Inmiddels 43 jaar geleden, Een gebaar, Aksie De bevrijdende lach

1983 | Freek de Jonge, Kees van Kooten, Wim de Bie e.v.a. - Een Gebaar voor Amnesty 

tweede deel

Inmiddels over 3 maand is het 43 jaar geleden

Een gebaar, Aksie De Bevrijdende Lach | deel 1

Op 16 en 17 mei 1983 is Freek de Jonge samen met Wim de Bie en Kees van Kooten de drijvende kracht achter twee theateravonden voor Amnesty International. Die krijgen de titel Een Gebaar. Aksie De Bevrijdende Lach.

Jaco Groot is directeur van De Harmonie, de uitgeverij die de boeken uitgeeft van zowel Van Kooten & De Bie als Freek de Jonge. Groots echtgenote werkt voor Amnesty International en zij maakt in Engeland benefietavonden mee waarop Rowan Atkinson, Eric Clapton, Monty Python, Pete Townsend en vele anderen gezamenlijk optreden voor dit goede doel. Dit onder de titel: The Secret Policeman’s Ball. 

Jaco Groot vraagt De Bie, De Jonge en Van Kooten of zij in Nederland zo’n avond willen organiseren. Een unieke combinatie: drie VPRO-coryfeeën en voor progressief Nederland tesamen de top van het Nederlandse amusement. De Bie, De Jonge en Van Kooten voelen er wel voor. Kees van Kooten: ‘Al die Britse komieken beconcurreerden elkaar natuurlijk, maar tijdens The Secret Policeman’s Ball werkten ze met grote eensgezindheid. Zo moeten wij het ook doen, dachten wij.’ En dus benaderen zij iedereen die er op dat moment in hun ogen toe doet in ons kleurrijke theater-amusementsland: Adèle Bloemendaal, het Willem Breuker Kollektief, Herman Brood, Django Edwards, Paul Haenen, Jeroen Henneman, Kamagurka, het Kollektief Internationale Nieuwe Scène, Fay Lovsky, Mathilde Santing, Urbanus, Herman van Veen, Joop Visser, Het Werkteater, Floor van Zutphen en vele anderen. Iedereen werkt belangeloos mee. Onder die anderen nieuwkomers als het duo De Duo’s, bestaande uit Arjan Ederveen en Kees Prins, en een verrassende naam als André Hazes. Die weet aanvankelijk niet zo goed raad met de uitnodiging voor zo’n ‘VPRO-feestje’ met niet bepaald zijn publiek. Maar als hij hoort dat ook Herman Brood heeft toegezegd, stelt hij voor met Brood een duet te zingen. Wim de Bie: ‘We moesten het amusement wat breder aanpakken. Even alle VPRO-leden in de zaal prikkelen. Ik heb zijn optreden onlangs op plaat teruggeluisterd en meen dat ook te horen in de zaal. Hazes moet opbouwen. Aan het eind is er enorme respons, maar in het begin vindt men het raar.’ Verrassend is ook dat Doe Maar de hele avond fungeert als het orkest, waarbij het bandje een beroep kan doen op Fay Lovsky, Mathilde Santing en Floor van Zutphen als backing vocals. Om niet het verkeerde publiek (van ‘gillende meisjes’) te trekken, worden Henny Vrienten cum suis niet vermeld op het affiche.

Lees ook in de VPRO-gids van deze week 👉

Inmiddels éénenvijftig jaar geleden

 

 De eerste uitzending van het Simplisties Verbond 👉 is op 6 november 1974.

Hoofd VPRO-televisie Arie Kleijwegt geeft een toelichting waarom de VPRO zendtijd afstaat aan het verbond. Kees van Kooten en Wim de Bie zetten uiteen waar het simplisme voor staat en introduceren de mattenklopper als symbool van de stroming.

Inmiddels éénenvijftig jaar geleden.

Het Simplistisch Verbond 👉 is in 1974 op 28 oktober opgericht door Kees van Kooten en Wim de Bie in het Amsterdamse Hotel Krasnapolsky. Dit satirische verbond bood Nederland een spiegel voor via komische sketches en analyseerde de maatschappij door middel van humor en ironie. 

Van Kooten en DeBie TV 👉

Van Kooten en de Bie Blijvend actueel 👉

Van Kooten en de Bie Tribute kanaal 👉

meer Wim de Bie bij de 'sMelssleMs' 👉

Vergeten Biesjuweeltjes | Hier is... Adriaan van Dis

In Hier is ... Adriaan van Dis 👉 interviewt Adriaan of eh ....  Ik was dit juweeltje van Wim de Bie vergeten. Geniaal!

