one can find very often the same objects in Cézanne's still lifes I think the subject of his painting means less to him than the form the color and the composition people think that a sugar bowl has no face, no soul you have to concentrate to see them he wants to make a solid and sustainable art whenever he paints the sea at l'Estaque, near Marseille the water is not vibrating it's a surface that is solid that's fundamental to Cézanne this need to seize to fill himself with his subject
Tom America vierde zijn verjaardag met een cadeau voor zijn Facebook vrienden 👉
De premiere van bovenstaand oud, maar nooit helemaal van de grond gekomen project. Over zijn werk op schreef hij op hetzelfde platform een schitterende beschouwing over hoe het allemaal zo kwam, zo'n 50 jaar geleden.
"72 (vandaag)
terugkijken, terugkijken, terugkijken. daaruit bestaat een flink deel van het ouder worden, daar ben ik intussen wel achter. en dan valt zo langzamerhand wel op dat er een hoop keuzes gemaakt zijn. veelal vanuit de buik. soms zelfs nattevingerwerk. maar ze hebben me nogal eens op plekken gebracht die me bevielen, waar ik iets aan had, iets mee kon.
natuurlijk is er om te beginnen die rare beslissing om van de kunst mijn leven te maken, terwijl ik er eigenlijk niet zoveel van wist, ook niet bijzonder talentvol was. waarschijnlijk had ik in de eerste plaats gewoon zin in die wereld. zeg maar een nogal onbevangen startpositie.
maar er moest dan wel veel ingehaald worden. mijn achterstand was groot. zo herinner ik me een excursie naar het Stedelijk tijdens de academietijd. met een bus vol studenten er naartoe. de ervaring om in Amsterdam aangekomen voor het eerst een expositie van Josef Beuys binnen te lopen! alleen al de doordringende geur die daar in die zalen hing, de lucht van ijzer, jute en vet. of voor het eerst een Jan Schoonhoven in het echt zien. pittige kost! laagje voor laagje ontstond er inzicht, ging ik dingen zelf uitzoeken. ik begon verbanden te zien, kreeg een mening, had favorieten.
dat alles, dat wist ik, had wat mijzelf aanging de bedoeling om ooit de sleutel te vinden tot een eigen plekje in die wereld van "de kunsten". "stelle deine Gesetze" had Beuys immers ons allen opgedragen. Lees hier verder 👉"
Zondag j.l. werd Remco Campert 90 jaar. Hieronder een aantal linken die verwijzen naar deze heugelijke gebeurtenis. Het Liegend Konijn | jaargang 8 | N0. 2 | oktober 2010: Hoe ik Remco’s verjaardag vierde - Frank Koenegracht⇲
“Vanaf moment één dat ik het hoorde kwam dit gedicht bij mij binnen. Je zou het kunnen afdoen als een taalexperiment met al die afgebroken zinnen en het eindeloos laten terugkeren van het woord 'altijd'. Maar er boven dat uit stijgt een diepe melancholie. Het loslaten van wat er ooit was, het voorbijgaande, het vervagen, dat wordt hier gepakt. Met een aantal doodsimpele woorden laat Remco Campert 'altijd' overgaan in 'nooit'. Ik weet 't, het gedicht is gemaakt om samen met jazzmuziek te klinken, maar gaandeweg hoorde ik er heel andere muziek bij, juist omdat het gedicht van zichzelf al zo muzikaal is.”
Tom America | 15 november 2017
Benjamin Herman - 'Lamento' featuring: Remco Campert, Gideon van Gelder, Kasper Kalf, Joost Kroon | 2007
From the award winning album 'Campert'
Provided to YouTube by Sony Music Entertainment Lamento · Benjamin Herman · Remco Campert Campert (De tijd duurt één mens lang) ℗ 2007 Dox Records, Amsterdam Released on: 2007-11-16 Associated Performer: Benjamin Herman feat. Remco Campert Executive Producer: Jochem Tromp
Vanaf moment één dat ik het hoorde kwam dit gedicht bij mij binnen. Je zou het kunnen afdoen als een taalexperiment met al die afgebroken zinnen en het eindeloos laten terugkeren van het woord 'altijd'. Maar er boven dat uit stijgt een diepe melancholie. Het loslaten van wat er ooit was, het voorbijgaande, het vervagen, dat wordt hier gepakt. Met een aantal doodsimpele woorden laat Remco Campert 'altijd' overgaan in 'nooit'. Ik weet 't, het gedicht is gemaakt om samen met jazzmuziek te klinken, maar gaandeweg hoorde ik er heel andere muziek bij, juist omdat het gedicht van zichzelf al zo muzikaal is.
