dinsdag 15 november 2011

Helmut Salden op 't Zand | Bredevoort


Zaterdag 19 november vindt in Gebouw Boek op ’t Zand de presentatie plaats van het boek Buchgestalten im Exil: Helmut Salden/Konrad Merz, een uitgave van Achterland Verlags Compagnie.  Tijdens de presentatie zal een van de auteurs, Prof Ralf de Jong van de Folkwang Hochschule in Essen een korte lezing houden over leven en werk van Salden en Merz. Ook zullen vertegenwoordigers van de uitgeverij de totstandkoming van dit boek nader toelichten. Hierbij waren studenten van de Folkwang Hochschule betrokken De expositie toont voorbeelden van het werk van Helmut Salden en Konrad Merz.

Helmut Salden (Essen 1910-Amsterdam 1996) is een letter- en boekenontwerper.


Hij ontvluchtte als dienstweigeraar Duitsland. Na de oorlog, die hij deels in kampen door-bracht, vestigde hij zich voorgoed in Nederland. Hij ging zich toeleggen op het ontwerpen van boeken. Voor de uitgeverijen H.P. Leopold, de Hollandia Drukkerij en Em. Querido onwierp hij boekbanden in 1939 en 1940. Hoewel Salden aan de Folkwang Hochschule in Essen een medewerker van de bekende modernist Max Burchart was geweest, ging hij in een meer klassieke richting werken. Zijn naam wordt vooral verbonden met die van  G.A. van Oorschot.

In opdracht van deze Amsterdamse uitgever ontwierp hij de Russische Bibliotheek en vele verzamelde werken. Saldens kracht lag vooral in zijn getekende belettering, die hij veel op omslagen toepaste. Eén van de bekendste stofomslagen die hij ontwierp is dat voor Het Achterhuis van Anne Frank (1947). Salden ontving verschillende onderscheidingen. Aan het einde van zijn loopbaan werd hem de Oeuvreprijs 1994 van het Fonds voor Beeldende kunsten, vormgeving en bouwkunst toegekend. Uit het juryrapport: 'Met de Oeuvreprijs wil de commissie graag het uitzonderlijke belang van zijn gehele oeuvre nog eens onder de aandacht brengen. Zijn werk bepaalde, en bepaalt voor een groot deel nog steeds, het gezicht van het Nederlandse boek.

Konrad Merz (pseudoniem van Kurt Lehmann) (Berlijn 1908 – Purmerend 1999) was een Duits schrijver en een Joods-Duitse emigrant in Nederland. Merz werkte in Duitsland enige tijd als magazijnbediende en vertegenwoordiger en voltooide ondertussen het avondgymnasium. Aansluitend studeerde hij rechten, maar hij moest in 1933 zijn studie afbreken vanwege zijn joodse afkomst. In 1934 emigreerde hij naar Nederland, waar hij de kost verdiende als tuinman en boerenknecht.

In Nederland kwam hij in aanraking met andere Duitse emigranten die het naziregime waren ontvlucht. Hij schreef een boek over zijn ervaringen, Ein Mensch fällt aus Deutschland, dat in 1936 door Em. Querido werd uitgegeven en bijzonder goed werd ontvangen. Hiermee vestigde hij de aandacht op zich van Menno ter Braak, die zich in die tijd intensief bemoeide met Duitse emigranten en de Duitse Exil-literatuur in het bijzonder.

Na de Duitse inval in 1940 dook Merz onder en wist de oorlog te overleven. Hij schreef een tweede boek, Generation ohne Väter dat echter onderweg naar de uitgever zoekraakte; het manuscript dook weer op na de oorlog, maar werd pas in 1999 uitgegeven.
Zijn min of meer autobiografisch werk wordt gekenmerkt door een fijnzinnige, melancho-lieke humor. Een van zijn slagzinnen was: "Wer rausgeschmissen wird, hat kein Heimweh" (wie eruit wordt geschopt, heeft geen heimwee). Konrad Merz vestigde zich na de oorlog in Purmerend als masseur. 

Boek Buchgestalten im Exil | Info: Achterland Verlags Compagnie | Rainer Heeke Landstraat 13  Bredevoort | Tel: 0543-452105 | e-mail: mammut.buch1@planet.nl

Boekpresentatie en opening expositie: Zaterdag 19 november om 17.00 uur in Boek op ’t Zand Bredevoort. De expositie eindigt 14 januari 2012 en is gratis toegankelijk.
Openingstijden: elke zaterdag en zondagmiddag 13.00-17.00 uur | Boek op ’t Zand  Bredevoort | Organisatie: Stichting Bredevoort Kunstmanifestatie



Een sterk adres voor zwakke voeten | 60 jr.

