Kasteel Ruurlo | MORE | Tussen Kunst en Kitsch | 31-07-2024 | Eddy Melenhorst en Hans Mellendijk
Gisteren voor de elfde keer de jaarlijkse Melendijk-Mellenhorstdag gevierd. Samen met oud- EDU-ART-collega Eddy Melenhorst het landgoed Hackfort te Vorden bezocht en MORE Museum voor mOdern RealismE te Ruurlo. Een mooie fijne -en gelukkig maar- niet al te snikhete dag, Op het landgoed Hackfort werden we hartelijk ontvangen door oud-collega Will(emijn) Colenbrander.
Will(emijn) Colenbrander, Eddy Melenhorst en Hans Mellendijk | Landgoed Hackfort | samen zitten, samen kijken, samen zijn.
Zaterdag was het de Melendijk-Mellenhorsdag, de jaarlijkse ontmoeting met mijn oud- collega van EDU-ART: Eddy Melenhorst. We bezochten de KunstWandelRoute Hummelo en de expositie Connected in Bredevoort. Zie hier meer 👉 en hier 👉
Gisteren was het weer zover, de jaarlijkse reünie met oud-collega EDU-ART Eddy Melenhorst. We fietsten langs de Boven-Slinge via Lintelo, Romienendal, Dale naar Bredevoort. We bezochten de expositie Balans en daarna naar Aalten de tentoonstelling Kind van de vrijheid⇲ in het Nationaal Onderduikmuseum. Met onder andere ontroerend werk van BREEKijzerlid Maron Hilverda⇲ De dag vloog voorbij. Volgend jaar weer en dan hopen we de Sonsbeektentoonstelling⇲ wel te kunnen bezoeken. Zie ook vorige ontmoetingen Eddy en Hans op 'sMelssleMs' hier ⇲
de Gelderlander | editie Achterhoek | 17 april 2020 |
Wat een rare dag gisteren. 's Morgens lees ik de kranten bij het ontbijt. Met stijgende bewondering de column van vriend Bert Scheuter in de Gelderlander. Vooral zijn wijze woorden, de mijmeringen over de periode na de corona-crisis, ontroeren me. De kernzin "De eenzaamheid van de snelheid van leven wordt mensen te veel" zou ik in het nieuwenormaal wel op een mooie Delfts blauw tegeltje willen zien. Een kleinood gebakken door een ambachtelijke keramist in China en dat dan uiteindelijk met een Zeppelin onze kant is opgevaren, zodra de wind de goede richting heeft gevonden.
Dan trek ik het streek-katern uit elkaar, om de column uit te knippen en te bewaren in mijn archief. De tegenover liggende pagina is dan opeens de bladzijde met huuskes, zoals Bert dat zou zeggen. De overlijdensadvertenties onder de familieberichten. Mijn oog valt direct op de rechter bovenkant. Dat is schrikken! Dat kan niet waar zijn!
Hé lees ik dat goed? Joop Mols? Toch niet door het gevreesde corona-virus geveld? Joop ons ontvallen? Mijn oud-collega bij EDU-ART⇲ (de naam is door hem verzonnen toen de zes steunpunten in de provincie Gelderland fuseerden in een nieuwe organisatie, die vanuit Arnhem-Zuid ging opereren).
Niet dat ik na mijn dienstverband bij EDU-ART vaak met hem contact heb gehad. Dat niet. Nauwelijks kan ik wel zeggen. Maar kwam zijn naam nog wel regelmatig tegen. Ik was twee jaar geleden dan ook aangenaam verrast hem te treffen in de Achterhoek, in Bronkhorst, bij het Kunstgemaal. Bij de opening van de tentoonstelling Het is de hand die doet⇲ Kleine wereld; we bleken gemeenschappelijke vrienden te hebben. Anne Semler⇲ dus, de dame van vriend Louis Radstaak. Als ik na diverse app-jes met Anne en met oud-collega's de rouwkaart lees, zie ik dat Joop en ik 'aevenolder' zijn. Zoals we dat hier zeggen als het iemand betreft, uit hetzelfde geboortejaar. Ik heb altijd gemeend dat hij twee jaar ouder was. Plotsklap weer eens het besef dat de tijd ook heel snel voorbij kan razen. Dat er weer heftig gehakt wordt in 'de bos' van generatiegenoten.
Rust in vrede | Joop Mols | 28-04-1951 - 12-04-2020
Op eerste Paasdag overleed Joop, ... plotseling.Een oud-compaan memoreerde per mail: 'Er zijn meer jagers dan corona alleen.'
Niet verwonderlijk overigens dat mijn herinneringen daarna ook teruggingen naar het fatale moment toen ikzelf een hartfalen doormaakte. Notabene tijdens de presentatie door Joop Mols van de stimuleringsregeling Hart(d) voor cultuur /juni 2003 van de taakgroep Cultuureducatie in het Primair Onderwijs, aan een selecte groep van EDU-ART adviseurs, in de kantine van EDU-ART's onderkomen in Arnhem-Zuid.
