Wat ik miste vanwege elders⇲
Daar was ik graag bij geweest, maar ik was in Nieuw Amsterdam⇲ Frans Oosterhof⇲ nodigde me uit. Hierna zijn lezing in The orchid and The Wasp⇲:
donderdag 12 september 2019
woensdag 11 september 2019
U bevindt zich hier
Uitzicht
M’n lief en ik hebben net de
Belvedère, de uitzichttoren in het Arnhemse Sonsbeek, beklommen en
genieten van de weidse blik. In de verte herkennen we aan de Martinitoren,
Doesburg. Rechts aan de einder ligt Montferland. Ergens daartussen traceren we
ons geboortedorp. Dan draai ik me om en kijk richting centrum
stad. Vanmorgen hadden we hetzelfde uitzicht in maquettevorm in een
grafkelder van de Eusebiuskerk, de binnenstad uitgevoerd in kaarsenvet. De
gebouwen als brandende kaarsjes. Een offerbeeld voor een stad die de
oorlog maar niet kan vergeten. Een devoot hoogtepunt van Locus Focus. Ik bezoek het kunstspektakel voor de
tweede keer.
Opnieuw m’n plaats bepalen ... De zwarte
spelden in het park die met hun reusachtige knoppen tegen de ranke
naar de hemel groeiende bomen leken te rusten, blijken -nu ik beter
kijk- met ijzerdraadjes aan de stammen bevestigd. Tweederangs
etaleurswerk. Het kan verkeren. Teleurgesteld vervolgen we de
beeldenroute in het magnifieke park op deze miezerige middag. Aan het eind
van de wandeling bekijk ik opnieuw het kunstobject dat vanwege
vandalenstreken werd aangepast. Het is geen
verbetering. Oorspronkelijk een uiterst onschuldig werkstuk. Een
ijscowagen met een aan- en uit knipperende afwisselend neon boodschap:
Ice-Cream/Nice Dream. Een kinderlijke treurmars weerklonk uit het bestelbusje
dat op het water leek te drijven. Uitgegleden op het ijs. Het werd om
onbegrijpelijke redenen regelmatig mikpunt van vernielzucht. Door de
kunstenaar is het nu letterlijk veranderd in een doelwit. Het publiek wordt
uitgenodigd het te stenigen. Geef de beesten te eten! Mijn hart versteent
om zoveel onbegrip, van zowel kunstenaar als publiek. Het klopt echter al
weer als ik voorbij de grote waterval twee jongetjes ijs zie verkopen. Ze
hebben een toonbank van zwerfhout getimmerd en daarop het ijsjesembleem dat
de ijscokar sierde, nageschilderd. Prompt komt de zon weer vanachter de
wolken te voorschijn. Ik trakteer onszelf op drie ijsbolletjes. De
opbrengst is voor een milieuvriendelijk project, aldus de vroegwijze
ondernemers. Het groene doel behelst de aanschaf van een radiografisch
bestuurd zweefvliegtuig.
Als we in de namiddag uit de bus van
lijn 20 stappen om terug te reizen naar de Achterhoek zie ik op het, in de
steigers staande, stationsplein een bord dat ogenschijnlijk tot vandalisme
uitnodigt: “Hier wordt vakkundig gesloopt door Van Dalen”.
De werkelijkheid is soms lachwekkender dan een tweederangs cabaretier
kan bedenken. Een maand later op het werk vertel ik in de middagpauze de
anekdote aan een Arnhemse collega. Ze glimlacht. Na vijven rij ik fluitend
onder het ietwat vermoeid groene lover van de Slangenburg naar
mijn woonstee. Eerst toch maar even langs m’n staminee voor een bakkie
leut en het laatste nieuws. De televisie staat aan. Het voetbal is nu toch nog
niet begonnen? De uitbater van ’t Veertje geeft me nauwelijks de kans de
leestafel te bereiken.“Hei’j ’t al geheurd wat d’r is gebeurd?” Ik knik
nietsvermoedend van nee. “D’r bunt leu die bliekbaor ’n ontzettende hekkel
an Amerika hebt. Hoe is’t toch meuglijk?” Dan zie ik de ravage aan.
