vrijdag 26 september 2014
donderdag 25 september 2014
Binnenkort in Lochem
Een keur van Gelderse dichters komt zondag 28 september naar Lochem
De regionale dichterskring stelde in samenspraak met de redactie van Poëziepuntgl een bijzonder poëzieprogramma samen. Dichters die publiceren in het herfstnummer én dichters van de kring dragen op zondag 28 september voor uit eigen werk. Dit optreden vindt plaats in de Synagoge, Westerwal 6, 7241 BC Lochem.
Het Zutphense trio Woodwind, bestaande uit Babette Blokhuis (cello), Bregje Vandamme (dwarsfluit) en Anne Westerhof (dwarsfluit), staat garant voor de meeslepende muzikale omlijsting.
Het programma vermeldt 10 dichters, vijf komen van elders, vijf uit de regionale dichterskring. Namens Poëziepuntgl introduceert Peter J.R. Vermaat de dichters bij het publiek. Hij schrijft gedichten, verhalend proza en essays. In 2009 won hij de SLAU HC-Trofee. Anneke Buys (Apeldoorn) schrijft artikelen en recensies, vrije poëzie over een breed scala van onderwerpen, vertaalt eigen werk naar het Engels en Esperanto en is daarnaast ook beeldhouwer. André van Sabben (Winterswijk) schrijft vanaf 1988 poëzie, tracht in verzen het leven zelf te verwoorden en gaf in 2006 in eigen beheer de poëziebundel Legpuzzel uit. Gerhard te Winkel (Leusden) publiceert op 2 november zijn tweede dichtbundel ‘Het duister aan de andere kant, gedichten over oorlog’. Zijn eerste bundel heette ‘ Wolkentaal’. “Ik schrijf schrijnend realisme met een vleugje humor”, zegt Te Winkel. Hans Mellendijk (Varsseveld), columnist voor de Gelderlander, lid van dichtersgroep De Omsmeders, en HiPP (Het instituut Praktische Poëzie) publiceert met enige regelmaat in Poëziepuntgl onder het motto: zacht tikkend de tijd verslaan.
Vijf dichters uit de regionale dichterskring doen mee: Dick van Welzen (Gorssel), winnaar van de Euregiopoëzieprijs 2013 – 2016. Henk van Rossum (Gorssel), Jacobus Trijsburg (Barchem), Jaap Nijstad (Eefde).
woensdag 24 september 2014
dinsdag 23 september 2014
maandag 22 september 2014
Oké helder
Koopkrachtplaatjes in chiploaded zorgscenario's
brengen kamerolifanten dreunend op de beats
van porseleinen planten en springen over eigen
schaduw heen; speerpuntoverstijgend de actie
in verviptentisering van contextuele kenmerken.
Aan de voorkant van de skyboxificatie oormerken
de oogkanten van het probleem en zetten een stip
aan de horizon in een duurzame dynamiek die
de eigen verantwoordelijkheid op een eerlijk verhaal
nemen, in de eigen kracht staan in je aandachtsgave.
De piketpaaltjes worden uitgezet en de opklaringen
slippen dicht met bewolking die bandbreedte gunnen
om zo aan de knoppen te kunnen blijven draaien
met langloop bonus op kreupele kip en oprotpremies
te kust en te keur helder, klip en klaar als koude thee.
Gemorst op de nieuwe vloer van het zorgstelsel dat
hypotekisch het hele kaartenhuis meesleurt in een
onvoorwaardelijke onderhandelingsspiraal dat nog
jaren na zal dreunen in het vaderlandse zwart-wit
denken dat toch al gekleurd van alle kanten kabaalt.
Radiostilte in het zorgverzet die tefalpoliticus aan
wie niks beklijft rake klappen verkoopt, spekkopers
dansen nivellerend de nacht in die zal gaan bloeden
en bruggen slaat naar nieuwbouw op pijlers die staan
als palen boven water waarop ras gebouwd kan worden.
Een breiwerk dat moet worden uitgehaald en opnieuw
op de pennen gezet dat dan wellicht chocola oplevert
waar de honden worst van lusten en dan menig koe de
waarheid spreekt waar we al jaren op wachten en die
de inkomensonevenredigafhankelijke zorgpremie stopt.
De denivellering op gang kan brengen van het huidige
nivelleringsniveau, zo snel kan het gaan, dat moeten we
niet willen, ademt offers van mensen die zorgen hebben,
doorbraken worden aangetrokken in platgeslagen rotten,
door pindakaasfabriekregelaars; het land naar de knoppen.
Hans Mellendijk - Oké helder | PpGl 1, 2013 | Krakatau 2013>
Lees ook dG Rob Berends - Verlate 1 april-grap>
zondag 21 september 2014
zaterdag 20 september 2014
Intussen in Ulft | Maria van Nassau van Huize Ulft
Het verhaal van de omgekomen dochters Juliana en Wilhelmina komt ook voor in de Verhalenbankjesroute zoek het verhaal Galgenbult>
Mangs in Wenters
Gisteren zijn de verhalenboeken van Tante Rikie Nijman bij Winterswijkse basisscholen gebracht. Onmundig zwaore fietsmande ......