Er is een bijzondere man de tijd uitgegaan. Joop heeft veel betekend, en nu nog, voor de kunst-en cultuureducatie in Nederland in het algemeen en voor de ontwikkeling van kunst en cultuur voor kinderen en jongeren in Gelderland, in het bijzonder. Rust in vrede Joop.
In herinnering Joop Mols Kersouwe regisseur
Lied: 'De Eik' uit theaterproductie 'De Bende van Jan de Lichte'
Muziek: Harry Hendriks Zang: Adri van den Brand & Nathalie Bosters-Verdonk
Omsmeder Margót Veldhuizen deed er vorige week via mail kond van. Fred van de Ven is uut de tied 'ekommen. Meteen kwam bij mij een herinnering naar boven aan een van de Poëzienachten te Bredevoort. Hij zat in de jury van deEuregio Poëzieprijs⇲ en ik sprak hem daar ook voor het eerst. Een hele aardig man, alsof ik hem al jaren kende. Daarvoor hoorde ik van hem vanwege zijn artistieke kwaliteiten, zijn Wilmink vertolkingen, o.a. bij de muziektheatergroep Quasi Modo die ik via mijn werk bij EDU-ART kende en die we volgens mij toentertijd ook wel geprogrammeerd hebben, voor het voortgezet onderwijs. Ook zag ik hem daarvoor al eens in een Winterswijkse park optreden met Quasi Modo, bij de Scholtebrug, op één van de etappes van de Achterhoek Spektakel Toer. Toen de Toer nog diversen plaatsen in de Achterhoek aandeed, vóór de grote bezuinigingen van Halbe Zijlstra c.s. Maar vergaarde in mijn ogen nog meer faam met de Twentse groepTriOOO⇲
Toen hij 50 werd schreef Willem Wilmink voor hem Cowboy Fred. Ja, er wordt weer duftig gehakt in de bos van mien generatie, het woud van bi-jnao aevenolders'. Oost-Nederland en Twente in het bijzonder verliest een markant kunstenaar, zanger, humorist, dichter, muzikant en mens.
Caspar Falke van Silvox-studio te Silvolde maakte me, toen ik hem het onheilsbericht ook mailde, attent op de videoclip bovenaan dit blogbericht, die in zijn studio werd gemaakt bij het nummer Bennie.
Tijdens de opnames voor de cd Zo dan! van Triooo.Met Fred van de Ven (zang en percussie op Grolsch-beugelfles) en Harm Braam en René Vrieler (op gestemde Grolsch-pijpjes). Camera en montage Fred Bellers.
Dit liedje was najaar 2007 ook te horen in de derde serie van Van jonge leu en oale groond.
Oud-EDU-ART-collega Irene Companjen vroeg zich vanmorgen af of ik het was. Ik was zelf nog niet zover gekomen in mijn dagelijkse persvoer⇲. Ja, Irene, ik kan het volmondig beamen. Alleen jammer dat ik nu wel met naam en toenaam geciteerd word maar dat in de verdere jurering geen één van de alternatieven genoemd wordt. Overigens kan ik me helemaal vinden in de uitslag: 'beroepsberoemdheid'. Anke Vonk uit Heerlen, bij deze gefeliciteerd. En inderdaad mooi af te korten tot BB'er (een was-ik-maar-BN'er), Dat overigens weer niet voor het Vlaamse deel van het Nederlands taalgebied⇲ geldt.
Het geluid in de Hemelpoort van Jan Opdam | Kunstwandelroute Hackfort 2017
Vrijdag met EDU-ART oud-collega Eddy Melenhorst ons jaarlijks uitstapje gemaakt. Voor de vierde maal alweer. Arnhem-Achterhoek-Arnhem en nu beide. We begonnen in Vorden op het landgoed Hackfort. Bekeken en bespraken de kunstwerken aldaar. We lunchten er. Om daarna door de IJsselvallei naar Arnhem te rijden. Waar we de kunstcollectie van De Groen 👉deels bekeken. Een rondleiding door de privécollectie zat er niet meer in. Omdat we daarna naar de opening van oud-collage Irene Companjen 👉 gingen. Recensie Uit de keuken door Tjeerd Kootstra 👉
Oud-collega van EDU-ART,Irene Companjen stuurde me foto's van een heel bijzondere sneeuwbol, die ik nog niet in mijn collectie heb kunnen opnemen. Een reis naar Kröller Müller waard. De zaaier van van Gogh is wel een hele bijzondere invulling van het concept Snow Globe.
