Schrale troost

Ik las in de Volkskrant dat de Nederlandse dichters (o.a. Joost Zwagerman, John Schoorl) ook slechts 12 bezoekers kregen opgetrommeld in het grote New York, Nieuw Amsterdam, die grote stad, ... aan de Hudson. Dan valt het publiek in Ulft aan de Oude IJssel nog wel mee.

Wow hangt in de lucht 

Ondertussen in Ulft | Doe Maar

Foto: © Olaf Molenaar

Een week geleden; een leuke verrassing in mijn mailbox. Blijk ik niet in de rij te hoeven staan voor een kaartje. Als blijk van waardering kan ik en m'n lief bij voorinschrijving meedingen naar een beperkt aantal kaartjes die voor dit doeleinde is achtergehouden. Een mooie geste naar de vrijwilligers toe. Het scheelt mooi tijd qua in de rij staan. Indien nodig zal bij te veel vraag worden geloot. Woensdags blijkt; we horen bij de gelukkigen... Bingo! 


'k Zag ze ooit als beginnend bandje onder andere naam in de Möllenkaore te Lichtenvoorde en Ernst Jansz nog veel eerder in de foyer van de Schouwburg Enschede en onlangs dus in de DRU Cultuurfabriek waar hij ook de Popzaal bekeek. En dacht,  'Hé, puik zaaltje.' Dat nu dus in september gebruikt gaat worden als inspeelzaal voor de Doe Maar, Symphonica in Rosso concertenserie in de Arnhemse Gelredome,  in oktober a.s.

Ondertussen in Ulft | Hapje Cultuur | HiPP

Foto: Eva Rouwhorst | Geo Wassink (gastmuzikant), Bert Scheuter, 

Louis Radstaak, Hans Mellendijk | Trekkersporen op het land

Het werd aangekondigd in de Zondagskrant, op de placemat van de Schaftkeet, ook de agenda van de DRU Cultuurfabriek schreef erover, het DRU weblog deed zijn best. Ook aan de inzet van de diverse sociaal-mediale middelen kan het niet gelegen hebben. Ook het klimaat (druilerig gedichten-luister-weer) speelde mee. Eigenlijk snappen we het niet, dat zo weinig liefhebbers maar de weg naar de Bibliotheek wisten te vinden.


Was de concurrentie met de Open Atelierroute te groot? Waren er teveel schoonmoeders jarig? Of misschien zijn we zelf wel het probleem en is onze 'overexposure' inmiddels bereikt? Zijn we wellicht in Ulft minder geliefd :-(?


Overigens in vergelijking met januari op de middag van Gedichtendag een vervierdubbeling van het aantal bezoekers, dat dan weer wel. Er zit een lichte groei in de waardering voor onze poëzie. Er werden zelfs twee bundels (1 TractorTracks, 1 Smeedwerk) verkocht. En wij hebben na de pauze mooi kunnen experimenteren met de accordeonbegeleiding van Geo Wassink. Dat voor Louis wellicht een vervolg zal krijgen bij Door Achterhoekse Ogen live, op 2e Pinksterdag te Bredevoort. We hebben daarna heerlijk gegeten in de Schaftkeet en als dank ook een pracht wijn meegekregen. Die komt ook wel op. De thuisblijvers hadden ongelijk.

Spiegeldicht

Zondagclip | The Nits | Man on a wire

Leonard Cohen>haters, ik ken ze, lopen nu struikelend hard weg.

Zaterdagclip | The Motions | Wasted words

Ondertussen in Nederland

Foto: Wim Moorman

Ondertussen in Bredevoort

Uit de oude doos | Meeslepende koorts

Foto: Hans Mellendijk | Wim van Til, directeur PcN

Meeslepende koorts

 ‘t Was me ‘n boezerig begin, dit jaor. Met zeer wisselende stemmingen. Eerst de uitbundigheid bij de inauguratie van Obama. Een euforie die tot  m’n verjaardag daags erna en de viering daarvan in ’t weekend tot en met de zondag duurde. Maar dan de terugslag. Eindelijk sloeg dan toch ook bij mij Blue Monday in als een bom. Wetenschappelijk gezien welliswaar een week te laat. Maar gelukkig hadden vrienden me becadeaud met prachtige muziek van Marianne Faithfull en Tom Waits. Easy come Easy Go en Orphans: Brawlers, Bawlers & Bastards drukten dra de depressie de kop in. Om daarna dubbel zo hard terug te keren toen ik op Gedichtendag terugkeek naar de strijd om het Dichterschap des Vaderlands. 

Want daar had ik me in meelaten slepen. Had ik nog enige twijfel, toen ik Tsead Bruinja vorige keer aanprees als de meest geschikte kandidaat voor de functie. Ondertussen werd ik, terwijl de Achterhoek door griep werd geveld, door Tsead met z’n virale marketingstechnieken aangestoken. Hij was de eerste die plannen kon presenteren. Waarin ik vooral gecharmeerd werd door de aandacht voor de streektalen. Ons eigen Staringinstituut blijkbaar niet. Of het instituut voor het streekeigene lag te slapen of het was zo verstandig niet partijdig te zijn in deze. Ik genoot hoe Bruinja als een jonge hond de strijd aanging maar vond het aanbieden van de vliegticket voor forens Komrij wel erg bruin werk. 