Traag dringt de catastrofe tot me door. De Twin Towers, ooit genoot ik daar van het uitzicht op de ‘vrije
wereld’ en nu doelwit in een onwerkelijke film. Een slecht James Bond
scenario. Geheimagent 007 zou het op het laatste moment hebben verijdeld. Alle
vergelijkingen lopen mank. Troostend
flitsen de brandende kaarsen in de catacomben van de Eusebiuskerk aan
mijn netvlies voorbij. Ik drink onthutst de koffie op, reken af en snel
naar huis. In ongeloof blijf ik met een wederom versteend hart de hele avond
verbijsterd aan de treurbuis gekluisterd. Langzaam maar zeker vormt zich
het inzicht dat het uitzicht op een verdraagzamere wereld rampzalig is
gesloopt.
| de Gelderlander | editie Achterhoek | 22 september 2001
Opgenomen in Het Daghet tussen de coulissen | Hans Mellendijk | columns | 1996 - 2017 | afdeling Het daghet | bladzijde 119-121 | Te koop bij Uitgeverij Fagus, IJzerlo 2018⇲
Naweeën New York
Omdat vloeistoffen niet mogen worden meegenomen in de handbagage had ik de aanwinst voor mijn sneeuwbollenverzameling in de reiskoffer opgeborgen. Bij het uitpakken bleek de bol kaduuk.
dinsdag 10 september 2019
Ondertussen langs de Oude IJssel
Rivierduingids in het spoor van Jac. P. Thijsse langs de Oude IJssel
Staring op Engbergen
Verhalenbankjesroute
Landgoed Enghuizen
Manges in Levelde | ondertussen in Lievelde
Om naar uit te kijken: het derde boerenerfconcert van Paaspop Klassiek dit keer met Trio Mirach⇲ bij Boerderij Kolkmansweide in Lievelde.
maandag 9 september 2019
Ondertussen in de Commiesruimte van CIVON | Wie kijkt ziet meer
Commiesruimte CIVON | DRU Industriepark
De expositie zal in oktober en november parallel lopen aan de Leonardo da Vinci-expositie⇲ in het CIVON-innovatiecentrum⇲
Het menselijk lichaam is binnen de kunst altijd een belangrijk thema geweest. Hetzij als symbool van vruchtbaarheid en erotiek of als symbool van schoonheid en kracht. Het speelde een belangrijke rol in de mythologie van goden en helden en ook in de religieuze verhalen. In de vroege Middeleeuwen was de weergave van het lichaam minder toegankelijk en werden de mensfiguren gestileerd. Minder realistisch weergegeven. In de Renaissance kwam de belangstelling voor het lichaam weer tot grote bloei. Leonardo da Vinci was geobsedeerd door het menselijke lichaam. Hij stelde zichzelf de vraag: ”Hoe werkt het binnen dat lichaam?” Daartoe heeft hij ook, tegen de heersende regels van de kerk in, lichamen ontleed.
Lees meer hier: Oude IJsselstreek IJzersterk | Expositie van BREEKijzer over menselijk lichaam ⇲
Het culturele seizoen Achterhoek 2019-20 verklaar ik bij deze voor geopend.
Het kan haast niets anders betekenen: dit weekend is in de Achterhoek het culturele seizoen 2019-20 van de Achterhoek daadwerkelijk geopend. Drie activiteiten maakte ik afgelopen weekend in levenden lijve mee.
Daags erna volgde zaterdag in Doetinchem de opening van de Herfstsalon, georganiseerd door het WEB. In de Kruisberg, de oude jeugdgevangenis, een rijksmonument dat twintig jaar heeft leeggestaan en waarvoor een projectontwikkelaar naar een nieuwe bestemming zoekt.
Het kunstenaarsnetwerk kan er vooralsnog tot eind volgend jaar exposities en activiteiten organiseren.
