Vrijdag met Lucy Legeland en Jack Weijkamp, Cremer in Verf de overzichtstentoonstelling in de Fundatie bezocht. Schitterend overzicht van het verfbeest Cremer.
Op 'nDrom de 4e juli 2015, op Sinderen, landgoed Idink en Nibbelink. Met gastmuzikanten Gijs van der Heijden. Hij is modern klassiek componist en won in 2013 de Young Composer award.
Wessel Westerveld. Hij maakt sound-machines, waarmee hij geluidskunst(-installaties) maakt. Hij exposeerde al overal in de wereld. Hij komt uit Lintelo en Martin kent hem al sinds zijn jeugd, uit de Ivarca-tijd. ;-) Oh ja, en hij heeft ook AKI gedaan, daar kent Daniellehem dan weer van.
Heerlijkheid Achterhoek | Hans Mellendijk, de Gelderlander, zaterdag 02 mei 2015
Europese
begrippen denderen ons taalgebied binnen. Kulturhus is een niet meer weg te
denken Deens begrip. Mijn gemeente mag zich Cittaslow noemen. Letterlijk Langzame stad een internationaal
keurmerk op het gebied van leefomgeving, landschap, streekproducten,
gastvrijheid, milieu, infrastructuur, cultuurhistorie en behoud van identiteit.
De oorsprong van Cittaslow ligt in Italië. Ook wel bekend als de
slowfoodbeweging. Sloom voedsel denk ik dan. In de heerlijkheid Achterhoek en de streekmuziek levert de filmmuziek.
Het was Normaal die via ‘'t Kampvuur
Laait’ Hank Williams’ Jambalaya in de streektaal deed belanden en het was Boh
Foi Toch die het in de regionale eetcultuur bracht. In een
toepasselijker vertaling van Hans Keuper; ‘Balkebri-j’. Een regelrechte hit,
het wordt nog steeds volop meegezongen mocht ik onlangs bij de Radstake ervaren.‘Balkenbri-j, moos met wors,
brood met schraoven /En der steet nog zoerkool achter in den
aoven /Karnemelksause met wat siepels en een harse /Bi-j mien
Dientjen bun ik altied good te passe’ klonk het golvend door de zaal en
niet alleen door mijn generatie zestig plussers. Maar ik hoorde toch echt een
horde bunzels volop meezingen.
Op Sòh!
de nieuwste van Boh Foi Toch wordt zelfs de groententuin bezongen.
‘Ikke en
mien deerntjen/Wi’j zit zo geerne in den greuntenhof/Tussen eerpels en
andievie/Kiekt wi’j naor Franse beuntjes, prei en Brussels lof.’ Siepels,
spitse keule en moos. Maar dan komt de elende het lied binnen geslopen ‘roepen
op de moos’ en ‘luze op de grote bonen’.
Eén van de
redenen om te stoppen met de moestuinafdeling in onze hof. Het ontmantelen van
het groentekistje stond bovenaan het lijstje van voorjaarsklussen nog te doen.
Het project om junior groene vingers te laten ontwikkelen na twee seizoenen helaas
in de kiem gesmoord.
De kapsalon
het voorbeeld van fastfood was inmiddels ook binnengedrongen in de Achterhoekse
eetcultuur. Rocco Ostermann weet oriëntaalse klanken op de banjo te ontlokken
op het aanstekelijke ‘Herman höldt van kapsalon’ van The Bruurkes dat bij nadere beschouwing
een moralistische waarschuwing met zich mee blijkt te dragen; “Zien olders
werkt op kantoor - tot laat/Hun huwelijk dat was wel kloar - now’st haat/Herman
is pas tien joar – geschaad/Woont hier en dan weer door - in spagaat/En dat
kleine spruutjen vret zich kogelrond/Krig elke dag wat zakgeld veur patat//Herman,
Herman, dat keerltjen vret allene/Kapsalons en
frikandellen, doet’r nog moar ene/Herman,
Herman, dat keerltjen vret allene/Kapsalons
en frikandellen, doet’r um nog moar ene/Joa,
doet’r nog moar ene/Jao, doet’r nog moar ene /Uh en un dürüm!
Bohbohbobohbohbohbohbohbohbohbohboh foi-Shoarrrrrrrrrrr-//Men zegt: ”I-j bunt
wa-j eat”/Herman zegt: ”Patatje met”/Ziene olders hebt veur de harses un bret/Jao,
Jao, jao, jao, jao/Hun kleintjen wördt moddervet/Oh man, dat menneken is net
Billie Turf/En in ut weekend met papa naor McDonalds”.
Bij de Meters Enghuizen/ maart-mei 2015> van Bert Scheuter komen al zijn talenten bij elkaar. Zijn journalistieke kant op zijn blog>. De dichterlijke kant door dat hij onzichtbare zaken zichtbaar maakt, de verharding van de paden, de windstreken en de tijd. De beeldende kant in de fotografische verslaglegging.