Skypen kende ik al wel. Dat deed ik al wekelijks als zoonlief voor zijn studie op zijn Britse adres verblijft. Voorlopig zit hij in Nederland. Ik had echter nog niet video-vergaderd. Nu dus wel. Op uitnodiging van Warmgroen werd er gesproken geballoteerd betreffende het Euregionale project Kunst en Ambacht dat na de Corana-crisis i.s.m. Kunstenaarscollectief BREEKijzer uitgevoerd gaat worden in CIVON. Best leuk en het geeft een blik op het nieuwe normale leven. .
de Gelderlander | editie Achterhoek | 17 april 2020 |
Wat een rare dag gisteren. 's Morgens lees ik de kranten bij het ontbijt. Met stijgende bewondering de column van vriend Bert Scheuter in de Gelderlander. Vooral zijn wijze woorden, de mijmeringen over de periode na de corona-crisis, ontroeren me. De kernzin "De eenzaamheid van de snelheid van leven wordt mensen te veel" zou ik in het nieuwenormaal wel op een mooie Delfts blauw tegeltje willen zien. Een kleinood gebakken door een ambachtelijke keramist in China en dat dan uiteindelijk met een Zeppelin onze kant is opgevaren, zodra de wind de goede richting heeft gevonden.
Dan trek ik het streek-katern uit elkaar, om de column uit te knippen en te bewaren in mijn archief. De tegenover liggende pagina is dan opeens de bladzijde met huuskes, zoals Bert dat zou zeggen. De overlijdensadvertenties onder de familieberichten. Mijn oog valt direct op de rechter bovenkant. Dat is schrikken! Dat kan niet waar zijn!
Hé lees ik dat goed? Joop Mols? Toch niet door het gevreesde corona-virus geveld? Joop ons ontvallen? Mijn oud-collega bij EDU-ART⇲ (de naam is door hem verzonnen toen de zes steunpunten in de provincie Gelderland fuseerden in een nieuwe organisatie, die vanuit Arnhem-Zuid ging opereren).
Niet dat ik na mijn dienstverband bij EDU-ART vaak met hem contact heb gehad. Dat niet. Nauwelijks kan ik wel zeggen. Maar kwam zijn naam nog wel regelmatig tegen. Ik was twee jaar geleden dan ook aangenaam verrast hem te treffen in de Achterhoek, in Bronkhorst, bij het Kunstgemaal. Bij de opening van de tentoonstelling Het is de hand die doet⇲ Kleine wereld; we bleken gemeenschappelijke vrienden te hebben. Anne Semler⇲ dus, de dame van vriend Louis Radstaak. Als ik na diverse app-jes met Anne en met oud-collega's de rouwkaart lees, zie ik dat Joop en ik 'aevenolder' zijn. Zoals we dat hier zeggen als het iemand betreft, uit hetzelfde geboortejaar. Ik heb altijd gemeend dat hij twee jaar ouder was. Plotsklap weer eens het besef dat de tijd ook heel snel voorbij kan razen. Dat er weer heftig gehakt wordt in 'de bos' van generatiegenoten.
Rust in vrede | Joop Mols | 28-04-1951 - 12-04-2020
Op eerste Paasdag overleed Joop, ... plotseling.Een oud-compaan memoreerde per mail: 'Er zijn meer jagers dan corona alleen.'
Niet verwonderlijk overigens dat mijn herinneringen daarna ook teruggingen naar het fatale moment toen ikzelf een hartfalen doormaakte. Notabene tijdens de presentatie door Joop Mols van de stimuleringsregeling Hart(d) voor cultuur /juni 2003 van de taakgroep Cultuureducatie in het Primair Onderwijs, aan een selecte groep van EDU-ART adviseurs, in de kantine van EDU-ART's onderkomen in Arnhem-Zuid.
Er is een bijzondere man de tijd uitgegaan. Joop heeft veel betekend, en nu nog, voor de kunst-en cultuureducatie in Nederland in het algemeen en voor de ontwikkeling van kunst en cultuur voor kinderen en jongeren in Gelderland, in het bijzonder. Rust in vrede Joop.
