Ondertussen in Amsterdam

Vorige week vrijdag in een select gezelschap, vierden we de 75ste verjaardag van Frans Oosterhof 👉 Een ontmoeting met oud-AKI-studenten. Marijke Boon 👉, Anne Mieke Backer 👉 Kees Maas 👉 en Paul Silder 👉 

Hier meer 👉

en eerdere berichten betreffende AKI in 'sMelssleMs' 👉

Inmiddels in Rotterdam | Nog vijf dagen Kassiewijle

Foto: Willem Tannemaat | Paul Beerten, Marijke Boon, Hans Mellendijk en Eus Paashuis

De K van Kassiewijle | Marijke Boon & Sue Wiggers rijmen en tekeningen

verzamelde vogels

De gedichten zijn nog vijf dagen via koptelefoons te beluisteren, waardoor beeld en woord één geheel vormen.

De vogels in de tekeningen zijn door kunstenaars Sue Wiggers en Marijke Boon gevonden langs stranden, duinen, vloedlijnen en wegen – levend of dood, vaak aangetroffen in onverwachte situaties. Voor Wiggers is het eiland Terschelling het belangrijkste werkterrein. Tijdens wandelingen vond zij vogels die soms herkenbaar, soms raadselachtig waren. Regelmatig deelde zij foto’s met Boon met vragen als: “Weet jij wat dit is?”. Boon, performer en vogelaar, heeft een recreatiewoning op Terschelling en woont in Utrecht. Soms moest ze, met tegenzin, wel een foto nemen na een bons tegen een raam. Of ze zette haar auto aan de kant omdat het kleine kleurenpalet op het asfalt te mooi was om aan voorbij te gaan.

Wiggers vergroot, verkleint en plaatst de vogels in wisselende posities, waardoor de toeschouwer wordt uitgenodigd nauwkeurig te kijken en zelf te ontdekken. Het fijne realisme van haar werk krijgt extra dimensie door de opstelling: kastjes, zuiltjes en koptelefoons.

Bij dit beeld zijn de korte gedichten van Boon de verbindende factor. Met lichte humor biedt Boon vaak een andere kijk dan de eerste associatie. Ze nodigt de bezoeker uit om anders te kijken - naar de getekende vogels van Sue Wiggers en naar vogels in hun natuurlijke omgeving, levend of kassiewijle.

KASSIEWIJLE – tekeningen en poëzie van Sue Wiggers en Marijke Boon was te zien vanaf 13 december en nu nog t/m 29 maart 2026 in Natuurhistorisch Museum Rotterdam.

De expositie verdient het om verder te reizen door Nederland, bijvoorbeeld naar RIJKSMUSEUM TWENTHE. Marijke Boon ontdekte haar poëtische gaven op de AKI in Enschede. 

Ondertussen in Rotterdam | Kassiewijle in Natuurhistorisch Museum

Met de watertaxi naar museum Fenix, met in gedachten het motto van Erasmus; 'De wereld is mijn vaderland'.

camera: Willem Tannemaat.

Gisteren met vriend Willem Tannemaat (oud-voorzitter Stichting Eeuwig Erbarmen) Rotterdam bezocht, De wereldstad met - althans dat is onze ervaring - altijd vriendelijke mensen. Niet dat bravourachtige van de Amsterdammers (vooral uit de Jordaan) maar meelevend en werkelijke belangstelling tonend. Dat gezegd hebbende, we gingen er heen voor de speciale tentoonstelling Kassiewijle in het Natuurhistorisch Museum. Oud-studiegenoot AKI Marijke Boon rijmde  ontroerende gedichten bij de oliepastelkrijttekeningen van Sue Wiggers. De poëzie kon bij elke tekening worden beluisterd m.b.v. een koptelefoon. Daarna een bezoek aan het migratiemuseum Fenix. Daarover volgende week meer.

