Staat op mijn emmerlijst voor deze zomer. Of het er van komt.
donderdag 18 juli 2019
Nelson Mandela | 101
Happy Birthday | Stevie Wonder
Nelson Mandela Day 19e juli 2009 | Radio City Music Hall | New York
Amy Winehouse
AKA | April 1984
Manges in Opstrop
Vreden | Kult: pot met zeven oren
Als men de waarheid wilde
verzwijgen, antwoordde vroeger menig ouderpaar als een nieuwsgierig kind vroeg
naar het hoe en waar, op bijvoorbeeld de vraag: ’Waor gao 'j hen?’ Met: “Wi-j gaot
op Opstrop an, pispötjes bakken”. Dialectdeskundigen
vermoeden dat het denkbeeldige Opstrop -plaatsen in de kop, in de belevingswereld, net als bijvoorbeeld
Floribos- is afgeleid van Ochtrup. Een
dorp in Westmünsterland, ten oosten van de grensplaats Gronau. En daar werden
inderdaad in een pottenbakkerij pispotten gebakken. En wel van een heel
bijzonder soort. Pispotten met zeven oren, opdat men ’s nachts in het duister
van de bedstee nooit misgreep. Als kleine kinderen bleven doordrammen was dan
ook steevast het vervolg op het volksrijmpje: "En dan mag i’j daor morgen de
oorne anplakken!"
Bert Scheuter gebruikte dit rijmpje in zijn gedicht:
Verloorn gedachtegoed
Ik
wol zo geern’ op Opstrop an
want
daor passiern zovölle.
Ik
was kind, hoe kon ik wetten dan,
dat
Opstrop zowat is as Hölle.
Plaatsen
bunt dat in de kop,
dreiend
as een wilde mölle.
Zuuken
wol ik in de Floribos
tutda’k
mien treintjen trugge von.
Now
wil ik wel van al mien dingen los
en wodden zoa’k wazze toe’k begon.
Maor
’n mense hecht zich an zien grei:
Floribos
kan niet meer wat ‘e kon.
Ik
bun dat kind veurbi-j ‘egaon,
Het
kind, dat alles annemt.
De
Hölle hef lange af’edaon,
maor
in de Floribos bun’k verklemd.
Want
ik wet da’k niet vinne,
tut
de tied zelf mien zelf wegnemt.
Het gedicht sierde het Seeshirt 'nDrom 4/22, Wisch, 2002.
woensdag 17 juli 2019
Alles op de kant zetten | DÉTOUR de France | 11
“Alles op de kant zetten”
Een Belg betreedt de zuipschuit: het tocht wat van opzij.
“Hé, Nelis, alles op de kant! Dat waaierbier voor mij!”
Zes pinten van de toogrand, nog net niet aangepakt,
door plotseling een tweede windstoot op de vloer gekwakt.
Locaal stormachtig touren bij zeker barbezoek.
Je hijst aanzienlijk luwer aan een tafel in de hoek.
Het wil bij Ranke Nelis wel spoken op z’n tijd.
Maar we zitten hier gebeiteld en we zitten hier geheid!
“Geen applaus, fijn. Elke keer klappen voor iemand die iets moois doet, vermoeiend. Nu even zitten. Weér geen stoel? Nog steeds aan de kant of zelfs de hort op? Zijn de dingen hier de baas of zo?”
[Top 3 algemeen orangement: 4. Kruijswijk +1.27, 21. Mollema +4.25, 46. Kelderman +30.06]
Een Belg betreedt de zuipschuit: het tocht wat van opzij.
“Hé, Nelis, alles op de kant! Dat waaierbier voor mij!”
Zes pinten van de toogrand, nog net niet aangepakt,
door plotseling een tweede windstoot op de vloer gekwakt.
Locaal stormachtig touren bij zeker barbezoek.
Je hijst aanzienlijk luwer aan een tafel in de hoek.
Het wil bij Ranke Nelis wel spoken op z’n tijd.
Maar we zitten hier gebeiteld en we zitten hier geheid!
“Geen applaus, fijn. Elke keer klappen voor iemand die iets moois doet, vermoeiend. Nu even zitten. Weér geen stoel? Nog steeds aan de kant of zelfs de hort op? Zijn de dingen hier de baas of zo?”
