Zacht tikkend de tijd verslaan | Berichten over kunst, cultuur, de Achterhoek, de wereld en Mels eigen activiteiten ...
donderdag 12 februari 2015
Overdreven toeval
We gingen naar Rothko om Emo te zien
Woody Guthrie op een wagon | Emo Verkerk
lees ook: Telxiope ziet-Louis Radstaak
Ondertussen in het atelier en aan de schrijftafel
woensdag 11 februari 2015
dinsdag 10 februari 2015
In Memoriam Piet Killaars
Piet Killaars | Hoogeveen
maandag 9 februari 2015
Minecraft
Ruim drie jaar geleden alweer, schreef ik een blog over Minecraft zie hier> grappig om zaterdag j.l. bovenstaande illustraties te zien in de Volkskrant Magazine. Ik vind die van ons (C0-creatie familie Mellendijk-Scholten) leuker bedacht. Door Arend handgemaakt, ... echt geschilderd met plakkaatverf. En opeens werd er ook weer met LEGO gewerkt.
zondag 8 februari 2015
Brekend | Prijs der Nederlandse Letteren naar Remco Campert
Poëzie is een daad, Ik droomde in de steden bij avond ...
zaterdag 7 februari 2015
Intussen in Varsseveld
In een oplage van tien werd donderdag in de thuisdrukkerij een drieslag voor Wim van Til geproduceerd; postzak voor Wim van Til afzender de Omsmeders (met ter gelegenheidsgedichten voor zijn 60ste verjaardag van Bert Bevers, Ankh Gussinklo, Hans Mellendijk, Dick Molenaar, Margót Veldhuizen en André van Sabben).
Vanuit Enschede kreeg HiPP (voor Hans, Bert en Louis, Broeders in de Taalkunst) de DIE bundel Met zingen is de liefde begonnen, gedichtendagbundel 2015. Margót dank je wel.
Onbegrepen traanbuis
Het gedicht opent interessant, met een rammelende syntaxis die goed past bij de fysieke ongemakken die centraal worden gesteld. De poëticale laag die vervolgens in de voorlaatste strofe wordt aangeboord is ook de moeite waard. De slotstrofe bestaat echter al te zeer uit kleffe clichés om echt te overtuigen: 'puur gevoel', 'onmondig groot verdriet', 'kristallisatie' - dat is al te zeer 'Praktische Poëzie'.
Door Achterhoekse ogen | Kunstmest
Kunstmest | Hans Mellendijk, de Gelderlander, edities Achterhoek, 18 april 2009
In de trouwdag was ik hem een beetje uit het oog verloren. Ik leerde hem kennen in de jaren zeventig van de vorige eeuw. Toen ik na de kunstacademie, de vervangende dienstplicht vervulde bij het kinderzomerkamp in Terborg. Al snel vielen me twee vrijwilligers door hun tomeloze inzet en levenslust op. Collega columnist Frans en hij dus. Ik zag hun eerste schreden op de planken als duo Jeugdvreugd. Ze vermaakten het publiek met schuddebuikige capriolen op een Mobylette en nog wat andere ongein in de acrobatensfeer maar dan net ernaast. De onrust zat in hun lijven. Beide gingen hun eigen weg. Maar bleven de Achterhoek trouw. Hij maakte tig theaterproducties die niet meer te tellen zijn. Muziektheater, spektakelstukken waarbij vooral jeugd en jongeren betrokken worden. Zijn specialiteit. Hij greep de kans om voor zichzelf te beginnen. Onder de passende naam AchterDoek volgde een netwerk van clubs over de gehele Achterhoek. Ook verraste hij in Doesburg met een doorlopend verhaal tijdens het koninklijke bezoek in 1998. Koninginnedagen daarna zouden nooit meer hetzelfde zijn. Theatrale elementen kregen meer de aandacht en drukten het traditionele koekhappen naar de achtergrond. Hij is niet voor niets een nazaat van Carel Briels, de regisseur van massa stadionspelen uit de jaren vijftig.
Hij stond plotseling voor mijn neus om een avondje bij te kletsen. Maar vooral ook omdat hij wilde weten wat ik van het plan vond dat hij zich had uitgedokterd om in de Achterhoek het wegtrekken van ‘de culturele elite’ te keren. Dat in dit korte bestek het beste samengevat kan worden met: “Laat het wegtrekkende Achterhoeks cultureel talent dat studerende is, met studiegenoten uit andere delen van het land, in de zomermaanden kennis maken met het leven en werken in de Achterhoek. Samen sporen zij weer latent Achterhoeks cultureel talent op, en inspireren ze, door het maken van theaterproducties. Deze worden op die plekken waar niets te doen is in de vakantieperiode opgevoerd.”
Nu alleen nog de titel Foods for the roots wegpoetsen, de ondertitel Kunst-mest voor plattelandsgebieden vind ik stukken gezonder klinken. Ik ben benieuwd of Theo Soontiëns, want daar heb ik het over, uitgenodigd is voor het debat op maandag 25 mei over het culturele klimaat in de Achterhoek en het wegtrekken van talent. Dat samen met de Gruitpoort door de Gelderlander georganiseerd gaat worden.
Abonneren op:
Posts (Atom)
















