Zacht tikkend de tijd verslaan | Berichten over kunst, cultuur, de Achterhoek, de wereld en Mels eigen activiteiten ...
woensdag 7 maart 2012
dinsdag 6 maart 2012
maandag 5 maart 2012
Ondertussen in Varsseveld
Ondertussen in Bruxelles | Daan van Golden
Al sinds de vroege jaren '60 werkt Daan van Golden,
in alle rust en concentratie, aan zijn oeuvre. Zijn werk kan geassocieerd worden met artistieke bewegingen als abstracte kunst, pop art, conceptuele kunst of postmodernisme, en toch staat zijn werk dwars op deze kunsthistorische trends. In Wiels, het huis voor hedendaagse kunst in Brussel, loopt nu de tentoonstelling Apperception, een overzicht van Van Goldens werk, van de jaren '60 tot nu. Katharina Smets was er tijdens de opbouw van de tentoonstelling bij.
|
De avonden VPRO: Luister verder>
|
Dichtersbankje | Willem Elsschot
Foto: © Bert Bevers | Meir | Antwerpen
Collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) uit de voorraad Bevers: Willem Elsschot>
[Bericht aan de trouwe bezoekers, bankenzitters: de bankenzetter is de komende weken druk met andere poëtische beslommeringen en zal op halve kracht werken.]
Zie meer hier>
[Bericht aan de trouwe bezoekers, bankenzitters: de bankenzetter is de komende weken druk met andere poëtische beslommeringen en zal op halve kracht werken.]
Zie meer hier>
zondag 4 maart 2012
Zondagclip | Ashes & Fire
Kreeg woensdagavond geheel onverwachts uit de handen van mijn boezemvriend Han Hofs de CD ASHES & FIRE van Ryan Adams. Kende ik niet, 't cadeau was dan ook nog voor mijn verjaardag; dan vult hij mijn gaten in de muziekverzameling met verve. Han en Vicky dank je wel!
zaterdag 3 maart 2012
Column Hans Mellendijk | Verhuissores en spek op de takel
Foto: © Wim Maatman | De vergadering gisteren in de Gruitpoort te Doetinchem over de plannen voor 2012 werd goed bezocht. Grote klasse.
Verhuissores en spek op de takel | Hans Mellendijk | de Gelderlander edities Achterhoek, 9 september 2006
De bouwvak stagneert de voortgang
van de verbouwing gestaag. Gelukkig
de behangers nog weten te strikken voor strakkere muren. Zo ook de stoffeerder,
maar de woonkamer dient helaas drie weken te wachten, want vloer nog niet droog
genoeg. Dan maar alvast sauzen en verhuizing regelen. Ons Achterhoeks optrekje is
na een rigoureuze verbouwing de hoofdwoning geworden. Het gezin heeft Amsterdam
verlaten en definitief gekozen voor de Achterhoek. Weg met het hectische heen
en weer reizen. Lang leve het rustige landleven. Nou ja rustig? Want nauwelijks
de eerste dozen uitgepakt of de straat dient versierd en daarna buurtfeest
gevierd vanwege naderende kermis weer een week later, dat ons ook mooi van het
werk weet te houden. En dan moet de pótwortel alweer naar de grote school en roepen
andere verplichtingen ook mij in het gareel. Verder verliep de cultuurshock
minder heftig dan anderen, die ons erop aanspreken, soms dachten.
Want terwijl we ons
in het zweet werkten bonden ondertussen de Kamer van Koophandel en andere
subsidiënten het instituut Hans en Rita Keuper het spek op de takel en beantwoorden
ze de hamvraag of er in de Achterhoek een gat te dichten valt in de markt van
cultuurtoeristische zomeractiviteiten, met een volmòndig jao. De Achterhoek Spektakel
Toer voelt aan als een warm bad. Dat is nog eens thuuskommen. Ik ervoer de
sfeer van het Vondelpark op een zomerse zondagmiddag. Of ook wel die van de
Parade. Maar dan zonder het gevoel van opgesloten te zijn tussen vier hekken: maar
gewoon open en bloot op de mooie pleinen en in de parken, bij de prachtige
monumenten. Naast De Zwarte Cross waarook allerlei theaterelementen het
megafestijn inkleurden- of zoals de Jovinks waarschuwden: 'Zoep niet te völle,
want dan krie’j thuus ok theater'- blijkt er ook behoefte aan minder
luidruchtig en drankzuchtig spektakel.
Zonder appels met
peren te willen vergelijken zie ik een mooie overeenkomst. Beide evenementen
vinden hun drijfveer in dezelfde jeugdervaring. De romantiek van de kermis en
het circus in het dorp. Ik zag glimlachend hoe een spring in het veld haar
dartelende hinkelspel onderbrak om verwonderend de aanstormende vrachtwagen op de
kleurige poster te bekijken die de Toer aankondigde.