Hans en Willem

Roodborstje 

Zie hier meer collectie Tannemaat 👉

en hier collectie Mellendijk 👉

Bonte vliegenvanger 

Ondertussen in Enschede, ondertussen bij de AKI

AKI 1974 | Documentaire van Siert van den Berg 

Siert van den Berg maakte in 1974 als onderdeel van zijn eindexamenpresentatie een film over de kunstacademie de AKI in Enschede. Behalve beelden van het toelatingsexamen, waarin directeur Joop Hardy de kandidaten welkom heet, wordt een aantal jaargenoten gevraagd hoe zij hun studietijd aan de AKI hebben ervaren.

In Vers 2 👉 schrijft Paul Abels over de schrikbarende ontwikkelingen betreffende de Beeldende Kunst Academie. Joop Hardy's tuin van Plato, mijn AKI dreigt nu helemaal met de grond gelijk gemaakt te worden. Vrijplaats AKI hoe lang nog? 👉

Zie ook de vele eerdere berichten in 'sMelssleMs' 👉

Inmiddels in Rijksmuseum Twenthe | Enschede vrijplaats voor experiment 👉

En eerdere berichten betreffende Rijksmuseum Twenthe 👉

ondertussen in een verleden, in rijksmuseum twenthe | herman de vries

eind oktober bezocht ik de expositie 70 jaar natuur als kunstwerk, een overzicht van de pionier herman de vries. in mijn studiejaren op de aki 👉 eind jaren 60, begin jaren 70 een kunstenaar die mij inspireerde. ik was hem eerlijk gezegd een beetje uit het oog verloren. al kwam ik hem op belangrijke exposities wel regelmatig tegen. hier mijn aaifotoreportage 👉

inmiddels tien jaar geleden

 

Herman, door Hans Mellendijk, vandaag in de Gelderlander edities Achterhoek

Mooie, vormende jaren waren het, denk ik onderweg op de gure ochtend van Goor naar Usselo.

In Beckum zie ik de honderd zakken mengvoeder die we van daaruit lieten transporteren naar de hal van de Enschedese Kunstacademie. De AKI. Alwaar in de hal door toneelvereniging Vlees, Botten & Bloed het theaterstuk 'En de boer hij ploegde voort' werd opgevoerd. Drie in overal geklede mannen sjouwden met steekwagens de opgestapelde zakken meel van vijftig kilo per stuk weg. Onderwijl in Twents en Achterhoeks dialect keuvelend over de ontwikkelingen in de agrarische sector. De teloorgang van de keuterboer en de opkomst van de grootschalige siloboeren. Een zwaar stuk, vooral letterlijk dan, het stuk duurde net zo lang tot dat alle zakken van het toneel waren weg gesjouwd.

Ook lieten we een film zien van een vuur, halverwege de vertoning vloog het scherm zelf in brand. Voor de kunstmanifestatie Sonsbeek buiten de perken bedachten we een soortgelijk plan. Een film van de zonsopkomst die tijdens de opkomst zelf op een blinde muur in het centrum van Enschede zou worden geprojecteerd. De zonnestralen zouden in werkelijkheid de film opheffen. Conceptuele kunst.

Maar ook tastbare objecten werden er gemaakt. Furore werd behaald met de drie koffers,

de ter Beek-Mellendijk draagkateder, -draagprivaat en -draaghaard. Feitelijk drie zware kisten die in glanzende reclamefolders werden aangeprezen als: 'Hiermee wandelen is een feest'. De kateder, een koffer die een spreekgestoelte bleek te zijn. 'Ik herken mezelf niet meer', schreef zogenaamd een afnemer, binnen drie maanden waren zijn 'kommunikatieproblemen' opgelost. De draagprivaat kon in enkele handelingen tot poepdoos worden getransformeerd, met bijbehorend schaamkleed kon men op elk moment op elke plek zijn stoelgang regelen. De draaghaard bevatte een opklapbare gietijzeren vuurkorf.

We vierden het leven, of zoals het geformuleerd stond in het eindexamen document, in typisch jaren zeventig proza; 'Hun werk vloeit sterk voort uit hun maatschappelijke situatie. Zij aanvaarden deze als een realiteit, zij onderkennen de bekoring ervan en zij laten de in deze maatschappelijke situatie aanwezige patronen zien.'

