Eergisteren met HiPP-collega Louis Radstaak naar Museum De Fundatie te Zwolle geweest. Een reis met hindernissen. Te Raalte -dat ik me nog herinnerde als de zeer katholieke poort van Salland en dat me ooit de eerste betaalde baan na de kunstacademie opleverde als kunstzinnig vormingswerker (niet via het kruis) bij het VJV(Vormingswerk Jong Volwassenen) maar dit terzijde- knapte de distributiesnaar van mijn bolide. Weg de stuurbekrachtiging. Rode vervaarlijk knipperende lampjes; accu-alarm. De lucht van verbrand rubber bedwelmt mijn reukorgaan. Een haperende airco in de tropische hitte van het moment. Ppfffffffhhhelp! Uren later -ondanks snelle hulp van vriendelijke Wegenwachter en vakkundige en gastvrije behulpzaamheid van autobedrijf Kleinlangevelsloo in het buitengebied van Mariënheem- met spiksplinternieuwe snaar de weg kunnen vervolgen. Maar ondanks dat dus, toch pas een half uur voor sluitingstijd het museum binnen kunnen dringen. 'Waarom geen tropenrooster? 'sMiddags siësta maar dan wel 's avonds open', verzuchtte ik tegen toevallig passant Abram de Swaan> die ons vriendelijk lachend aankeek. Enfin de borduursels van Rob Scholte in snelvaarttrein kunnen aanschouwen en het was de verre reis waard. Wat een omgekeerde schoonheid heeft hij vakkundig gerangschikt. Soms bijna plastiek. Bijna reliëfs die achter- voorkanten van Da Vinci's- Scholte's laatste avondmaal. Geweldige installatie door het hele museum heen geslingerd, maar vooral in de twee bovenste zalen van het ei of wolk zoals anderen het noemen. Aanbevelingswaardig. Gelukkig is de catalogus er nog en kan ik er eventueel nog tot 18 september a.s. terecht om dan ook de Wilden te bestuderen. En dan ook daarna de Duitse Nieuwe Wilden te gaan zien in het Groninger Museum. Rob Scholte leverde als generatiegenoot en representant van deze stroming in de Nederlandse kunst met zijn borduurwerken het meest uitgesproken commentaar op deze beide tentoonstellingen van wilde schilderkunst.
Gefilmd door Hermi Hartjes | Met o.a. "Dat ben ik, o dat ben jij"- scéne. | Junior wordt vandaag 16 en taalt nog niet naar brommers of er naar willen kijken, wel naar nieuwe aardachtige planeten en wiskundige problemen waar honderden geen brood van lusten.
The original 1962 debut version, from the out-of-print "The Whistler & His Guitar" with Arnold Fishkind (b), Sol Gubin or Don Lamond (d), Toots Thielemans (gtr & whistling), Dick Hyman (org).
Toots Thielemans> debuteerde in 1962 als gitarist en kunstfluiter. Leerde de mondharmonica al eerder bespelen ter bestrijding van zijn astma. De uitvinder van 'niks-aan-de-hand-muziek' koos vandaag, deze typische druilerige Toots-dag, uit om te sterven. Rust in vrede Toots! Merci voor jouw ontroerende melancholische chromatische klanken.
1999 | Toots Thielemans and Stevie Wonder, Stockholm (Sweden)
Polar Prize Music Award.
Gösta Rundqvist Piano, Markus Wickström Bass and Johan Löfcrantz Drums.
5e lied van 'Hondert Punten' (1997 Oetstar Rekkers). Opgenomen in de woonkamer van Meindert Talma in de zomer van 1996. Orgel, piano (Yamaha Electone), zang, tekst en melodie: Meindert Talma Krakende stoel en productie: Kees de Vries.
In Groningen is bij Uitgeverij Passage dan eindelijk de Grote, Dikke Hobbyrock Encyclopedie, deel 1: ABC; Handboek voor de Allrounddenker gepresenteerd met o.a.
VLKSFST 5.0 | Hans Mellendijk | de Gelderlander | edities Achterhoek | 18 november 2016
De banieren op de invalswegen naar mijn dorp doen er al
weken kond van. De modernste technieken worden ingezet om ons het komende
Volksfeest in te peperen. Je zou het eens vergeten. Op de rotonde ontstaan
files omdat gepoogd wordt het zoekplaatje naar het Koningspaar op te lossen. De
komische cartoon die in het programmaboekje wel werkt gaat in de openbare
ruimtehelaas verloren. Op Facebook
maakt een moeder zich zorgen over de bierreclame die de Teenage Party op het
billboard langs het fietspad met veel schoolgaande jeugd begeleidt. Was dat
niet tegen alle regels in? Een onzorgvuldigheid die in de vluchtigheid van
alcoholdamp in de voorbereiding over het hoofd werd gezien? De meeste
feestgangers is het ontgaan en het zal de pret niet drukken. Wel twijfel aan de
stamtafel of het wel zo verstandig is om de organisatie vanwege terugtrekkende
bewegingen van overige horeca in handen te geven van één en dezelfde uitbater. Maar
kom laten we er nog een op drinken. De exploitant schetst een zonniger beeld en
ziet een Varssevelds Volksfeest 4.0. De festivalisering van de traditionele
kermissen in de Achterhoek is voltooid. Het regionale succesnummer De Zwarte
Cross is te danken aan die traditionele elementen en andersom beïnvloedt het weer
de vormgeving van onze zomerfeesten. De vertrucking van het eten en drinken is
ook niet meer te stoppen. De moderne variant op wat vroeger gewoon braderie heette.
Maar wat hoor ik? Een Biertruck? Er kan ook vreemd gedronken
worden? Het zal me benieuwen of dan de kunst van het uit een echt glas drinken
en proosten weer aangeleerd gaat worden. Daar teken ik voor!
Ondertussen is een week ervoor het feest opnieuw
uitgevonden, wat begon als straatversiering neemt in verschillende wijken de
vorm van een kleinschaliger vieren aan, met eigen schutterskoningen. Zien we
hier de contouren van VLKSFST 5.0 aan de horizon?
Ook deze ochtend zal het 'ornithologisch genootschap Varsseveld e.o.' de eindstrijd bij het Vogelschieten, op de schietbaan van Schietcollege Prins Willem Alexander voor de gelegenheid op het voetbalveld van de Sportclub, met spanning volgen.Hier een archiefopname uit 1987. Zoekplaatje; waar staat uw blogger van dienst?