Posts gesorteerd op datum tonen voor zoekopdracht theo soontiëns. Sorteren op relevantieAlle posts tonen
Posts gesorteerd op datum tonen voor zoekopdracht theo soontiëns. Sorteren op relevantieAlle posts tonen

vrijdag 17 oktober 2025

De onthulling van luisterplek Idink-Nibbelinkbos herbezocht

Alvorens wethouder Janine Kock de luisterplekbank van Rolf Wolters onthulde, hield Theo Soontiëns een rede over de stilte.

Over het stiltebankje

door cultuurmakelaar Gemeente Oude IJsselstreek Theo Soontiëns 👉

Een aantal jaren geleden kocht Nestlé van de Canadese overheid een enorm

stuk kale Noordpool. Of eigenlijk kochten ze het IJs en de Sneeuw die op die

plek aanwezig was. De Canadese regering prees zich rijk en gelukkig en in

wezen was dat ook terecht. Ze hadden spul dat er al eeuwen zinloos lag te

liggen verkocht voor een smak geld. Maar Nestlé prees zich ook rijk en gelukkig.

Want die verkreeg zo een enorme hoeveelheid oeroud zuiver drinkwater. Ze

hoefden er alleen nog maar een flesje omheen te doen. En er was handel.

Nestlé voorzag een toekomst waarin een enorme behoefte zou zijn aan zuiver

drinkwater. En dat lag daar. De Canadese overheid was in zekere mate blind

voor de waarde van wat zij daar gratis hadden liggen.

En wat heeft dat met ons te maken? En met het luisterbankje van Rolf? Nou zo

zit het ook een beetje met de Stilte. Met Rust. Wij hebben daar in onze

gemeente zoveel van, dat we niet meer doorhebben hoeveel dat waard is.

maandag 12 augustus 2024

Ondertussen bij Theatergroep Smeedwerk

Ik, alleen | Theatergroep Smeedwerk

‘Ik, alleen’ is een koningsdrama, een herinnering aan het verleden met verwijzingen naar het heden. Als koning Willem I op een avond in 1840 zijn kroon wil hebben, blijkt dat niet zo eenvoudig. Willem merkt aan alle kanten dat er aan de poten van zijn koninklijke macht wordt gezaagd: niet alleen willen leden van de Tweede Kamer de Grondwet ingrijpend herzien, ook zijn zoon en troonopvolger Guillot lijkt de macht van zijn vader steeds openlijker te betwisten.

Koning Willem I – de ‘papieren Koning’ – heeft in zijn werkkamer besluit op Koninklijk Besluit genomen, met serieuze gevolgen voor de staatskas en zijn geloofwaardigheid bij het volk. Ook Willems voornemen om te trouwen met Henriëtte d’Oultremont, de katholieke hofdame van zijn overleden vrouw, valt niet in goed aarde. Het stelt Willem voor een onmogelijke keuze: zijn koninkrijk of een huwelijk met Henriëtte? Terwijl in de nacht een onweersstorm opsteekt, lijkt Willem stukje bij beetje zijn grip op de realiteit te verliezen. Wat moet hij doen? Wie of wat kan hij nog vertrouwen? Als hij ten einde raad zijn zoon, ministers en vertrouwelingen in een toneelstuk op de proef stelt, lijkt de val van zijn troon onvermijdelijk. In de donkerste uren van de nacht komt hij, door God en iedereen verlaten, oog in oog te staan met zijn allerdiepste angsten. Is hij echt alleen? Of brengt het naderende ochtendgloren hem een nieuw perspectief?



zie meer over Smeedwerk 👉

Over het decorontwerp van Berna Bonekamp interviewde Theo Soontiëns haar in


eerdere berichten over Berna Bonekamp 👉 en Theo Soontiëns 👉 op 'sMelssleMs'.


