15 jaar PAL

15 jaar Poparchief Achterhoek en Liemers

Al 15 jaar is de regionale popmuziek het werkterrein van het Poparchief Achterhoek en Liemers (PAL). Peter Groeskamp, Hans Hegman en Erik Meinen zijn de drijvende krachten achter de vier delen POPmuziek en de lijsten 50 Mooie Achterhoekse en Liemerse (dialect) liedjes, jaarlijks in januari te beluisteren via Optimaal FM Live. Het poparchief bevat naast eendigitale verzameling muziek, vele foto’s en popparafernalia.

In oktober besteden PAL en Erfgoedcentrum Achterhoek en Liemers aandacht aan het jubileum met een expositie, filmvertoningen en de presentatie van het boek Achterhoekse Popverhalen, een bundeling van eerder in de delen POPmuziek verschenen verhalen aangevuld met artikelen van o.a. popjournalisten als Jan Colijn, Erik Hagelstein, Dolf Ruesink en John Schoorl. In een aflevering van Gedeeld Verleden blikken betrokkenen terug op de regionale pophistorie.

Programma 3 oktober, opening expositie en filmvertoningen
Inloop vanaf 19.30, start om 20.00 uur
Toelichting door Peter Groeskamp op expositie en films Doetinchemse Beatclub Shabby en Popmuziek in Aalten.
Vertoning van beide films, opening expositie en bezichtiging

Programma 17 oktober, presentatie boek Achterhoekse Popverhalen en Gedeeld Verleden: terugblik op de regionale pophistorie.
Inloop vanaf 15.00, start om 15.30 uur
Toelichting door Peter Groeskamp, Hans Hegman en Erik Meinen op het boek Achterhoekse Popverhalen. Het boek wordt uitgereikt aan iemand die een bijzondere betekenis in de regionale muziekhistorie heeft gehad. Het programma wordt muzikaal omkleed.

Hierbij nodigen wij jou van harte uit!
15 jaar PAL, 3 en 17 oktober, ’t Brewinc, IJsselkade 13 te Doetinchem, toegang gratis, aanmelden via info@ecal.nu of 0314-787078.

De expositie 15 jaar PAL is van 1 t/m 30 oktober te zien in ’t Brewinc, ma-za. 10.00-16.00 uur. Op zaterdag met toelichting door Peter Groeskamp.

Vind ik niet meer leuk

Elders

East India

Het rijmt nog mooi na in de olde wievenzommer.

Foto: wereld wijde web via Marcel Somsen

Het zomert nog mooi na ondertussen rijmend de herfst in: Lees meer in Gemengde Berichten>

LOVE the continuing STORY | epiloog

dG | zaterdag 27 september 2014

WOB OIJ>

Midweektrailer | 2-11 Het spel van de wolf | Thomas Korthals Altes

2-11>

Bijna niets rijmt er op Herfst

Maar Drs. P weet er wel raad mee:

Herfst

De buren waren grimmig, zijn ouders diep gegriefd.

En onder zijn collega's was hij ook al niet geliefd.

De oude juffrouw Zomer, baas Voorjaar, meester Herfst.

Ze riepen driewerf schande, juffrouw Zomer het driewerfst.

Lees Onze Taal voor meer>

Poëziepuntgl 3 | jaargang 12 gepresenteerd

Gisterenmiddag werd in de voormalige synagoge van Lochem aan de Westerwal het septembernummer van PPGl gepresenteerd. En pracht nummer gelardeerd met illustraties van HiPP-genoot Louis Radstaak. Uw dienaar staat er in met Rekenaar en als 'centerfold' de cyclus rondelen Zes maal tien. Ook als bijlage Grasgeluiden>

Zie hier meer>

De Kift | Bidonville

De jubileum cd van de Kift is binnen, ik programmeerde ze ooit als schoolvoorstelling in Amphion, ze stonden met een opera en Wilma Paalman op 'nDrom, en zit nu al vijf jaar te wachten op een concert in de DRU-Cultuurfabriek. Zijn ze blind of doof daar? Anders iets voor de Theaterweide van de Zwarte Cross?

Smeer as 'n jaghond

In 1975 maakte Siert van den Berg  en ondergetekende opnames van repetities van de net opgerichte Achterhoekse band "Normaal". Er wordt gewerkt aan het nummer "Smeer as 'n jaghond", dat in 1976 zou uitkomen op hun eerste single onder de titel "Hels al een jagdhond". Daarnaast werkte Normaal aan "T is altied 't zelfde met ow deerne" Deze unieke zwart-wit opnames zijn gemaakt in een vormingscentrum in Doetinchem, waar drummer Jan Manschot toen werkte.

20 min. zwart-wit en kleur  (15:25 cameo)

Over "Smeer as 'n jaghond":
Onder druk van producer Peter Koelewijn werd de tekst aangepast: het begrip "Smeer" (een pak slaag) was te veel dialect. Hij wilde de groep meer Nederlands laten zingen, als een nieuwe Peter en zijn Rockets.
Toen de single niet veel deed op de hitparade, zei Peter Koelewijn hierover dat hij toch gelijk had gekregen: te veel dialect. De groep dacht hier heel anders over: het was niet plat genoeg! Dit leidde tot een breuk met Koelewijn: Normaal stapte over naar Johnnie Hoes, waar ze een regelrechte hit scoorden met "Oerend Hard".