Dan het telefoontje. Zijn dochter Ymke aan de lijn, even is het stil. Dan de ongelooflijke tijding; 'Ik heb slecht nieuws Hans, Herman is vannacht er tussen uut 'ekneppen'. Onverwachts als een dief in de nacht had magere Hein toe geslagen. 'D'r wordt weer flink 'ekapt in de bos van mien generatie en één zal de eerste motten waen', zou hij gezegd hebben.

Nabij de Usseler Es nemen we afscheid. De Es waarnaar we, voor de vernielende aanslag van Enschedese rondweg, ooit met een groep AKI-leerlingen een expeditie ondernamen. Land-art van grote klasse. We brachten toen een ode aan het eeuwen oude landschap door dwars over de landerijen een wandeling te maken in de vorm van een hart. Hier en nu op het Twentse crematorium dan toch de laatste klop op het hout van de kist, een traan en fluisterend een kalm an Herman!

Manges meziekhistorie | Ferdi Joly ... SSST!

Lochem Popfestival | 28-05-1981 | 

v.l.n.r.: Anton Kolkman, Rob Tenten, Ferdi Joly, André 'Smidjen' Wopereis

 

 SSST 👉 | Laot ow neet bepraoten | Roomse Herrie 👉  | 2013

Roomse Herrie 👉 | SSST |  2013 | opname: Paul van Druten

www.paulvandruten.nl

Het enorme succes van Normaal vergt zijn tol. Irritaties tussen Ben Jolink en Ferdi Joly 👉 leiden in 1980 tot het gedwongen vertrek van de populaire gitarist, die met zijn compositietalent een heel groot aandeel heeft in het succes van de boerenrockers.

De klap is groot, maar Ferdi gaat door met datgene waar hij het best in is: het schrijven van pakkende dialectnummers. Spitsvondig, filosoferend, protesterend, vrolijk, ontroerend, nuchter, met humor of moraal. Om die persoonlijke creaties weer op de bühne te kunnen presenteren formeert hij de nieuwe band SSST ofwel: Stichting Spontaan Samen Tekeergaon! 

Pianospeler André 'Smidjen' Wopereis kent hij nog uit zijn AKI-tijd in Enschede. Drummer Rob Tenten is een goede vriend, die op zijn beurt Jan Doppen als bassist vraagt. Ferdi's landelijke succes met Normaal heeft natuurlijk de nodige contacten en belangstelling opgeleverd en met veel ambitie begint het viertal dan ook wekelijks te oefenen in De Schoppe van Prins in Zieuwent. Elke zaterdag om 11.00 uur werkt SSST daar aan louter eigen repertoire en de repetitie eindigt pas in de vooravond. Na gedane arbeid ontspant de groep consequent tot diep in de nacht in 'de huiskamer van Tone Timp', het café dat bijna naast De Schoppe ligt. Ferdi's nieuwe nummers hebben titels als Hard wèhn, Gakvee, Laot ow neet bepraoten en Alcohol. De componist zingt ze zelf! Muzikaal zitten die nummers goed in elkaar. Minder recht toe recht an dan Normaal, melodieuzer, funkier, maar wel met 'Puntdraod' en zeker de Fender piano van André. Dié combinatie geeft de bandsound extra kleur (bron: Roomse Herrie).

Vieze lange heure | Ferdi Joly, Bert Scheuter en Hans Mellendijk 

Zwarte Cross 2013

Jubileumboek Sportclub Varsseveld 100 jaar

Guus Hiddink sprrekt de aanwezigen toe.

Donderdagavond  29 maart j.l. werd het jubileumboek van Sportclub Varsseveld gepresenteerd op het eeuwfeest bij de Radstake op de Heelweg. 

