zaterdag 22 juni 2019

'nDrom 20

nog 7 nachtjes slapen en dromen

Onderwijl in Doetinchem

blue - Frans Venhorst (NL)

Gisteren werd de derde editie van het tweejaarlijkse Doetinchemse buitenkunstproject 20 op een rei geopend. De kunstmanifestatie wordt vanaf deze editie jaarlijks in samenwerking met de freie KulturKommune Bocholt georganiseerd. Het ene jaar in Bocholt en het daaropvolgende jaar in Doetinchem.


Watching everone, everywhere ...! | Georg Paar (D)

Tussen haakjes | Henk Welling (NL)

Foekepot | Georg Spogahn (D)

Zie ook, aaifoonreportage van de openingswandeling d.d. 21 juni 2019⇲

Info op de webstee van 20 op een rei (incl. voorgaande edities) hier⇲

Intussen in Etten

Léon Marie Dekker | Connected

De hoogspanningsverbinding Doetinchem-Wesel 380 kV kruist de Zeddamseweg in Etten. Aan beide zijden van het tracé staan twee oude eiken.

Gehalveerd om te voorkomen dat ze de hoogspanningslijnen raken. Ze stonden op de nominatie om gekapt te worden. Een bewoonster uit de omgeving kwam op het idee de bomen een nieuw leven te geven in de vorm van een kunstwerk.

vrijdag 21 juni 2019

'sMelssleMs' zomeracademie | Since 1954

Foto: © Daam Noppe

De recente bundel NEDERZETTINGEN van kameraad Bert Bevers werd in de lente uitgebreid ontleed door meester recensent Albert Hagenaars. In de serie 'sMelssleMs' zomeracademie (tot eind van de zomer 2019 elke vrijdag om 17:54 op deze plek een aflevering) bij deze een link⇲ naar het uitgebreide leesvoer. Tevens een gedegen kennismaking met het eerdere werk van de Brabantse Antwerpenaar uit Bergen op Zoom.

Zie ook webstee Bert Bevers⇲

Ondertussen in Laag Keppel


De Expositie Tijdlijn is twee weken verlengd. Dit weekend dus nog kans om deze met veel zorg samengestelde expositie te bezichtigen. Lees anders ook de begeleidende teksten van ons aller Maarten Buser⇲


Interviews met deelnemende kunstenaars
• C.A. Wertheim
• Koen Ebeling Koning
• Margreet Bouman
• Pieter Kusters

donderdag 20 juni 2019

De Kusttram nogmaals


Gisteren werd ik -met dank aan de onvolprezen blogger Bert Bevers- teruggeworpen naar 1990 toen SEE-YOU tours de reisdivisie van Stichting Eeuwig Erbarmen eind september een driedaagse reis per openbaar vervoer ondernam: vanuit de Achterhoek via Roosendaal-Vlissingen-Breskens-lopend naar Retranchement (overnachting)- excursie Het Zwin, toen vanaf  Knokke met DE KUSTTRAM naar de Panne.

Zie hier Gemengde berichten | Onderweg met de tram: De kust langs⇲ 

En enkele slecht gescande dia's (d'r is helaas wat licht verloren gegaan)

Naschrift:
Bovenstaand bericht wierp Bert Bevers terug naar de mooie onbekommerde tijden in de rookcoupé's van de N.S. zie hier⇲ Ik zou d'r bijna weer één opsteken. 

Als muzikale troost gezocht naar Smoke Smoke That Cigarette⇲
ik vond de oerversie van Tex Williams⇲ De versie die ik tot nu toe alleen maar kende was van Commander Cody⇲

Midweektrailer | Mi a no mi | Ida Does

Trefossa | Henny de Ziel⇲ 
 fragment uit documentaire van Ida Does: Trefossa 'Mi a no mi, ik ben niet ik"

Bij de nazit van het Kunst-Klink-Festival liet Jan Opdam zijn bijdrage zien en horen o.a. een gedicht van Trefossa.

foto's: Marijke Schellekens

Jan Opdam, Hans Mellendijk en Bert Scheuter

Poëzieklinkplek herbezocht

Op 19 mei j.l. troffen Maarten Buser en Wim van Til elkaar op de Poëzieklinkplek van het landgoed Enghuizen. In het kader van de Enghuizer Dialogen reageerde Wim op nieuw werk van Maarten dat hij naar hem had opgestuurd. Maarten gaf deze week één gedicht vrij. Voor publicatie van zijn overige nieuwe werk dienen we geduld te oefenen, in ieder geval tot na publicatie in Het Liegend Konijn later dit jaar en in andere tijdschriften en ooit in zijn tweede bundel. Maar bij deze dan toch een tipje van de sluier.

Maarten Buser | Wim van Til



1.     De expansie

De persconferentie was bagger
Ze haalden alles door elkaar

Praatjes sijpelen door; zoveel dat
van bordkarton kan zijn

Gesprekken gaan over je
verdwijning en de steeds

grotere tussenruimte:
waar ik sta en waar zij staan en waar jij

zou kunnen zijn. Alles wat bevestigd mag
is dat er aantekeningen zijn gevonden

over ‘tijdreizen werkt’ (waarvoor,
waartegen?). Als ik voorbij loop

kruipen papiergele rolgordijnen verlegen
omhoog, scheuren houden stemmen

niet op hun plek; m’n hoofd
een overwerkte plakbandhouder


Maarten Buser | Wim van Til

2.     Telkenmale

Iemand zegt gisteren en we zitten direct in de geschiedenis
van de herhaling, de blik van jij en ik.

