Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht zwarte cross. Sorteren op datum Alle posts tonen
Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht zwarte cross. Sorteren op datum Alle posts tonen

zaterdag 19 april 2014

Achterhoeks 2.0 | Achterhoeks kinderboek


Persbericht
Zwarte Cross lanceert Achterhoeks kinderboek!
Lesmateriaal wordt boek met verhalen van Ronald Giphart, Klaas-Jan Huntelaar, Roos Rebergen, Bennie Jolink e.v.a.
In samenwerking met kinderboekenuitgeverij Kluitman geeft de organisatie van de Zwarte Cross, de Feestfabriek, het Achterhoeks kinderboek uit. De uitgave bevat een twintigtal verhalen, strips en gedichten van evenzoveel auteurs, waaronder A.L. Snijders, Elle Bandita, Jeffrey Spalburg, Fred Diks en Andre Manuel. Het boek is voor het eerst te koop op de Zwarte Cross in Lichtenvoorde op 25, 26 en 27 juli voor een prijs van 10 euro. 

Het overgrote deel van de auteurs had nog nooit een kinderverhaal geschreven of überhaupt een verhaal op papier gezet. Het idee om niet alleen schrijvers, maar ook cabaretiers, muzikanten en andere vrije geesten te vragen ontstond vanuit het bomvolle Zwarte Cross programma van de afgelopen jaren. Theatermakers, literatoren, topsporters en muzikanten lopen tijdens het festivalweekend kris kras door elkaar en zo ook in het Achterhoeks kinderboek. Uit de vele positieve reacties op het eerste persbericht, ‘Zwarte Cross pleit voor uurtje Achterhoeks op school’ in februari 2014, blijkt dat streektaal nog steeds ontzettend leeft. De organisatie roept de vele enthousiastelingen dan ook op om zich bij scholen en bibliotheken aan te melden als voorlezer van het Achterhoeks kinderboek of nog beter: van eigen geschreven verhalen in het dialect! De organisatie is van mening dat het sociale aspect erg belangrijk is voor de ontwikkeling en dus het voortbestaan van het dialect: ‘Kom op, samen lezen, voorlezen en sprekken!’, aldus Gijs Jolink, één van de schrijvers.       

Jaarlijks komt de organisatie van de Zwarte Cross met iets nieuws: in 2012 het drankje Nozem Oil, in 2013 de damestassen van gerecyclede festivalzeilen en nu dus het kinderboek. De uitgave is na de Zwarte Cross in de Nederlandse boekhandels verkrijgbaar. De verhalen verschijnen allemaal in het Achterhoeks. ‘Dialect is begrijpelijk voor veel Nederlanders, vandaar dat wij hebben gekozen voor landelijke verkrijgbaarheid’, aldus Wout Kemkens, één van de initiators van het boek. Bij de start van het nieuwe schooljaar ontvangt elke Achterhoekse basisschool een gratis exemplaar. Kemkens: ‘We hopen dat het boek wordt ingezet als lesmateriaal buiten het strakke lesprogramma. Het is voor scholen een mooie aanleiding om iets te doen met streektaal, bijvoorbeeld tijdens het voorleesuurtje, de weekopening, een spreekbeurt of bij het overblijven tussen de middag.’

Het schrijven van een kinderverhaal is een flinke uitdaging. Dat bleek wel uit de eerste recensie die A.L. Snijders ontving van zijn kleinzoon: ‘De ondergrondse hut die mijn kleinzoon in het bos heeft gegraven, wordt dagelijks door mij gecontroleerd. Ik stuur hem mijn rapporten. Hij is er ontevreden over, ik schrijf nooit iets over de engelen en de eenhoorns die de hut volgens hem zeker één keer per week bezoeken. Hij zegt: 'Jij begrijpt niets van kinderen, jij bent eigenlijk geen schrijver, je bent meer een klerk.’, aldus Snijders. En toen moest de winnaar van de Constantijn Huygensprijs nog aan zijn kinderverhaal beginnen…