Belleke trekke is gebaseerd op een interview dat componist Tom America in 1998 had met de hoogbejaarde Tilburgse mejuffrouw Rie Goossens. In deze 2016 versie door het duo 'zegzeg' speelt Marco Raaphorst gitaar en Tom America de stemsamples.
Licht van mijn leven, een arabesk in vier lagen: de tekst van het gedicht, de stem van dichter Remco Campert die voordraagt, de muziek gecomponeerd en gespeeld door Tom America en de film door cineast Leonard Retel Helmrich in één take opgenomen.
Vanaf moment één dat ik het hoorde kwam dit gedicht bij mij binnen. Je zou het kunnen afdoen als een taalexperiment met al die afgebroken zinnen en het eindeloos laten terugkeren van het woord 'altijd'. Maar er boven dat uit stijgt een diepe melancholie. Het loslaten van wat er ooit was, het voorbijgaande, het vervagen, dat wordt hier gepakt. Met een aantal doodsimpele woorden laat Remco Campert 'altijd' overgaan in 'nooit'. Ik weet 't, het gedicht is gemaakt om samen met jazzmuziek te klinken, maar gaandeweg hoorde ik er heel andere muziek bij, juist omdat het gedicht van zichzelf al zo muzikaal is.
Tom America
Remco Campert
Remco Campert
Gedicht Lamento van Remco Campert voorgedragen door Jacques Klöters, zondagmorgen 25 oktober 2020, NPO Radio 5, De Sandwich.
L A M E N T O
dat je altijd maar
Hier nu langs het lange diepe water
dat ik dacht dat ik dacht dat je altijd maar
hier nu langs het lange diepe water
waar achter oeverriet achter oeverriet de zon
dat ik dacht dat je altijd maar altijd
dat altijd maar je ogen je ogen en de lucht
altijd maar je ogen en de lucht
altijd maar rimpelend in het water rimpelend
dat altijd in levende stilte
dat ik altijd zou leven in levende stilte
dat je altijd maar dat wuivend oeverriet altijd maar
langs het lange diepe water dat altijd maar je huid
dat altijd maar in de middag je huid
altijd maar in de zomer in de middag je huid
dat altijd maar je ogen zouden breken
dat altijd van geluk je ogen zouden breken
altijd maar in de roerloze middag
langs het lange diepe water dat ik dacht
dat ik dacht dat je altijd maar
dat ik dacht dat geluk altijd maar
dat altijd maar het licht roerloos in de middag
dat altijd maar het middaglicht je okeren schouder
je okeren schouder altijd in het middaglicht
dat altijd maar je kreet hangend
altijd maar je vogelkreet hangend
in de middag in de zomer in de lucht
dat altijd maar de levende lucht dat altijd maar
altijd maar het rimpelende water de middag je huid
ik dacht dat alles altijd maar ik dacht dat nooit
hier nu langs het lange diepe water dat nooit
ik dacht dat altijd dat nooit dat je nooit
dat nooit vorst dat geen ijs ooit het water
hier nu langs het lange diepe water dacht ik nooit
dat sneeuw ooit de cipres dacht ik nooit
dat sneeuw nooit de cipres dat je nooit meer
Remco Campert
Uit: Dichter [1995]
'Deze clip is gemaakt door DirkJan Vos. Voor meer info, kijk op De Jongenskamer 👉
(donderdag 27 juli 2023zou Henny Vrienten 75 jaar zijn geworden)
25 april 2023 verbleef ik in een sfeer van weelde, rust en wellust in de Zuid-Franse stad Nice. op facebook kwam opeens een bericht van Henk Hofstede voorbij: Henny Vrienten is vandaag precies een jaar geleden overleden. ik schrok ervan. het is eigenlijk nog steeds niet te bevatten dat dat echt waar is. Henny is dood. zoveel generatiegenoten lopen hier nog vrolijk rond, maar zijn tijd is op!
