Ondertussen in Twente

Het wordt spannend bij de Willem Wilmink Gedichtenwedstrijd. Lees hier meer>
Lees eventueel ook mijn inzending Hondenleven | Anno 2040> die in ieder geval niet bij de eerste tien eindigde, zie ik tot mijn grote verdriet. Wawaoeiw, wawaoeiw, ...;-)

Ondertussen in Westendorp | Columnistentreffen

 

Café De Vos Westendorp | V.l.n.r.: Irene van der Aart, André van Gessel, 
Bert Scheuter, Hans Mellendijk en Frans Miggelbrink

Intussen ook in levende lijve kennis gemaakt met André van Gessel, de zangerdichter die de betreurde 'Hulzer' Willem Wilterdink is opgevolgd als columnist. Hier de geanimeerde ontmoeting met de overige scribenten van Door Achterhoekse Ogen (de zaoterdagcolumn in de Achterhoekse edities van de Gelderlander) in Café De Vos te Westendorp. Chef Eelco is inmiddels uit de 'stationsrestauratie' (B.S.) vertrokken. Nog dank voor de bitterballen en consumpties. 

Erica | Am Erica

Toch wonderlijk dat twee ver uit elkaar liggende dorpen met bijna dezelfde naam, het Drentse Erica> en het Limburgse America> [beide vernoemd naar de Latijnse naam voor dopheide>], een belangrijke rol spelen in de Nederlandse dialectmuziekbeweging; Skik, Daniël Lohues uit Erica en Rowwen Hèze, Jack Poels uit America. Zo verwonderlijk wellicht ook weer niet. Ik heb al wel eens ergens gelezen dat eind 1800 Drentse veenwerkers verhuisden naar de nieuwe veenkolonie in Limburg en daar toen America hebben gesticht (Am Erica: aan de heide, anderen denken dat het hier volksetymologie> betreft).

Ursonate

Tenebrae Responsoria

De stille week | Tenebrae resposoriae

In de stille week van 2012 komt het Oost Nederlands Kamerkoor> ONK met een bijzonder project. Op witte donderdag, goede vrijdag en stille zaterdag (5-6-7 april 2012) worden 27 stukken uitgevoerd (elke avond negen) die samen de zo genaamde Tenebrae vormen. Oorspronkelijk ging het daarbij om de zogenaamde donkere metten, die - ten opzichte van de gewone metten als onderdeel van het dagelijks ritueel - aanzienlijk waren uitgebreid. De 27 responsoriae volgen het lijdensverhaal van Christus, vanaf de Olijfberg ("In Monte Oliveti") tot de graflegging ("Sepulto Domino"). Veel componisten hebben (onderdelen) van de Responsoriae op muziek gezet. Wij hebben gekozen voor Marc'Antonio Ingegneri, Orlando di Lasso en Tomas Luis de Victoria (donderdags in Bredevoort), Jan Dismas Zelenka en Francis Poulenc (vrijdags in Varsseveld) en Carlo Gesualdo (zaterdags in Doetinchem). Tussen de muziek door zorgt het Bredevoortse dichtercollectief De Omsmeders voor toepasselijke teksten en gedichten. Dit belooft een bijzondere spirituele ervaring te worden, waarvan u maximaal kunt genieten door een passe-partout te nemen. 

Wim van Til, Bert Scheuter en Hans Mellendijk op Witte Donderdag in de Sint Joriskerk te Bredevoort | Nico Arts, Ria Moons en Ankh Gussinklo op Goede Vrijdag in de Laurentiuskerk te Varsseveld | André van Sabben, Helma Snelooper en Dick Molenaar op Stille Zaterdag in de Sint Martinuskerk te Wijnbergen, Doetinchem.

Denktanks | Maak me niet gek

Foto: © FRAN/CK  MRT 2012

Ook in de wereld van de DENKTANKS zelf wordt niet stilgestaan en nagedacht over andere varianten en mogelijkheden, zie hier op blog DES AL NIET TE MIN deze ingenieuze proefopstelling>

Intussen bij S1NGLE | Keuringdienst van de ware

Wordt het HAROLD wordt het TIM?
Hanco Kolk & Peter de Wit laten lezers kiezen: lees hier meer S1NGLE en stem

Zondagclip | Fantasies and factories | The Nits

Onland

Lees het gedicht: Onland - Hans Mellendijk>

Vandaag in de Gelderlander: reconstructie van mysterieuze moord uit 1970>

Zie reportage omroep Gelderland bij Shappa>

Onland

5  februari 1970

Kwam neet terug van gymnastiek.

Oefening in Prinses Beatrix' zaal.

In de struuken ’t onteerde liek.

Gewurgd deur heur eigen sjaal.

Op de Kloosterlaan. Hoe wrang toch.

Waor 'j bescherming zol'n verwachten

onder 'n hemelse wolkenloch.

Gin doodslag toch en verkrachten.

Onopgelost

geklungel der

magistraten.

Langs de kant van het pad

rok 't vanaf dan naor onland.

Jao, asterto, moord en brand.

'n Kearl op de fietse deur 't lo.

'n Rammelende dynamo.

