Eskop | Varsseveld
De Brie | Giezeveld
Essenkamp | Hiddinkbos
zondag 2 maart 2014
zaterdag 1 maart 2014
Met Achterhoekse Ogen | Uitzicht [Locus Focus II]
Uitzicht | Hans Mellendijk, Gelders Dagblad, 22 september, 2001
M’n
lief en ik hebben net de Belvedère, de uitzichttoren in het Arnhemse Sonsbeek,
beklommen en genieten van de weidse blik. In de verte herkennen we aan de
Martinitoren, Doesburg. Rechts aan de einder ligt Montferland. Ergens
daartussen traceren we ons geboortedorp. Dan draai ik me om en kijk richting
centrum stad. Vanmorgen zagen we in een grafkelder van de Eusebiuskerk
hetzelfde uitzicht, in maquettevorm. De binnenstad uitgevoerd in kaarsenvet. De
gebouwen als brandende kaarsjes. Een offerbeeld voor een stad die de oorlog
maar niet kan vergeten. Een devoot hoogtepunt van Locus Focus.
Ik bezoek het
kunstspektakel voor de tweede keer. Opnieuw m’n plaats bepalen. De zwarte
spelden in het park die met hun reusachtige knoppen tegen de ranke naar de hemel
groeiende bomen leken te rusten blijken -nu ik beter kijk- met ijzerdraadjes
aan de stammen bevestigd. Tweederangs etaleurswerk. Het kan verkeren.
Teleurgesteld vervolgen we de beeldenroute in het magnifieke park op de
miezerige middag.
Aan
het eind van de wandeling bekijk ik opnieuw het kunstobject dat vanwege
vandalenstreken werd aangepast. Het is geen verbetering. Oorspronkelijk een
uiterst onschuldig werkstuk. Een ijscowagen met een afwisselende aan- en
uitknipperende neon boodschap: Ice-Cream/Nice Dream. Een kinderlijke treurmars
weerklonk uit het bestelbusje dat op het water leek te drijven. Uitgegleden op
het ijs. Het werd om onbegrijpelijke redenen regelmatig mikpunt van
vernielzucht. Het is nu door de kunstenaar letterlijk veranderd in een doelwit.
Het publiek wordt uitgenodigd het te stenigen. Geef de beesten te eten. Mijn
hart versteent om zoveel onbegrip, van zowel kunstenaar als publiek. Het opent
zich weer als ik voorbij de grote waterval twee jongetjes ijs zie verkopen. Ze
hebben een toonbank van zwerfhout getimmerd en daarop het ijsjesembleem dat de
ijscokar sierde, nageschilderd. Prompt komt de zon weer vanachter de wolken
tevoorschijn. Ik trakteer onszelf op drie ijsbolletjes. De opbrengst is voor
een milieuvriendelijk project, aldus de vroegwijze ondernemers. Het groene doel
behelst de aanschaf van een radiografisch bestuurd zweefvliegtuig.
Als
we in de namiddag uit de bus van lijn 20 stappen om terug te reizen naar de
Achterhoek zie ik op het, in de steigers staande, stationsplein een bord dat
ogenschijnlijk tot vandalisme uitnodigt: “Hier wordt vakkundig gesloopt door
Van Dalen”. De werkelijkheid is soms lachwekkender dan een tweederangs
cabaretier kan bedenken.
Een
maand later op het werk vertel ik in de middagpauze de anekdote aan een
Arnhemse collega. Ze glimlacht. Na vijven rij ik fluitend onder het ietwat
vermoeid groene lover van de Slangenburg naar mijn woonstee.
Eerst
toch maar even langs m’n staminee voor een bakkie leut en het laatste nieuws.
De televisie staat aan. Het voetbal is nu toch nog niet begonnen? De uitbater
van ’t Veertje geeft me nauwelijks de kans de leestafel te bereiken. “Hei’j ’t
al geheurd wat d’r is gebeurd?” Ik knik nietsvermoedend van nee. “D’r bunt leu
die bliekbaor ’n ontzettende hekkel an Amerika hebt. Hoe is’t toch meuglijk?”
Dan zie ik de ravage aan. Traag dringt de catastrofe tot me door. De Twin
Towers, ooit genoot ik daar van het uitzicht op de ‘vrije wereld’. Nu doelwit
in een onwerkelijke film. Een slecht James Bond scenario. Geheimagent 007 zou
het op het laatste moment hebben verijdeld. Alle vergelijkingen lopen mank.
