Ondertussen in Veldhunten

Gelderse Post | eerbetoon aan kunstenaar Frans Venhorst 👉

eerder en meer op 'sMelssleMs' 👉

Softmachine revisited

Op verzoek van Frans Venhorst, voor zijn overlijden, werd ten behoeve van een expositie met kunstenaars uit de regio Achterhoek zijn Softmachine door León Marie Dekker en Hans Mellendijk opgebouwd in Galerie bij de Boeken: DRU-galerie. 

Hans Mellendijk en Léon Marie Dekker: Softmachine-monteurs

hier meer⇲

Verleden leven | Frans Venhorst 1952-2019

Foto: © Marijke Schellekens | Opening Kunstwandelroute | 24 maart 2016 

de Gelderlander 21-11-2019 | FAMILIE | Verleden leven

Frans Venhorst op 'sMelssleMs'⇲

Frans Venhorst | Oer, 16-01-1952 1952 - Veldhunten, 02-11-2019

Café Het Wapen van Ulft | 8-11-2019⇲

Achterhoek Nieuws Gelderse Post Oude IJsselstreek | 11-11-2019 | Afscheid van Frans Venhorst (67) 👉

Het atelier van Frans Venhorst herbezocht

In 2013 zond FocuzTV een serie uit over het KunstenaarsCollectief BREEKijzer. In aflevering Eén bezoekt Léon Marie Dekker zijn collega Frans Venhorst op in zijn atelier.

Frans Venhorst uit de tijd gegleden

Ik herdacht Frans Venhorst vanmiddag met de volgende woorden:

"In de diepe krochten van de floribos, in het magische woud van verloren gewaande zaken, vond ik mijn eerste bewonderende blik op het werk van ons aller Frans terug. Neergetikt ten behoeve van een column voor het Gelders Dagblad. Lang verhaal kort: uit de ether opgevangen tv-beelden werden door middel van een ballonnenwedstijd teruggegeven aan het zwerk. Moving Pictures was de naam van de installatie. Een poëtisch eind van een schitterende beeldende kunst-manifestatie De Drie Eénlingen in Villa Ruimzicht in 1997.

In mijn kortetermijngeheugen is recenter werk opgeslagen: uit de laatste edities van de Kunstwandelroute Hummelo. De transparante nestkastjes. Vogelhuisjes puur voor de vorm om de omgeving te reflecteren. En ja, er mochten best wel vogeltjes in nestelen.

Of het oude karrewiel met houten spaken, dat bij het Koetshuis van landgoed Enghuizen in de hoeksteen verankerd, bevroren leek. Met een Cruijffiaanse statement als titel: JE ZIET WAT HET IS - EN HET IS WAT JE ZIET. 

Of de ruimtelijke tekening van een boogbrug, maar wel in hout en verf uitgevoerd. Frans zei erover: ’Mijn object is onbedoeld op een verkeerde plek terecht gekomen, boom staat in de weg nou, en ik ben ook niet echt een bruggenbouwer.” 

Beelden, beelden, beelden, zo kunnen we nog uren doorgaan. Maar de tijd is onverbiddelijk.

O, maar laten we deze vooral ook niet vergeten. Een geheime actie uitgevoerd op het DRU-industriepark, daar liet Frans voordat ze de betonnen vloer gingen storten, in de schaft, snel zijn erfelijke kenmerken achter. Hij verstopte een potje in het zand, onder het betonijzer, met daarin; een tekening, wat haren, een vingerafdruk en sperma. Op een geheime plek draagt DE AFBRAMERIJ waarin Kunstenaars-collectief BREEKijzer ook resideert, Frans’ DNA voor de eeuwigheid. 

DRU-Cultuurfabriek | Wurg je wichtjes | 31 januari | 2013

Een ander project, dat ik van zeer dichtbij heb meegemaakt, is Frans' deelname aan een multidisciplinair poëzie-muziektheater waarin theatermakers aan de slag gingen met een 'onmogelijk' lang gedicht mijner hand genaamd Wurg je wichtjes. Frans schilderde tijdens de uitvoering, volgens een door hem bedacht onnavolgbaar mathematisch proces, een mandala, die live op de achtergrond werd geprojecteerd. 

Het gedicht ‘bespreekt’ onze zintuigen op een bijzondere manier. Dankzij de uitzonderlijke combinaties van dat wat onze zintuigen samen aan ‘zin geven’ (oren die zien en ogen die ruiken etc.) ontstond in voordracht een prachtige dwingende cadans. 