[Top 3 algemeen orangement: 4. Kruijswijk +1.27, 21. Mollema +4.25, 46. Kelderman +30.06]
Manges in Vreden
In het verhaal over het gemaakte landschap aan weerszijden van de grens tussen Westfalen en de Achterhoek speelt de plakhakke een belangrijke rol. Louis Radstaak en ik moesten gisteren met een glimlach aan onze HiPP-compaan Bert Scheuter denken die dit gereedschap zo treffend heeft bezongen. Zie hier⇲ een kleine reportage van onze fietstocht naar Vreden vanaf station Winterswijk.
⇲
Bredevoort | Molen prins Maurits
dinsdag 16 juli 2019
Opgeveegd worden! | DÉTOUR de France | rustdag
“Opgeveegd worden!”
Parijs is nog flink malen. Toch valt hij dra uiteen.
Liet na de start al sporen na, er schokkend snel doorheen.
“Wat valt er nou te trappen voor wat geen ons meer weegt?”
De bezemwagen nadert. “Joh, je bént al opgeveegd.”
Het heerschap van het tourvuil staat bergop even stil.
Het rookt een peuk, denkt ‘Stof zijt gij’ en reinigt ook zijn bril.
Een droge, harde boodschap. Een tranen trekkend feit.
Maar we zitten hier gebeiteld en we zitten hier geheid!
[klapklapklapklapklap]
“Het applaus heeft weleens harder geklaterd. Laat dat volgende keer maar achterwege. Zo, en nou even zitten. Waar is m’n stoel gebleven?!”
Parijs is nog flink malen. Toch valt hij dra uiteen.
Liet na de start al sporen na, er schokkend snel doorheen.
“Wat valt er nou te trappen voor wat geen ons meer weegt?”
De bezemwagen nadert. “Joh, je bént al opgeveegd.”
Het heerschap van het tourvuil staat bergop even stil.
Het rookt een peuk, denkt ‘Stof zijt gij’ en reinigt ook zijn bril.
Een droge, harde boodschap. Een tranen trekkend feit.
Maar we zitten hier gebeiteld en we zitten hier geheid!
[klapklapklapklapklap]
“Het applaus heeft weleens harder geklaterd. Laat dat volgende keer maar achterwege. Zo, en nou even zitten. Waar is m’n stoel gebleven?!”
Ondertussen in Varsseveld
Guus kijkt goedkeurend toe.
Makker Bert Scheuter en buurman Gertjan Heijink en ik werden benaderd door mijn goedlachse overbuurman de fietsenfabrikant Ronald Ruesink. Of we ons willen gaan bemoeien met het jubileumboek dat gepland staat voor het honderdjarig bestaan van Sportclub Varsseveld in 2024. Ja dus, zie hier meer en neem de oproep serieus⇲
maandag 15 juli 2019
Maarten Ducrot! | DÉTOUR de France | 10
“Maarten Ducrot!”
Hij taalt naar ingewanden, de wielerkannibaal:
cyclisten gaan steeds met elkanders lever aan de haal,
of draaien in hun bloeddorst – met balklem, zweep en staf –
in natte kelders essentieel intieme delen af.
Het pak vreest voor z’n leven? Die spraak valt in het niet,
zodra je maar één foto van het krootscharminkel ziet…
Het zal me vleesworst wezen, wat hij nog stompt en snijdt.
Maar we zitten hier gebeiteld en we zitten hier geheid!
[klapklapklapklapklap]
[Top 3 algemeen orangement: 4. Kruijswijk +1.27, 22. Mollema +4.25, 47. Kelderman +27.26]
Hij taalt naar ingewanden, de wielerkannibaal:
cyclisten gaan steeds met elkanders lever aan de haal,
of draaien in hun bloeddorst – met balklem, zweep en staf –
in natte kelders essentieel intieme delen af.
Het pak vreest voor z’n leven? Die spraak valt in het niet,
zodra je maar één foto van het krootscharminkel ziet…
Het zal me vleesworst wezen, wat hij nog stompt en snijdt.
Maar we zitten hier gebeiteld en we zitten hier geheid!
[klapklapklapklapklap]
[Top 3 algemeen orangement: 4. Kruijswijk +1.27, 22. Mollema +4.25, 47. Kelderman +27.26]
Dichtersbankje | Alan Alexander Milne
The End
When I was One
I had just begun.
When I was Two
I was nearly new.
When I was Three
I was hardly me.
When I was Four
I was not much more.
When I was Five
I was just alive.
But now I am Six; I'm as clever as clever
So I think I'll be six now forever and ever.
A.A. Milne | Winnie-the-Pooh | Now We Are Six | 1927
Inscriptie op graf: Christopher Florian Walson⇲
Abonneren op:
Posts (Atom)