In Winterswijk lokken
de klanken van Zoumana Diarra de pótwortel en de twee buurjongens die meemochten
op cultuuravontuur, naar een plekje onder de stehtisch. Ademloos luistert de
bende van drie naar de kora, een twee rijïge harp. De kleine òndog heeft helaas
een te korte spanningsboog. We stappen op en verhinderen verdere verstoring van
dichter ten Hoopen. Daarna op ‘t Weurden andere poëzie. Kunstfietsen en
paalacrobatiek boeit de kinderen tot het einde. Na een ontroerende ‘Ne me
quitte pas’ loop ik met ze terug naar de parkeerplaats, daar dient het beleefde
in de praktijk gebracht. Het oudere echtpaar dat gearmd naar het paalklimmende
blagenspul kijkt, groet mij met glinsterende ogen: 'Wat ’n mooie meddag'. En dat was het.
Nu nog meer oorspronkelijk speciaal voor het festival geproduceerd locatietheater en het kan een vergelijking met Oerol glansrijk aan. De combinatie van Nedersaksische dichters met Afrikaanse hofzang was wat dat betreft een mooi begin. Voortbordurend punnik ik een bruisende dichtader als rode draad door de Achterhoek. Poëten langs de Veengoot. De ader cryptisch gezien dus, want gegraven in opdracht van dichter landheer Staring. Met een beetje fantasie een verbinding tussen Wildenborch en boekenstad Bredevoort. Daar kon ik dit jaar voor origineel theater terecht bij Hermi Hartjes. Op indrukwekkende wijze bracht zij Hendrickje Stoffels tot leven. Jammer dat daarvoor de St. Joriskerk niet beschikbaar gesteld kon worden. Dat historisch decor had ze wel verdiend.
Een laatste vlaag van heimwee naar Mokum steekt ook op als ik de pótwortel op zondagmorgen in een verder uitgestorven dorp, met speelgoedgitaar in de aanslag en een schoteltje geld op het trottoir, de straatartiest zie nadoen.
Nu nog meer oorspronkelijk speciaal voor het festival geproduceerd locatietheater en het kan een vergelijking met Oerol glansrijk aan. De combinatie van Nedersaksische dichters met Afrikaanse hofzang was wat dat betreft een mooi begin. Voortbordurend punnik ik een bruisende dichtader als rode draad door de Achterhoek. Poëten langs de Veengoot. De ader cryptisch gezien dus, want gegraven in opdracht van dichter landheer Staring. Met een beetje fantasie een verbinding tussen Wildenborch en boekenstad Bredevoort. Daar kon ik dit jaar voor origineel theater terecht bij Hermi Hartjes. Op indrukwekkende wijze bracht zij Hendrickje Stoffels tot leven. Jammer dat daarvoor de St. Joriskerk niet beschikbaar gesteld kon worden. Dat historisch decor had ze wel verdiend.
Een laatste vlaag van heimwee naar Mokum steekt ook op als ik de pótwortel op zondagmorgen in een verder uitgestorven dorp, met speelgoedgitaar in de aanslag en een schoteltje geld op het trottoir, de straatartiest zie nadoen.
vrijdag 2 maart 2012
De Bark | het drama op Rademakersbroek | 2 maart 1945
Op 2 maart 1945 worden op een akker op Rademakersbroek bij Varsseveld 46 onschuldige burgers door de Nazi's geëxecuteerd. Het is een vergelding voor het ombrengen van Duitse officieren door verzetsgroep De Bark uit Aalten.
Wat heeft er zich precies afgespeeld? En was één en ander wel zo slim opgezet?
Wim Maatman zette begin dit jaar een langere documentaire (46 min.) over De Bark op You Tube. In 2003 gemaakt voor de lokale omroep Doetinchem.
Het drama samengevat hier>
donderdag 1 maart 2012
Reuzengebergte
woensdag 29 februari 2012
dinsdag 28 februari 2012
Ondertussen op de Veluwe | Expose III
Armando - Das Rad
Met Expose III - 50 kleine sculpturen bij een groots afscheid geeft directeur Van Straaten ook de museumbezoeker een stem in zijn tentoonstelling. Kies je eigen favorieten, vertel waarom deze niet mogen ontbreken en bepaal mee welke 50 beelden straks te zien zijn. Bij elk gekozen werk is een selectie te zien uit alle persoonlijke verhalen en reacties. Directeur Van Straaten zal hier uiteindelijk ook zijn eigen reactie weer aan toevoegen.
Doe mee, kies je favoriete Top 3 en vertel waarom deze kleine sculpturen zeker thuis horen in Expose III – 50 kleine sculpturen bij een groots afscheid.
Reageren is mogelijk t/m 1 maart 2012.
Meer informatie over Expose Zo ziet de tentoonstelling er nu uit
maandag 27 februari 2012
Souvenirs d'Hoboken | Antwerpen | 25, 26-02-2012
Ontbijt op kasteel Sorghvliedt, in rabarbergesprek met Danny Braem (Charmantwerpen), Bert kijkt lachend toe, terwijl Geertje op juiste moment kiekt.
Foto's : © Geertje Hoefnagels
Zie ook: Yerna> en uit het Fotoalbum van Bert Bevers>
Abonneren op:
Posts (Atom)





