Sinds de vijfde 'NDROM (2003) wordt in het Nibbelinkbos op Sinderen deze bank gebruikt als podium voor een dichter. Spoedig daarna -of toen al?- werd het door Bert Scheuter omgedoopt tot Dichtersbankje.
Toen Louis Radstaak de term voor het eerst hoorde begon hij in 2009 als eerste in Picassa een collectie aan te leggen (Dichtersbankjes/Petits Bancs De Poetes>). Daarna volgde Hans Mellendijk op zijn blog 'sMelssleMs'. In september 2011 werd Dichtersbankjes een zelfstandig blog waarin de diverse voorraden (o.a. van de Mannen van Bevers, Albert Hagenaar) ontsloten worden.
Bert Scheuter trad op 'NDROM16 op met een spetterende voordracht, o.a. met nieuw werk over bostroost en strandverlangen. Lees hier de drie nieuwe gedichten>
Bernhard Harfsterkamp heeft brekend nieuws, er komt een 1eGerrit Komrij week in Winterswijk. Eerste want het ligt in de bedoeling dat, ... Hier alvast een passend filmpje van Hermi Hartjes, m.m.v. Bennie Amting (voordracht) en Wouter ten Pas (montage).
Text-to-speech function is limited to 100 characters
De foto's gemaakt door wederhelft Rini Scholten zijn binnen. Mijn lief kiekte vanuit het perspectief van de wandelaar. Klik hier voor 'slideshow' op Picasa.
Het ei van Columbus | Hans Mellendijk | de Gelderlander | Editie Achterhoek, 9 juli 2015
Bij het binnenrijden van de stad, als ik de opvallende
posters zie hangen, vraag ik me af: “Hef Dörkum alles wel op ‘n ri-j?” ‘20 op
een rei’ staat er in deels blauw en deels rode letters op de rand van een geel ei.
Het blauw en rood iets verschoven ten opzichte van elkaar. Kats van ‘t perceel
zou je er van kunnen geraken en kleurendoof van het felle geel dat het ei vormt in de
verder roze-magenta ‘umwelt’ van het affiche. “Paosen ha’w toch al ehad?”
Dichtregels in een Griekse tragedie denk ik later even, deel
van een toneelstuk, koor of dans. Rei als meetlat,
waterpas? Of gracht? Het breint maar door, om uiteindelijk biesterbanend te
eindigen bij rei als dichterlijke verschrijving. We lezen rei maar horen ook en
denken rij. Juist! En dat dan weer op het ei, de vorm van de binnenstad
die Doetinchem zo typeert. Taalkundige en beeldende illusie alom. Een eindje verder lees ik
in de onderste regel geel op roze dat het om buitenkunst gaat.
Het lokt me de auto uit om als wandelaar het ‘buiten’ verder
te verkennen.
Viering van 20 jaar Kunstenaarsnetwerk Het Web is samen met
de gemeente debet aan de kunstroute. Ik loop de route en het werkt; de stad
openbaart zich anders. Dankzij 20 beelden op zuilen verspreid over de
buitenrand van het ei worden historie, heden en toekomst in een fantastische vertelling> met elkaar verbonden.
Dan pats halverwege het ei, voorbij de Walmolen, zie ik aan de overkant
van de Oude IJssel het licht.
Dé oplossing voor het centrum van Doetinchem is niet een uit
de lucht gevallen kabelbaan van Varkensweide naar het ei. Maar het ei zelf. Daar
openbaart zich het leven. Een mooiere wandeling door de stad had ik eigenlijk nog
nooit gemaakt. Aan de overkant kleinschaliger activiteiten, zomers met een randje strand. De Bleek vooral zo laten, een
groene weide met witte lakens. Om daarop af en toe verder te dromen of een
illusie te vertonen. Doetinchem deelt de lakens uit.
Vandaag alweer een halve week geleden, zondagmiddag dus, werd het nieuwe nummer van PpGL voorgesteld. Niek Hietbrink doet op poëtische wijze verslag.
Presentatie PpGL -jaargang 13-nr 2
in bovenzaal Boekhandel Ongerijmd te Arnhem
- onder zware meteorologische druk -
Hans – Boogie Nights – M.
van het instituut p.p., kijkt van het blad de hemel in richting der kometen glijdt zijn stem omhoog dan hupt hij even op zijn tenen
Hans Mellendijk
Henk – met de rosse broek –
worstelt met Romeinse tekst
de wijzer gaat rond op
een vierkante wijzerplaat
schaamvogels staan niet te boek
(De introductie was overigens
van een enthousiast medewerker
van het U.W.V., die menige
tip gaf voor de werkloze dichter)
Jeroen Hendriksen
dichter drie valt uit wegens vochtgebrek
naarstig op zoek naar zijn hydroloog
scheldt zijn dermatoloog de huid vol
daar zij zijn kwaal heeft afgewezen
en zoekt nu een hypochondroloog
wij ruiken een geur van leegte en
droeven een traan; Tim G. Timmers
is immers overleden en laat
behalve een postume bundel
een volle kilo paperclips na
als vaste terugwerkende kracht
bijt Louise zure woorden en dekens
van zich af, als was het niet gebeurd
haar ogen menen het: geboren
Louis Radstaak
als door het Enghuizer bos Louis de sirene laat loeien kijkt het winkelend publiek ontdaan omhoog en ziet een Marskrater opdoemen door het westelijk venster zit op een zwarte straatlamp de roek met in zijn kraaienpoot een stukje brood geklemd
André van Gessel
wij schakelen om naar spreektaal
tussen Doesburg en Doetinchem
geschreven als streektaal zonder
naam gehoord in Gessels’ tongval
ondertussen is het warm gebleven
als onder moeders haardroogkap
vandaar dat de zon wordt gezongen
tot slot wordt ongeremd gerijmd
door de medewerker van het UWV
die ons een hart onder de riem steekt
met carrièreperspectieven
en ander autobiografisch leed
Onze kassamedewerker en wasknijperdistributeur Theo Peppelman maakte ook een prachtige reportage van 'NDROM16. Gisteren via Dropbox binnengekomen en nu via Picasa hier te bewonderen in slideshow>
De foto's gemaakt door Jan Duitshof zijn binnen. De penningenbeheerder van de Stichting Eeuwig Erbarmen maakte er weer een mooie serie van. Uw scribent verzorgde de onderschriften. Klik hier voor 'slideshow' op Picasa.
