donderdag 31 maart 2016

Column | Hans Mellendijk

dG | 31-03-2016

HiPP bij KOPWIT

De vooruitzichten waren niet je-van-het. Het instituut Praktische Poëzie kampte met gezondheidsproblemen. Louis' griep bleef hoestend in een hardnekkigheid, zodanig dat hij wederom verstek moest laten gaan. Bert klaagde gisterenmorgen over pijn in zijn kopwit, maar wist dit te bestrijden met witte tabletjes. Ondanks onze pierrötterigeheid en lopend snot in de voorhoofdholtes vertrokken we opgetogen in mijn bolide richting het Zutphense Café Pierrot. In het café aan de prachtige Markt werden we met open armen ontvangen en weldra ontspon zich vanaf half negen een afwisselend poëtisch programma in de keldergewelven van het gebouw. 



Waarvan het melancholische optreden van Duo Bagage et ses Amis me zeker zal bijblijven. Jammer, eén van de vrienden ging 'lopen'. Tim Pardijs nam noodgedwongen vanwege tijdsdruk afscheid van dit illustere gezelschap. Zanger Ton van der Graag zong overtuigend zijn Franse chansons, afwisselend met de gedichten van Tim en Simon Dermijn. Hugo de Jong begeleidde hen doelmatig en effectief op de toetsen. Organisch geheel voor de pauze. Na de pauze drie dames van het Hengelo(O)'s vrouwen-dichterscollectief: Niet Zwichten maar Dichten. Volgens mijn tafelgenoot meer het Libelle-genre. En dat zou wel eens waar kunnen zijn. Ik dwaalde met mijn gedachten af naar mijn eigen optreden dat terstond daarna zou volgen en twijfelde opeens aan de uitgekozen gedichten. 



Presentator Pieter Bas Kempe kondigde ons aan als grommende maaidorsers van het Achterhoekse karrenspoormannenkoor. Daarna werd een vlot luid en helder programma vanachter de theek uitgerold. Bezinning met kwinkslag op het juiste moment. Het publiek werd veroverd met oud en nieuw werk. 



Fijn om te merken dat mijn nieuwere werk, GSW150914> in het bijzonder, prettig is in het voordragen en zo goed door het publiek werd ontvangen. Een golf van herkenning kreeg ik retour. En de onfortuinlijke Louis was er toch een beetje bij. Want in onze gedichten aanwezig, o.a. Loupe>, Crambe Maritima> maar ook met zijn eigen Bollinder-Munktell> en Gereedschapskist>.  Mijn bundeltje Lumen werd na afloop in ruime mate afgenomen, dat bleek ook niet onbelangrijk bij het afrekenen van de dranknota. Met een voldaan gevoel reden we omstreeks klokslag twaalf over de schaars verlichte wegen van de Achterhoek, naar ons dorp Varsseveld terug. 

www.kopwitzutphen.nl.

De toekomst van vandaag | Achterhoek 2016-2020-2030


Een filmpje waarin Achterhoekers vanuit 2020 terug kijken naar 2016 en vooruit kijken naar 2030. Waar komen we vandaan, wat hebben we bereikt en wat willen we in de toekomst nog bereiken? 

Ik had een DWDD-snelheid verwacht in 2020. Niets is gelukkig minder waard, sloom-tv heeft terrein gewonnen. Neem rustig de tijd. Ook probeert men onnodig Engels te vermijden (slimme pleisters), het blijkbaar onvermijdelijke gebruikelijke jargon daargelaten. Best wel slimme perspectieven worden geschetst, als ik de tijd van leven krijg teken ik er voor! Voor 2030 en nog verder.

Enghuizen herbezocht | Icarus





Dries Olthof en Gebke Westra zagen het onooglijk stukje drekkig onland, dat tot nu toe nooit was uitgekozen als plek voor een kunstwerk. Zij zagen het modderige door trekkersporen verwoeste land en dachten hé is dat niet de poel waar Icarus> in neerstortte? En natuurlijk reminiscensies aan het schilderij van Pieter Brueghel de Oude>

Pieter Bruegel de Oude (1526/1530–1569) 

dinsdag 29 maart 2016

Enghuizen herbezocht | de verbindingen


Na de opbouw van de Kunstwandelroute op de vrijdag de eerste controle rondgang voor de opening de donderdag erna om te kijken wat de collega's er van gemaakt hebben; een onverwachtse ontmoeting met Jos Koster en Marijke Schellekens. Er ontstond een uitwisseling over het gebruik van touwen, nylondraad en staaldraad voor het ophangen van de werken, zonder de natuur te beschadigen en over de vraag of die constructie wel of geen onderdeel van het werk wil zijn en dat weer ter voorkoming van wat ik dan maar oneerbiedig etalage-, etaleerkunst noem ..., een verborgen camera nam de kiek.

