maandag 31 december 2012

Oudejaarsbonusclip | Joe Jackson

Joe Jackson | Slow song | Rockpalast 1983

Dinner for one


Middewinterstappen 2012 | Bert Scheuter

De columnisten van Door Achterhoekse Ogen: Frans Miggelbrink, André van Gessel, Hans Mellendijk, Irene van der Aart, Bert Scheuter treffen elkander bij Erve Kots bij het vierde lustrum van Middewinterstappen.

Bert Scheuter deelt zijn foto's met ons op Flickr>

Intussen gisteren | Middewinterstappen 2012 | Lievelde - Zieuwent - Lievelde

 Gruppenbild mit Fotograf

  Foto's: © Sander Kulik

Foto: © Bert Scheuter

Kaboem


Ondertussen bij Erve Kots | Door Achterhoekse Ogen wenst

Frans, André, Hans, Irene, Bert (voor de start van  het oude jaar uit lopen) wensen iedereen maar vooral de lezers van 'Door Achterhoekse Ogen' een voorspoedig 2013. 

Eindejaarstrailer | Till the end of the world | Wim Wenders

zaterdag 29 december 2012

Ondertussen bij de Radstake | Behind the Corner

Uit de oude doos | Episch centrum Schuurman

Huiskamer TV-show | 30 jaar Normaal | TV-Gelderland | 23-04-2005

Gebakken Lucht gaat over de Gelderse tv-held Eric Schuurman (Wereldberoemd van Etten tot Enschede -als de wind goed stond tenminste-, van Winterswijk tot Wageningen, van Terborg tot Tiel, van Arnhem tot Aalten, van Nijmegen tot Neede), die keihard van het paard valt. Een verhaal over liefde, depressie, alcohol, torenhoge schulden en de beklemming van het Achterhoekse platteland. Een verhaal over hoe teveel aandacht een mens kan slopen. "Geschreven met humor, vaart en zelfspot" aldus de achterflaptekst van het boek dat vanmiddag officieel gepresenteerd is in het Arnhemse café Simmers, maar inmiddels al in de Achterhoekse boekwinkels te koop ligt. En anders wel te bestellen via uitgeverij Fagus (www.ikwilgebakkenlucht.nu). Koop of leen en test uw gevoel voor humor want of u het lachen wel of niet vergaat dat maakt u lekker zelf wel uit. Toch? Een boek over vallen en opstaan en, ... lees hierna meer over het 'episch' centrum Schuurman.

Met de Pasen tussen het eieren zoeken door Gebakken Lucht in vier leessessies opgesnoven. Viel niet mee! Eerst in bedevaartsgang; vier hoofdstukken overslaan, twee lezen, dan weer zes of zeven terug. Ondanks de vlotte stijl zat me bij het lezen de lokale held, de schrijver zelf, in de weg. Kon niet echt contact met de vervelende blaaskaak krijgen met zijn popie jopie clichés; zijn aanslingeren van de laptop. Met het op de kaart zetten van het product Schuurman heb ik niks. Een ‘stukje’ vals huilen uit de keuken van de zelfhulpgroep gemengd met van die typische public relations ongein; taalvervuiling die te vergelijken is met het DJ-kunstje om intro’s tot op de laatste beat nauwkeurig vol te lullen. Altijd al jammer gevonden vanaf de tijd dat ik mijn favoriete plaatjes met de bandrecorder opnam. Neen, het bevorderde niet van begin tot eind mijn zin in leven en lezen.

De vertelconstructie met verhaalperspectief vanuit het hier en nu; vanaf een berg op Curaçao afgewisseld met duiken in zijn curiculeum vitae en dat dan weer geklemd tussen proloog en epiloog komt geforceerd over en is slordig geredigeerd. Te vaak wordt informatie herhaald. Of is dat wellicht expres? Illustreert de schrijver hiermee soms het kort-termijn-geheugen van de alcoholistische held, van de over de toeren geraakte snijboon, afkickend van de antidepressiva? Of heeft Eric Schuurman een literair stijlfiguur uitgevonden? De pelgrimsstap. Het zou zo maar kunnen.