De zondag daarna was ik als klap op de vuurpijl in Ulft, nu in de DRU-Cultuurfabriek bij de presentatie van het boek Achterhoekse Stillevens.
 |
| Berna Bonekamp introduceert Jan Jenniskens. |
Vrijdagmiddag in CIVON te Ulft als eerst de finissage van Salon des Arts van Kunstenaarscollectief BREEKijzer. Kunstkenner en oud-directeur van de Gruitpoort Jan Jenniskens hield een warme nabespreking betreffende de geëxposeerde werken.
 |
| v.l.n.r.: Hans Mellendijk, Theo Janssen, Thea Zweerink, Nolda Houwers, Ton van Vliet en Dinie Wikkerink. |
 |
| Hans M., Theo J. en Hans S. ontmantelen de Salon des Arts. |
Daags erna volgde zaterdag in Doetinchem de opening van de Herfstsalon, georganiseerd door het WEB. In de Kruisberg, de oude jeugdgevangenis, een rijksmonument dat twintig jaar heeft leeggestaan en waarvoor een projectontwikkelaar naar een nieuwe bestemming zoekt.
Het kunstenaarsnetwerk kan er vooralsnog tot eind volgend jaar exposities en activiteiten organiseren.
 |
| Voorzitter van het Web, Els Simonetti introduceert de expositie en looft roerganger Henk Winkelman c.s. voor zijn inzet. |
 |
| Marc Bouman, Burgemeester van Doetinchem opent Herfstsalon. |
De zondag daarna was ik als klap op de vuurpijl in Ulft, nu in de DRU-Cultuurfabriek bij de presentatie van het boek Achterhoekse Stillevens.
Presentatie Achterhoekse Stillevens
Kunstenaar Louise te Poele (geboren in Winterswijk en opgegroeid in Lievelde) maakte van negen gemeenten in de Achterhoek een stilleven gebaseerd op hun rijke historie. De opdracht werd geïnitieerd en begeleid door Cultuur Oost en verstrekt in het kader van het Cultuur- en Erfgoedpact Achterhoek.
Het project leverde negen kleurrijke stillevens op. De composities bevatten objecten die verwijzen naar verhalen en tradities uit het verleden maar ook naar meer actuele bijzonderheden van deze gemeenten. De objecten - aangeleverd door burgemeesters, wethouders van cultuur, stadsarchieven, musea en inwoners - brengen per gemeente het specifieke karakter en de eigen identiteit in beeld. Tegelijkertijd brengt de serie als totaal de verbeelding op gang over de samenhang van deze gemeenten: natuur, textielindustrie, oorlogsverleden, eten en drinken zijn verbindende thema’s.
De hele collectie reisde als ‘visuele samenvatting’ van de Achterhoek langs de negen gemeenten: Aalten, Berkelland, Bronckhorst, Doesburg, Doetinchem, Montferland, Oost Gelre, Oude IJsselstreek en Winterswijk. Onder leiding van Jelko Arts werden ze door schoolkinderen met hun grootouders bekeken en ontrafeld. Ook werden de werken tentoongesteld op het provinciehuis in Arnhem en bij het internationale perscentrum Nieuwspoort in Den Haag. Ze waren onderdeel van het afscheid van de Commissaris van de Koning en ze vormden het decor toen Louise te Poele de Gelderse Cultuurprijs in ontvangst nam. Er ontstond zelfs een tiende variant: een stilleven van de Achterhoek als totaal. Een vervolgopdracht van de Achterhoek Ambassadeurs.
De kleurrijke schilderijen zijn nu vastgelegd in een boek, met begeleidende teksten van Lotte Lentes. Het wordt uitgegeven door uitgeverij Hermans (Hengelo). |
| Schrijver, journalist Marcel Rözer bevraagt Louise te Poele over haar kunstwerken. |
 |
| Pieter Roelofs⇲ hoofd Schilder- en Beeldhouwkunst van het Rijksmuseum Amsterdam licht het begrip Stilleven toe. |
 |
| Foto: © Mirjan Koldeweij & Hans Mellendijk | Pieter Roelofs met het eerste exemplaar. |
 |
| Met dank aan: Lees ook interview van Tanja Kits in de Gelderlander van 23.01.2019⇲ |
Abonneren op:
Reacties (Atom)