Iemand zegt toen ik jong was. We kijken hem in het gezicht, het is naakt
als vandaag en het draagt het spoor van afgebeulde jaren; het linkeroog hangt scheef.

Iemand zegt wacht eens even, ik was hier eerder. Dit rookgordijn is
mij bekend, het trekt zich op aan de mistige velden en zweemt door het bos.

Iemand zegt deze muziek dat is het, daarmee reis je geheel vrij
door het hele koninkrijk met de prinselijke stoomtrein.

Iemand zegt de ganzen trekken zuidwaarts waar wachten wij op,
jij en ik. Dagen zullen wij onderweg zijn.

Iemand zegt kijk nou toch, dat kuiken in het wak. Geen van ons kijkt,
het venster blijft dicht.

Iemand heft een vinger en spreekt oudtestamentische woorden die niemand verstaat.
Er is geen doorkomen aan, de lucht verdikt.

Iemand zegt dit wil ik hebben en houd een talisman tussen de tanden.
Honger is een vreemde vriend, mijn vriend.

Iemand staat op een tweesprong, ziet de rivier
in het dal zich vertakken. “Ik heb geen bootjes gereed”, leest hij hardop.

Iemand zegt ik ken een man die niet meer kon genezen. Hij zal
wel dood zijn onderhand.

Iemand zegt dit zijn vuilbomen die moet je ruimen, ik heb de tuin
graag ordelijk geknipt en dit keer wel eens stipt op tijd.

Iemand staat op en zegt ik ben die man, ik heb alles al tig keer gezien.
Wie harkt vandaag de oude bladeren van het gras? Ik dus niet.

Iemand telt de maanden af. Iemand kijkt in de spiegel en ziet
al deze woorden in het kaarslicht van het jaargetij gespreid op tafel.
De hond ruikt verlekkerd aan de kerstdis, terwijl het konijn zich angstig
aan de schaal onttrekt. Er zitten er 3 in de zaal; zij zwijgen.

Hier meer foto's gemaakt door Tonny Buser 
ook Julia von der Fuhr c.s. was erbij.⇲

Trekkersporen

Staphorst

woensdag 19 juni 2019

Ondertussen op Sinderen

Ontwerp: © Beek en Es | Bert Scheuter 

Beek en Es⇲ verraste de Stichting Eeuwig Erbarmen met een nieuwe poster voor haar jubileumeditie van 'nDrom. Over 2,5 week is het zover. 

Landgoed Enghuizen herbezocht



Slotwoorden bij het Kunst-Klink-Festival door Jan Opdam. 
En nog meer hier in Marijke Schellekens album⇲

Kroonjaar | A. Roland Holst
Leeg en gehuldigd
kwam hij thuis,
vermenigvuldigd
tot een muis.

De Poëziecarrousel herbeluisterd | Grand finale

Wim van Til | Bert Scheuter | Louis Radstaak 
Camera: Hans Mellendijk.

Hans Mellendijk filmde op Louis' camera bovenstaand
'Grand Finale'.

Marijke's rammelkastmovie I

Ik weet niet welke 'bug' de aaifoon van Marijke Schellekens op 1e Pinksterdag j.l. teisterde, maar het geeft het geheel wel een bijzondere sfeer mee. Alsof de carrousel door een stoommachine wordt voortbewogen in een zomers kermispark. 


Marijke's rammelkastmovie II

Jan Opdam | slotwoorden
werden door Geert Hovinga vastgelegd.

dinsdag 18 juni 2019

Kunst-Klink-Festival | Koetshuisplek

Foto: © Sander Grootendorst 

Jolieke van Osch & Anne Alkemade 
Sander mailde:
"Hoi Hans, (-)De samenwerking met Jolieke van Osch en Anne Alkemade verliep soepel. De eerste ronde was als het ware de repetitie voor de tweede, die leek vervolgens een product van weken oefenen in plaats van één keer. De vader van Jolieke vroeg na de eerste of ik bij de tweede sessie nogmaals het gedicht “Precies dit zonlicht” wilde voordragen. Hij heeft daar een filmpje van gemaakt, omdat het zo toepasselijk was vanwege het felle zonlicht op de muur van het Koetshuis (en op het daardoor iets overbelichte gezicht van zijn dochter)." Met groet uit Zutphen van Sander

Helaas deelde Jolieke later een opslagprobleem: het filmpje is in de floribos geraakt. De foto overigens niet, het gedicht ook niet.

precies dit zonlicht

precies dit zonlicht
dat het huis verwarmt
dat kruk en tafelpoot omarmt

precies dit zonlicht
dat de merel sterkt
als hij in zijn tuintje werkt

precies dit zonlicht
dat de stad in gaat
op pleinen sporen achterlaat

precies dit zonlicht
dat een dansje maakt
en daarbij alle voeten raakt

precies dit zonlicht
dat een ijsje eet
en dan pardoes de tijd vergeet

precies dit zonlicht
dat op gevels schijnt
waarvan opeens de naam verdwijnt

precies dit zonlicht
dat de ramen lapt
waaruit dan extra licht ontsnapt

precies dit zonlicht
dat gesprekken voert
met iedereen die het ontroert

precies dit zonlicht
dat jouw haren streelt
en dat ook in jouw ogen speelt

precies dit zonlicht
dat geen grenzen kent
precies dit zonlicht dit moment


uit:  Vlinderwerk (Eke Mannink & Sander Grootendorst): 
LICHTbundel, Zutphen 2013.