touw gespannen ter voorkoming van speelschade

textielhoesjes over de spanband ter voorkoming schade aan de beuk

haringen bij de gebedsvlaggen

schommels; touw helemaal een onderdeel van het werk

A Place to be | Marijke Schellekens

zware touwen die tevens dienst doen als lijst

 (te) zware ketting

 Zelfportret Wolf-Mens | Floris Wolvetang

dun staaldraad bijna onzichtbaar


Eekhoorn, eenhoorn | Hans Mellendijk

zoals ik het deed

 zoals de boer het doet

onderdeel van de constructie

Binnenkort op Enghuizen



maandag 28 maart 2016

Wetten van Arend


Zoonlief, hartendief legde me de Formule van Euler> uit.  punten (mits verbonden) min de lijnen (verbindingen) plus gebieden (incl. buitenste) is altijd twee | In het geval van bijgevoegd voorbeeld 7 punten min 9 lijnen plus 4 gebieden = 2. De schoonheid van wiskunde.

2e Paasdag

Foto: © Paul Huf  | Ajax voetballers johan Cruijff, Klaas Nuninga, Sjaak Swart, Piet Keizer, 1967

Top 10 en de 14e minuut.


JC | De Verlosser is waarlijk opgestaan!

Ondertussen bij KunstenaarsCollectief BREEKijzer | ICER | Ulft


“Ik heb geprobeerd om de ‘ziel van het bos’ te vatten door alleen de boomstammen te schilderen. 
Ik heb het ritme van de bomen in beeld gebracht, de herhaling die rust geeft, die je een moment van tijdloosheid gunt.”  | Ineke Weevers

De tijdloosheid
schilderijen over bomen
Ineke Weevers

3e tentoonstelling expositiereeks KunstenaarsCollectief Breekijzer seizoen 2015-16

Het bos is boeiend door de grote langlevende bomen en de variatie aan planten en dieren. Het oerbos bestaat door menselijke invloed nu bijna nergens meer. Maar wandelend en goed kijkend zie je soms elementen ervan, je kunt wel dromen van een -voormenselijke- wildernis. In het bos [of de bos zoals ze dat in deze contreien zeggen] is de cyclus van het leven duidelijk zichtbaar en voel je je opgenomen in heden en verleden. Het is een wereld op zich. Tijdloos.

De basis voor Ineke Weevers’ werk is het landschap en de natuur. Niet alleen de schoonheid, vooral ook de teloorgang van die schoonheid en het verlies van de diversiteit in de natuur is voor Ineke een motivatie om te schilderen en te fotograferen.

In haar schilderwerk in acrylverf zoekt ze naar nieuwe beelden tussen abstractie en figuratie. Het beeld dat ontstaat mag niet helemaal abstract worden; er moet een verwijzing naar de natuurlijke werkelijkheid in zitten. Er moet nog een verbondenheid voelbaar zijn, nog iets aards in zitten. De zorgen om de toekomst van de natuur en het landschap brengen haar daartoe.

Haar nieuwste werk gaat over het bos. Hier is het bos tot het minimale teruggebracht. “Ik heb geprobeerd om de ‘ziel van het bos’ te vatten door alleen de boomstammen te schilderen. Ik heb het ritme van de bomen in beeld gebracht, de herhaling die rust geeft, die je een moment van tijdloosheid gunt.” Aldus Ineke Weevers.

Ze exposeert momenteel als KC BREEKijzer-lid in de ‘Giethal’ van ICER. De 3e tentoonstelling van het Kunstenaarscollectief BREEKijzer in een nieuwe reeks van de expositie-werkgroep, seizoen 2015-2016.

Waar: In de ‘Giethal’ van ICER Innovatiecentrum, Hutteweg 32, Ulft, +31 (0) 315-820 280.
Wanneer: op de reguliere openingstijden van vrijdag 25 maart t/m zondag 01 mei 2016; dinsdag t/m vrijdag 10:00-17:00 uur | zaterdag en zondag 13:00-17:00 uur. Overige tijdstippen en op maandag: alleen geopend op afspraak.

Entree: gratis als alleen de expositie van KC-BREEKijzer bezocht wordt: aanmelden bij de balie.