Ondertussen in Vorden

Vandaag heb ik op Landgoed Hackfort met Marijke Schellekens en Geert Hovinga de werken Gevonden geluk en Mantelzorg ontmanteld. Beide zullen weer floreren begin oktober op de glaskunstmanifestatie Glasrijk Tubbergen⇲

Zie hier meer⇲

Meanwhile 9/11 | Intussen 's-Hertogenbosch

Marc Mulders⇲ | Het Laatste Oordeel (2007) | glas in lood | St. Jans Kathedraal |

 's-Hertogenbosch⇲

Detail Twin Towers | 9/11

Marc Mulders⇲

Het Laatste Oordeel

Het raam volgt de klassieke driedeling; boven de hemel, onder de hel en daartussen het vagevuur.Het verbindende element in deze delen is een bloem, de iris. Bloeiend richt zij zich met ranke gestalte naar boven en stelt haar kroonbladeren open voor het neerdalende licht. Lovend en dankend voor haar bestaan versiert zij de entree van de hemel, de bron van elk bestaan. De bloeiende iris symboliseert de eeuwige lente waarin alles ontstaat. De vis, pauw en vlinder omarmt ze met haar bladeren als de drie tekenen van opstanding. De vis omdat de Griekse vertaling I ch th u s een acrostiek is van Iesous Christos Theou (h)uios sooter, Jezus Christus Zoon van God Verlosser. De pauw vanwege het geloof dat deze niet kan vergaan zoals Augustinus beschrijft in boek XXI van De civitate Deï: "Wie anders dan God, de schepper van alle zijn, heeft de pauw de eigenschap gegeven niet tot ontbinding over te gaan?" Ook Augustinus leek het een sterk verhaal dat een pauw niet ontbindt en hij toetste dit gegeven, afkomstig uit een oude Indiase legende. Een jaar lang liet hij pauwenvlees bewaren als braadstuk en liet het vervolgens bereiden,waarna hij de conclusie moest trekken dat het gegeven klopte. 

Via Augustinus groeide de pauw uit tot een christelijk symbool van onsterfelijkheid en opstanding. De vlinder verbeeldt in de drie stadia van haar bestaan als rups, pop en vlinder achtereenvolgens leven, dood en opstanding. De iris in volle bloei, in combinatie met de omarmde symbolen van opstanding,is geheel gericht op het warme licht van de hemel. De neerdalende liefde van God, de agape, kan zij ontvangen omdat haar hart puur en open naar de hemel is gekeerd. De iris in het middendeel van het raam wijst echter onverbiddelijk naar beneden. Haar hart is afgekeerd van de hemel en zij kijkt naar het gulzig lekken van het hellevuur. Het verschroeiende licht. De kroonbladeren zijn neerwaarts gericht niet langer opengesperd in aanbidding maar lijken op een muil, in vorm overeenkomend met de hellemuil. Deze eenvormigheid is een bewust door mij gehanteerde expressievorm om de duivel aanwezig te stellen in deze verschijningsvorm van de iris. 

Afhankelijk van de keuze voor de lichtbron, de toewending naar goed of kwaad,verandert de symboliek van één beeld. Nergens vind ik dat zo sterk terug als in de natuurlijke vorm van de ongecultiveerde iris, die is opgebouwd uit vier kroonbladeren rond het hart; twee neerwaarts gericht als open armen en twee opwaarts gericht als uitgestrekte armen. De uiterste punten van de bloembladeren raken elkaar net niet maar lijken op het punt te staan zich samen te voegen om te bidden. Binnen dit kleine spanningsveld zie ik het goddelijk licht gevangen, zo kijkend zie ik in die tere bloem de manus Deï. Keer ik deze vorm echter om, dan verandert alles door het nieuw gekozen perspectief. De kroonbladeren vormen een gulzige mond aan het einde van een groene grijparm die de florale lieflijkheid niet meer weergeeft maar veeleer een kwaadaardige vleselijke vorm aanneemt. Opzettelijk hanteer ik voor de verschillende vormen hetzelfde lichte kleurenpalet. Niet de uiterlijke verschijningsvorm telt tenslotte maar de innerlijke gerichtheid op goed of kwaad is bepalend voor elk levend wezen. Daarom verbeeld ik God als Jezus Christus tronend in de hemel om uiteindelijk recht te spreken.

Intussen in Eibergen

Vrijdagmiddag j.l. was ik ook nog bij de presentatie van het boek van achter-hoek tot Achterhoek⇲ in Eibergen. Het eerste exemplaar werd door Arend Heideman overhandigd aan Ben Jolink.

