zondag 24 november 2013
zaterdag 23 november 2013
Door Achterhoekse Ogen | Polderpiet
Polderpiet
Het blijft een vreemde ervaring dat het woord van het jaar
2013 nu al bekend is. Ruim een maand voordat het jaar ten einde is. Op het
congres van Onze Taal kozen de bezoekers voor het vreselijke woord –want
dubbelop- participatiesamenleving. Een contaminatie, toch? Als tweede deelden
socialbesitas en pietitie hun plek. Ze lieten de woorden sletvrees, selfie,
koningslied, afluisterschandaal, 3D-printer, phablet en shariawijk achter zich.
Jammer, zo krijgen woorden die eind november en in december ontstaan geen kans.
Ik vind namelijk polderpiet een mooier kandidaat. Het woord kwam bovendrijven
als resultaat van de Pietendiscussie te Amsterdam.
Het compromis om de Zwarte Pieten te ontdoen van te grote
felle rode lippen en gouden oorbellen. Het advies om langzamerhand het
uiterlijk van de knecht te laten evolueren in een kleurrijker geheel; groen,
geel, rood, blauw, wit alle kleuren van de regenboog. Wat je noemt een
polderoplossing. Ik kreeg niet de indruk dat de discussie hier in de Achterhoek
echt speelde. Terwijl we toch bekend staan om onze vermeende geknechtheid; een
erfenis die uit het feodaler tijdperk zou stammen. Trouwens bedacht ik me,
hebben we sinds jaar en dag in bepaalde delen bij bepaalde gelegenheden zo’n
soort Zwarte Piet al niet rondlopen? Ik heb het over de Bieleman. In mijn
woonplaats kennen we het verschijnsel niet.
Mijn twijfel sloeg toe. Ik oefende de
participatiesamenleving in mij en gaf toe aan mijn socialbesitas. Op het wereld wijde net inderdaad
foto’s van een harlekijnachtige die de schutterij in vooral de gemeente
Bronckhorst verlevendigt met allerlei dolle strapatsen. De bijlman die voorop
loopt in optochten van het gilde en eventuele hindernissen opruimt door ze weg
te hakken. Een folkloristisch vermaak. Het speelpakje dat ze plegen te dragen
heeft wel wat weg van het Zwarte Piet-kostuum en het gezicht is niet zwart maar
met vlekkerige bonte schmink behandeld. Wildemannen die vroeger het recht
hadden om huizen te doorzoeken naar dienstmeisjes. Tegenwoordig, wil het verhaal,
houden ze het alleen bij omhelzen van toeschouwsters. Voorwaar ik zeg u de
Achterhoek heeft er een exportartikel bij. En dan doel ik dus niet op die
andere Bielemannen die een meer militair uiterlijk als expressiemiddel
uitnutten. Zij die een kolbak, een zware baard, een leren voorschoot en een
bijl met een lange steel dragen.
Folklore is blijkbaar aan verandering onderhevig.
Sint-Maarten verdringt vanuit de Noordelijke Nederlanden het Nieuwjaarwinnen.
Halloween versterkt de lokale pompoenenkweek in Lintelo. Bedenk dat ook onze
zogenaamde klompendans ooit door volksopvoeders bedacht is om de boerenjeugd
van straat en van de sterke drank af te houden.
De bisschoppen doen ook een duit de zak en maken van
december de maand van de Herdertjesdiscussie. Lagen ze nu wel of niet in het
veld en was de nacht wel zo stil als de eeuwen oude liederen ons wil doen
geloven? Ach ja, alles stroomt. Zo blijft alles in beweging niets blijft. Mooi
toch? Of …?