Elke nacht viel te vrezen

de wind fluustert deur het rad:

Rinie Wielheesen.

gepubliceerd in Trouw dicht in de buurt - bundel Gelderland - 8 februari 2010

Verhalenbankjesroute route het westen bankje 20> | De Moespot, Nr. 225, 53e jaorgang, meert 2010

Uit de oude doos | Op schouderklopafstand, ...

Op schouderklopafstand, aai- en aanraakbaar

Zoete herinneringen aan de tijd dat mijn helden nog op schouderklopafstand hun kunsten vertoonden. Stiekem naar de sporthal in Terborg, om op aanraakbare afstand Van Morrison zijn blues te horen zingen. Of die zondagmiddag in het Nijmeegse Kolpinghuis, waar een tig of negen liefhebbers luisterde naar de psychedelische klanken van een toen nog onbekende groep uit Engeland. Ik was er met makker Hannes vooral om te kijken hoe zij dat toch deden met die vloeistofprojecties. Tot onze grote vreugde konden we ze spreken de mannen van de lichtshow van Pink Floyd. De opgedane kennis werd ingezet bij de ‘Lichtsjo de bedrukte Moeder Gods van Varsseveld’. Het belichtte de eerste stappen van Ferdi Joly op het muziekpodium. Popgroep Puddingh.

Tja, de lokale helden bleven aai- en aanraakbaar. Met Van Morrison en Pink Floyd liep dat anders. Van heb ik nog wel op de concertpodia bewonderd als hij of ik zin hadden. Bij Pink Floyd ben ik afgehaakt toen het steeds meer een band werd om je stereo-installatie mee te testen en vooral een megastadionevent werd.

Overpeinzingen als ik samen met vriend Albert in een koude tegenwind naar de Radstake fiets. Over pijn zingen; Ferdi Joly neemt er afscheid van Boh Foi Toch en keert terug naar Normaal. Verbaasd staan we te wachten voor de deuren die om half tien nog gesloten zijn in afwachting van het discovervoer. Nog verbaasder de maandagochtend erop als ik de krant opensla: "Op de fiets naar dancing de Radstake, hoe lang is dat wel niet geleden? Twee mannen van middelbare leeftijd verheugen zich handenwrijvend op het uitgaan. Als ook de eerste Achterhoekse tieners uit de discobus zijn gestapt, gaan de deuren open voor de kameraden."

Afgeleid door het slechte geluid in de eerste set, de afscheidnemende gitarist is alleen maar in de solo’s te horen, verwonder ik me over het nieuwe kijken. Om toch zicht te hebben op het lage podium strekken de iets minder lange slungels van jonge kerels de linker arm in Duits vooroorlogse hoek, vijfenveertig graden omhoog, hun mobieltjes in de linker hand houdend, de beeldschermpjes ingeschakeld. Afstandscheppende elektronische periscopen op een rij. Gelukkig weet de geluidsman na de pauze een betere balans te realiseren en zijn mijn ogen en oren weer op het podium gericht. Ook het meer melancholische werk van Ferdi Joly komt nu eindelijk goed uit de verf. Prachtig ‘In ’t Asiel’. Het altijd maar weer poëtische “Den aovend in Toldiek. ’t Dondern en ’t löchten, boh foi toch wat ha’j’n schrik.” Met het raadselachtige eind: “En too die kere op den zak met mael.”  Eindelijk weer eens de ‘Boh Foi Toch Rap’. In een zinderend duel tussen trekzakpiloot en sologitarist steelt Ferdi op Zappaeske wijze de show. Het lijkt wel of hij zich nu definitief wil bevrijden uit het dwangbuis van polka’s en walsjes. Dan het onherroepelijke eind. In een dampende blues wordt ‘Deerntjen’ neergezet. Geen ander nummer is hier in de graanschuur van De Radstake beter op zijn plaats. Hunkerend kruipen de meisjes voorzichtig schuifelend tegen de jongens aan. ‘Brommers kieken’ avant la lettre. Al vanaf Normaal’s begin het ultieme versiermoment. Applaudisserend roep ik naar Albert, naast me: “Bloedmooi die bluesuutvoering!”. “Is altied al ’n blues ‘ewest!” schreeuwt hij boven het eindoordeel uit. Ik besef dat hij gelijk heeft. Hoe kan het ook anders. Hij heeft er verstand vanaf. Elk jaar kondigt hij de artiesten aan op de Westendorp Bluesnight. Vanavond weer in zaal De Vos.

Deze middelbare heer zal er ook weer zijn, op de fiets met m’n lief en heel mijn lijf. Nu met Bill Wyman & the Rhythm Kings op schouderklopafstand. Aai -en aanraakbaar. Zal Bill, ondertussen met zaadaanbiedende ogen de meisjes de kleedkamer in dirigerend, net als vroeger bij de Stones onbeweeglijk op het podium staan? Hij schijnt gevraagd te hebben niet aan het eind geprogrammeerd te worden. Westendorpse moeders, wees gewaarschuwd, hou uw dochters thuis!

Hans Mellendijk, de Gelderlander edities Achterhoek, 28 januari 2006

Ondertussen in Deventer | WIJ | Lammert Voos

Ondertussen in Varsseveld

Inmiddels staat de virtuele rondleiding behorende bij Centrumplan Varsseveld ook op het internet, klik hier>