Henk had in zijn typische stijl een sfeervolle tekening bij het bericht geplaatst met als bijschrift: -In november 2021 stuurde ik Henny een tekening waar ik hem op een fauteuil liet zitten in de prachtige bibliotheek van Palais Nissim de Camondo in de Rue de Monceau 63 in Parijs.- een ode aan Henny’s liefde voor de literatuur.
een mooi gebaar. zeker. ik heb er een tijdje naar gekeken en bedacht daarbij dat ik zelf helemaal niks had. nog niks als klein eerbetoon voor Henny en zijn bijzondere leven, zijn plotse ruwe sterven. maar ook had ik niks als een respectbetuiging voor alles wat hij voor mij persoonlijk betekend en gedaan heeft. het kan toch niet dat ik helemaal geen gebaar maak, iets van verzet pleeg, kenbaar maak dat dit niet waar zou mogen zijn.
weer thuis in Tilburg ben ik voorzichtig aan de slag gegaan. op youtube de vele interviews bekeken die er te vinden zijn. geschikt materiaal zien te verzamelen voor wat een compositie moest gaan worden. een stuk van 3 minuten, de lengte van een popsong. uiteindelijk isoleerde ik een paar korte fragmenten die Henny in zijn eigen woorden duiden. in de handvol zinnen die ik zo verzamelde portretteert hij heel raak een stuk van zichzelf. er is iets van zijn complexiteit terug te vinden, van zijn zelfrelativering, zijn levenslust en wijsheid. zijn humor ook. dat werd mijn uitgangspunt. eenvoudig interview materiaal. het eigenlijke maakproces kon daarna beginnen. dat duurde, zoals vaak bij mij, weken.
zo ontstond uiteindelijk dan “je bent nog niet van jezelf”, mijn eigenste monumentje voor deze onvergetelijke vriend. een eenvoudig portret, niet in steen, metaal of hout. of verf. maar in noten.
Tom America maakte in opdracht van Brabant Viert Vrijheid 2012 een onderzoek onder jonge mensen naar hun mening over het begrip vrijheid. Deze tientallen korte interviews met studenten van het ROC Tilburg vormen de basis voor de compositie: Zijn wie je mag zijn, zijn wie je wilzijn. Daarnaast maakte hij meer dan zestig gefilmde portretjes waarvan een groot aantal verwerkt zijn in de videclip.
it's Christmas Time. three international art students from Tilburg (Netherlands) Iris, Elodie and Deirdre return to their loved ones in Germany, France and Ireland. their thoughts and feelings are the core of this composition. (Nous Sommes Quand Même Tous Des Européens).
Collega internaut en dichter Bert Bevers en tevens net als ik ook grote fan van MAM⇲ ontdekte deze complete show op het wereld wijde web, opgenomen in Bergen op Zoom in de Botte Hommel op 18 januari 1992 door de Amerikaan Ron 'The Record Man' Kane MAM in de bezetting: Tom America⇲, Pieter Bon⇲ en Marco Raaphorst⇲
Speellijst:
0:00 Hetzelfde Anders 3:27 Nederland
6:12 Wat Een Rommeltje
8:58 Het Uitzicht
12:30 De Vrijheid Om Te Noemen
18:13 Eén Grote Kamer
21:51 Route 66
23:20 I Use Everything
26:47 Our Stumbling Our Stammering
30:21 Pajti Pajti
34:08 Stout
37:29 Maternité
40:52 Oote
45:51 Ontwik
48:37 Ongelofelijk
51:51 De Werkelijkheid
55:12 Toch Toch Toch
58:58 Eigenlijk
1:03:20 Jij Is Niet Mij