Lees ook Achterhoek Nieuws | Gelderse Post hier 👉

Het is een schitterend en kloek boek geworden dat zijn weerga niet kent. Prima en uitslovend werk van vormgever Pieterjan Duitshof en van de redactie Harry Breuker, Gerrit Jan Heijink en Gerrit Schuurman

Mijn bescheiden bijdrage: 

Herinneringen van Hans Ebeling Koning, vanuit UD-perspectief

Ik raakte betrokken bij het jubileumboek niet vanwege mijn overmatige grote kennis over het edele balspel. Maar vanwege mijn andere kijk op de dingen, vermoed ik. Onder andere een herinnering, die Kunstacademie leraar Hans Ebeling Koning mij ooit enthousiast vertelde over die bewuste wedstrijd, die vooral in de historie van de sportclub nog generaties lang door werd verteld. De promotiewedstrijd in het oorlogsjaar 1944. Waarin Varsseveld tweemaal won van de oudste veldsportvereniging in Nederland UD 1875 uit Deventer. Eerst op sportpark Oberink met 5-3 en daarna in Deventer met 1-3. Ik heb de taak op me genomen omdat verhaal boven water te krijgen. Daarbij indachtig het feit dat ik met Pieter-Jan Duitshof de vormgever van dit boek ook een oud-AKI leerling, in de staminee, minstens eens in het jaar, prettige herinneringen uitwissel over de academiejaren. Over de AKI in het algemeen, maar Hans in het bijzonder. Een gesprek dat dan steevast eindigde met: 'We zouden hem eens moeten opzoeken.'

Maar tja daar kwam het dan maar niet van. Met deze gegronde reden was het dan eindelijk zover om een afspraak te maken. Hans net gerevalideerd van een val bij het ophangen van een schilderij en zijn vrouw Annemieke stonden ons in het hoge Drentse noorden in Gasselte op te wachten. Het werd een zeer aangenaam weerzien waarin oude herinneringen aan de AKI-jaren werden opgehaald en de reis naar Varsseveld -waar de 13-jarige Hans de wedstrijd in 1944 als jonge puber en lid van de UD de nederlaag ervoer- kreeg meer inkleuring en de roemruchte wedstrijd werd nu ook eens vanuit het perspectief van Deventer bekeken. 

Hans heeft de wedstrijd gezien. Het was voor hem de eerste keer dat hij van Varsseveld hoorde. Het begon voor de UD-ers heel feestelijk met een vervoer door de Gelderse Tram Wegen door de club geregeld, vanaf het Deventerse Knutteldorp via Gorssel, Zutphen, Doetinchem naar Varsseveld. Een reis met oude mannen. UD staat voor Utile Dulci, het nuttige door middel van het aangename, aldus Horatius. 

Van oorsprong een Cricketclub met een sportveld in de

Uiterwaarden van de IJssel. UD kreeg in Varsseveld geen schijn van kans: 

5-0 ruststand, Na de rust twee goals UD. Vijf-Twee werd de eindstand. Hij herinnert zich de platte boerenwagens die als tribune werd gebruikt. Hans weet nog dat hij zich een geweldige ‘loser’ vond tijdens de terugreis.

Op 23 april van dat jaar kwam de thuiswedstrijd Deventer met voor de rust een kleine hoop op winst: 1-0 Na de rust echter kwam Varsseveld met drie tegengoals en werd de eindstand 1-3. Het elftal uit de Achterhoek promoveerde naar de 2e klasse. Hans kwam uit Diepenveen, ging naar de ULO, UD was meer voor de gymnasium en HBS-leerlingen. Het was een elitaire club. Hans’ vader deed aan atletiek, en zodoende kwam Hans toch  bij UD terecht. Als 9-jarige tot zijn 18e jaar gevoetbald tot dat letterlijk de pleuris uitbrak en hij in Sanatorium Middelheim terecht kwam.

Bij het weggaan geeft Hans het jubileum boek t.g.v. honderd jaar UD mee, Not Out (een cricket-term), in het boek herinneren twee regeltjes aan de betreffende nederlaag. 

Na een wandeling door de indrukwekkend tuin rondom de woonstee, waarin we vele tekeningen van Hans herkennen, nemen we afscheid en rijden terug naar de Achterhoek.

In herinnering Geert Voskamp

Maandagochtend kreeg ik het onzalige bericht van vriend Frans Oosterhof. Geert is niet meer. Mijn mentor in de roemruchtige AKI-jaren. Een leermeester die me het pad liet vinden in de kunsten.