donderdag 17 februari 2022

Zachte sturing


Op hetzelfde moment dat ik in mijn archief -in een opruim- en herschikwoede- allerlei herinneringen terugvind aan mijn werkzame leven in de kunst- en cultuureducatie, krijg ik op Facebook bij het 2e Bedrijf van Theo Soontiëns -die wekelijks terugblikt op bijna 40 jaar theatermaken in de Achterhoek- een treffende typering opgespeld:
"Acht jaar, drie steden en de opleiding Dramadocent later keer ik terug naar de Achterhoek. Ik werk op S.G. Nieuw Schoonaerde maar ik ben dan ook al jaren als vrijwilliger verbonden aan het Kinderkamp Terborg waar Hans Mellendijk de scepter zwaait. Nou ja, Hans is niet van de scepter. Hans is van de zachte sturing: de vrijwilligers moeten het zelf doen en krijgen alle ruimte om hun ideeën over het kinderkamp vorm te geven. Hans zorgt met regelmaat voor inspiratie op de trainingsavonden. Die kunst om jonge mensen op een hoger plan met hun talenten te laten werken past hij ook toe in het JCB. Ook hij is daar consulent en als hij mij terug ziet keren in de Achterhoek vraagt hij mij of het niet iets voor mij is. Vrijwilligers in Buurthuizen trainingen geven in Drama. Of Grimeren. Of Schimmenspel. Ik voel me vereerd en een belangrijke afslag wordt genomen."

Lees hier 't hele verhaal 👉


maandag 28 september 2020

Ondertussen in de Oude IJsselstreek | Uitreiking Kunst- en Cultuurprijzen 2020

Theo Soontiëns en Hans Mellendijk 

Theo is mijn favoriet, ik was het nota bene zelf die hem in het voorjaar genomineerd heb voor de Kunstprijs Oude IJsselstreek en zou verbaasd zijn geweest als anders was besloten. Theo ook vanaf dit platform van harte gefeliciteerd met je welverdiende beloning. Ook de Ulftse Nachtegalen voor de Cultuurprijs vind ik een terechte keuze van de deskundige vijfkoppige jury. Overigens ook de overige genomineerden, proficiat!




dinsdag 23 juni 2020

Ondertussen in de Oude IJsselstreek


Op de Facebookpagina van de gemeente Oude IJsselstreek zag ik bovenstaande (vast onbedoelde) beeldsamenvatting. Men bracht namelijk met verve en blijdschap het hierna volgende bericht: "Hoera, de genomineerden voor de Kunst- en Cultuurprijzen Oude IJsselstreek zijn bekend: https://bit.ly/319WnyH⇲

Gefeliciteerd met deze nominaties: Hans Mellendijk, Schilderatelier Rick Kup, Theo Soontiëns, Theaterfabriek Gekkoo, Ulftse Nachtegalen en Chr. Muziekvereniging Jubal Varsseveld."



donderdag 26 juli 2018

Ondertussen op Facebook | Geelzuchtkoorts

Op de Facebook-pagina van theatermaker, tekstschrijver en oud-collega, Theo Soontiëns las ik gisteren de hierna volgende verzuchting, reisherinnering, dagboekaantekening, aanzet voor een liedtekst of light verse. Joost mag het weten hoe hij het zelf beschouwt. In elk geval veroorzaakte het bij mij wel een glimlach op mijn -door tropische koorts getekende- gezicht. En de geruststellende gedachte dat ik gelukkig thuis, de jacht op het geel op de televisie kan volgen.
Goed plan!
4 maanden voorbereiding
van uitzoeken waar en wanneer dan precies
3 weken inpakken 
tafel en stoeltjes en plastic servies
2 dagen rijden
perifeer gelaveer eist telkens weer tol
1 overnachting nog
En ondanks de planning staat alles al vol