Het begon te stinken. Flauwe aandachttrekkerij. De reactie uit Antwerpen van Ramsey ook. Wel een mooie pas op de plaats. Op eigen kracht verder. Toch ging het mis. De dichters rolden straatvechtend over straat. Ik had te vroeg gestemd. Kon m’n fiches niet meer op Erik Menkveld of Hagar Peeters zetten. Maar soit, zand erover. Waar hebben we ’t over. 

Voor een derde gevuld voetbalstadion nam de moeite om te stemmen en de in België bivakerende Ramsey won overtuigend. Zo werden we getuige van dat wat de opera De Stomme van Portici in 1830 tijdens de Belgische revolutie kapotmaakte, de poëzie weer heelde. Het Nederlandse taalgebied weer aanééngesloten.

Ramsey Nasr dichter des Vaderlands van de Noordelijke - en Zuidelijke Nederlanden. Daar kan hij de hulp van de afgevallen kandidaten wel bij gebruiken. Ik troost me met de gedachte dat het elke vierde zaterdag van de maand, het dichtersdag is in Bredevoort. Ontmoet In Poëziecentrum Nederland telkens een andere dichter... tussen twee en half vijf. 

Het grote geheim van de Achterhoek.

Hans Mellendijk, de Gelderlander, 7 februari 2009, edities Achterhoek 


Zie ook Contrabas van a.s. maandag>

Uit de oude doos | Extra | Brekend nieuws!

20-04-2012 | Einde koude oorlog tussen Doetinchem en Oude IJsselstreek aangekondigd :-).

Net live vanuit De Roode Leeuw te Terborg is door burgemeester Alberse (Oude IJsselsteeek) en burgemeester Kaiser (Doetinchem) bekend gemaakt dat men gaat onderzoeken of een fusie tot de eventuele mogelijkheden hoort. Of het niet beter kan de komende tien, vijftien jaar.


Over een half jaar hoopt men een conclussie te kunnen presenteren aan de beide gemeenteraden. Over twee jaar zijn er weer gemeenteraadsverkiezingen. De geschiedenis herhaalt zich in een iets andere variant. 't Zal me benieuwen of andere gemeenten of delen van gemeenten de kans grijpen of krijgen in het proces in te breken (1 gemeente Achterhoek, of een gemeente Oude IJsselstreek van Dinxperlo tot Doesburg).


In afwachting daarvan een column uit de oude doos. Langer geleden dan ik dacht, uit het Gelders Dagblad van 10 maart 2001:

Wisselgeld

Aan de uiterste oostgrens van het door burgemeester Horselenberg wensgedroomde Groot-Doetinchem zit ik ‘gemuudelek’ met m’n lief aan een overvolle dis. Bij Van Hal te Voorst peuzel ik langzaam maar gewis met m’n vette vingers het gebraden haantje naar binnen. Buiten is het koud en sneeuwerig. In de ‘paapse’ negorijen van Groot-Doetinchem wordt ‘dufteg’ carnaval gevierd. In Ieseldonk, Zillewald en Bultendorp trotseren de winterharde carnavalisten het gure weer. Bij ons aan tafel één en al warmte en rust die bij het afsluitende kopje koffie bruut wordt verstoord. 

Een als ‘tute in braodtoete’ verkleed personage komt ietwat wankelend bij ons aanschuiven. “Hé Melkendiek, jij ook hier”. Ik herken uit duizenden de schorre stem van de ex-Terborgenaar. Lodewijk Johan Buttonville, zeg maar Lou. Prakkiserend en praktiserend projectontwikkelaar. “Wat maakt die krant van jullie tegenwoordig toch een lawaai” Ik kijk hem stuurs aan, terwijl hij z’n doorzichtig plastic regencape uittrekt en over mijn stoel hangt. Met z’n kippenkopmombakkes nog op, vervolgt hij z’n relaas. “Ja, het knispert en kraakt als je hem openvouwt en omslaat. Mijn vrouwtje is er kats gek van geworden.” “Oh, je bedoelt het nieuwe papier. Dat is oud nieuws!” M’n zus had met de kerst ook al geklaagd. “Oud papier, rijp voor de vis.” Even dacht ik dat Lou doelde op de nieuwe opmaak. De nogal schreeuwende schreefloze koppen. “Tja, daarvoor moet je niet bij mij zijn, maar bij de afdeling papierinkoop.” Ik wil de rug naar hem toekeren als hij me een pilsje toeschuift. 

