P.C. Hooft-prijs 2012 bekend gemaakt

Het bestuur van de Stichting P.C. Hooft-prijs voor Letterkunde heeft gisteren besloten de P.C. Hooft-prijs 2012 toe te kennen aan Tonnus Oosterhoff (Leiden, 1953). Deze oeuvreprijs is dit jaar bestemd voor poëzie en wordt uitgereikt op een feestelijke bijeenkomst in het Letterkundig Museum, op donderdag 24 mei 2012, drie dagen na de sterfdag van de naamgever van de prijs, de dichter P.C. Hooft (1581-1647), onze grootste renaissancedichter. Voor Tonnus Oosterhoff staat in Antwerpen ondertussen een bankje te wachten om uit te rusten van  zoveel eer. Tonnus van harte gefeliciteerd. Een welverdiende beloning voor deze knappe dichter die de dichtkunst het digitale tijdperk insleepte.

Zie ook: Tonnus Oosterhoff> 

Een nieuw jaar in zicht

Enghuizer Dialogen III

Op landgoed Enghuizen te Hummelo wordt in 2012 voor de dertiende keer een kunstwandelroute geprogrammeerd tussen Pasen en Pinksteren. De organisatie van de kunstroute wordt verzorgd door het kunstenaarsgenootschap ’t WEB uit Doetinchem. De Omsmeders is gevraagd om ook in 2012 mee te werken aan de kunstwandelroute met gedichten die gelezen kunnen worden op de Poëzie(voor)leesplek en -specifiek voor 1 kunstproject- met 'één-woordgedichten' of te wel: 'De Muurbloemlezing'. De uitvoerende kunstenaar is Jan Opdam. Meer over zijn werk hier: Jan Opdam 

Ondertussen in Winterswijk

Jurylid Aan het woord Achterhoek en trotse vader Wim van Til maakte gisteren de uitslag bekend. Lees hier meer> Lees ook het verslag> van Tim Pardijs wat mij betreft de werkelijke winnaar. Ik vond de verhalen nou niet je van het, wat magertjes eigenlijk. Of heb ik slecht geluisterd? Jammer dat je ze niet kunt nalezen, niet direct na afloop.  In ieder geval zou men eens moeten kijken of het niet verstandiger is om proza en poëzie te splitsen. Ik pleit hierbij voor twee prijzen. In de Gelderlander schreef André van Gessel over Tim: "Dat hij al regelmatig heeft gepubliceerd was goed te merken. Van de drie genomineerde schrijfproducten was zijn gedicht het meest evenwichtig, wat vorm en inhoud betrof. Bij beide verhalen was het jammer dat ze, na een goede aanzet, te veel werden uitgesponnen en verklaard. Iets wat juist aan de lezer kan worden overgelaten." In die slotsom kan ik me helemaal vinden. 


Naschrift: nu inmiddels de hyperlinken op de site van Aan het woord werken heb ik de nominaties kunnen lezen. En de eerlijkheid gebiedt dat dit een andere kijk oplevert dan op het eerste gehoor. De bijdragen zijn zeker niet magertjes. Maar mijn voorkeur blijft naar de poëzie gaan. Ook zou de organisatie er goed aan doen om het uitvoerige juryrapport voor de deelnemers in ieder geval te voorzien van namen. De eerste tien of veertig.

Stop de mijtenmoord!

Door Achterhoekse Ogen | Echt namaak, alles onthecht

Echt namaak, alles onthecht

                 

                  

Zo rondom de Sinterklaasviering begint het. Ja, omstreeks pakjesavond bij het lezen van de zelf geknutselde gedichten. Versjes, eigenlijk namaakpoëzie. Ofschoon soms het niveau van een Annie M.G. Schmidt wordt gehaald. Maar dat is dan wel een uitzondering op de regel is mijn ervaring. Helemaal niet erg. Het gaat immers om het gebaar. Als het eeuwenoude feest achter de rug is barst de namaakgolf pas echt goed los, zag ik op de Kerstmarkt, alhier. Probeert men bij Sint Nicolaas nog zoveel mogelijk de mythe te bewaren door in principe nooit twee Sinterklazen te laten ontmoeten, bij de Kerstman is dat in het geheel niet het geval. Tig kerstmannen zag ik binnen vijf minuten her en der rondlopen. Okay. Ik wil niet overdrijven maar tocht zeker zes inclusief een groen exemplaar. Groen is wel het toppunt van het moderne -vergeef me het neologisme- kerstgebeuren. Ik ken geen feest dat energieverspilling hoger in het vaandel heeft staan. Maar zo verwonderlijk is de namaak natuurlijk ook weer niet. Omdat de Kerstman natuurlijk een namaak-Sinterklaas is. Daarom nemen we het blijkbaar niet zo nauw met de tradities. De Kerstman die we hier feitelijk nog helemaal niet zo lang kennen is de Amerikaanse versie van Sinterklaas die door Nederlandse kolonisten was meegenomen. Santa Claus werd hij genoemd een verbastering. Deze Santa Claus verdrong dankzij Hollywood en Coca Cola andere Europese varianten als de Duitse Weihnachtsmann of nog ouder de Finse Joulupukki die tijdens het joelfeest een rol speelde. In Groot-Brittannië heet hij Father Christmas, gelijk Père Noël in Frankrijk en Papá Noel in Spanje. Onthecht van de traditie, spoeden we ons in een zo’n onecht mogelijke wereld naar het einde toe. Ik doe er gretig aan mee. Slingers met engelenhaar guirlanderen door de kamer die gevuld wordt met de meest smakeloze kerstmuziek die je maar kunt voorstellen. Het is maar voor even, gelukkig.