Een halve dag wachten; een doek met jouw held
Dan het getoeter, het lawaai, het geweld!
Loos alarm... slechts geraas van het geld
Nog 15 minuten en dan nog maar 10
Je kunt ze al horen, alleen nog niet zien
Daar zul je ze hebben, ze razen voorbij
in 20 seconden
daar blijft het dan bij
Uren daarna nog, onderweg in de nacht
Er werd slechts gereden en enkel gedacht
Steeds maar die vraag
Wat had je verwacht?
© Theo Soontiëns

Zie ook wielerverhalen op Geelzucht> en Wielergedichten>

zaterdag 18 juli 2015

Ondertussen in Aalten | Korte rokjes, dubbele stiksels


Verborgen verhalen
Losgetornde relaties
Blootgelegde gevoeligheden
Uiteengerafelde familieverbanden
Verstelde liefdes
Stof genoeg voor een mijmer-reis door Aalten waarbij de historische textiel-industrie op een bijzondere manier tot leven komt.

Vanaf gisteren 17 juli 2015 is de mijmerroute ‘Korte rokjes, dubbele stiksels’ te lopen in Aalten. Je wandelt door het dorp Aalten door mooie straten, smalle gängskes en bijzondere paadjes en passeert de historische plekken van de Textielindustrie van weleer. Via 14 filmpjes stap je in het leven van Eva en Willem en maak je de opkomst, de bloei en de sluiting van de textielfabrieken van dichtbij mee.

Trailer | You Tube | Korte rokjes, dubbele stiksels

Film: Jorn Snelting | Tekst: Theo Soontiëns  | regie en productie: Caro Wicher
 (mogelijk gemaakt door Cultuur & erfgoedpact Achterhoek)

Download op je smartfoon de app TOUR to DO, voer ‘Korte rokjes, dubbele stiksels’ of de tourcode 2271 in en mijmer door Aalten!

zaterdag 7 februari 2015

Door Achterhoekse ogen | Kunstmest

Kunstmest | Hans Mellendijk, de Gelderlander, edities Achterhoek, 18 april 2009

In de trouwdag was ik hem een beetje uit het oog verloren. Ik leerde hem kennen in de jaren zeventig van de vorige eeuw. Toen ik na de kunstacademie, de vervangende dienstplicht vervulde bij het kinderzomerkamp in Terborg. Al snel vielen me twee vrijwilligers door hun tomeloze inzet en levenslust op. Collega columnist Frans en hij dus. Ik zag hun eerste schreden op de planken als duo Jeugdvreugd. Ze vermaakten het publiek met schuddebuikige capriolen op een Mobylette en nog wat andere ongein in de acrobatensfeer maar dan net ernaast. De onrust zat in hun lijven. Beide gingen hun eigen weg. Maar bleven de Achterhoek trouw. Hij maakte tig theaterproducties die niet meer te tellen zijn. Muziektheater, spektakelstukken waarbij vooral jeugd en jongeren betrokken worden. Zijn specialiteit. Hij greep de kans om voor zichzelf te beginnen. Onder de passende naam AchterDoek volgde een netwerk van clubs over de gehele Achterhoek. Ook verraste hij in Doesburg met een doorlopend verhaal tijdens het koninklijke bezoek in 1998. Koninginnedagen daarna zouden nooit meer hetzelfde zijn. Theatrale elementen kregen meer de aandacht en drukten het traditionele koekhappen naar de achtergrond. Hij is niet voor niets een nazaat van Carel Briels, de regisseur van massa stadionspelen uit de jaren vijftig.

Hij stond plotseling voor mijn neus om een avondje bij te kletsen. Maar vooral ook omdat hij wilde weten wat ik van het plan vond dat hij zich had uitgedokterd om in de Achterhoek het wegtrekken van ‘de culturele elite’ te keren. Dat in dit korte bestek het beste samengevat kan worden met: “Laat het wegtrekkende Achterhoeks cultureel talent dat studerende is, met studiegenoten uit andere delen van het land, in de zomermaanden kennis maken met het leven en werken in de Achterhoek. Samen sporen zij weer latent Achterhoeks cultureel talent op, en inspireren ze, door het maken van theaterproducties. Deze worden op die plekken waar niets te doen is in de vakantieperiode opgevoerd.” 