Een totaaloverzicht van de auteurs: Ronald Giphart (winnaar Gouden Ezelsoor), Roos Rebergen (Roosbeef), Klaas-Jan Huntelaar (beste midvoor van Hummelo), Fred Diks (schrijver van de kinderboekenserie Koen Kampioen), A.L. Snijders (schrijver van zeer korte verhalen), Bennie Jolink (Normaal), Elle Bandita (Neerlands rockchick), Jeffrey Spalburg (cabaretier, acteur), Andre Manuel (cabaretier, muzikant en Tukker), Esther Kämink (schrijfster), Hans Keuper (liedjesschrijver), Gijs Jolink (Jovink & the Voederbietels), Pieter Holkenborg (zanger/gitarist Automatic Sam), Wout Kemkens (gitarist), Theo Wesselo (Rembo & Rembo), Frank Los (professioneel gek en tekenaar), Rocco Ostermann (troubadour), Hans Mellendijk (dichter), Firma Weijland (theatermakers) en Gerjon Gijsbers (legende in wording).

Overzicht illustratoren: Saskia Halfmouw, Nanne Meulendijks, Rutger Termohlen, Charlotte Tasma, Petra Verboeket, Chiel te Bokkel, Tijn Spekkink, Reinette van Lennep, Silvie Buenen, Bart Klein Goldewijk, Joshua van Iersel, Dorjan Duitshof en Janneke Meekes.


Zwarte Cross 2014; 25, 26 en 27 juli
Festivalterrein de Schans, Lichtenvoorde
www.zwartecross.nl

zondag 26 juli 2015

Terugblik Zwarte Cross | zaterdag

11:15 | Donkere wolken stapelen zich boven de Schans | 't schoert

Zwarte Cross ook voor blanken

12:00 | Onze held. Streektaaldeskundige Lex Schaars | 'n Bonte Cross door Streektaalland

13:00 | Meindert Talma & The Melisma Saxophone Quartet | De Ploeg 

Meindert Talma & The Melisma Saxophone Quartet | Werkman

Undercoversessieleider Vedran Mircetic (De Staat)


15:00 | Undercoversessie  door lokale helden van The Chaingang | Skunk Anansie
2015 Skunk Anansie Undercoversessie op Zwarte Cross
Vedran Mircetic - gitaar | Lilian de Jong - zang
Philip de Haan - basgitaar | Bert Stoltenbarg - gitaar | Wilco Zoethout - drums
camera | Paul van Druten


17:00 | Dichter des Achterhoeks | Jack Weijkamp werd begeleid door Dries Bijlsma 

En toen het noodweer in naar de parkeerplaats en de wegenwacht bellen vanwege lekke band dat later een kapot ventiel bleek te zijn. Thuis nagenoten op tv.

Hier meer foto's op Picasa>


De verhalen komen later.

zaterdag 2 maart 2013

Uit de oude doos | Ik zag niks, want ik mos pissen



Ik zag niks, want ik mos pissen

De reis er naar toe heeft iets van een computerspel dat junior op zijn Nintendo speelt. We moeten ons op punt X melden irgendwo industrieterrein Lichtenvoorde. We dienen een 06-nummer te toetsen. Nadere instructies volgen. Ik ben met m’n naasten onderweg naar een optreden op de Zwarte Cross. Alles loopt als een goed geoliede machine. We worden opgehaald. Bij de ingang van Backstage West heb ik de eerste lachstuip, of zijn het de zenuwen?, al te pakken. Pijlen wijzen ons de juiste weg. De letters MEKKA en de prachtig daarachter geschilderde strakke blauwe lucht met schapenwolkjes, beeldrijmen met de werkelijke situatie. Een schitterende zondagmorgen, strakke hemel met enkele wolk. Backstage is de ontvangst allervriendelijkst, ik inspecteer het podium in de tipi. Alles in orde. Om de versvoeten te trainen maak ik een kleine wandeling over het terrein. De aankleding is boven alle verwachting. Het is lang geleden dat ik een festivalterrein van deze omvang heb betreden. Ik ben niet zo van de massaliteit. Na een teleurstellende ervaring in Werchter ooit heel lang geleden besloot ik grote festivalterreinen te mijden. Wat ik hier meemaak is een totaal andere ervaring. Wat een sfeer. 