Noem het bezwerend. Aan de productie, waarin muziek, dans en taal harmonisch integreerden tot vernieuwend totaaltheater, werd meegewerkt door tal van kunstenaars uit de gemeente Oude IJsselstreek en Doetinchem. En uitgevoerd op de Gedichtendag van 2013, in de DRU-Cultuurfabriek. Helaas, daarna is zoiets op Gedichtendag niet meer herhaald. Want toen kwamen de grote bezuinigingen op cultuur eraan. 

Uit die productie de laatste strofen."

Zienderogen 

proevenderoren 

horenderneuzen 

ruikenderhanden 

voelenderogen 

ziendertongen 

proevenderneuzen 

horenderhanden 

ruikenderogen 

voelendertongen 

zienderoren 

proevenderhanden 

horenderogen 

ruikendertongen 

voelenderoren 

zienderneuzen 

proevenderogen 

horendertongen 

ruikenderoren 

voelenderneuzen 

zienderhanden 

proevendertongen laf

horenderoren doof

ruikenderneuzen niets

voelenderhanden dood

zienderogen blind

draaiboek eerste schets | warm | 06-11-2019

Uit de oude doos | Ruim-er-zicht

Atelierbezoek Frans Venhorst | 15  september 2017 | zie hier⇲

Op Scribd vond ik de column terug uit het Gelders Dagblad van 19 juli 1997 die een ontmoeting met het werk van Frans Venhorst⇲ beschrijft. Ruim-er-zicht⇲

Soft Machine | Frans Venhorst

 Atelier Frans Venhorst | model Soft Machine | 15 sept 2017

Salon des Arts | Kunstenaarscollectief BREEKijzer | Ketelhuis | 26 mei 2016

Soft Machine | 2016

Soft Machine | Hope For Happiness | Dim Dam Dom | 1967

Onderwijl in Doetinchem

blue - Frans Venhorst (NL)

Gisteren werd de derde editie van het tweejaarlijkse Doetinchemse buitenkunstproject 20 op een rei geopend. De kunstmanifestatie wordt vanaf deze editie jaarlijks in samenwerking met de freie KulturKommune Bocholt georganiseerd. Het ene jaar in Bocholt en het daaropvolgende jaar in Doetinchem.

Watching everone, everywhere ...! | Georg Paar (D)

Tussen haakjes | Henk Welling (NL)

Foekepot | Georg Spogahn (D)

Zie ook, aaifoonreportage van de openingswandeling d.d. 21 juni 2019⇲

Info op de webstee van 20 op een rei (incl. voorgaande edities) hier⇲

Bazenhok 2.0

Expositiewerkgroep van Kunstenaarscollectief BREEKijzer presenteert in de Giethal van ICER op het DRU-Industriepark: BAZENHOK 2.0 | thema- en groepsexpositie

Het thema van de expositie is Bazenhok 2.0.

In 2013 werd het project ‘Het Bazenhok’ opgestart. Leden van BREEKijzer zouden tijdens de verbouwing van de Afbramerij in het Bazenhok plaats nemen om vandaar uit een beeldend verslag te maken van die verbouwing.

We hadden grootse plannen om samen met de toenmalige directeur te proberen aan fondsenwerving te gaan doen. Maar helaas het liep allemaal anders. De directeur vertrok en wij mochten tijdens de verbouw geen gebruik maken van het Bazenhok. Toen hebben we een bouwkeet ter beschikking gekregen van de aannemer. Vanuit die keet, door Bert Taken beschilderd, hebben dertien leden ‘beeldend verslag’ uitgebracht van de gebeurtenissen in en rondom de Afbramerij, een ieder op eigen wijze.

Vier jaar later is het huidige Bazenhok opnieuw het startpunt. Leden lieten zich inspireren door alles wat je op he terrein van de DRU Industriepark kan tegen komen. Dat kan zijn de architectuur, de mensen, de festivals die daar plaats vinden, de Oude IJssel, het contrast oud-nieuw, de producten die daar vervaardigd zijn, de innovatie, kortom alles op en rondom het terrein in Ulft.

Waar: In de ‘Giethal’ van ICER Innovatiecentrum, Hutteweg 32, Ulft, +31 (0) 315-820 280.

Wanneer: op de reguliere openingstijden van zaterdag 11 november 2017 t/m zondag 7 januari 2018; dinsdag t/m vrijdag 10:00-17:00 uur | zaterdag en zondag 13:00-17:00 uur. Overige tijdstippen en op maandag: alleen geopend op afspraak.