Nu alleen nog de titel Foods for the roots wegpoetsen, de ondertitel Kunst-mest voor plattelandsgebieden vind ik stukken gezonder klinken. Ik ben benieuwd of  Theo Soontiëns, want daar heb ik het over, uitgenodigd is voor het debat op maandag 25 mei over het culturele klimaat in de Achterhoek en het wegtrekken van talent. Dat samen met de Gruitpoort door de Gelderlander georganiseerd gaat worden. 

zaterdag 20 oktober 2012

Uit de oude doos | Kunstmest


Jeugdvreugd | Erbarmen Festival | Muziekkoepel De Bettekamp | Varsseveld | 1983

Kunstmest

In de trouwdag was ik hem een beetje uit het oog verloren. Ik leerde hem kennen in de jaren zeventig van de vorige eeuw. Toen ik na de kunstacademie, de vervangende dienstplicht vervulde bij het kinderzomerkamp in Terborg. Al snel vielen me twee vrijwilligers door hun tomeloze inzet en levenslust op. Collega columnist Frans en hij dus. Ik zag hun eerste schreden op de planken als duo Jeugdvreugd. Ze vermaakten het publiek met schuddebuikige capriolen op een Mobylette en nog wat andere ongein in de acrobatensfeer maar dan net ernaast. De onrust zat in hun lijven. Beide gingen hun eigen weg. Maar bleven de Achterhoek trouw. Hij maakte tig theaterproducties die niet meer te tellen zijn. Muziektheater, spektakelstukken waarbij vooral jeugd en jongeren betrokken worden. Zijn specialiteit. Hij greep de kans om voor zichzelf te beginnen. Onder de passende naam AchterDoek volgde een netwerk van clubs over de gehele Achterhoek. Ook verraste hij in Doesburg met een doorlopend verhaal tijdens het koninklijke bezoek in 1998. Koninginnedagen daarna zouden nooit meer hetzelfde zijn. Theatrale elementen kregen meer de aandacht en drukten het traditionele koekhappen naar de achtergrond. Hij is niet voor niets een nazaat van Carel Briels, de regisseur van massa stadionspelen uit de jaren vijftig.

Hij stond plotseling voor mijn neus om een avondje bij te kletsen. Maar vooral ook omdat hij wilde weten wat ik van het plan vond dat hij zich had uitgedokterd om in de Achterhoek het wegtrekken van ‘de culturele elite’ te keren. Dat in dit korte bestek het beste samengevat kan worden met: “Laat het wegtrekkende Achterhoeks cultureel talent dat studerende is, met studiegenoten uit andere delen van het land, in de zomermaanden kennis maken met het leven en werken in de Achterhoek. Samen sporen zij weer latent Achterhoeks cultureel talent op, en inspireren ze, door het maken van theaterproducties. Deze worden op die plekken waar niets te doen is in de vakantieperiode opgevoerd.” 

Nu alleen nog de titel Foods for the roots wegpoetsen, de ondertitel Kunst-mest voor plattelandsgebieden vind ik stukken gezonder klinken. Ik ben benieuwd of  Theo Soontiëns, want daar heb ik het over, uitgenodigd is voor het debat op maandag 25 mei over het culturele klimaat in de Achterhoek en het wegtrekken van talent. Dat samen met de Gruitpoort door de Gelderlander georganiseerd gaat worden. 

Hans Mellendijk, de Gelderlander, edities Achterhoek, 18 april 2009

vrijdag 6 juli 2012

In Memoriam | Gerrit Komrij | 1944 - 2012


Ik las net een Twitterbericht van Theo Soontiëns met het verpletterende nieuws. Gerrit is niet meer in levende lijve onder ons. Lees hier meer: NRC> VK>