Lees in Tubantia meer 👉

Meer Geert Voskamp hier 👉  Meer De Enschedese School daar 👉

Ondertussen in Deventer | The Fly

Zeven september j.l. bezocht ik voor de tweede maal de expositie Fly, nu met oud-AKI-isten Pieterjan Duitshof met zijn dochter Dorjan. Hier meer 👉

KUNSTen LANDSCHAP herbezocht | Kunstenaarscollectief Z.T.

BESCHADIGD | Bertje van Delden

Z.T. is een collectief van kunstenaars uit Enschede, begonnen in 2007. Zij werken met uiteenlopende disciplines en laten zich inspireren door hun achtergrond: de opleiding aan de kunstacademie AKI ArtEZ in Enschede.

Z.T. 👉  en daar 👉

Meer KUNSTenLANDSCHAP 2023 hier 👉

KUNSTenLANDSCHAP herbezocht

GROENE (C)ODE AAN DE WERELD | Frank de Bont 

Via de LTS, de Betex-opleiding bij Schuttersveld van Heek, leerling restaurateur/stujadoor in paleis Noordeinde, een rondtrekkend circus, een opleiding tot timmerman, terechtgekomen bij de AKI. 

Nu molenaar op de molen in Lonneker. Als dyslecticus denkt hij in beelden. Hij gebruikt zijn ambachtelijke vaardigheden om zijn ideeën vorm te geven. Zijn mozaïeken hangen in binnen- en buitenland. Het materiaal waarmee hij werkt heeft al een verhaal. Een geschiedenis, voordat hij ermee aan de slag gaat. Hergebruik van materiaal heeft zijn voorkeur.

dynamo 

Meer KUNSTenLANDSCHAP 2023 hier 👉

Vanavond op de televisie

VPRO-gids |#13 | 1 t/m 7 april 2023

Hé Coosje van Bruggen 👉  vanavond in Man en kunst 👉, NPO 22.10-22.25 uur. Zij was docent kunstgeschiedenis op de AKI 👉, de kunstacademie in Enschede en onder andere ook de mentor van het samenwerkingsverband ter Beek-Mellendijk 👉

reprise surprise

Foto: © Hugo Jaartsveld | De clou van kolossale Klara achter de coulissen | 1975

Vandaag is er dan eindelijk de reünie van DUBDR. De vijf letters staan voor De Uitzondering Bevestigt De Regel. Een toneelvereniging die ik na mijn afstuderen op de AKI | de Academie voor Beeldende Kunst, samen met enthousiaste jongeren uit Lichtenvoorde in de winter van 1973-74 oprichtte. Tot 1981 heeft de vereniging bestaan. Ik schreef, regisseerde en produceerde, van 1974  tot 1979 samen met de groep vijf toneelproducties: Sjagrijn en sjans in de Gouden Gans, De clou van kolossale Klara achter de schermen, Dat kan leuk worden, De Liefdesbrief/Beste Anton, lieve Miep en Zo zijn we niet getrouwd. In 1981, toen de meeste leden vanwege wendingen in hun loopbaan stopten, bleef een zestal spelers over die zich waagden aan Thuis van Hugo Claus. Bert Scheuter en ik deden nog wel de publiciteitsvormgeving van de vereniging.

Zie hier een chronologisch overzicht van een en ander 👉: 

ontwerp:  S.M. Soft Design | Bert Scheuter en Hans Mellendijk | 1981

Claes and Coosje revisited

 

Coosje 👉  was mijn mentor op de AKI.