Klik hier naar het unieke materiaal> © Siert van den Berg

Zóndagclip | D'n Achterhoek Tsjoek | Normaal

Fotografie | Veldschuren in Achterhoek en Liemers | J. Melchers

De Moespot 2014/243 is uut

Twee gedichten mijner hand in de nieuwe De Moespot gisteren uit de brievenbus gehaald.

NOW- Hans Mellendijk>

CALIFORNIA DREAMIN' | Toedicht | Robert Gesink>

Noot: eindreactie veranderde haost in haoste, jammer.

Het Kantoor | 02

Het Kantoor 2 | Hans Mellendijk De Graafschapbode, Column Met Achterhoekse ogen, 10 oktober 1998.


Korte inhoud van het voorafgaande en ondertussen. Na de zomervakantie hervatte Bas Onderdaan met frisse tegenzin zijn werkritme. Onderwijl, acht weken verder. Zijn werkschema spoorde weer eens niet met de planning van de klant en het Hoofdkantoor. Kortom administratief en logistiek liep één en ander na de grote reorganisatie nog niet zoals gehoopt. Maar oplossingen lagen in het verschiet. Zijn stramme onderrug speelde ondanks Arbo-gekeurde stoel af en toe op. Maar dank zij bizarre therapieën en Spartaanse ingrepen kwam er weer leven in. Hij liet zich niet kisten.

In de wandelgangen vierden de besmuikt gefluisterde kantoorgrappen hoogtijdagen. Vragen of op de US-open gespeeld werd op een trek- of een mondharMonica
werden alras opgevolgd door stevige Viagra-pillenbakken en nog sneller afgewisseld door slap gelul over stropdassenen sigaren in andermans doos. Verder zomerde de herfst éénmaal schitterend na. Hij ruimde zijn bureau op. Hij verzette een afspraak die met blundermelk in de agenda werd weggelakt. Hij zette de computer uit, pakte zijn regenjas en sloot als laatste het kantoor af. Het donkerde lichtjes toen hij het Erdbrinkplein opliep. Hij startte de auto, zette het stadslicht aan en reed naar Varsseveld. In café Het Veer las hij bij een kopkoffie het streeknieuws in het Gelders Dagblad en kreeg de laatste dorpsroddels te horen van de uitbater. Thuis gekomen liep hij moe maar voldaan de trap op. Na het avondeten zette hij zich op de divan aan het lezen van de laatste bladzijden van Het Bureau, deel 4. Sinds de vakantie had hij koortsachtig met veel plezier de tot nu toe drieduizendhonderdnegentien verschenen bladzijden verslonden. In de omvangrijke kantoorroman had hij het vaak wrange dagelijkse wel en wee op hetInstituut voor Volkskunde gevolgd. 

Nogtweeduizenddriehonderdenéénentachtig pagina's van Voskuil's meesterwerk had hij te gaan. Echter de uitgever had besloten de drievolgende afleveringen strategisch uit te smeren in de tijd. Pas in het volgende Millennium zou bekend worden hoe het met de hoofdpersoon Maarten Koning zal aflopen. Nog zeker vierhonderdzestig dagen wachten. En hij voelde zich plotseling doodongelukkig. Hij had tot zijn groteverbazing genoten van de boeken. 

De directrice van het Hoofdkantoor, Ella Koevoet, had het soap genoemd. Maar daar deed ze de megaromancyclus onrecht mee aan. Qua vorm misschien, maar de vele andere lagen maakten het zo meeslepend. Over het nutteloze werk waar niemand op zit te wachten, over machtsverhoudingen, bedreigingen en de stroperigheid van het bestaan. In een voortvarende ritmische stijlgeschreven, in een variërend taallandschap. Het ABN wisselde zich af met volkstaal, het Kongreßdeutsch en Oxford-English met Oost-Nederlandse dialecten en het Vlaams of met het gebroken Nederlands van een door een beroerte getroffen revaliderende volkscultuurkundige. 

Het Achterhoekse gewest scheen er af en toe verrassend in door. Het Vragender Veen, Wehl, Winterswijk, ... alwaar hij in de vriendelijke en bescheiden Kroezenkamp, die Maarten en zijn vrouw Nicolien van de trein afhaalt en met hen voor het verhalenonderzoek in Rekken op zoek gaat naar verhalen over eerdmennekes en dwaallichtjes, een jonge uitvoering van de Achterhoekse schrijver Krozenbrink herkende. Met een lichte klap sloot hij het gebonden boek dicht. Op de radio hoorde hij het nieuws dat de uitgesproken Fatwa

tegen de schrijver Salman Rushdie zou worden opgeheven. Hij had zijn twijfels, eerst zien dan geloven. Hij legde het boek op de salontafel boven op het Amnesty International periodiek Wordt Vervolgd.

Mondriaan en Rothko

Laatste werken van Piet en Mark naast elkaar>