“Ik was net in Silvolde. Mooie optocht. Ik sprak er met iemand van Silvolds Belang. Ze waren daar wel even geschrokken, in dat godverlaten dorp, toen ze van de Doetinchemse  uitbreidingsplannen hoorden. Waren ze net gewend aan het etiket kunstenaarsdorp, opgeplakt door een overijverige Wissche gemeenteambtenaar, hoorden ze opeens van Burgemeester Horselenberg dat ze in een verstedelijkt gebied wonen. Kiezen tussen twee culturen. Nee, dan hebben ze in Varsseveld iets kordater gereageerd. Een structuurschets, van heb ik jou daar, voor de komende vijftien jaar. Met een heuse parkeergarage om het centrum het stedelijke elan terug te geven. Heb jij de kaart van Groot-Doetinchem goed bestudeerd?” Ik kijk hem onnozel aan. “Wat valt je daar dan op? Wat ligt daar midden in het centrum? Juist ja! Terborg! Ja, ik weet het, de Doetinchemse burgermoeder -trouwens een pittig vrouwtje die Margreet, een echte Zaankanter, die weet van wanten- heeft hoog ingezet. De kaarten zijn geschud. Maar ‘wisjedat’ ze leuk wisselgeld in haar portefeuille heeft?” Het is al lang beklonken. “Wisjedat, wisselgeld?“ 

De ‘essen’ komen lispelend uit zijn mond, en klinken meer als ‘sch’. Lacherig kijk ik hem aan. “Ja, jij ook proost!” “Ja, Wisschelgeld. Grapje. Ha, ha, ha, …” buldert het schallend door het haantjesrestaurant. “Maar nu even serieus. Weet jij hoe die nieuwe gemeente gaat heten?” Ik schud nee knikkend m’n hoofd. “Wisch! Heb ik gisteren uit zeer welingelichte, bekwááme kringen bij De Roode Leeuw gehoord. Geheel in de geest van de heren Wisch. Roofridders zoals je weet. Dat is nog niet alles. De jonkheer is bereid om zijn kasteel te verkopen, mits het gemeentehuis gaat worden. Eindelijk gerechtigheid, per slot van rekening heeft Terborg langer stadsrechten dan Doetinchem. Even onder ons, dát ga ik éven voor hem regelen. Ik heb zo mijn contacten. Nu eerst even mijn aardappelen afgieten.” 

Lou waggelt zonder nog wat te zeggen richting toilet. Ik roep de ober en reken af. Rijdend op de Wissinklaan langs Wissche dreven reer ik vertwijfeld naar m’n lief. “Het zal toch niet waor waen?”

Hans Mellendijk, 2001


Check De Gelderlander van 20-03-2012>

IM | Levon Helm

Levon Helm is niet meer> :* -(

Waar is HiPP?

HiPP is zondagmiddag in de Bieb, in de DRU-Cultuurfabriek | Hapje Cultuur>

In het theater met het mooiste uitzicht van Ulft: Programma globaal

13:15-14:00 | Poëzie & proza |

introductie verhalenbankjesroute  en webstee  gelardeerd met live voordracht van verhalen en gedichten telkens afwisselend in persoon, of in samenstelling van personen.

14:00-14:15 | Pauze (verkoop TractorTracks)

14:15-14:45 | Poëzie met trekmuzak (Geo Wassink)

Ondertussen in Nedersaksië | petitie

"Neet te geleuven dat et Nedersaksisch volgens disse regering gin taal is, kom op en effen tekenen. Zoo makkelijk geet dat neet!! 

Nedersaksisch is een taal>

Hartelijke groet Ferdi Joly"

Waar is Flavoured Ink?

Gerard Hegman: Contrabas, Banjo, Mandoline & Zang

Geo Wassink: Piano, Accordeon, Mondharp, Kazoo & Zang

Jacqueline Scheuter: Leadzang

Flavoured Ink speelt bij Door Achterhoekse Ogen | Live op 2e Pinksterdag 's middags 28 mei a.s. vanaf 14:00 tuin Huize Bernardus te Bredevoort, als de columnisten van de Gelderlander het even niet weten en hun mondjes niet roeren.

Flavoured Ink doet haar naam eer aan. Zij brengen prachtig geschreven teksten overgoten met de smaak van o.a. rauwe blues, hartverscheurende soul en verhalende country. Voor een ieder die houdt van een warm en niet alledaags stemgeluid in combinatie met de klanken van piano, contrabas, mondharp, banjo, mandoline en accordeon, is een optreden van dit drietal een fijne verrassing.

Flavoured Ink zoekt waar mogelijk de originelen van later gecoverde muziekstukken of geven zelf een andere invulling aan de arrangementen. Dit levert verrassende muziek op.

Zo komen zij met een repertoire gevuld met nummers van o.a. Big Mama Thornton, Tom Waits, Dionne Warwick , Adele, Rosetta Tharpe, Frank Sinatra en vele anderen. Laat U meevoeren in de muziek van de jaren ‘50 tot heden …

Al sinds 1985 komen Gerard, Geo & Jacqueline elkaar regelmatig tegen in diverse bands.

Om er maar een paar te noemen; Bull-it, Roots 66, Maybeline, The blue notes, The original sixties R&B and soulshow. En dan nu Flavoured Ink ... met de passie voor de persoonlijke muziekkeuze.