Ik kwam op mijn iPad nog wat foto's tegen van het bezoek aan het tijdelijke atelier van Marijke Schellekens die in Werk aan de Spoel | Culemborg in de maand september als beeldend kunstenaar aldaar resideert. Mijn oud-collega van EDU-ART en oud-studiegenoot van Bert Scheuter de Betuwenaar en fotograaf Huub Claessens schoof ook aan. Op dit prachtige knooppunt aan de Lek werden ideeën uitgewisseld en plannen gesmeed. De maand erop neemt Thea Zweerink de plek over. Zie hier het aangevulde album op Google-foto>
Vandaag mag ik in de wei van Drees. Eindelijk zes maanden na het bereiken van mijn pensioengerechtige leeftijd zal de Nederlandse staat aan mij AOW gaan uitkeren. En zo zullen ook andere pensioensperikelen ingaan. Officieel zijn nu de banden met EDU-ART> en haar rechtsopvolger CULTUURMIJ OOST juridisch gezien verbroken. Onlangs was ik even kijken hoe ze er nu bijzaten en werd aangenaam verrast dat ik toch nog wel sporen van mijn aanwezigheid kon zien. De naam C-zicht die ik daar bedacht wordt nog steeds veelvuldig 'in de markt gezet'. Onlangs moest ik lachen toen ik in de Gelderlander Hanco Kolk & Peter de Wit's strip S1NGLE zag:
Ik bezocht woensdag samen met Eddy Melenhorst, een oud-collega van EDU-ART de Sonsbeek tentoonstelling transACTION 👉 Ik zal er deze zomer wel vaker op terugkeren.
Ondertussen in Oost | Hans Mellendijk, de Gelderlander, edities Achterhoek, 26-11-2015
Langzaam worden de gevolgen in het culturele landschap van
het Oosten op de bezuinigingen zichtbaar.
In Arnhem Oostpool en Introdans in één gebouw. Weldra ook
daarna het nieuws uit Doetinchem dat de drie grote spelers in onze centrumgemeente
denken aan een nauwe samenwerking. Amphion, Gruitpoort en de Muziekschool, willen
in de toekomst onder de naam Cultuurbedrijf Oost-Gelderland verder gaan.
Een driekoppig orakel zie ik op internet in een vermakelijke videoclip de voordelen opnoemen.
Maar welke ‘drietebuul’ heeft bedacht om dit Oost-Gelderland
te noemen? Ik begrijp dat hier regionale belangen spelen. ’t Zal. Het is
wellicht nog wat onderbelicht. Ik zie in het plan een popzaal genoemd. Doelen
ze dan op die in Ulft? Hoe zit het met de samenwerking met de Cultuurfabriek
met die buren uit de Oude IJsselstreek?
En ziet niemand dan dat die naam wel heel veel lijkt op CultuurMij
Oost, het eerste resultaat van de provinciale bezuinigingen? De provinciale
organisatie begin 2014 voortgekomen uit het samengaan van EDU-ART (expertisecentrum voor binnenschoolse cultuureducatie) en het KCG (Gelders
kenniscentrum voor kunst en cultuur). Oost staat daar dan voor Gelderland -eventueel
wensdromend later met Overijssel erbij. In ieder geval moeten we dat vanuit een
landelijk perspectief zien.
Ik hoorde een organisator van de Architectuur Prijs
Achterhoek ook al klagen over die grens die elk jaar vanwege de naamgeving weer
getrokken wordt. Terwijl er toch ook werkelijk beneden de grens van de autobaan
Arnhem-Beek mooi gebouwd wordt. Ik zou zeggen wat is er op tegen om het
Achterhoek-Liemers te noemen? In ieder geval niet dat onpersoonlijke met
Oost-Gelderland erin.
Daar waren we dacht ik eindelijk na jaren en het groeiende
Achterhoeks zelfbewustzijn vanaf. Gelderland waar de inwoners van de Achterhoek
niets mee hebben zoals we konden lezen in een recent onderzoek. Toch?
Op de valreep van het ontslag bleek dat ik 25 jaar gewerkt heb bij EDU-ART inclusief de voorlopers van de instelling voor kunst-en cultuureducatie. Voor de kunstenbon die ik daarbij cadeau kreeg heb ik o.a. bovenstaand kunstwerk gekocht. Een topwerk van Dinie Wikkerink.
Officieel, juridisch gezien vanaf morgen deeltijd werkloos. Half januari werden de EDU-ART-ers nog aangenaam verrast met een fotodocument. Een zwart-wit fotoreportage van de gedenkwaardige middag en avond d.d. 12-12-2013 te Arnhem. Oud-collega Huub Claessens leverde een proeve van bekwaamheid af. Hij begon voor zichzelf als fotograaf en is nu o.a. eigenaar van het bedrijf FOTO BEELD VERHAAL 👉
Vandaag de laatste bladzij omslaan bij EDU-ART Vanaf 1 februari niet meer werkzaam daar vanwege bezuinigingen. Ontslag om bedrijfseconomische redenen, zoals dat dan heet. Het werk zit erop, we nemen vandaag afscheid van elkaar.