Mijn schoenenreus uit Varsseveld

Sans titre


Martin Doherty

zaterdag 12 november 2011

Het | Kejje nagaan

Toegift, met dank aan Erik Meinen

Door Achterhoekse Ogen | Het



Het

Groot-Brittannië had de Who. Showman Bob Bouber bedacht snel een Nederlands equivalent. Hij formeerde in 1965 een groep die het onbepaald voornaamwoord ‘Het’ meekreeg. Het werd in een rijdend ziekenhuisbed op de Dam gelanceerd, refererend aan het eerste singletje: ‘Ik heb geen zin om op te staan’. Wat later een anker in het Nederlandstalige beatcultuur bleek te zijn. Een protestlied voor alle gezindten. “Het is weer tijd om op te staan/Maar ik heb geen zin/(Hij heeft geen zin)/Om naar m'n baas te gaan/Met m'n blote voeten op het kouwe zeil/(Met z'n grote blote voeten op het kouwe zeil)/Ik heb geen zin om op te staan/”

In een relatief korte periode bracht het een enorme golf teweeg van Nederlandstalige beat met gekke teksten. Er kwamen groepen als De Clungels, De Snelbinders en Sjek sjek en de vloeitjes. Het eerste nummer van Het was meteen raak. Dat het een klassieker betreft mag duidelijk zijn. Het nummer is in 2002 nog gecoverd door Daniël Lohues. De Duitse groep The Blizzards coverden het met ‘Hab' keine Lust heut aufzustehn’. Het komt allemaal naar boven als ik het bericht lees dat volgens onderzoekers van de Universiteit van Amsterdam ‘het’ als lidwoord aan het uitsterven is.

Bedachtzaam –je weet het tegenwoordig maar nooit met dat soort wetenschappelijk nieuws- lees ik verder. Het is maar een lastig woordje: het. Voor buitenlanders is het bijna onmogelijk om een systeem te vinden in ons ‘de’- en ‘het’-gebruik. Keihard stampen is de enige manier om het te leren. Zoals op school met de Duitse woordgeslachten: der, die, das. Tot hun zevende maken kinderen nog volop fouten in de lidwoorden. En dat geeft iets aan over de moeilijkheidsgraad. ‘Het’ is niet alleen een lidwoord. ‘Het’ kan ook regenen. Hier heeft ‘het’ een totaal andere betekenis. Opeens is het een persoonlijk voornaamwoord. Dat is dus ontzettend verwarrend voor mensen die nog niet goed Nederlands spreken. Volg je het nog? Is het erg dat ‘het’ lidwoord verdwijnt? Nee, lees ik in Onze Taal. Volgens de onderzoekers ontwikkelen talen zich voortdurend. Het Afrikaans, dat afstamt van het Nederlands, heeft ‘het’ al lang laten vallen. Ook geven we nieuwe woorden (database, computer, controller) steeds vaker ‘de’ mee. We roeien ‘het’ langzaam uit. Over ruim een eeuw is het waarschijnlijk doodnormaal om naar de feest van de buren te gaan om daar de bier op te drinken.

Helemaal pijnlijk klinkt het me niet in de oren. In de Achterhoek spreken we ook over de bos, de hof. Ik ken er zelfs een dichter die de lidwoorden over boord gooide. Opeens denk ik aan een ander bericht dat ik onlangs las, dat er in de toekomst geen man meer nodig is voor de voortplanting. Dat we het niet meer hoeven doen.

Had ik een zienersblik toen ik als puber het tweede hitje van Het ‘Kejje nagaan’ stiekem met ‘Kejje naaien’ invulde en dat hardop meebleerde?

Voorlopig toch maar ‘het’ blijven gebruiken, …


Hans Mellendijk, de Gelderlander, edities Achterhoek, 12 november 2011

Living Apart Together | De smaak van EDU-ART




Tjeerd Kootstra en Irene Companjen hebben mij en mijn collega's bij EDU-ART weer weten te verrassen met een nieuwe editie van De smaak van EDU-ART. De lege muren cie vroeg drie foto's in te leveren van een favoriet object uit je huisraad. Het mocht geen kunstwerk zijn. Men diende een close-up in te leveren en een totaalshot, van waar het object zich normaal bevindt. Vervolgens hebben Tjeerd en Irene er een collage van gemaakt. En zien we de verschillende voorwerpen uit verschillende huishoudens contact met elkaar maken. Een Gesamtkunstwerk van hoge klasse. Aan het eind van de tentoonstellingsperiode zal ik mijn bijdragen verklappen.

Wintertuin | Voor wie ik liefheb wil ik heten

DWDD | Janne Schra | Blaudzun

vrijdag 11 november 2011

Guus Hiddink 65


Foto: Hans Mellendijk | Varsseveld 2008

Ons aller Guus Hiddink is vandaag 65 jaar geworden, op Trouw staan 100 foto's geselecteerd uit zijn loopbaan. Guus van harte! 

Lees hier ook enkele van zijn gedichten> Geluk moet je penetreren

11-11-11 | tijd dijt




alhier, 20-10-2010


de ochtend begint voortvarend
7:07
een reeks van waarnemingen volgt
niet een uur maar 61 minuten later
8:08
9:09
dan bij de koffie
10:01
10:10
gl[:-)]mlachtijd
11:11
ongelogen waar nemen zintuigen 
dan weer 61 dan weer 7o minuten
12:12 12:21
13:13 13:31
14:14 14:41
15:15 15:51
dan bij de soep
16:16
16:40
gr[:-(]mlachtijd
17:17
18:00
staande tijd
verticaliteit
18:18
19:19
20:02  20:20
21:12
21:15
liggende tijd
horizontaliteit
21:21
22:22
tijd dijt
23:23 23:32
24:24 24:42


0:00


in de nacht schrikt hij wakker
3:33


is het een overgevoeligheid van de
hersenhelften, deze symmetriedwang?
of is het andere heldere taal?
en kijk ik, de neuroot, gewoon te vaak klok
en onthoudt hij dan alleen de schoonheid
van het cijfermateriaal?

palindroom dijt tijd