Jeroen van Merwijk | Het leven is kut
de Volkskrant 03-03-2021 Jeroen van Merwijk (1955 -2012) vond dat cabaret moest schuren👉
woensdag 3 maart 2021
d'Eigenspraok no 23 maart 2021
Mijn gedicht Achter is ook opgenomen in het digitale maondblad d'Eigenspraok van meert 2021
dinsdag 2 maart 2021
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 09
Omhoog moet voor de val
Het voorjaar is vroegtijdig uitgebroken,
klok en croc riskeren nog een wit gewaad.
De man heeft zich in ‘t groen gerei gestoken,
zijn snoeischaar in de tuinhandschoen paraat.
Zie nu die hoogtevrezer op de trapleer staan,
in voorjaarsbest, maar wankelbaar gemoed,
teneinde de klimop te lijf te gaan,
een tafereel van angst en leeuwenmoed.
Hij rukt met één hand aan 't struweel
de andere omklauwt de trapleerbeugel:
een toneelbeeld op een potsig landjuweel,
in tableau gezet door meester Bruegel.
Wij weten hoe beroerd dit kluchtspel afloopt,
men moet geen klimwerk doen in aarzeling.
Temeer daar men dit comfortabel afkoopt
bij 't genootschap voor klimopbeteugeling.
maandag 1 maart 2021
Marc van Oostendorp over 10 kunsttalen
Taalkundigen bestuderen meestal natuurlijke talen, zoals het Chinees, het Xhosa of het Nederlands – talen die in de loop van de tijd gegroeid zijn. Toch valt er ook veel te leren uit bedachte talen, met een aanwijsbare auteur. Hier zijn er 10: de talen van Leibniz en Wilkins, het Solresol, Volapük, Esperanto, Ido, Bliss Symbolics, Lojban, Dothraki en Spokaans. Talen die anders zijn dan alle bestaande talen en waaruit we daarom van alles kunnen leren.
zondag 28 februari 2021
zaterdag 27 februari 2021
vrijdag 26 februari 2021
donderdag 25 februari 2021
woensdag 24 februari 2021
dinsdag 23 februari 2021
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 08
Enghuizen echt gebeurd
een landschap sneeuwbestoven
bevroren zonovergoten
ik kon het bijna niet geloven
het was als wandelen in een sprookje
tot mijn kuiten wadend door het wit
scherpe kristallen striemden mijn gezicht
iedere voetstap sneeuwde dicht
het knisperde en kraakte
en toen ik langzaam draaide
leek alles onbetreden
dat is nog maar een week geleden
ademloos onder de witte vracht
wachtte een uitbundige bloemenpracht
om na al die koude nachten
onbedaarlijk los te barsten
sneeuwklokjes
tapijten vol
soms smelt de sneeuw onder je ogen
en ligt daaronder iets betoverends
soms is de wereld wit bestoven
een blanco blad
dan doe je alles over
en je begint bij het begin
er was eens
Abonneren op:
Posts (Atom)