Troostend flitsen de brandende kaarsen in de catacomben van de Eusebiuskerk
mijn netvlies voorbij. Ik drink onthutst de koffie op, reken af en snel naar
huis. In ongeloof blijf ik met een wederom versteend hart de hele avond
verbijsterd aan de treurbuis gekluisterd. Langzaam maar zeker vormt zich het
inzicht dat het uitzicht op een verdraagzamere wereld rampzalig is gesloopt.
vrijdag 28 februari 2014
Cabinet Collectif
donderdag 27 februari 2014
In herinnering Jan Hoet | 1936 - 2014
Jan Hoet | God & ik | Kerk en Leven | 12-09-12
Een groot tentoonstellingsmaker is heengegaan. Lees hier meer Het Parool> VK>
Met Achterhoekse Ogen | Locus Focus
Locus Focus | Hans Mellendijk, Gelders Dagblad 28 juli 2001
Terwijl de vaste jongens café ’t Veertje lallend verbouwen tot een pontje naar de bouwvakvakantie, struikel ik over een been. “Hé cultuurbarbaar, last van strukelbeestjes?” Eénmaal mijn rustplek gevonden, dwaal ik af naar kalmer momenten. Een wandeling in het Arnhemse Sonsbeekpark. Een personeelsuitstapje naar Jan Hoet’s kunstmanifestatie Locus Focus.
“Zonder geluk valt niemand van het dak” vloeide ooit uit Jan Hanlo’s pen en dankzij zo’n soort geluk was bij Syntus de software in ‘de Lint’ nog niet aangepast en hoorde ik “Halle, Westfalen” door de trein schallen. Het schoolreisjesvakantiegevoel kón niet meer kapot. Niks mooiers dan voorpret. Hocus Pocus, Locus Focus, voor ik er erg in had liep ik over de Zwanenbrug, in het prachtige beekdallandschap. Sonsbeek, het stadspark dat Arnhem nog zo’n heerlijke provinciale uitstraling geeft. Fin de siècle óp en tóp.
Echter op het moment suprème staan herinneringen aan vorige Sonsbeektentoonstellingen me in de weg. Daad doodt het verlangen. Pas nu, enkele weken later, dansen me de beelden als een feest voor m’n ogen en wil ik terug. Zoals we bij voetballen een patatgeneratie kennen zo is er in de beeldende kunst een pretparkgeneratie. Deze zomer is ze in Arnhem neergestreken. Wat me in eerste instantie tegenstond slaat om in bewondering. Pretparkuitstraling, een natuurlijker keuze voor de lusthof Sonsbeek – het negentiende eeuwse in scène gezette landschap- is niet mogelijk. Een pluim op Jan’s hoed.
Het wonder bij de doorgang onder de waterval; opeens valt het klaterende geluid stil. Ik kijk door een rechthoekig kader, dwars door de waterstroom heen. Het filtert het uitzicht tot een abstract -impressionistische stomme film. Dan valt het oog van groepshoofd Karin op een ijscokar. Ze wil trakteren. Echter schijn bedriegt. Het blijkt een niet begrepen kunstwerk over gedoogbeleid en troeteljunken. Na vandalisering resteren van de neonletters ‘Ice Cream-Nice Dream’ alleen ‘I am’. Over stijl valt te twisten zei het brood en gooide zich voor de duiven.
Af en toe horen we een plons in een zompige vijver. Bedriegertjes? De boelekearl? Een parel is ons zonnestelsel dat glinsterend zweeft boven een andere vijver. Kompaan Irene wijst me in het idyllisch beukenbos op de donkere kijkers van de bomen. Buiten mededinging, betoveren oogvormige knoesten het woud. Fluusterdingen. Dan hoor ik uit het bladerdak wilde beesten. Burgers’ Bush? Nee, een grapje van een kunstenmaker dat me terug doet verlangen naar een zinderend tuinfeest op Sinderen. Waar uit verstopte luidsprekers overal de zee te horen was.
Karel Appel weet me te verbazen met een uit zwerf- en afvalhout opgetrokken assemblage. Ik kijk beter en voel dat het in brons is gegoten. Bedrieglijk echt. Een blijvertje, hoop ik. Zo ook, de ronde grasheuvel, waar collega Jan eindelijk zijn draai vindt door zich heel Westers, rechtstreeks naar het hoogste punt te banen. Andere vakbroeders geven zich over aan het Oosters meditatieve en schrijden, via de twee tegen elkaar indraaiende paden, spiraalvormig naar de top.
Een laag zilveren lepeltjes in een houtwal verbeeldt een geologische fictie. Angstaanjagend zijn de paardenkarkassen in de bomen. De dames in ons gezelschap krijgen hoge nood als ze verderop de plasboom ruiken.
U kunt natuurlijk ook mooi in de Achterhoek blijven en kijken wat ze in Ruurlo rondom het labyrint hebben uitgespookt. Maar dan kom je de lagere regionen in kunstenland ‘integen’. In Arnhem zit deze zomer de eredivisie. Tja,... ik weet het, smaken verschillen. Aover smaak völt neet te nölen zei de snieder en hie nei'jen zien wief 'n oor an.
U bespaart sowieso een vermoeiende file naar de Efteling. Ik ga in ieder geval in de vakantie de rest bekijken. Opnieuw mijn plaats bepalen.
woensdag 26 februari 2014
Concreet | de film
Geef ons heden
#pannekoekmetspekenjam
#riniziek
Zie voor meer hier>
Abonneren op:
Posts (Atom)