#spiegelverkeerd #humor-om-nooit-meer-te-vergeten 

Wim de Bie | Bie zingt | 1 mei-lied

Bie zingt 👉 | 1 mei-lied

De media-erfenis van Wim de Bie

Fokke en Sukke | NRC 28-03-2023

Vanaf het radioprogramma UITLAAT 👉 tot en met zijn BIESLOG 👉 en nog veel verder was Wim  de Bie voor mij en met mij vele andere tijdgenoten de tijdgeestduider, pico bello.

Zie ook Dichtersbankje | Wim de Bie 👉

DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 15

Hans Mellendijk 👉

De dichter ziet zich, aan de radio gekluisterd, op een zaterdagse voormiddag, in de jaren zestig, in vaders rookstoel zitten. Achteraf gezien de eerste kennismaking met Wim de Bie, in het radioprogramma Uitlaat 👉. Hij bleef vanaf dat moment de tijdgeestduider volgen. Wim de Bie, die in zijn jeugdjaren de zomervakanties doorbracht in de Achterhoekse dreven van het Winterswijkse Woold 👉 en de Varsseveldse Vennebulten 👉

 

Revolutie

het paardengebit
ingedrukt op ukw
ultrakurzwellen

radiogolven
die in de keuken zwellen
‘t is een vaste zit

in vaders rookstoel
gekluisterd in luidspreker
sluit me totaal af

van wereld binnen
hoor in hifi, klanken van
de wereld buiten

dit is het begin
ja, we gaan door met de strijd
met uitlaat janken

pegasus verheft
zich in grandioze vlucht
een verloren klucht

zie en lees ook Dichtersbankje | Wim de Bie 👊

                                       Meer afleveringen van DICHT in het archief van Achterhoek Nieuws 👉

 

In herinnering Wim de Bie

Vanmiddag verscheen via Messenger de droevige tijding op mijn beeldscherm. Feitelijk kan ik het nieuws nog niet bevatten. Maar manges toch: Wim de Bie is vandaag uit de tijd gegleden 👉

uit mijn column Loflied | de Gelderlander | november 2005 👉

"De Bie weet te melden dat het kiekje gemaakt is tijdens een vakantie in de jaren vijftig in de Achterhoek. Varsseveld om precies te zijn. Hij weet echter niet meer waar de boerderij heeft gestaan en wie er op de foto staan, wel dat het hier een jachtopziener betrof en dat men er een onverstaanbaar dialect sprak. Het maakte mij ook nieuwsgierig en stuur het relaas door naar een select gezelschap waarvan ik denk dat ze het zouden kunnen weten."

Onderwijl in Corona | 俳句 | 09

Neerlands hooggeachte minister president met zijn excellente reeks haiku⇲ Vandaag de 9e  uit zijn binnenkort te verschijnen bundel toedichten 'O Corona'.

© Herma Kiek-Winkel | 2020 | met de muis geschilderd stip- en spatwerk

so-ci-a-lis-me 

ja, we zetten ons land diep

in drees' gedenken

In het gastenboek van het Nationaal Vakbondsmuseum⇲ door 
Wim de Bie⇲  gevonden aantekening, toegedicht aan: 

