Op een onbewaakt moment, liep Arend als -ik schat- vijfjarige òndog in huppelpas op het schilderij af, dat toen vanwege de verbouwingen van het Stedelijk Museum> in de Nieuwe Kerk te Amsterdam was opgenomen in een zomer-tentoonstelling, naar ik me herinner. Al snel ging er alarm af. 't Was dat we de -tigste bezoeker waren en net daarvoor vrijkaartjes met bijbehorende cadeau's hadden gekregen en men ons daarvan herkende. We konden gewoon verder met het bezichtigen van al dat moois en een glimlach van de dienstdoende suppoost.
Laboratorium Doetinchem | Hans Mellendijk, de Gelderlander, edities Achterhoek, 18 februari 2016.
Slechts twee dagen lagen de ideeën voor de binnenstad ter
inzage in het StadsLAB. Het lijkt alsof de centrumgemeente zich ervoor schaamt.
Opvallend is het plan om de Hamburgerstraat te overkappen.“Wi-j bunt toch niet van suker?” is mijn eerste gedachte. Wat
sneu je ontneemt het zicht op de de panden. Kneuterigheid op de vierkante
meter. Ik herinner me dat soort ingrepen, bij buurman Terborg. Waar het
winkelende publiek bij slecht weer kon schuilen onder een galerij langs
weerskanten van de winkelstraat. Het liep snel afwaarts met de toestroom van
het volk naar het stadje. Maar dat kan ook aan iets anders gelegen hebben. Als
ik op de site kijk zie ik dat het om transparante zonnepanelen gaat. Dat maakt
het verhaal toch weer anders. Best innovatief plan, het uitproberen meer dan
waard. Het sluit mooi aan bij de andere ideeën. De vergroening van de
binnenstad en heggen die de contouren van het historische ei markeren. Lanen
die de bezoekers de binnenstad inlokken. Pixels zijn geduldig. Want wanneer zou
het ook al weer geweest zijn, enig moment in 1990? Bij een ontwerp wedstrijd
voor binnenstad inrichting ging de prijs naar een soortgelijk plan. Een bomenrij
die de Veentjes met de Heezenpoort zou moeten gaan verbinden. Nooit iets meer
van terug gehoord.
Ook het idee de toegangspoorten te herstellen in de vorm van
kunstobjecten is deels gerealiseerd. Bij de Gruitpoort staat al zo’n poort. De
interactieve D-toren; die door van kleur te verschieten, de stemming van de
bevolking laat zien. Maak daar zo snel mogelijk een A-toren van. Betrek de Achterhoekse bevolking ook bij de
stemmingmakerij. Dan is de gastvrijheid, ook één van de beoogde doelen (geen
parkeerboetes meer, maar gele kaarten met koffiebon, lees ik ergens) ook een
stuk dichterbij. Wordt het misschien echt wat met de hoofdstad van de
Achterhoek. Al zou ik het nooit zo noemen.
Waarom behoren dure zonnepanelen straks tot het verleden?
Afgelopen zaterdagmiddag de definitieve plek uitgezocht voor mijn beeldende kunst bijdrage aan de aanstaande Kunstwandelroute Hummelo. Ook een kleine proefopstelling voor het Jachttrofeeën-project dat Jan Opdam samen met een twaalftal dichters van het collectief De Omsmeders gaat realiseren. Donderdag 24 maart a.s. is de opening van de kunstmanifestatie.
In 1976 schreef ik samen met Frans Oosterhof een televisiespel, DE FAMILIE BUISMAN. Feitelijk een format. "Een gespeeld, dramatisch vormgegeven televisiestuk, waarbij de kijker gebeurtenissen ziet van en/of tussen een groep mensen/een gezin/een persoon/enz., die zich in een bepaalde ruimte bevinden, die zich vóór een beeldbuis van een ingeschakeld televisietoestel uitstrekt. Verder ziet de kijker ter illustratie shots van de op dat moment uitgezonden televisiebeelden, die soms mede de gebeurtenissen kunnen bewerkstelligen. De kijker bevindt zich min of meer in dezelfde situatie als de personen waarnaar hij kijkt (spiegeleffect)." aldus het concept. Ik herinner me dat we het aan een aantal omroeporganisaties hebben aangeboden. Maar overal nul op ons rekest. Wel gematigd enthousiast, maar niet voldoende om met ons in zee te gaan. Wat een verrassing toen de internaut in mij het afgelopen weekend de bekroonde tv-serie/reality-soap GOGGLEBOX van Channel 4 ontdekte; het principe lijkt heel veel op dat wat wij veertig jaar geleden aan het papier toe-vertrouwden. Weliswaar is Gogglebox niet dramatisch vormgegeven, maar geheel met echte mensen gerealiseerd. Daar waren wij als we toen de kans hadden gekregen waarschijnlijk ook wel op uitgekomen. We hadden goud in onze handen.