Wat dat betreft ging de promotiecampagne ‘Ik geef je de Achterhoek’ van de regio Achterhoek op de vooravond van pakjesweekend helemaal mee in de trend. Trouwens ook niet verwonderlijk want de slogan ECHT Achterhoek was al geleend van de Hollandsche Eenheidsprijzen Maatschappij Amsterdam. Nu pakten ze uit in een strak geregiseerde actie. Waarvoor hulde; regionale blikvangers werden in mum van tijd ingepakt. Echt namaak, want al veel eerder, veel beter en vele malen uitgevoerd door de inpakkunstenaar Christo. Maar ach ‘n kleinigheid hol i-j toch. Schrijnend ook de noodtweet die ik voorbij zag flitsen op m’n iPad: “... Met de kerst koop ik een fles wodka, doe de gordijnen dicht en ga twee dagen Donald Duck lezen en Duitse pornofilms kijken. Zin an!” Troosteloze sex, echt namaak.

Ja, laten we zwelgen in de plastic kerstbomen, de kunstsneeuw, nep-champagne en namaaksterren, om in 2012 onthecht en keihard te landen in de werkelijkheid van een nieuwe recessie. Echte feestdagen allemaal.

Hans Mellendijk, de Gelderlander, edities Achterhoek, 17 december 2011

...

Václav Havel 1936-2011>

In Memoriam | Václav Havel 1936 - 2011

Václav Havel: Europa is het vaderland der vaderlanden>

Een groot Europeaan is vandaag heen gegaan.  Václav Havel uit de tijd gekomen.

Een nieuw jaar in zicht

Foto: © Bert Bevers | Kasteel Sorghvliedt

Waar ikzelf vooral naar uitzie is wederom een weekend Antwerpen, voor de hiernavolgende gebeurtenis:

Met nog een geeuw op steen

’Met nog een geeuw op steen’ is een poëzieproject van Frank De Vos i.s.m de districtsraad rond verwelkte reclames met een fototentoonstelling in het kader van de jaarlijkse poëziemaand van Hoboken. Op zondagmorgen 26.2.2012 vindt de vernissage plaats met een ontbijt gevolgd door de lezing van de 19 gedichten. De deelnemende dichters zijn Marc Tritsmans, Lucienne Stassaert, Bert Bevers, Marleen Decrée, Henri-Floris Jespers, Pierre Magis, Ann Van Dessel, Hilde Van Cauteren, Bart Stouten, Yerna Van Den Driessche, Peter Holvoet-Hanssen, Annmarie Sauer, Hilde Keteleer, Roos Van De Walle, Guy Van De Marlière, Albert Hagenaars, Hans Mellendijk, Frank De Vos en Richard Foqué. Richard is eveneens de architect die het prachtige kasteel Sorghvliedt van de hand van de achttien-eeuwse architect Jan Pieter van Bauerscheit restaureerde.
Een speciale bundel met de gedichten en de foto's van Bert Bevers, Ron Scherpenisse, Goddie Caubergh, Danny Braem en Frank De Vos wordt die dag gedoopt.

Frank Liegois op viola da gamba en Ludmilla Tsjakanova op clavecimbel verzorgen de muzikale omkadering. Zij brengen enkele hoogtepunten van Marin Marais et Carl Friedrich Abel.

Zondagclip | Canto Ostinato | Simeon ten Holt

Doe Ff Normaal

Normaal: Doe Ff Normaal 

of ow vel now wit is, zwart geel of bruun
of ow ogen blauw bunt, bruun of zelfs gruun
of i-j bunt stinkend riek, of zo arm as 'n pier
of i-j drinkt alleen spaatjes, of i-j zoept altied bier
of i-j blond bunt of donker, of i-j bunt helemoal kaal
wi-j bunt allemoal 't zelfde doe effe normaal


of i-j komt uut hummel of uut mozambique
of paramaribo i-j bunt allemoal geliek
beoordeel een ander op wat hie wil en kan
't is wat in zien kop zit en niet de kleur d'r van
wi-j vertelt al joaren 't zelfde verhaal
denk ok es an 'n ander, doe effen normaal


doe effen normaal, doe effen normaal
vertel ow eigen verhaal, niet links- of rechts radicaal
doe effen normaal, veur een keer gewoon
of i-j hier geboren bunt of woont hier gewoon


of i-j bunt putjesschepper, of een boerenlul
of i-j bunt burgemeester, of i-j hebt een doktersbul
i-j gapt een dure auto of i-j berooft een bank
dan heur i-j in de bajes of i-j zwart bunt of blank
ultra rechtse lafbekken met een slecht moraal
zit niet te ouwehoeren, doe effen normaal


ieder volk ter wereld hef zien eigen cultuur
nem now es die moeite en kiek oaver die muur
gedraag ow es niet as 'n kanibaal
weas es amicaal en doe effen normaal

