Bob Dylan | Not Dark Yet | Album Time Out Of Mind | 1997
Callum Scott
Not Dark Yet | Bob Dylan | 11-10-2019 | Irvine Californië
Een nummer van het album Time Out of Mind. Bob speelde het live van 1997 tot en met 2012. In 2013 niet meer. In de Fall Tour kreeg het op 11 oktober 2019 na zeven jaar zijn grote terugkeer in een ander arrangement. Er zijn lui die er een voorspelling in zien van het coronavirus.
"Anyway, this version feels so 'coronavirus-y'. It feels like a "death disease" arrangement. Either that or it's some kind of Crime TV series arrangement. You know.. the detective stuff.. x-files or whatever..." lees ik als verantwoording bij de plaatsing van de opname op You Tube door mr.tambourine⇲.
Tja. ... ; - ( Let but, ik vind het gewoon een mooi tranentrekkend herfstnummer)
Mooi om te zien dat Dries Bijlsma de producer van Typhoon's Lichthuis op zijn Facebook-account een foto van zijn debuut op het Erbarmen Festival (1986) heeft gebruikt. Toen nog als drummer.
Mijn gedicht STATION TERBORG, ANNO 1914 is nu onderdeel van de serie De Parkdichter, een rubriek op de webstee van DRU-Industriepark. Waarvan acte. Lees hier verder⇲
Het lovenswaardige fotoblog Charmantwerpenvan de onvolprezen Antwerpse croniqueur, fotograaf en verbeeldingenieur Danny Braem⇲ gaat kloekmoedig door met het publiceren van zijn observaties; van het straatbeeld en -leven uit de Sinjorenstad.Het herinnert mij er aan dat, in dit (ik wil niet zeggen k*t-jaar) onbarmhartige jaar, waar alles anders loopt dan dat ik gedacht of gehoopt had eind december 2019, een reis naar de Scheldestad er voorlopig niet inzit. Vanwege COVID-19 enerzijds en vanwege mantelzorgzaamheden die ik met liefde geef aan mijn ernstig zieke lief, anderzijds. Ondanks dat blijven we hopen en in het leven geloven. Wat de toekomst ook brenge moge; vandaag samen weer een onversaagde gang richting hospitaal. Duimen maar!
Dat is de derde maal in korte tijd dat ik Frans Stork in een literair verhaal tegenkom. Eerder dit jaar al bij Jaap Scholten in Meneer Frans (de laatste Stork bij Stork) de prelude op Suikerbastaard, in desbetreffende roman als opa Dupont die ook de bijnaam Zaaier meedroeg, hierboven als de heer F.S. en als meneer Frans in Geert Voskamp zijn bijdrage voor De lange zin.
Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Stromberg: Louise Glück⇲
De Rode Klaproos
Het grote voordeel is geen verstand te hebben. Gevoelens: oh, die heb ik; zij regeren mij. Ik heb een Heer in de hemel die de zon heet, en ik open voor hem, laat hem zien het vuur van mijn eigen hart, vuur zoals zijn aanwezigheid. Wat anders zou zo’n glorie kunnen zijn dan een hart? Oh mijn vrienden en kameraden, waren jullie ooit zoals ik, lang geleden, voordat jullie mensen waren? Stonden jullie jezelf toe een keer te openen, om daarna nooit meer open te gaan? Want in werkelijkheid spreek ik nu zoals jullie dat doen. Ik spreek omdat ik ben kapot getrapt.
Louise Glück
The Red Poppy
The great thing is not having a mind. Feelings: oh, I have those; they govern me. I have a lord in heaven called the sun, and open for him, showing him the fire of my own heart, fire like his presence. What could such glory be if not a heart? Oh my brothers and sisters, were you like me once, long ago, before you were human? Did you permit yourselves to open once, who would never open again? Because in truth I am speaking now the way you do. I speak because I am shattered.
We were borne before the wind Also younger than the sun Ere the bonnie boat was won As we sailed into the mystic
Hark, now hear the sailors cry Smell the sea and feel the sky Let your soul and spirit fly into the mystic
And when that foghorn blows I will be coming home And when the foghorn blows I want to hear it
I don't have to fear it and I want to rock your gypsy soul Just like way back in the days of old And magnificently we will flow into the mystic
When that fog horn blows You know I will be coming home And when that fog horn whistle blows I got to hear it
I don't have to fear it and I want to rock your gypsy soul Just like way back in the days of old And together we will flow into the mystic Come on, girl
Nou ja zeg. Plan Radix bestaat alweer 10 jaar! Dus dit is een jubileumnummer. En daarmee een mooie gelegenheid om de tien jaar oude, nogal
snoeverige pretentie aan te pakken dat “Plan Radix worteling beoogt van
hedendaagse kunst door kunstzinnig landschapsonderzoek vanuit de
Achterhoek“. Dat heeft tot nu toe weinig meetbaars opgeleverd, maar
toch nog wel elf, met deze erbij twaalf, geïllustreerde beschouwingen
over de relatie tussen mens, kunst en landschap. Daaruit is voor dit
nummer een verzameling wortelende plaatjes geplukt ter illustratie van
de beeldtaal die in de loop der tijd uit het kunstzinnig landschapsonderzoek van Radix voortkwam. Dit bestaande materiaal is aangevuld met een
serie symbolen voor op de tekstpagina’s, geïnspireerd op en door het
werk van Hilma af Klint. Daarnaast doet Plan Radix bij dezen een poging
tot de beloofde esthetische theorievorming. Twee zwaar bejaarde maar
nog steeds relevante proefschriften dienen daarvoor als basis, het eerste
van Carl Gustav Jung uit 1902 en het tweede van Wilhelm Worringer uit
1906.
In dat laatste jaar begon Hilma af Klint ook aan haar esoterische
Schilderijen voor de Tempel. In de recente kunstgeschiedenis geldt die
serie inmiddels als het begin van de moderne abstractie, waarvoor
Worringer met zijn proefschrift toevallig tegelijkertijd en onbedoeld een
theoretische basis schreef.
Een en ander wordt in dit nummer aan elkaar geknutseld en
geperverteerd tot een eigen theorie en afgerond met een heuse,
schematische voorstelling van zaken.
Om het feest compleet te maken is als toegift een allegorische bonusplaat
toegevoegd, waarop in de schoolplaattraditie van Jetses en Koekkoek de
diverse elementen aanschouwelijk en stichtend bij elkaar komen.
Dank voor uw milde geduld.
En de vele gasten bedankt voor hun daadkrachtige belangstelling!
PvdL