In herinnering Joop Mols Kersouwe regisseur
Lied: 'De Eik' uit theaterproductie 'De Bende van Jan de Lichte'
Muziek: Harry Hendriks Zang: Adri van den Brand & Nathalie Bosters-Verdonk
Neef Gerrit Overbeek⇲ is zes jaar als hij de eerste geallieerde voertuigen langs zijn huis aan de Halseweg ziet aankomen. 'We zagen in de loop van de eerste paasdag een paar open vrachtwagens van de geallieerden vanuit Zelhem komen en daar zaten gevangen genomen Duitsers in. Dat was natuurlijk juichen! En dat was eigenlijk de bevrijding.'
Vandaag vertelt Paul van Druten in het Beste AchterhoekersCORONA JOURNAAL⇲ over zijn contactloos podium op Erve Hemmink te Miste.
Foto: via Liesbeth Zegwaard | Stichting Sociaal Kultureel Werk Wisch | Kwaksmölle | 07-04-1984
bij afscheid bestuurslid Hettie Zegwaard-Weenink | v.l.n.r. Hans Mellendijk, Gerda Wassink, Frans Miggelbrink en een pittige stagieaire uit Harreveld waarvan we de naam in de floribos hebben geparkeerd. Ook Frans is haar naam vooralsnog kwijt. Gaan we opzoeken. Maar nu ff niet ; - ).
Het Corona Journaal wordt voortvarend op zijn welbekende losse manier gepresenteerd door oud-collega bij het Sociaal-Kultureel WerkWisch en ook oud-collega columnist bij de Gelderlander: Frans Miggelbrink⇲
Op FRANS BUDÉ*DIVERS herdenkt Frans de op 10 april overleden Hans Verhagen⇲ met een treffend sprankelend gedicht van de betreurde dichter. Ik zie mijzelf> Ik zie mijzelf eind jaren zestig op een barokke sofa zitten. In de 'mooie' kamer, in het voorhuis waar toentertijd ook mijn grootvader Johan Mellendijk zijn laatste jaren sleet. Samen keken we naar de tv, naar zijn omroep de Vrijzinnig Protestante Radio Omroep | V.P.R.O.⇲. Naar de tweede uitzending van het programma Hoepla⇲. Het rebelse jongerenprogramma waar Hans Verhagen⇲ bij betrokken was. We schrijven 9 oktober 1967, om precies te zijn. Ik heb dat moment beschreven in het gedicht Antwoorden in de wind⇲, in 2008 gepubliceerd ter gelegenheid van het 135-jarig bestaan van de Vrijzinnige Geloofsgemeenschap NPB afdeling Varsseveld⇲in 't bundeltje VRIJZINNIG Gedichten Gebundeld. Collega dichter Louis Radstaak⇲ en mede aandeelhouder van Het instituut Praktische Poëzie dacht aan Hans Verhagen plat liggend op de tank in het gedicht Emotie⇲
'Plat liggend op de tank denk ik aan Hans Verhagen
Fietsend op de maat van de tamboerijn man over de Heelweg naar de keet waar karabijnhaken worden gefreesd en gesmeed. Verveling is het vakantieleed waar ijzeren staven verspanen op de maat van snerpende zagen. Spetters krullend spaan littekenen tot stoer doen op startblok sintelbaan. Vrees noch angst in de kop. Centrifugerende krachten maken me wijzer onder het hels kabaal van ijzer op ijzer. Oerbanken weerbarstig in het zand. Onder de tegels zichtbaar het strand.
| Hans Mellendijk
gepubliceerd in Smeedwerk, bundel van de Omsmeders in het kader van Gebiedsgericht Cultuurbeleid Gelderland, 15 juni 2007 |Poëziepuntgl- jaargang 5 - nummer 4 - december 2007 | Trouw dicht in de buurt- bundel Gelderland - 8 februari 2010
Mijn Antwerpse vriend en collega dichter, internaut Bert Bevers stuurde me zijn recente ontdekking op het wereld wijde web. Een Paasei-verrassing eerste klas. Kijk, luister en geniet van dit klassiek voorbeeld uit de Belcanto traditie. Om te smullen!
Diep in de wouden, diep in de nacht, dirigeert een eekhoorn, een horde wilde dieren.