Dan halverwege het boek gebeurt er een wonder. Bij het hoofdstuk over Marius. De buurman van zijn Groningse aftakelende tante die door de vrijgezelle elegante kettingroker wordt verzorgd. Maar uiteindelijk in het mantelzorgproces nog eerder sterft. Ontroerend mooi geschreven alles valt op zijn plaats. Goed verteld in de juiste volgorde. Waren alle hoofdstukken maar zo, want schrijven kan ie! Schuur weet dan eindelijk mijn sympathie te winnen en ik lees daarna voor mijn doen vrij snel de tweede helft uit. En bij herlezing valt me de eerste helft eigenlijk ook wel weer mee. Moet ik zelfs lachen soms om hoe hij zijn narcistische storing weet te tackelen.

Dan aan het eind schrik ik op! De plaatjesdraaier, jonge reporter, tv-held en communicatiedeskundige die zichzelf regelmatig als vlot en vlekkeloos herformuleert en nog vaker zijn liefde voor erudiete personen bezingt vliegt genadeloos uit de bocht! Op het eind stelt hij vanuit het niets: "Deze regio, de Achterhoek, wil graag worden gezien als het episch centrum van Nederlandse maak-industrie." Eungh? Zie ik dat goed? Ja, het staat er echt: "episch centrum" , ... nou zoek dat nog maar eens op in het woordenboek. Check anders: Onze Taal>

Of houdt de scribent me voor de gek en heb ik hier weer van doen met één van zijn wonderbaarlijke taalvondsten? Bedoelt hij:"het centrum waar de heldenverhalen over de maakindustrie worden verteld". Zou natuurlijk ook nog kunnen. 


Frans Miggelbrink die ik over mijn leeservaring mail vindt het boek on-Achterhoeks. Ik begrijp hem eerst niet. Ik las in eerste instantie vooral over het niet volwassen willen worden van een man. Over een puber uit de provincie. Een provinciale aandachtsjunk. Of zoals uitgever Hans de Beukelaer het zo voortreffelijk in het woord vooraf schetst; "... niet gespeend van een bijkans dramatische hang naar aandacht, ..."  Het on-Achterhoekse zit wellicht in de schaamteloze openheid hierover. Die is inderdaad gewaagd al schreeuwt het vooral om aandacht; "Kijk, zie mij eens gedurfd doen!"

En het geeft tussen de regels door een soms ontluisterende kijk op het Gelderse medialandschap in het algemeen en het Achterhoekse in het bijzonder. Met het hoofdstuk Party Alarm heeft het poparchief Achterhoek-Liemers er een mooie aanvulling bij; de witte vlek over het DJ-wezen wordt wervelend ingekleurd. 

De kracht van het boek zit hem wellicht in het feit dat de ik-figuur zich weet te transformeren in een te pruimen personage. De klootzak die toch empathie in zijn lijf blijkt te hebben. Knap. Bijvoorbeeld als de gelouterde protagonist op zijn scooter het dorp van zijn Lief weer durft te bezoeken. Hoe hij kijkend door de ruit van haar klaslokaal in Mechelen herinneringen ophaalt uit gelukkiger tijden. Ontroerend goed. Uitgejankt koopt hij bij Jan ter Voort een ijsje. Met de zonnebril op. Soortgelijke situaties tekent de schrijver uit als geen ander. Soms vervaarlijk balancerend op de rand van sentimentele kitsch zet hij met vallen en opstaan uiteindelijk toch een geloofwaardig verhaal neer. 

Heb ik nu bij boekhandel Rutgers een waardeloze aankoop gedaan? Zeer zeker niet.
Als zelfhulpboek bij een Durf-een-lul-te-wezen-therapie® is het heel goed te gebruiken en zie ik het boek nog een lang leven beschoren. En lest heugt best het blijft natuurlijk wel onze bloedeigen knuffellul uit Gaanderen. [:-)].

Mooiste korte zin: "Ruim twaalf jaar DJ ik bij de P8." En natuurlijk de titel van het boek "Gebakken lucht" met als ondertitel "Famous from Etten to Ermelo".


© Hans Mellendijk

 

vrijdag 28 december 2012

Ondertussen in Laren (Gld.)


Taal & Teken productie ‘Nieuwe Bewoners’ in kulturhus Laren
kunstenaars uit gemeente Lochem komen met vernieuwend totaaltheater! 

Inzending schrijfwedstrijd Aan het woord! Achterhoek 2011 is inspiratiebron voor een nieuw kunstwerk!