Entree: gratis 

Deelnemende kunstenaars

Dominique Ampe | Dominique Ampe tekent de tijd in kromme lijnen die hun weg zoeken, hij schildert de ruimte in een steeds herhaalde onvoldaanheid, hij noteert de sporen die een beweging heeft gekrast in een onzichtbare wolk. Hij herhaalt zijn bezwerende formule met telkens licht gewijzigde middelen om het etherische waarmee hij dialogeert te verschalken.  Elementen van het kunstenaarsbestaan, zowel materiële als geestelijke, ontmoeten elkaar in een trance die beurtelings beheerst is en mateloos, in flitsen van luminositeit die door vlagen van dichtbevolkte schaduwen worden gevolgd.  Wie kijkt naar werk van Dominique Ampe wordt de lagen van het bestaan gewaar, treedt binnen in een trompe-l’oeil en treft er zijn eigen schaduw aan. De ogenschijnlijke lege ruimte is bewoond, want de dragers zijn luchtige wezens die beurtelings doel en middel zijn, tastbare realiteit die in de wanden wegglijdt als men nadert

Amit Bar | Zijn bodypaintings worden gemaakt op een wijze die zelden wordt toegepast. De beschildering is namelijk geen vervanging voor kleding of verlenging van het decor. Door het toepassen van kleur en vorm vanuit zijn fantasie, krijgt het lichaam een extra dimensie. Vanzelfsprekend hebben ook de modellen een zeer belangrijke inbreng bij het slagen van zo'n kunstwerk. Tijdens het beschilderen moeten zij erg stil en geduldig zijn, alhoewel dat soms vele uren kan duren. Vervolgens moeten ze nog energie overhouden om de elegantie en stijl uit te stralen, die tijdens het poseren voor de foto’s vereist zijn. Het beschilderen van het lichaam is op zich al een kunstuiting. Maar, als deze beschildering niet goed vastgelegd wordt op de gevoelige plaat, blijft van de grote inspanning niets over. Aan fotografie de taak om bovengenoemde extra dimensie die de verf aan het lichaam geeft, te benadrukken. Sinds vijf jaar filmt hij zijn projecten ook, zodat een bewegend element aan het eindresultaat toegevoegd is.

Hans Mellendijk  | De parkdichter van het DRU Industriepark en lid van BREEkijzer, maar van Dichterscollectief De Omsmeders en Het instituut Praktische Poëzie. Hij koos een gedicht, uit zijn brede collectie, met innovatie als onderwerp.

Monnie Paashuis | Op de bouwplaats aangekomen trof haar de eigen verlorenheid in de enorme hal met veel beton, staal en een enkele bouwvakker die tijdens de vakantie in de moordende hitte door moet werken. Foto's maken dan maar, in een poging tot houvast. "Thuisgekomen zie ik dat ik op zoek ben gegaan naar het zachte, het organische in kleur en beweging. Voor wie het ziet liggen talloze onbedoelde kunstwerken klaar, meest op de vloer. Op mijn atelier inspireren de foto's me tot eigen beelden."

Bert Scheuter | Bert verklaart zijn positie ten opzichte van het materiaal ijzer met een gedicht.

Anja Sennema  | Anja Sennema vroeg zich af: “.......... hoe hier een beeld bedacht dat recht doet aan de krachtwaarmee de hamer eens op  't ijzer  werd gedreven........”

Hans Sennema | Pallas Athene (bij de Romeinen Minerva) is de godin van de wijsheid, kunsten en oorlog. En als zodanig ook de beschermvrouwe van de beeldende kunst. Zij wordt in volle wapenrusting uit het hoofd van Zeus geboren. Dit komt door Hephaistos (Vulcanus) die met een dubbele bijl de schedel van zijn vader Zeus splijt omdat deze gekweld wordt door vreselijke hoofdpijn. De krombenige Hephaistos, de god van het vuur, is dus verantwoordelijk voor de geboorte van de kunsten. Op deze plek vallen de dingen op hun plaats; ijzer en kunst.

Karen van Dooren | Haar schilderij 'Bazenhok'  gaat over de mensen die daar verbleven, deel van de omgeving Dru, regio Ulft. Bazen gaan hun leven lang elke dag naar hun werk, zoals de koeien de hele dag grazen. Tevreden, soms nieuwsgierig, vaste routines, vaste plekken, onderdeel van het systeem.'