Intussen op de leestafel

Verbeke Foundation artists' books 👉

Van mijn AKI-jaargenoot Herman van den Boom, het prachtige Luchtwachttorens in Nederland. Jammer dat ze de toren op de Aaltense bult hebben afgebroken. Typisch koude oorlog gedenktekens. Herman portretteerde de zeventien overgebleven bouwwerken. Omgekeerde Empire State buildings. Ooit in 1984 fotografeerde de reisdivisie SEE YOU-tours van Stichting Eeuwig Erbarmen de toren in Strijensas 👉  

Zie ook: de Volkskrant | Speuren naar de vijand in de lucht | 29-03-2022 👉

Hans Ebeling Koning 91

Hans Ebeling Koning december 2019 👉 

zie ook AKI 70 jaar 👉

Zie meer Hans Ebeling Koning op 'sMelssleMs' 👉

Binnenkort in Bredevoort | Expositie Joop Kruip

Er is een interessante expositie in de Koppelkerk in aantocht. Een overzichtstentoonstelling over het werk van beeldend kunstenaar Joop Kruip 👉

Ook komt er een door Jaap Nijstad 👉  geschreven monografie uit. 

In 1984 organiseerde de Stichting Eeuwig Erbarmen de expositie De weg en andere kunstwerken in de leegstaande etage van Weenink-mode te Varsseveld. Een vijftiental mensen, waaronder tien kunstenaars gaven commentaar op een vierkant ’stuk' landschap waarin de A18 (later hernoemd tot A15) eindigde. Joop Kruip werd als beeldend kunstenaar, uitgenodigd. Eén werk van hem is toen door de gemeente Wisch aangekocht en geschonken aan minister Neeltje Smit-Kroes👉  Zij verrichtte de opening van de A18. Ik ben eigenlijk best benieuwd of  het landschap schilderij nog ergens op het ministerie van Verkeer en Waterstaat hangt. Joop was bevriend met Hans Ebeling Koning 👉  één van mijn leermeesters op de AKI 👉

Hier  een link 👉 naar een fotoserie over De weg en andere kunstwerken.

Vanaf hier 👉 in die serie Joop aan het werk in desbetreffende vierkante kilometer. 

1984 | Joop Kruip op talud A18 te Varsseveld | De weg en andere kunstwerken

Op vrijdagavond 15 april geeft kunsthistoricus Jaap Nijstad een lezing over Joop Kruip (1935-2016) in de Koppelkerk 👉

De ontstane publicatie bestaat uit zeven prachtige boekjes die elk een ander onderwerp beschrijven, gebundeld in een map. Om de productiekosten van het boek te helpen dekken zijn een beperkt aantal originele, ingelijste werken van Joop te koop. Deze 58 werken, verschillend geprijsd, kunnen evenals het boek besteld worden op de de website: www.joopkruip.nl.

De prijs van het boek, dat uiteraard ook alleen besteld kan worden, bedraagt € 50,--Van 8 april tot en met 15 mei vindt de overzichtstentoonstelling plaats in de Koppelkerk in Bredevoort waar ook werk aangeboden zal worden.

Ondertussen op Instagram | Herman van den Boom

 

Mijn oud-AKI studiegenoot  Herman van den Boom vult voortvarend en regelmatig zijn verzameling bij.

 Hier meer Herman

Ondertussen bij BREEKijzer

Zonder titel | Maarten ten Have

De Expositiewerkgroep van Kunstenaarscollectief BREEKijzer presenteert in de Giethal van CIVON innovatiecentrum op het DRU-Industriepark te Ulft:

 

Waar: In de ‘Giethal’ van CIVON Innovatiecentrum, Hutteweg 32, Ulft, +31 (0) 315-820 280.

Wanneer: op de reguliere openingstijden van maandag t/m vrijdag 10:00-17:00 uur Entree: gratis.

Van te voren reserveren i.v.m Carona-maatregelen.

 

Maarten ten Have | 1 september t/m 22 oktober 2020 | Gevonden voorwerpen

Na jarenlang productontwerper geweest te zijn voor het bedrijf Nienhuis Montessori, is Maarten beelden gaan maken. Hij heeft een blauwe maandag op de AKI gezeten in Enschede en verder zichzelf veel geleerd. Hij maakt voor het festival Achterland toegangspoorten. Maakte daarvoor ook het werk NETNIX, een parodie op Netflix dat op Dumpert een hit werd. Volgend jaar staat er weer wat te gebeuren maar dat is nog een geheim. Op de epositie laat hij veelal gevonden voorwerpen zien, die hij bewerkt tot dat een andere inhoud ontstaat. Laat je verwonderen.