op mijn Coranese quarantaineadres kreeg ik, na mijn middagwandeling langs Lago di Immagina, een mogelijke medicijn tegen de corona-kwaal gemaild. Een strijdlied 1e klas, door en van ene Yann Zed: Dump the Trump."Als we het puur Achterhoekse product maar vaak genoeg draaien en delen zal het zeker helpen." aldus de afzender. Het is in ieder geval een schitterend oorwurmpje. Of het zomerhitpotenties heeft? De tijd zal het leren.
De mijmeringen van Bert Scheuter⇲, vanuit zijn berghut met uitzicht op de uitgestorven straten van Corona⇲, woeien richting Vlaanderen, alwaar ze werden opgevangen door de Antwerpse Brabander Bert Bevers⇲.
Lees hier Bevers' GEMENGDE BERICHTEN | 17-04-2020 | Wijze woorden⇲
Skypen kende ik al wel. Dat deed ik al wekelijks als zoonlief voor zijn studie op zijn Britse adres verblijft. Voorlopig zit hij in Nederland. Ik had echter nog niet video-vergaderd. Nu dus wel. Op uitnodiging van Warmgroen werd er gesproken geballoteerd betreffende het Euregionale project Kunst en Ambacht dat na de Corana-crisis i.s.m. Kunstenaarscollectief BREEKijzer uitgevoerd gaat worden in CIVON. Best leuk en het geeft een blik op het nieuwe normale leven. .
de Gelderlander | editie Achterhoek | 17 april 2020 |
Wat een rare dag gisteren. 's Morgens lees ik de kranten bij het ontbijt. Met stijgende bewondering de column van vriend Bert Scheuter in de Gelderlander. Vooral zijn wijze woorden, de mijmeringen over de periode na de corona-crisis, ontroeren me. De kernzin "De eenzaamheid van de snelheid van leven wordt mensen te veel" zou ik in het nieuwenormaal wel op een mooie Delfts blauw tegeltje willen zien. Een kleinood gebakken door een ambachtelijke keramist in China en dat dan uiteindelijk met een Zeppelin onze kant is opgevaren, zodra de wind de goede richting heeft gevonden.
Dan trek ik het streek-katern uit elkaar, om de column uit te knippen en te bewaren in mijn archief. De tegenover liggende pagina is dan opeens de bladzijde met huuskes, zoals Bert dat zou zeggen. De overlijdensadvertenties onder de familieberichten. Mijn oog valt direct op de rechter bovenkant. Dat is schrikken! Dat kan niet waar zijn!
Hé lees ik dat goed? Joop Mols? Toch niet door het gevreesde corona-virus geveld? Joop ons ontvallen? Mijn oud-collega bij EDU-ART⇲ (de naam is door hem verzonnen toen de zes steunpunten in de provincie Gelderland fuseerden in een nieuwe organisatie, die vanuit Arnhem-Zuid ging opereren).
Niet dat ik na mijn dienstverband bij EDU-ART vaak met hem contact heb gehad. Dat niet. Nauwelijks kan ik wel zeggen. Maar kwam zijn naam nog wel regelmatig tegen. Ik was twee jaar geleden dan ook aangenaam verrast hem te treffen in de Achterhoek, in Bronkhorst, bij het Kunstgemaal. Bij de opening van de tentoonstelling Het is de hand die doet⇲ Kleine wereld; we bleken gemeenschappelijke vrienden te hebben. Anne Semler⇲ dus, de dame van vriend Louis Radstaak. Als ik na diverse app-jes met Anne en met oud-collega's de rouwkaart lees, zie ik dat Joop en ik 'aevenolder' zijn. Zoals we dat hier zeggen als het iemand betreft, uit hetzelfde geboortejaar. Ik heb altijd gemeend dat hij twee jaar ouder was. Plotsklap weer eens het besef dat de tijd ook heel snel voorbij kan razen. Dat er weer heftig gehakt wordt in 'de bos' van generatiegenoten.
Rust in vrede | Joop Mols | 28-04-1951 - 12-04-2020
Op eerste Paasdag overleed Joop, ... plotseling.Een oud-compaan memoreerde per mail: 'Er zijn meer jagers dan corona alleen.'
Niet verwonderlijk overigens dat mijn herinneringen daarna ook teruggingen naar het fatale moment toen ikzelf een hartfalen doormaakte. Notabene tijdens de presentatie door Joop Mols van de stimuleringsregeling Hart(d) voor cultuur /juni 2003 van de taakgroep Cultuureducatie in het Primair Onderwijs, aan een selecte groep van EDU-ART adviseurs, in de kantine van EDU-ART's onderkomen in Arnhem-Zuid.
Er is een bijzondere man de tijd uitgegaan. Joop heeft veel betekend, en nu nog, voor de kunst-en cultuureducatie in Nederland in het algemeen en voor de ontwikkeling van kunst en cultuur voor kinderen en jongeren in Gelderland, in het bijzonder. Rust in vrede Joop.
In herinnering Joop Mols Kersouwe regisseur
Lied: 'De Eik' uit theaterproductie 'De Bende van Jan de Lichte'
Muziek: Harry Hendriks Zang: Adri van den Brand & Nathalie Bosters-Verdonk
Neef Gerrit Overbeek⇲ is zes jaar als hij de eerste geallieerde voertuigen langs zijn huis aan de Halseweg ziet aankomen. 'We zagen in de loop van de eerste paasdag een paar open vrachtwagens van de geallieerden vanuit Zelhem komen en daar zaten gevangen genomen Duitsers in. Dat was natuurlijk juichen! En dat was eigenlijk de bevrijding.'