Marij van Hameren | Tijdens de verbouwing van de Afbramerij tekende Marij in de ter beschikking gestelde bouwkeet, direct naast de bouwplaats. Vandaaruit zag ze enkele weken na elkaar de dakdekkers aan het werk op en rond het dak. Dit werd al registrerend genoteerd en resulteerde in meterslange tekeningen met Oost-Indische inkt op papier. De arbeiders zijn in beweging, de actie is deels te volgen via de tekeningen. Naast de lange tekeningen maakte ze kleinere tekeningen met Oost-Indische inkt en gekleurd potlood op papier. Men ziet hierop de vorderingen van de verbouwing in fragmenten van herkenbaar materiaal, mens en actie, soms is een (deel van de) naam van het meewerkende bedrijf in beeld. De tekening is direct ter plekke zonder “schetsen” ontstaan. Ze mocht het bouwterrein op, mits voorzien van beschermende helm en laarzen. De tekeningen konden zo dichtbij het onderwerp gemaakt worden.

Ton van Vliet | Ton over het werk: "De DRU in Ulft. Eens werden hier kolossale hoeveelheden ijzer gesmolten voor potten en pannen, voor kachels en badkuipen. Nu brandt hier het vuur van wonen & werken, van kunst & cultuur, van innovatie & geschiedenis. Industrieel erfgoed vol leven.

In 2013 gaf de Gemeente Oude IJsselstreek mij de opdracht een foto te maken van het DRU-Industriepark. Het moest een kunstzinnig beeld worden dat de sfeer en de activiteiten op het park uitstraalt.Maar ja, geen enkele foto zal ooit voldoen. Want je kunt altijd maar één onderdeel van het veelomvattende DRU-terrein tegelijk fotograferen, en daarmee sluit je de rest uit. Daarom koos ik voor een fotomontage waarin nagenoeg alle onderdelen van het park zijn verwerkt. Ik heb gespeeld met het perspectief. Het moest op het eerste gezicht ‘echt’ lijken. Bij nadere beschouwing zie je dat er niets van klopt. Maar de fotomontage roept wél de sfeer en de dynamiek van het DRU-Industriepark op."

Frans Venhorst |Frans  maakte voor het Bazenhokproject foto’s. Ook liet hij -
voordat ze de betonnenvloer gingen storten, in de schaft snel
zijn DNA achter. In een potje (tekeningetje, sperma, haren, vingerafdruk, enz) in het zand onder de betonijzer verstopt. Op een geheime plek.

Rudolf-Jan Baanders | Rudolf-Jan schilderde het DRU industriepark in volle bloei.

Thea Zweerink | Thea schilderde in  2010 arbeiders van de DRU van heel lang geleden. "Tijdens de verbouwing van de afbramerij (nu ICER) schilderde ik arbeiders van nu, namelijk de bouwvakkers. Collega Breekijzerlid Ton van Vliet maakte foto’s en stuurde die naar mij, deze vormden voor mij het uitgangspunt  voor een tweede reeks arbeiders."  In de installatie Labour van 12 schilderijen heeft ze het verleden en het heden verbonden .

Foto’s rechten vrij, via deze link bereikbaar: 

Ondertussen in Veldhunten

Gisteren met collega's van BREEKijzer op atelierbezoek geweest bij de duivelskunstenaar uit Veldhunten, Frans Venhorst. Ik moest voordat de BBQ echt een aanvang nam helaas vanwege andere verplichtingen het terrein verlaten. Maar ik heb het vermoeden dat het nog lang onrustig was op het erf van Frans en Maria. Zie hier mijn iPhoneshots>

Meer Frans Venhorst op 'sMelssleMs'>

Ondertussen in Ulft | Salon des Arts I en II

Veertjes | Hans Sennema

Expositie Kunstenaarscollectief BREEKijzer Mei-Juni 2017.

Van 10 mei 2017 tot en met 2 juli 2017

Salon des Arts van Kunstenaarscollectief BREEKijzer | Een dozijn kunstenaars

Twaalf leden van Kunstenaarscollectief BREEKijzer exposeren in mei en juni in de Giethal van ICER.

Waar:      In ICER Innovatiecentrum, Hutteweg 32, Ulft, +31 (0) 315-820 280.

Wanneer:   Op de reguliere openingstijden van dinsdag 10 mei 2017 t/m zondag 2 juli2017; dinsdag t/m vrijdag 10:00-17:00 uur | zaterdag en zondag 13:00-17:00 uur. Hemelvaartdag en Pinksteren gesloten.

Openingstijden tijdens Huntenkunstweekend 19-21 mei: vrijdag van 17-21 uur, zaterdag van 10-20 uur en zondag van 10-18 uur.

