Lees 👉 GEMENGDE BERICHTEN | 12-09-22 | Momentopname 👉
Zacht tikkend de tijd verslaan | Berichten over kunst, cultuur, de Achterhoek, de wereld en Mels eigen activiteiten ...
zaterdag 17 september 2022
vrijdag 16 september 2022
extra+melsmusicmosaic+extra+melsmusicmosaic+extramelsmusicmosaic+extra+melsmusicmosaic+extra+melsmusicmosaic+extra
Mangs laezersreacties op "De taal levert mi-j 'n streek"
Uit Rosmalen kwam al eerder het bericht binnen van oud-Varssevelder Dieneke Loor: "Wat een geweldig boek, moet er wel mijn tijd voor nemen. Kom woorden tegen die ik niet meer op mijn netvlies heb. En ik weet dat mijn moeder deze zei: Ohhhjaa!"
Lees ook Loormuziek 👉 (muzieksoort vernoemd naar Dienekes broer Gert). Opgenomen in Het Daghet tussen de coulissen - Hans Mellendijk | columns 1996 - 2017 👉
donderdag 15 september 2022
Intussen in Varsseveld en Winterswijk
Jongstleden maandag begonnen met de voorbereidingen ten behoeve van de beeldende kunstmanifestatie Kunstreis(e) 👉 te Winterswijk. Mijn werk Harken heel het al 👉 zal daar een mooie plek krijgen op de Dorpsakker 👉 tegenover de kampeergelukfabriek in aanbouw 👉
Zie hier meer in mijn aaifotoserie 👉 Zie ook de webstee KUNSTREIS(E) 👉
woensdag 14 september 2022
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 37
Melancholia September
Het platteland rondom
boert uit dorre naden
volop het geluksgevoel
ten hemel – rukt schrale
lippen los en laaft zich.
Zichtnemende coulissen
horen ondertussen de
strijdberichten die vanuit
het oosten een omkering
beloven en de dreiging
van katten in het nauw.
Nu Hedone oneindigheid
vordert van deze zomer
ten bate van verdommende
gewoonte, klinkt weer valse
feestmuziek uit krochten en
kroegen als ooit voorheen.
Mens is trouw en rouw
maar in beide niet alleen.
Mens benodigt spiegelingen
die de eigen ziel vertonen
door de ander aan zichzelf,
anders is de mens te eenzaam,
anders is de wereld veel te groot.
Weemoed verlicht gewicht.
dinsdag 13 september 2022
maandag 12 september 2022
Onverwachts bezoek ...
Vandaag een week geleden kreeg ik onverwachts Bert en Helma 👉 op bezoek, mijn zeer gewaardeerde collega's Dichters des Achterhoeks, zie de rubriek DICHT 👉 van het Achterhoek Nieuws 👉 en beide ook net als ik lid van het dichterscollectief De Omsmeders👉
Groot was hun verrassing toen ik in de zonovergoten achtertuin onverwachts mijn streekbundel 👉 tevoorschijn toverde.
zondag 11 september 2022
musicmosaic
"Het moment waarop de geschiedenis stopt..."
zaterdag 10 september 2022
Mangs in Woest & Ledig
Joep van Ruiten, de cultureel hoofdredacteur van het Dagblad van het Noorden heeft ook een eigen website waar hij regelmatig op schrijft: Woest & Ledig.
Op 18 augustus besteedde hij aandacht aan het zomernummer van Roet en nam mijn gedicht Old geluud uut 't zicht van 't oor op. Lees hier het blog bericht 👉
vrijdag 9 september 2022
Mangs laezersreacties op "De taal levert mi-j 'n streek"
donderdag 8 september 2022
September
"Zou het niet veel beter gaan met de wereld als we allemaal af en toe een poosje naar de sterrenhemel zouden kijken?"
Lou Reed | September Song
woensdag 7 september 2022
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 36
Ode aan Dirk Wijers. Hij vaart al vijftig jaar de IJssel over. Nu is hij zeventig en wil hij genieten van een welverdiend pensioen. Hij zoekt een opvolger. Er moet toch iemand zijn die net zo van dit werk kan genieten als pontbaas Dirk?
naor Brummen en weerumme
vaak ga ik met mijn vader
het liefst tegen de avond
naor Brummen en weerumme
vanaf t Bronkhorsterveer
verlangend wacht de IJssel
haar onderstroom lokt fluisterzacht
de pontbaas vlijt zijn veerboot neer
en op geleide van het tij
steekt hij getrouw van wal
zoals zijn vaderen voorheen
zetelt hij hoog in zijn kajuit
om hem heen wentelt het land
alsof de horizon roteert
zo komt er nooit een overkant
ik hoor mijn vaders lach
weer klateren over het water
de ganzen schateren luid
de hemel lijkt geladen
lichtsprankels kaatsen op en neer
van Brummen tot aan Bronkhorst
daar draaien we nog een keer
en weer valt alles samen
het wiegen van het water
daaronder een sterke kabel
de handen van de pontbaas
waarin het roer zo veilig ligt
maar ook verandert alles
steevast verschuift het vergezicht