Mijn lachspieren doen weer hun werk als ik het hoofdpodium zie. Het podium is aan weerzijden geschoord. Manshoge kettingschakels moeten verder wegwaaien van het theater voorkomen. Dit moet bedacht zijn na de onverkwikkelijke windhoos die het festival in opbouw een week daarvoor teisterde. Klasse, deze Oldenburgeske kunsttoepassing. Terug naar de theatertipi, eens kijken hoe het de dichter Pim ten Bokkel vergaat. De jonge God brengt vaardig zijn werk uit de nieuwste bundel en trakteert de aanwezigen op een sample van ouder werk gelardeerd met Zwarte Cross ervaringen. Mooi werk dat wonderwel past bij de achtergrondgeluiden van Normaal, dat de festivalbezoekers wakker rockt en die de tipi binnendringen. Pims ode aan Johnny van Doorn gecombineerd met deze klanken doen me wegdromen naar het allerlaatste Popfestival van Lochem in een ver verleden. Waar Johnny de aankondigingen verzorgde. Ik weet nu wat me te wachten staat. En bereid me voor. 

Het eigen optreden, een half uur zacht tikkend de tijd verslaan met dialectpoëzie verloopt, naar alle tevredenheid. Het voorgenomen korte verhaal schrap ik omdat ik niet op kan tegen de stoorzender in de vorm van ander gesproken woord, elders op de theaterweide. Slechts twee gedichten gaan daardoor voor mijn gevoel de mist in. Mijn naasten ontkennen dit. Ik geef me daarna over aan het geweldige spektakel waar poëzie samensmelt met kermis, crossvermaak, theater en allerlei muziekstijlen. Een feest voor de hele familie. Het is dan ook schokkend om de volgende ochtend in deze krant te lezen dat ik onderdeel was van een beschaving die met sprongen achteruit zou zijn gegaan. Laat ik daar nu niets van gemerkt hebben. Want ik mos pissen.

Hans Mellendijk, de Gelderlander, 7 augustus 2010


hier dossier de Gelderlander over de Zwarte Cross

woensdag 30 juli 2014

Zwarte Cross terugblik | Theatertipi | Dood, verderf, vingerverf




Gerjon Gijsbers. Ik was zijn naam al wel eens tegengekomen. De redactie van Tante Rikies onmundig mooie verhalenboek sprak met ontzag over hem. Ik vertaalde met plezier zijn verhaal over Manson de mol. Ho Manson de Wule 't lech zag. Op de Zwarte Cross hoopte ik het verhaal door hem voorgelezen te krijgen. Door een misverstand ging dat helaas niet door. Zondagmiddag volgde een herkansing in de tipi daar Armand door omstandigheden uitviel. Helaas had ik toen het festivalterrein al verlaten. Maar gelukkig had ik hem wel daagservoor in de tipi gezien met het programma DOOD/VERDERF/VINGERVERF>. Mooie combinatie van muziek (uit mijn tienerjeugd en jong volwassenheid) en gesproken woord. Een vleugje Brusselmans>, maar dan gewassen, gloort door zijn kapsel. Grote klasse.

Lees hier enkele van zijn radiocolumns DE RADIOGOLLEM>

zaterdag 20 juli 2024

Make SCHIK not WAR | dag 3


Ik was er alleen op donderdag j.l. en had toen al last van de hitte. Hoe doen die andere bezoekers dat toch? Op zo'n nog veel warmere, zeg maar, tropische dag als vandaag. 

                            Verfrissende duiken, waanzinnige goocheltrucs en heel veel zon  Zaterdag van de Zwarte Cross 2024




donderdag 14 november 2019

Zwarte Cross 2019 | after movie



Als er iets als een paal boven water staat is het wel dat een aftermovie van Zwarte Cross nooit saai is. Dat bewees het festival ook dit jaar weer. Door een enorme dosis humor, zelfspot en fantasie is de video van het motorcross festival 5 minuten lang puur genieten. Laat je meeslepen door het één-na-laatste jaar van Tante Rikie, wanneer ze via een geavanceerde computer alles op het festival bestuurt en ziet. Als een grote Rollercoaster Tycoon wordt er een prachtig feestje gebouwd waar iedereen van mee kan genieten. In deze aftermovie is er echt niks onmogelijk!