Entree:   gratis als alleen de expositie van KC-BREEKijzer bezocht wordt: aanmelden bij de balie.

Salon des Arts I/ ICER Giethal | Ute Ida Fisher, Maron Hilverda, Rido Jansen, Monique Klaassen, Hans Sennema, Teeyo, Marij van Hameren, Joop Overkleeft, Astrid Vredegoor, Ineke Weevers, Thea Zweerink

Tijdens het Huntenkunstweekend 19-21 mei extra expo in het Ketelhuis

Salon des Arts II/ Ketelhuis  | Gerri Grijsen, Monique Klaassen, Frans Venhorst, Thea Zweerink

Ute Fischer verwerkt haar natuurindrukken de beleefde en onbeleefde materie. Strukturen interesseren haar. De kleuren daartussen en in de atmosferische spiegelingen op het wateroppevlakte of tussen het bladerdek en boomkronen.

De uitgangspunten voor het werk van Marij van Hameren komen uit de directe omgeving. De Achterhoek met zijn vele lege plekken, weides en akkers met hier en daar een pluk natuur. Juist deze ‘Bosschages’ trekken haar aandacht.

 “Als zwevende eilanden bevolken ze de vlakte. Het groen wordt water”.

Gerri Grijsen (Winterswijk) toont vrij figuratieve bronzen beelden, figuren die kwetsbaar maar sterk zijn. Emotie en lichaamstaal, de waarde van het kleine alledaagse speelt hierbij een belangrijke rol. Maron Hilverda schildert zich een plek in het universum.

Monique Klaassen haar kunst is voor haar de synthese tussen de bewuste en de onbewuste wereld. De veertjes van Hans Sennema worden geassocieerd met licht, geen gewicht, vliegen. Door ze in een gesloten kader te plaatsen is de kans om te kunnen vliegen niet meer aanwezig en zijn het net als de schelpen en de slakken eigenlijk  relikwieën geworden. Het past in zijn Icarus thematiek. Het werk van Frans Venhorst in het Ketelhuis verwijst naar het werk op Huntenkunst en andersom. Op Huntenkunst heeft hij werk met de titel:

kaarsproducten. In Salon des Arts II toont hij ook werk met kaarsvet (paraffine).

Rido Jansen balanceert er tussen figuratief en abstract. De koppen zijn geen portretten van bestaande personen.  Het gaat om de vorm en het experiment met verf en het ontstane beeld.

In het werk van Teeyoo heeft de pop als onderwerp een centrale rol gekregen. Een pop is natuurlijk een levenloos voorwerp gemaakt van plastic, stof, hout en soms van porselein of aardewerk.Tijdens het schildersproces ondergaat de pop echter een transformatie. Menselijke eigenschappen en emoties nestelen zich in de voorstelling. De pop als personificatie van menselijk drama. De pop als icoon.

Astrid Vredegoor borduurt voort op haar thema: "War on individualism"

Ineke Weevers’ beleving van het landschap en de natuur is de inspiratiebron tot het maken van denkbeeldige landschappen in acrylverf.

Joop Overkleeft balanceert op de grens, op de grens  tussen concreet en abstract.

Thea Zweerink schildert mensen met een verhaal, met als inspiratiebron een oude foto. Zo ontstond het werk "De waterbruiden".

Schooltje in Ketelhuis

Ton van Vliet en cursisten | In de voetsporen van …

BREEKijzer lid Ton van Vliet exposeert in het belendende schooltje, samen met -maar niet onder de vlag van Salon des Arts- een groep cursisten van Ton.

In het schooltje van het Ketelhuis is de foto-expositie ‘In de voetsporen van…’: van schilder Piet Mondriaan, van tuinarchitecte Mien Ruys, van een autist, van touwtrekken. Een seizoen lang hebben de gevorderde cursisten van Breekijzer-lid Ton van Vliet (Fotocursus Achterhoek) gewerkt aan dit project. Zij hebben zich verdiept in hun onderwerp. De een bezocht plaatsen waar Rembrandt zijn etsen maakte, een ander bestudeerde De Stijl, een derde liet zich inspireren door de dichter Staring en weer een ander weet alles van de geschiedenis van touwtrekken. De schoonvader van Ton tekende een dialectverhaal op over de Witte Wieven van het Montferland. Het resultaat zijn dertien prachtige grootformaat foto’s. Achtergrondinformatie over het thema is aanwezig in de vorm van zelfgemaakte boekjes en informatievellen.