Zie ook hier Bennie te Vaarwerk⇲ en Achterhoek Nieuws⇲

Ondertussen in Lichtenvoorde

Bestuursleden van Stichting Eeuwig Erbarmen waren uitgenodigd voor een kerMis door bewoner van het Ludgerhof⇲ en bestuurslid SEE Barney Hulshof. In een  'klassieke jaren zestig beat-mis' op het plein van het wooncomplex kreeg dat de functie van R.K.-kerk weer even terug. Daarna keken we naar de indrukwekkende bloemenprocessie. De bloemen-corso van Lichtenvoorde, de op na grootste van de wereld⇲

Barney (Ben) Hulshof

dG | Bloemencorso Lichtenvoorde⇲

en de winnaar is⇲

Fontein Bolsward

Bolsward | Broereplein  | Johan Creten

Bolsward: Je kunt erop klimmen, de wat spookachtig uitziende, waterspuitende vleermuis van Johan Creten⇲ die in Bolsward gewoon op het Broereplein staat. Een beeld van 2.30 m. hoog, en 3,80 m. breed. De Belgische kunstenaar liet zich inspireren door de vleermuizen in Tjerkwerd⇲ en de demonische waterspuwers (gargouilles) aan gotische kathedralen. 

zie meer hier⇲ en hier⇲

Ondertussen op de bank

Jetlag Joe | Couch Coach Algorhythm Arend 

HAIKU - Hans Mellendijk⇲

ONDERTUSSEN BIJ DE MAN UIT CHORASMIË - Hans Mellendijk⇲

Zondagclip | Drive by Truckers | Let there be rock

Zie ook Zondagkrant Arnhem 07-11-2010 | De muziek van Thomas Verbogt⇲

The Nerds Are Back In Town

Zie hier meer⇲

Ontroerend erfgoed | Roland Icking

Foto: © Ronald Icking | 29-09-2016, | NL | Doetinchem-Slangenburg

De Duitse Fotograaf en Beeldend Kunstenaar Ronald Icking⇲  toont in zijn fotoserie FACadE boerderijen, tezamen met de daar levende mensen en dieren. De façades van de gefotografeerde hoeves zijn voor hem als abstracte gezichten en hij ontdekt daarbij de grensoverschrijdende overeenkomsten tussen de Achterhoek en het Duitse Kreis Borken. Zijn werk is in het kader van Open Monumentendag zaterdag en zondag te zien in het Nationaal Onderduikmuseum⇲ in Aalten.

Zie hier meer van de FACadE serie⇲

Al onderzoekend kwam ik erachter dat ik over bovenstaande bewoner in september 2015 in de Gelderlander een column schreef. Gerard Keurentjes heet de bewoner van de boerderij op Slangenburg. Hij helpt de natuur soms een handje als de kleur hem niet aanstaat. Ook is hij de schepper van 't Olde Schoolpad⇲ waarover ik het volgende schreef⇲. De column verschijnt ook in mijn bundel HET DAGHET tussen de coulissen die eind oktober in de Achterhoek 350 reeks bij uitgeverij Fagus uitkomt. 

IOI 2018 Japan | Afscheid

Terugblik IOI 2018 Japan

IOI 2018 JAPAN | Contest Day 5 september ⇲

 Team NL | 2 x brons

Huldiging slot ceremonie

IOI | De eindstand

 IOI Japan 2018⇲

ook hier meer info⇲ 

Antwerpen | Achterhoek

Ik wil deze nacht in de straten verdwalen | Wannes Van De Velde

De lichtjes van de Schelde | Bobbejaan Schoepen

Ik zag begin deze week een mooie onderzoek voor het Instituut Voor Nutteloze Onderzoeken [INVONUON⇲] ontstaan; songs over steden. Toen vanuit Antwerpen Bert Bevers met een: 'Oei, ik wist niet dat er zo veel waren Mel....' reageerde op mijn Tokyo-gerelateerde videoclips, met een link naar een lijst met Tokyo-songs die hij bij Wikipedia had gevonden⇲ Om te kijken hoeveel liedjes er waren over Amsterdam⇲ Rotterdam of Den Haag stuitte ik al snel op een Wiki-verzameling List of songs about cities⇲ Overigens Antwerpen lijkt me op die lijst (weliswaar in wording) nogal ondervertegenwoordigd. De Achterhoek ook. Dus toch nog werk aan de winkel? Antwerpen kan zich overigens troosten aan het feit dat Jacques Brel in Dans Le Port d'Amsterdam feitelijk zingt over de haven van Antwerpen. Maar d'Anvers had een lettergreep te weinig. 

Bert Bevers stuurde me prompt na bovenstaande constatering twee Aantwaarrepse klassiekers die niet mogen ontbreken.

Achterhoek oh Achterhoek | Normaal

Buitengewoon  | zwerftocht met troubadour Hans Keuper

D'n Achterhoek Tsjoek | Normaal