Zacht tikkend de tijd verslaan | Berichten over kunst, cultuur, de Achterhoek, de wereld en Mels eigen activiteiten ...
maandag 21 november 2022
zondag 20 november 2022
zaterdag 19 november 2022
Jubelboek
Donderdag weer een bespreking gehad voor het Jubileum boek t.b.v. 100 jaar Sportclub Varsseveld, in de bestuurskamer, op Oberink.
vrijdag 18 november 2022
Binnenkort in Poëziecentrum Nederland
donderdag 17 november 2022
woensdag 16 november 2022
Binnenkort in de Koppelkerk
Maar liefst 31 kunstenaars zijn de uitdaging aangegaan om een kunstobject te maken van een leporello. De diversiteit in aanpak heeft geleid tot een expositie waarin veel te zien en te beleven is. Van 2 december tot en met 22 januari worden de bijna veertig leporello’s tentoongesteld in de bovenzaal van de Koppelkerk
dinsdag 15 november 2022
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 46
Deze week vond deze dichter het achtuurjournaal niet het meest actueel in de samenleving. Het Sinterklaasjournaal voerde echt de boventoon. Bij dezen, een samenvattend weekoverzicht voor eenieder die benieuwd is hoe één week Sinterklaasjournaal toch zo uit de hand kon lopen.
Wie komt er alle jaren?
Zakken met streepjescodes
Overhoopgehaalde pietenhuizen
Zinkende stoomboten
Kinderen niet te troosten
Pakjes weg, pieten van boord, Sinterklaas drijfnat
En ook: de boot bleek nog niet vertrokken, de goedheiligman nog in Spanje
Ouders in opstand tegen het Sinterklaasjournaal
Beloofd aan de kleine om zelf de cadeaus te kopen
Maar ook: een intocht mocht niet uitblijven
In het vliegtuig is de Sint toch aangekomen
Iets over katten en pootjes, of liever trippelende paardenvoetjes en gladde daken
En zo kunnen we ook dit jaar weer
‘Zie de maan schijnt door de bomen’
maandag 14 november 2022
Ondertussen in Harbrinkhoek
zondag 13 november 2022
zaterdag 12 november 2022
Ondertussen in een verleden
The Rosetta Stone | British Museum | London
67P
Philae's streng losgeknipt van Rosetta
duizelingwekkende val na tien jaar
op komeet 4,6 miljard jaren oud
een bepoedersuikerde oliebol.
Zo'n vijfhonderd miljoen kilometers van huis
meeliftend naar de oorsprong van moeder aarde.
Het Instituut Praktische Poëzie naarstig
nu in afwachting of faxbericht uit Darmstadt
ons nu een frisse wind zal doen laten stuiteren.
Vandaag acht jaar geleden alweer. Ik beschreef het in bovenstaand gedicht.
Het faxbericht bracht slecht nieuws. In week 40 van het Achterhoek Nieuws op 3 0ktober j.l. schreef Wim Boevink 👉 in zijn rubriek Onlandse Tijdingen een ontroerend in memoriam:
"Ik kan zeggen dat ik erbij was toen Philae stierf. Bij Esa liet men hem zijn laatste woorden zeggen. So much hard work….getting tired..We hielden onze adem in. Iemand riep: Hang in there, little guy! 👉"
vrijdag 11 november 2022
Nog te zien in Bredevoort | t/m 27-11-22
Zonlicht dat gevangen wordt in witte doeken met portretten. Schilderijen die landschappen tonen en tegelijk raadselachtig zijn.
Licht dat er is bij de gratie van duisternis. Het is een greep uit de kunstexpositie ‘Mystiek licht’, die van vrijdag 7 oktober tot en met zondag 27 november te zien is in de Koppelkerk.
Zie hier meer in agenda Koppelkerk 👉
Hier foto's gemaakt bij de opening zomi 02-10-22 👉
donderdag 10 november 2022
Ondertussen in Perdu te Amsterdam
Ja, woensdagavond was dan de lang verwachte presentatie van De eerste bloemlezing van de Nederlandse poëzie 101 gedichten uit het Koninkrijk van 1945 tot nu samengesteld door Tsead Bruinja. Zie hier meer 👉
woensdag 9 november 2022
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 45
Vanwege een hemelse trap in bijpassende kleuren vraagt de dichter des Achterhoeks zich uiteraard af wat Gerrit Komrij ervan zou vinden. Hij zou er om gniffelen en opmerken dat de petitieouders kennelijk geen probleem hebben dat de school zijn naam draagt: verlicht dichter, atheïst, vrije geest, Nietscheaan, anti-morele beschouwer van het leven.
Aldus sprak Komrij
Wat ik dat stupide ouderdom nog wilde vragen,
dat onlangs een regenboog de oorlog verklaarde,
is of ze al langer slaven zijn van hun puberblagen
of pas sinds Gerrit Komrij hen ontaardde?
Want wat zou de dichter fier zijn op zo’n legaat,
licht fronsend over die jeugdige vooroordelen,
maar blij dat de wereld nog in domheid vergaat,
toch een verlichte karaktertrek der amorelen.
Wat zou Komrij zich dan hooglijk amuseren:
dat die zedelijk opgedoften der kerkbanken
onwetend hun kroost doen encanailleren
met zijn vrije geest en moralinevrije klanken.
Tenslotte vraagt hij of de trappen kleur blijven
bekennen en of zijn naam nog wel jarenlang
op de gevel van die mooie school zal staan.
Of gaat de vrome koopmansgeest beklijven,
die omwille van een valse vrede doodsbang
Gerrit Komrij weg zal hakken uit het dorp,
als winter weer eens van geen wijken weet.