Van Gerco Mons begreep ik dat traditioneel de Dichters des Achterhoeks jaarlijks ook irgendwo van de partij zijn.

maandag 13 april 2015

Intussen op de theaterweide Zwarte Cross


De aanstaande Dichter des Achterhoeks kreeg vorige week de uitnodiging van de Zwarte Cross om op zaterdag 25 juli 2015 om 17:00 in de Tipi-tent op te treden.

dinsdag 30 juli 2013

dinsdag 28 juli 2015

zondag 14 juli 2013

Ondertussen onderweg naar de Zwarte Cross


Inmiddels wordt er door ons [Bert Scheuter, Ferdi Joly en Hans Mellendijk] druk gerepeteerd voor het programma "De Hippie 60's in de Achterhoek>" voor in de Tipi op de theaterweide van de Zwarte Cross. Oftewel Tipi-tales; indianenverhalen over de roemruchte jaren zestig in de provincie en dat dan weer in een speels historisch perspectief, gelardeerd met gedichten, columns en songs.  Het gaat mooi worden. Wellicht kunnen we in de toekomst er de bejaardencentra mee langs. : - ). Zie hier het blokkenschema>

zondag 27 juli 2014

Intussen | Zwarte Cross | ZO


Vandaag laatste dag Zwarte Cross 2014 ; voorgelezen in Theatertent en in het Blagenparadijs in de voorleeshoek van de Bibliotheek. Zie hier meer fotografische impressies>

De laatste exemplaren?


Elle Bandita las ook haar bijdrage voor in het Blagenparadijs.


maandag 4 augustus 2014

Megaselfie Zwarte Cross | Frans Miggelbrink



Collega columnist Frans Miggelbrink blikte afgelopen zaterdag in de Gelderlander terug op de editie 2014 van de Zwarte Cross | Megaselfie>

zaterdag 15 februari 2014

Column Hans Mellendijk | Ik zag niks, want ik mos pissen


Ik zag niks, want ik mos pissen | Hans Mellendijk | de Gelderlander 07 au 201o

De reis er naar toe heeft iets van een computerspel dat junior op zijn Nintendo speelt. We moeten ons op punt X melden irgendwo industrieterrein Lichtenvoorde. We dienen een 06-nummer te toetsen. Nadere instructies volgen. Ik ben met m’n naasten onderweg naar een optreden op de Zwarte Cross. Alles loopt als een goed geoliede machine. We worden opgehaald. Bij de ingang van Backstage West heb ik de eerste lachstuip, of zijn het de zenuwen?, al te pakken. Pijlen wijzen ons de juiste weg. De letters MEKKA en de prachtig daarachter geschilderde strakke blauwe lucht met schapenwolkjes, beeldrijmen met de werkelijke situatie. Een schitterende zondagmorgen, strakke hemel met enkele wolk. Backstage is de ontvangst allervriendelijkst, ik inspecteer het podium in de tipi. Alles in orde. Om de versvoeten te trainen maak ik een kleine wandeling over het terrein. De aankleding is boven alle verwachting. Het is lang geleden dat ik een festivalterrein van deze omvang heb betreden. Ik ben niet zo van de massaliteit. Na een teleurstellende ervaring in Werchter ooit heel lang geleden besloot ik grote festivalterreinen te mijden. Wat ik hier meemaak is een totaal andere ervaring. Wat een sfeer. Mijn lachspieren doen weer hun werk als ik het hoofdpodium zie. Het podium is aan weerzijden geschoord. Manshoge kettingschakels moeten verder wegwaaien van het theater voorkomen. Dit moet bedacht zijn na de onverkwikkelijke windhoos die het festival in opbouw een week daarvoor teisterde. Klasse, deze Oldenburgeske kunsttoepassing. Terug naar de theatertipi, eens kijken hoe het de dichter Pim ten Bokkel vergaat. De jonge God brengt vaardig zijn werk uit de nieuwste bundel en trakteert de aanwezigen op een sample van ouder werk gelardeerd met Zwarte Cross ervaringen. Mooi werk dat wonderwel past bij de achtergrondgeluiden van Normaal, dat de festivalbezoekers wakker rockt en die de tipi binnendringen. Pims ode aan Johnny van Doorn gecombineerd met deze klanken doen me wegdromen naar het allerlaatste Popfestival van Lochem in een ver verleden. Waar Johnny de aankondigingen verzorgde. Ik weet nu wat me te wachten staat. En bereid me voor. Het eigen optreden, een half uur zacht tikkend de tijd verslaan met dialectpoëzie verloopt, naar alle tevredenheid. Het voorgenomen korte verhaal schrap ik omdat ik niet op kan tegen de stoorzender in de vorm van ander gesproken woord, elders op de theaterweide. Slechts twee gedichten gaan daardoor voor mijn gevoel de mist in. Mijn naasten ontkennen dit. Ik geef me daarna over aan het geweldige spektakel waar poëzie samensmelt met kermis, crossvermaak, theater en allerlei muziekstijlen. Een feest voor de hele familie. Het is dan ook schokkend om de volgende ochtend in deze krant te lezen dat ik onderdeel was van een beschaving die met sprongen achteruit zou zijn gegaan. Laat ik daar nu niets van gemerkt hebben. Want ik mos pissen.


