Hermi Hartjes als Oscar Carré | Oscar tijdens het 125-jarig jubileumfeest
Sterke vrouwen
Een dagje Amsterdam; de tamtam had zijn werk gedaan. Het
zou een geweldige solovoorstelling zijn die onze viendin in de kleedkamer van
Carré had gemaakt, zo hadden vrienden inmiddels geseind.
Ze zette al eerder Bredevoort
op de kaart door er locatietheater te maken over Hendrickje Stoffels Rembrandts
lief. De voorstelling werd een groot succes dat ook herhaald werd in Amsterdam
en later weer in de Achterhoek Spektakel Toer, editie Bredevoort. Daarna zelfs
op uitnodiging in Zuid-Afrika.
Ze had haar solowerk inmiddels voortgezet met
weer een vrouw in de hoofdrol. Een indrukwekkende verschijning als Elizabeth I
the Virgin Queen. Vierhondervijftig jaar na haar kroning komt Elizabeth terug
op aarde om het publiek deelgenoot te maken van haar heimelijke lusten en wereldlijke
lasten. Ze vervolgde haar serie Sterke Vrouwen dit jaar met Madame Carré.
Wederom legt Hermi Hartjes -want over haar heb ik het- kleine harten van grote
en grote harten van kleine vrouwen bloot. En de geruchtenmachine had gelijk. De reis naar de catacomben
van Carré was zeer de moeite waard.
Ze vergeet ook in Madame Carré haar afkomst niet. Net als
in ‘Hendrickje Rembrandts lief’ gebruikt ze een Nedersaksische anekdote. Een
boerin geeft aan haar man die naar het paardenspul van Carré gaat wat tips mee.
“Als
de vrouwleu op de peerde komt anrieden, dan hol-ie de ogen stief dicht! Allebei. I-j
denkt allenig an ow eigen vrouw, Ja, ik wet ‘t wel met die peerdedames, die hebt
niet völle an. Wat ‘t
fatsoen betreft, daor geeft zie ok nie zo völle um. Dus allebeide ogen stief
dicht!” De boer deed thuisgekomen zijn relaas.”Daor komt de dames op de peerde
an. Oh wat bunt
ze drieste! En wat een holdingen
op ‘t peerd! Ze hadden
blote bene en van die flodderrokjes an. ‘T liek jaowel alsof ze in ‘t
vloeipapier zit, i-j kont dee rökjes jao zo omhoge blaozen. Ieder klapte, ik ok
maor toen een van die juffrouwen op de rug van ‘t peerd ging liggen, toen werd
het mi-j al te machtig en te onfatsoenlijk. Ik dee de hande veur de ogen en
keek per ongeluk toch tussen de vingers deur. Het was mi-j wat.”
De vertelvoorstelling wordt na de pauze als
rondleiding door het indrukwekkende Carré voortgezet. Onderwijl op onverwachtse
momenten speelt regisseur Wouter ten Pas af een toe een rol die met het leven
van Amalia Carré te maken heeft. Voldaan lopen we in de middag het gebouw uit,
ik zie en passant op het affiche dat Normaal er maandag over een week speelt. ‘sAvonds thuisgekomen zie ik tot mijn
verrassing Wouter nogmaals maar nu in de rol als vader Heineken in de eerste
aflevering van de TV-serie Freddy, leven in de brouwerij.
De volgende ochtend vraag ik me af welke vrouw zal
volgen in Hermi’s indrukwekkende soloserie? Zou Chrissemeuje een kandidate kunnen zijn? De
vrouw uit Eibergen die heel lang de oudste vrouw van Nederland was en in mijn jeugd stond voor sterke
vrouw toen ze in 1959 op 110 jarige leeftijd overleed.
De voorstelling gaat door tot 26 mei, elke
zaterdag en zondagochtend 11.00 uur
Hans Mellendijk, vandaag in de Gelderlander, edities Achterhoek