Op zaterdag 29 december komt Taal & Teken Achterhoek met een verrassende voorstelling naar Kulturhus ’t Kruispunt aan de Verwoldseweg in Laren (Gld.)

Onder meer met Taal & Teken Achterhoek, een amateurkunstproject van Cultuurpact Achterhoek, zetten tien Achterhoekse gemeenten zich samen met provincie Gelderland en KCG (Gelders kenniscentrum voor kunst en cultuur) in voor versterking van kunst en cultuur in de regio. Al enige tijd zijn de voorbereidingen in volle gang voor vier nieuwe producties in het kader van dit kunstproject.

Taal & Teken is een vervolgtraject op schrijfwedstrijd Aan het woord! Achterhoek, eveneens een activiteit van Cultuurpact Achterhoek. Een tekst, gekozen uit de tien beste inzendingen van deze schrijfwedstrijd, is uitgangspunt voor het uitwerken van een nieuwe kunstproductie voor een andere kunstdiscipline of een combinatie van verschillende kunstuitingen. In drie jaar tijd, van 2010 t/m 2012, zijn alle 10 Achterhoekse Cultuurpactgemeenten getuige geweest van een voorstelling in het kader van  Taal & Teken. Dit jaar is naast de gemeenten Bronckhorst, Doetinchem en Oude IJsselstreek de gemeente Lochem aan de beurt.
In de gemeente Lochem gaan deelnemers onder leiding van regisseur Willem te Voortwis (Winterswijk) aan de slag met het thema de kunst van verwachten. 'Schurend tegen het nieuwe jaar aan', in de luwte tussen kerst en oud en nieuw bouwen we verwachting op voor het nieuwe jaar...

Dit thema wordt gevonden in het gedicht Nieuwe Bewoners van Tim Pardijs, waarmee hij hoge ogen gooide op de schrijfwedstrijd Aan het woord! Achterhoek 2011.
De deelnemers vertegenwoordigen een veelheid aan kunstdisciplines zoals muziek, dichtkunst, beeldende kunst, voordracht, toneel, dans, fotografie, film en de smaakkunst!  Samen werken ze aan een eindvoorstelling die op zaterdag 29 december aanstaande in Kulturhus 't Kruispunt te Laren haar première zal beleven. Aanvang is 20:00 uur en de toegang is gratis.

NIEUWE BEWONERS

Ze schuurden de voordeur, legden
een nieuwe vloer, verfden de kamer,
installeerden een fornuis, vervingen
de kozijnen en repareerden de trap.
De voordeur klemt, het deukje in de vloer
werpt een kleine schaduw, de kleuren
vloeken, het fornuis is vet, de kozijnen
zijn verrot en de derde tree van boven kraakt.

Ik zal je door de voordeur naar binnen dragen,
als ik ga klussen karton op de vloer leggen,
alleen de kleuren wel uitzoeken, het fornuis
altijd gelijk schoonmaken, de kozijnen
elke twee jaar verven en ik beloof je:
ik sla de derde tree over als je uit wil slapen


Organisatie

Taal & Teken wordt in opdracht van Cultuurpact Achterhoek georganiseerd door het Servicepunt Amateurkunst Oost-Achterhoek samen met professionele regionale regisseurs.

Met Cultuurpact zetten de provincie Gelderland, gemeenten en KCG zich samen in voor versterking van kunst en cultuur in de regio. Resultaat is dat met culturele organisaties bovenlokale projecten worden gerealiseerd voor een divers publiek en dat er meer aandacht is voor cultuurbeleid. KCG coördineert de werkzaamheden en zet daarbij haar kennis, ervaring en expertise in. Het project is te volgen via een speciaal gebouwde website

Intussen vooruitzichten volgend jaar


Simon van Cyrene draagt het kruis van Jezus!

In Doetinchem worden op de Kruisberg weer vijftien kruiswegstaties> gebouwd door vijftien kunstenaars met hulp van gedetineerden van penitraire inrichting de Kruisberg. Ik kreeg statie 7  'Jezus valt voor de 2e maal' toegewezen. Daartoe maakte E. een Elfje en een Haiku en illustreerde elke regel met een kleurpotloodtekening>. Waarvan hierboven een voorbeeld. Over wat ik verder ga doen met die tekeningen in januari meer. Opening 16.03.2013. Zie hier impressie van de staties in 2010>