Hans Mellendijk, vandaag in de Gelderlander, edities Achterhoek.
vrijdag 22 november 2013
donderdag 21 november 2013
Ondertussen Doesburg
woensdag 20 november 2013
dinsdag 19 november 2013
maandag 18 november 2013
Cor Jaring | 1936-2013 | In herinnering
Ik herinner me met veel plezier de lessen in café het Bolwerk. Cor Jaring I.M> Rust in vrede. Zie ook hier>
Ondertussen Enghuizen
Gisteren middag verkenden de deelnemende kunstenaars aan de jubileum-editie van Kunstwandelroute Hummelo/Enghuizer dialogen het landgoed. Hier meer>
zondag 17 november 2013
zaterdag 16 november 2013
Door Achterhoekse Ogen | Op verhaal komen
Op verhaal komen
Het zal zo’n tien jaar zijn dat men in de Achterhoek met succes de slogan ‘Op verhaal komen’ letterlijk in praktijk brengt. Door middel van tochten waarbij verhalen over de streek een rol spelen. Voor jong en oud. Een ijzersterke toeristische formule waarbij het orale erfgoed bewaard blijft. Ook andere initiatieven spelen hier op in vandaag is het de laatste dag dat men op de kruisberg te Doetinchem het lijdensverhaal kan volgen. Een uniek project waarbij kunstenaars uit de regio samen met gedetineerden van de Penitentiaire Inrichting gewerkt hebben aan de totstandkoming van een bijzondere kruisweg.
Kunstenaars en gedetineerden lieten zich inspireren door de 15 kruiswegstaties, zoals die sinds de 15e eeuw in en rond kerken en kloosters te vinden zijn. In Hummelo nodigde het Web dichtersgroep de Omsmeders uit om de wegwijzers voor de Hummelose Kunstwandelroute te voorzien van poëzie.
Enghuizen is niet voor het eerst doelwit van literaire ambities. Gerenommeerde literatoren als Louis Ferron (Het overspelige gras) en dichter Karel Soudijn (Op reis) gingen hen voor. Soudijn schreef: “Hummelo//de meeste palen in het bos/dragen het opschrift/'eigen terrein'//na lang speuren/eindelijk een paal/waarop de woorden/'privative jagt'//alsof het kind van de baron/de gouvernante was ontvlucht:/de kleine feodaal”
Willem Meulekamp, de kenner en schrijver van Follies, Bizarre bouwwerken in Nederland en België, verliest zich na een wandeling over het Hummelose landgoed in de onsterfelijke zin: “Hummelo is de poort naar de Achterhoek, waar de doorzichten adembenemend zijn en men zich eindelijk niet meer in dit kleine land opgesloten voelt. Onmetelijke akkers, vlaktes, meren stuwen hier oostwaarts. Oostwaarts door het Munsterse land, naar het Teutoburger Woud, oostwaarts door de Harz, door het oude hertogdom Anhalt-Dessau, het zompige Spreewald, langs Posen, langs Breslau, langs Warszawa, door Bjelorusja, en over de Oeral om zich dan, uitgeput en half buiten zinnen, in de Siberische maalstroom te verliezen.” Hij werd mede geïnspireerd door de naar de Napoleontische veldslagencampagne vernoemde boerderijen. Veldtochten die de jonge landheer Van Heeckeren ook meemaakte. “Dat alles ligt voor de sentimentele reiziger in Hummelo besloten”, verzucht de romanticus.
De dichter in mij schreef het volgende gedicht: O-Traum//Op het land van moevende schoevende coulissen./Wie dröttelt of zóbbeket daor in ’t rònd? O!/Tussen opstanding en vurige tòngen.//Per lopende meter zingeving. De hof van Plato/umringd deur Epicurese eerpelvelden. Aviko./Zieletalage adelt aosem in ’t zicht van ‘t Loo.
Meer moois tot en met Pinksteren te lezen en te zien samen met zeventien andere zesregelige verzen. En natuurlijk de achtentwintig beelden in gesprek met het landgoed Enghuizen; een wandeling waard. Om op verhaal te komen. Wi-j gaot an't moven, schoeven, moved de luu naor Hummelo.
Hans Mellendijk, de Gelderlander, edities Achterhoek, 17 april 2010
vrijdag 15 november 2013
Fotoarchief Stichting Eeuwig Erbarmen | 1992
Ce Page wint de Lopend Vuur Trofee | Ja, gezellig of het grote kaasstolpdenken
donderdag 14 november 2013
Abonneren op:
Posts (Atom)