Uit de oude doos | Los

Los

Drie weken geleden, vóórdat november zich pas in december afsloot met een ouderwetse Oudhollandse herfststorm, die echter de weg naar de Betuwe maar niet wilde vinden om aldaar de voorspelde rampspoed te volbrengen, op een zondagochtend vóórdat het woord moratorium als een mysterieuze wolk boven Den Haag verscheen, toen dus, … zetten m’n lief en ik ons op een bankje voor café De Tijd om bij te komen van een flinke wandeling door Bekkendelle. Het dranklokaal oogde gesloten, en we verkozen eigenlijk ook de frisse buitenlucht boven het binnenzitten. Ik pak, bij gebrek aan een notitieblokje, mijn pakje shag en maak snel een aantekening op de binnenkant van een leeg pakje vloei. Een terloopse inval die mij tijdens het wandelen te binnenschoot. Rijmelarij over het vervlieden van de tijd, die in een Grolschreclame niet zou misstaan. Typisch van die krabbels waarvan, mocht je zelf uit de tijd geraken, een buitenstaander geen chocola kan breien, maar die voor jou een wereld van gedachten dienen te openen. 

Een man komt ietwat beschonken het etablissement uitgelopen. "Is de zaak dan toch los?"  Verbaasd kijken we elkaar aan. Hij loopt op ons af en wringt zich tussen ons. “Wachten jullie ook op uw persoonlijke coach? Die u adviseert over een evenwichtig balans tussen aanvalluh en verdedigen? Die u helpt de juiste strategie te bepalen voor uw reserves met de bijbehorende opstelling? Dat ze zelfs zo’n Jan Wouters niet binnen wille late, en buiten in de kou op een bank laten plaatsnemen. Dat zullen ze Beenhakker niet flikke. ’t Zal je bank maar zijn. Ging ik zonet in Winterswijk effe flappe tappe, zeg dat apparaat dat het vanwege onderhoud buite werking is. Ze zullen vanwege de komende decembermaand zondags wel los zijn” Ik kijk hem vragend aan. “Los?” “Ja, uitverkocht! Nou eh,…  Jan, met de korte achternaam, dacht ik toen bij mijn eige, de oplossing was snel bedacht. Mijn persoontje ken hier bij De Tijd, mot je weten, op de lat. Een pragmatisch moratorium, je weet wel, uitstel van betaling om da’k zo goed verteer. 'T is mijn eigenlijk niks die nieuwerwetse dingen. Bankpasje zus, bankpasje zo en dan zodadelijk die Euro’s.  Volgens  mijn willen ze geen intermenselijk contact meer daaro bij de Amro en de Rabo. Ze hebben liever dat je alles vanuit je eige huis regelt. Telebankieren noemen ze dat. Hebbu wel eens geprobeerd contact te krijge. Ik heb mijn schoonzoon er al eens op míjn computer mee zien stoeie. Ure moest ie wachten. En wie betaalt de telefoonrekening?… Ikke! En zodadelijk einde dit jaar, wie weet wat er dan zal gebeure. Dan verdwijne al die nullen van je zuurverdiende cente van je bloed eige bankrekening, vanwege die millenniumbug. Waarom ken dat aangetrouwde verdriet anders op 31 december niet computeren met zijn bank? Als ik morgen van mijn weekendhuisjeje hiero in het Woold naar Capelle aan de IJssel afreis dan weet ik wel wat ik doe. Ik haal al mijn geld van de bank en bewaar het net als vroeger mooi in een ouwe sok onder mijn matras tot diep in het volgende millennium. Daar neem ik er nog één op” 

Met een "Sóh" sta ik op en loop fluitend met m’n lief de toekomst tegemoet. De man loopt total loss terug in De Tijd. Uit de deuropening hoor ik flarden van De Drie Keien met het anti-millenniumlied. Ik bekijk nogmaals mijn notitie, en zie dat het niks is, streep het door en schrijf snel in doktershandschrift: moratorium.

Een moratorium op de millenniumviering, da's pas mooi!

Hans Mellendijk | De Gelderlander, edities Achterhoek, 11 december 1999

In De Moespot

Vanmorgen het nieuwe nummer van het Driemaondelijks tiedschrift van het Verbond van Nedersaksische Dialectkringen De Moespot uit de brievenbus gehaald. No.: 232, 54e jaorgang december 2011. Daarin opgenomen het gedicht Liepen - Hans Mellendijk>.

Happy Birthday Rini

Rini, van harte gefeliciteerd met je verjaardag!