Mark Rutte

dichter van hermetische haiku

Wim de Bie 80

simpelsite⇲

Ik weet het ook niet 

Dag van de arbeid

Wim de Bie | een 1 mei lied

lees ook dG Misschien was ik niet zo geschikt voor 1 mei 
Thomas Verbogt⇲

Uit de oude doos | Loflied

Loflied

“Paulus is dood! Achteraf geredeneerd viel het me op dat ze gisteren niet de hele tijd bovenin de kooi zat, maar wat meer op de bodem. Gisteren at zij nog een pinda uit mijn hand. Maar toen ze vanmorgen onder in de kooi zat en niet wilde eten wisten we dat ze ziek was. Gebeld met de weekenddienst van de dierenartsen, maar die waren geen vogelspecialisten en wisten niet wat te doen. Advies, wachten tot morgen en dan gespecialiseerde dierenarts opzoeken. Vandaag via Gertmans bij een dierenarts in Zelhem uitgekomen en daar hadden we uiteindelijk vanavond een afspraak. Maar toen we thuiskwamen was ze al dood.” Ik lees ontroerd het e-mailbericht van vriend Toon verder. Hoe de grootouders de papegaai in 1967 ter gelegenheid van hun veertigjarig huwelijk kregen. Gekocht door zijn tante en oom in Amsterdam. Na enkele jaren bleek Paulus een Paula. Ze legde eieren. Toon memoreert hoe Paulus na vele omzwervingen binnen de familie, uiteindelijk bij hem thuis was terechtgekomen. Ik klik de meegezonden foto aan en ben het met de steller van de boodschap eens dat de dood van Paulus het einde van een tijdperk inluidt. De nieuwe eeuw is nu echt begonnen. We zullen haar missen! En velen met mij, bleek toen ik dankzij het beantwoordsysteem van de elektronische post -wel en niet bedoelde- berichten van medeleven ontving. Maar vooral zoete memoires die van m’n computer een sentimentele tijdmachine maakt. Tante Sjaan die de vogel kocht komt via ingewikkelde rekensommen gerelateerd aan allerlei piekervaringen zoals verhuizingen en familieaangelegenheden met de ontnuchterende mededeling dat Paulus geen cadeau geweest kan zijn voor het huwelijksjubileum. Haar dochter herdenkt hoe Paulus inderdaad plotseling haar vrouwelijk wezen openbaarde door haar eerste ei te leggen. Ze vraagt zich af of ooit iemand één van die eieren gebakken heeft? Deze suggestie wordt stellig door een daaropvolgende mailtje ontkend. Foei! Het bakken van een eitje zou nooit plaats hebben kunnen vinden, omdat dat als Paulusschennis werd ervaren. Ze dienden leeggeblazen als kerstversiering. Het laatste kerstboomeitje blijkt inmiddels ook gesneuveld.

Toon’s broertje weet zich te herinneren dat er altijd erg goed op gelet moest worden. “Dat het kooideurtje van Paulus dicht moest blijven. Anders zou ze weg vliegen!” was de boodschap aan de Benjamin. Maar misschien had hij dat ook wel zelf bedacht. Hij had altijd wel met haar te doen omdat ze steeds zo opgesloten zat, hoewel ze later toch ook wel op haar eigen kooi mocht klimmen. Ze mocht zelf gewoon buiten in het gras lopen. Dat voelde voor hem als een bevrijding. Dat beeld van een schommelende Paulus op ontdekkingsreis in het gras richting de struiken stond nog scherp op zijn netvlies. Tja hoe betrouwbaar zijn herinneringen. Hij vraagt zich twijfelend af waar de honden op dat moment waren.

Tien jaar geleden zouden al deze ontboezemingen niet zo snel per gewone post tot mij gekomen zijn. Nu dankzij het wondermedium wel. Een enkeling in mijn kenniskring ziet het nog als een onwelkome inbreuk op het huiselijke domein. Anderen zingen net als ik lof over het gemak van internet.

Een ander voorbeeld. Dagelijks bezoek ik het weblogboek van Wim de Bie. Bieslog. Het maakt het uitéénvallen van het duo van Kooten en de Bie draagzamer. De Bie is een pionier wat betreft het exploreren van de nieuwe mogelijkheden die het wereld wijde web en de computer biedt. Dwalend in het archief van zijn logboek kom ik een groepsfoto tegen, op de achtergrond  een daeledeur. De Bie weet te melden dat het kiekje gemaakt is tijdens een vakantie in de jaren vijftig in de Achterhoek. Varsseveld om precies te zijn. Hij weet echter niet meer waar de boerderij heeft gestaan en wie er op de foto staan. Wel dat het hier een jachtopziener betrof en dat men er een onverstaanbaar dialect sprak. Het maakte mij ook nieuwsgierig en stuur het relaas door naar een select gezelschap waarvan ik denk dat ze het zouden kunnen weten. En ja hoor tot mijn grote verrassing weet de verloofde van m’n oudste zus het antwoord. Het zijn z’n oude buren en weet de namen van de vier personen ook te melden. Daar de achternaam van de echtgenoot van de boswachter overeenkomt met een ander verhaal uit Bieslog weet ik dat ik goed zit en mail het resultaat door aan De Bie. Met een jaloersmakend jeugdig enthousiasme reageert hij binnen een kwartier: “Wat is internet toch een geweldig medium!” Dankzij het lezen van mijn mail herkent hij de namen weer. 

Hans Mellendijk, de Gelderlander, edities Achterhoek, 5 november 2005

Dag van de arbeid | Vadertje Drees

Wim de Bie | Grote Nederlanders die ik heb gekend  | Willem Drees 👉