Het Kantoor | 01
Het Kantoor | Hans Mellendijk | De Graafschapbode | 12 september 1998
‘De loonslaaf gaat weer aan de arbeid’ mompelde hij met hese stem. Hij nam de volle schoudertas onder zijn arm en keek naar haar. Hij grijnsde, zonder genoegen. Ze stond op van de divan. Hij wendde zich af en ging de trap af. Ze liep achter hem aan. ‘Maak je nou niet meteen zo druk.’ ‘Nee,’ beloofde hij. Hij opende de buitendeur en keerde zich naar haar om, om haar een kus te geven. ‘Het was een mooie vakantie en een fijn afsluitend volksfeest’ fluisterde ze. ‘Denk daar dan maar aan.’ ‘Ja’, schraapte hij zijn keel en nam een pottertje in zijn mond. ’M’n stem is nog niet de ouwe.’ Hij liep naar de auto, ‘Nou, dag.’ ‘Dag, kalm an!’ Hij zette zich achter het autostuur, stak zijn hand op en startte de Opel Corsa en reed de Eikenlaan uit. Het regende gelukkig, dat maakte de eerste werkdag ietsjes aanvaardbaarder. Hij reed langs het foeilelijke Varus-statue, dat gelukkig nu nog door het bladerdek van de door Rijkswaterstaat geplante bomen aan het oog werd onttrokken, de A18 op.
Met frisse tegenzin gaf hij een dot gas. De kermis drensde nog in zijn hoofd. In Doetinchem parkeerde hij de wagen op het Erdbrinkplein. Het miezerde nog. Hij liep langs de G.S.M.-bussen. Via het modderige olifantspaadje stapte hij de van Nispenstraat in, aan de rechterzijde werd in bouwputten de Achterhoekse metropool Millennium-proof gemaakt. Vervuld van weerzin tegen het werk dat hem wachtte pakte hij de sleutel en opende de deur van het in Amsterdamse School stijl gebouwde kantoor. In gedachte toetste hij de cijfers in van de beveiligingscode: twee vier drie nul... Er was hem al iemand voor geweest. Een nieuw gezicht dook uit de keuken. Dat zal de beloofde conciërge zijn. Melkertbaan of heet het nu Verstandbaan?
Een goed begin in ieder geval. Hij stelde zich voor: ‘Bas Onderdaan’. De stem haperde nog steeds. De man antwoordde verlegen met: ‘Koffie?’ ‘Ja graag, zonder!’. Hij slofte in een iets opgewektere stemming de trap op naar de werkverdieping. Hij schoof zijn naambordje in. Het groepshoofd stond aan het eind van de gang. Stieringa gaf een hand. ‘Dag Bas, je ziet er goed uit, weer kleur op je gezicht’ ’Zo voel ik me ook’ veinsde hij. De meeste collega’s waren al aanwezig. Hij dacht toch echt als eerste binnen te zullen zijn. Verbaasd keek hij op zijn horloge. De wijzers stonden stil. Vriendelijk schudde hij handen. Enige twijfel bij het omhelzen van sommige vrouwelijke medewerkers. Voordat je het weet spreekt men van ongepaste fysieke relaties en een puddingbuksvlek is zo bedacht. Op zijn werkkamer zette hij zich in de Arbo-gekeurde stoel achter zijn bureau en zette de computer aan.
'Over negen weken weer een week vakantie!' meldde het beeldscherm. Het melige grapje van hemzelf van vóór de zomervakantie, werd nu genadeloos teruggekaatst. Hij boog zich over het toetsenbord, dacht even na, en tikte vervolgens: 'Hoi Lies heb je de gegevens voor het komende jaar binnen? Vr. gr. Bas.' De e-mail werd verzonden. Voor de zekerheid schreef hij ook nog een Van-Aantje. Voor het geval ze niet in de computer keek. Moderne tijden. Hij sloot het kattebelletje af met: 'in mailbox; 1 & ander wordt vervolgd.'
vrijdag 19 september 2014
Intussen op de Heelweg
Daar is de ambachtelijke bakkerij De Heelewegge gevestigd.
Ton van Vliet zag de plek en raaktedermate geïnspireerd dat hij speciaal hiervoor een project heeft gemaakt, samen met Thea Zweerink.
Een slideshow met geluid, geprojecteerd op tule van 4,5 x 3 meter, en lichtgevende tekeningen van Thea Zweerink.
Verder is steenhouwer Henk Welling er aan het werk. Bert Scheuter draagt gedichten voor. Er is live muziek van de T-sisters (zang, viool, cello).
En er zijn nog een paar kunstenaars; welke weet ik zo even niet.
Er is een verwarmde tent voor een hapje en een drankje. Kinderen kunnen een lampion maken.
Entree is 2,50 euro; kinderen gratis.
Lees ook hier 'De Heelwegge anders'>
Een slideshow met geluid, geprojecteerd op tule van 4,5 x 3 meter, en lichtgevende tekeningen van Thea Zweerink.
Verder is steenhouwer Henk Welling er aan het werk. Bert Scheuter draagt gedichten voor. Er is live muziek van de T-sisters (zang, viool, cello).
En er zijn nog een paar kunstenaars; welke weet ik zo even niet.
Er is een verwarmde tent voor een hapje en een drankje. Kinderen kunnen een lampion maken.
Entree is 2,50 euro; kinderen gratis.
Lees ook hier 'De Heelwegge anders'>
Abonneren op:
Posts (Atom)