maandag 27 februari 2012

Door Achterhoekse Ogen | Hamvraag


Hamvraag

Naoberschap; waar in het westen gesproken wordt over community spreekt men in het oosten van naoberschap. Moderne invulling vinden we bijvoorbeeld bij het inzetten van vrijwilligers bij grote activiteiten. Groepen zetten zich in bij hand-en spandiensten van bijvoorbeeld de Zwarte Cross in ruil voor financiële steun aan de vereniging waarvan zij lid zijn. Het begrip ruist van oudsher door de zielen van de Achterhoeker. Daarom vond ik het ook niet verwonderlijk dat de in de regio Achterhoek samenwerkende gemeente juist zo voortvarend de samenwerking zochten en in coöperatie van bedrijfsleven en overheid aan de toekomst gaan werken.

Maar hoe komt het toch dat snel weer het eigen belang gezocht wordt? Ik zag het bij het vertrek van Huntenkunst naar Ulft. Doetinchem zou toch moeten juichen bij deze mooie oplossing; zij braken de Markthal af en de buurtgemeente biedt een oplossing door leegstaand industrieel erfgoed in de aanbieding te doen. En neem nu dat prachtig initiatief van de Achterhoek Spektakel Toer. De organisatie toonde nieuwe hoop en had er alle vertrouwen in dat het spektakel dit jaar toch zou doorgaan. Er zouden zich sponsoren gemeld hebben die een voorzetting rechtvaardigen. "Het gaat om een groot geldbedrag, voldoende om de Spektakel Toer door te laten gaan." lees ik voldaan. Zou het dan toch lukken nu het subsidiecontract met Regio Achterhoek is afgelopen? Sanderdaags het slechte nieuws dat het niet gelukt is om voldoende geld bij elkaar te schrapen. Wel bitter dat juist dan het bericht te lezen valt dat de Nedap een flink bedrag gaat sponsoren in Lowlands. Het geld stroomt een andere richting op. Jammer.

In de krant lees ik goed bedoelde adviezen. Zo is er het revolutionaire plan om eens te gaan praten met de Zwarte Cross en Huntenpop. Een verhoging van de entreeprijzen met één Euro zou de Spektakeltoer direct uit het slop halen. Werkelijk geniaal. Alsof deze organisatoren al niet zorgen genoeg hebben om de BTW-verhoging het hoofd te bieden. Aan de andere kant dat zou pas Naoberschap zijn geweest. Ook wordt geopperd om entree te vragen. Tsja, zit misschien ook wat in. Al kun je afvragen of afzetting van de mooie plekken niet juist een afbreuk doet aan de gemoedelijke sfeer die het festival uitademt, en het zeker allemaal nog weer duurder zal maken. Want wat me ook telkens weer verbaasde; terwijl je denkt je eigen streek toch goed te kennen, dat je naar plekken werd gedirigeerd die totaal nieuw voor je waren. Het maakte elke etappeplaats zo bijzonder. Jammer dat we dat deze zomer zullen missen. 

Ik hoop toch vooral dat er nog doorgedacht gaat worden over een solidere opzet van de Spektakelzomer. Opdat de komende vijf jaar weer gegarandeerd gaat worden. Dan maar een jaar rustig aan. Hier ligt in alle gezamenlijkheid een schone taak om met geld dat in Brussel op ons zou staan wachten –zegt men telkens- er tegen aan te gaan. Wie trekt het spek op de takel?
Hans Mellendijk, de Gelderlander, edities Achterhoek, zaterdag 25 februari 2012


Zie ook: dG Achterhoek Spektakel-Toer op sterven na dood>